Cyngielki, gwardzistki, terrorystki. Polki, które zabijały dla sprawy

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

"Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" to książka poruszająca trudny temat bezpłodności, przeznaczona nie tylko dla osób borykających się z tym problemem, lecz również dla tych, którzy widzą go u swoich bliskich. Bezpłodność to często ogromny cios dla małżeństw starających się o dziecko. Niestety problem ten dotyka bardzo wielu ludzi, a jego przyczyny mogą być zróżnicowane - od uwarunkowań genetycznych, przez różne choroby, aż po nieprawidłowy styl życia. Wydaje się jednak, że w każdym przypadku jest to prawdziwe tabu. Większość osób nie wie, w jaki sposób rozmawiać o swojej sytuacji ani jak opowiedzieć o niej bliskim. Książka "Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" porusza ten trudny temat i stara się go "oswoić". Dostarcza cennych wiadomości dotyczących jego przyczyn. Samo wyjaśnienie problemu jest pierwszym krokiem do jego zaakceptowania i zrozumienia. Z publikacji mogą skorzystać zarówno osoby, które nie mogą mieć dzieci, jak i ci, którzy mają bliskich dotkniętych problemem bezpłodności. Ci pierwsi lepiej zrozumieją swoją sytuację i otrzymają pomoc w jej zaakceptowaniu. Drudzy z kolei nauczą się, jak lepiej okazywać im wsparcie.

Życie Caitlin jest w rozsypce. Małżeństwo – z mężczyzną, którego wszyscy wokół uważają za ideał – się rozpada, a wraz z nim poczucie własnej wartości młodej kobiety; wydaje się, że jedynym rozwiązaniem jest szukać szczęścia od nowa. Nancy, czteroletniej córeczce Caitlin, buzia się nie zamykała: mówiła w samochodzie, w przedszkolu, w czasie zabawy z bratem Joelem. Lecz kiedy nagle rodzice się rozstali i tato się wyprowadził, dziewczynka przestaje się odzywać. Eva, ciocia Nancy, niedawno owdowiała

Jeżeli lubisz czytać thrillery psychologiczne, to ta książka jest właśnie dla Ciebie. Pełna zaskakujących zwrotów akcji wciąga czytelnika już od pierwszej strony. Bohaterką powieści "Mroczne wyznania" jest Selena Murphy. Akcja powieści rozpoczyna się, gdy kobieta wraca pociągiem z pracy do domu. W pociągu zajmuje miejsce obok sympatycznie wyglądającej kobiety. Kiedy pociąg zatrzymuje się po kilku chwilach jazdy, kobiety wdają się w pogawędkę, aby uprzyjemnić sobie czas. Selena zdaje sobie sprawę, że prawdopodobnie już nigdy się nie spotkają, dlatego decyduje się podzielić swoimi sekretami z drugą kobietą. Opowiada jej o swoim życiu oraz o tym, że podejrzewa swojego męża o zdradę z nianią ich dzieci. Druga kobieta, Martha, opowiada jej natomiast o romansie, który sama ma ze swoim pracodawcą. Kobiety rozmyślają o tym, jak cudownie by było, gdyby ich problemy rozpłynęły się w powietrzu. Gdy pociąg rusza i kobiety docierają do celu podróży, ich drogi się rozchodzą. Kilka dni później opiekunka dzieci Seleny znika bez śladu, a życie głównej bohaterki dosłownie wywraca się do góry nogami. Jakie konsekwencje będzie mieć przeprowadzona w pociągu rozmowa z obcą osobą?

Genialna powieść z gatunku płaszcza i szpady! Wspaniała wartka akacja, wciągająca fabuła, miłość i śmierć, intrygi i porwania, więzienia i ucieczki, Cyganie i szlachta, stary Paryż i dawna Francja, tajemnicze zaułki, skomplikowane intrygi, wszystko to sprawia, że od powieści po prostu trudno się oderwać. No i oczywiście tytułowa, nieomal mityczna, a jednak autentyczna postać znakomitego francuskiego filozofa, pisarza, ale też awanturnika i szermierza Cyrana de

Chwytająca za serce opowieść o tym, jak los potrafi pokrzyżować ludzkie ścieżki. I o trudnych decyzjach, z których czasem żadna nie jest właściwa. Ewa jest szczęśliwą matką i żoną, prowadzi z mężem pensjonat na Podhalu i razem wychowują kilkuletnią córeczkę. Nieszczęśliwy wypadek sprawia, że dziewczynka trafia do szpitala. Poczucie winy oraz wstyd nie dają Ewie spokoju. Kobieta uświadamia sobie, że prawda, którą ukrywała przed światem, musi wyjść na jaw… Czy raz otwarte drzwi do przeszłości da się jeszcze zamknąć? Ile krzywd i ran można wybaczyć w imię miłości?