Betonowa blondynka

Autor książki rozprawia się z mitami na temat kryzysu klimatycznego. Demaskuje taktykę polityczną, która już od lat 70. XX wieku odwraca uwagęod najskuteczniejszej drogi do zatrzymania wzrostu temperatur na Ziemi, czyli od dekarbonizacji gospodarki. Mann udowadnia, że głównym problemem jest spalanie węgla i ropy naftowej, dlatego gospodarka światowamusi zacząćkorzystaćz odnawialnych źródełenergii. Nowa wojna klimatyczna toczy sięo przejście od teorii do praktyki. O podjęciedziałań.

Złożona wizja pracy policji w prowincjonalnym miasteczku, fascynujące szczegóły śledztwa i skomplikowane relacje pomiędzy bohaterami powieści – doskonała propozycja dla fanów dobrych kryminałów. Kiedy Juliet Doyle znajduje w sypialni swojej córki Erin naładowaną broń, postanawia zwrócić się o pomoc do dawnego kolegi, starszego inspektora Alana Banksa. Okazuje się jednak, że stary przyjaciel jest

Jest początek maja. W czasie spaceru po lesie ojciec z dwójką dzieci znajduje brutalnie okaleczone zwłoki kobiety, noszące wyraźnie ślady tortur. Komisarz Malin Fors od razu dostrzega podobieństwo do sprawy Marii Murvall, kobiety, która przebywa w szpitalu psychiatrycznym od czasu, gdy znaleziono ją zgwałconą i brutalnie pobitą w lesie. Teraz okazuje się, że sprawa Marii to być może element większej układanki.

Jakub Drzewiecki, policjant drogówki, zostaje kilkukrotnie pchnięty nożem niedaleko swojego domu. Przy ciele sprawca zostawia figurkę Lego. Na miejsce zbrodni przyjeżdżają Tomczyk i Gniewosz, którzy rozpoczynają poszukiwania mordercy. Tydzień później w jednym z warszawskich parków Hubert Kamiński – właściciel agencji reklamowej – podczas porannej przebieżki zostaje zaatakowany szklaną butelką. Ginie na miejscu. Podczas oględzin Górska i Chudy znajdują przy jego ciele miniaturową futbolówkę. Co stanowi przyczynę obu zdarzeń? I czy to możliwe, że morderstwa są ze sobą jakoś powiązane? Agata Górska i Sławek Tomczyk łączą siły, by znaleźć sprawcę, zanim kolejna osoba straci życie.

Wycieczka na Lazurowe Wybrzeże? Plaże pełne słońca, podzwrotnikowy klimat? Beztroska atmosfera wakacji i odskoczni od szarej codzienności? To jest możliwe natychmiast, tu i teraz, dzięki powieści Heather Webb i Hazel Gaynor pt. "Spotkajmy się w Monako". Gdy dodamy do tego wielką aktorkę XX wieku, Grace Kelly i związany z nią wielki świat Hollywood, to wyjdzie nam książka doskonała! Dwie amerykańskie pisarki, Heather Webb i Hazel Gaynor, zabierają swoich czytelników w podróż mentalną w lata 50. XX wieku. W Cannes, mekce najlepszych aktorów świata, zawiązuje się przyjaźń między znaną aktorką, Grace Kelly, i właścicielką miejscowej perfumerii, Sophie Duval. Kobiety zaufają sobie, poczują braterstwo dusz, co pomoże im przetrwać i pokonać trudności, z którymi będą musiały się zmierzyć. Piękna aktorka zostanie wkrótce żoną księcia Monako, Rainiera III, a Sophie utonie w ramionach romantycznego fotoreportera, Jamesa Hendersona. Jednak nie tylko wątki miłosne są ważne w tej powieści. Warto po nią sięgnąć dla opisów kolorytu lokalnego Lazurowego Wybrzeża, dla opisów sposobu życia wielkich tego świata. Poprzez lekturę można też zweryfikować pogląd, że ludzi bogatych i sławnych nie obowiązują zasady, nie dotykają problemy i zdrady. Niniejsza pozycja to efekt połączenia sił dwóch autorek powieści historycznych, mieszkających w północnej części Europy. Smaczki z wielkiego świata gwiazd, luksusowe wnętrza, baśniowe krajobrazy to tylko niektóre z licznych elementów życia sławnych i bogatych. "Spotkajmy się w Monako", a z pewnością nie grozi nam nuda!

Rewelacyjny thriller trzymający w napięciu od początku do końca! Osadzona w polskich realiach historia dostarcza wielu emocji i nie pozwala oderwać się od czytania. Przekonaj się, co kryje na swoich stronach powieść "Brud"! Szykuje się właśnie transakcja dziesięciolecia. Ogłoszony został przetarg na tor na warszawskim Służewcu. Chętnych jest wielu i zapowiada się ostra rywalizacja. Mimo to wśród nich jest jeden zdecydowany faworyt - Waldemar Skoneczny. To ON według opinii wielu osób wyjdzie z tego zwycięsko. Najbogatszy człowiek w Polsce, który stale rozbudowuje swoje imperium, jest też tym, na którego większość postawiłaby w tej gonitwie o tor. Tymczasem do akcji wkracza dziennikarz śledczy - Wiktor Zybert. Jego szef przydzielił mu jedno zadanie. Ma ON prześwietlić Skonecznego. W tym celu dostał od przełożonego teczkę ze zbioru zastrzeżonego IPN oraz sporą sumę pieniędzy w wysokości kilkudziesięciu tysięcy euro. Jego ciekawość związana z postacią Skonecznego zwiększa się, kiedy poznaje Zofię Staruchowską. Kobieta jest byłą asystentką biznesmena. Sytuacja staje się też coraz bardziej niespokojna. Ataki medialne na Skonecznego każdego dnia przybierają na sile i jest ich także więcej. Tyle że ta kampania nienawiści i oszczerstw wygląda na świadomie sterowaną. Wydaje się, że ktoś, kto za tym stoi za wszelką cenę chce zniszczyć biznesmena, nie bacząc na środki. Zybert postanawia odkryć, komu na tym zależy i kto mógłby odnieść z tego wielkie korzyści. Zaczyna się śledztwo, którego celem jest ujawnienie sekretu i dotarcie do prawdy.

Przodownictwo pracy w PRL-u to temat niemal zupełnie zapomniany. Starsze pokolenia mogą jeszcze kojarzyć go ze słynnym niegdyś filmem Andrzeja Wajdy "Człowiek z marmuru". Młodsi - już z niczym. A przecież to historia bardzo daleka od banału, przepełniona heroizmem i ludzkimi dramatami, obrazująca doskonale grozę stalinizmu i komunistyczną utopię. W trudnej powojennej rzeczywistości tysiące robotników uwierzyło w obietnicę lepszego, socjalistycznego jutra i zaangażowało się bez reszty w masowy ruch współzawodnictwa pracy. W wyścigowym tempie wznosili domy i wydobywali węgiel, bijąc kolejne rekordy, wyrażane w setkach procent tak zwanej normy. Pracowali w błysku fleszy i przy aplauzie propagandy, patrzyli ze zdjęć w gazetach i ogromnych portretów, nazwiska najsławniejszych górników, murarzy czy stoczniowców znała cała Polska. Jednak opowieść o ludzkiej determinacji, poświęceniu i komunistycznej mitologii jest w swoim najgłębszym wymiarze uniwersalną historią, mówiącą o śmierci idei. Entuzjazm ludzi został przez władze kompletnie zmarnowany, a podwyższanie norm aż do absurdu przerodziło współzawodnictwo w prawdziwy koszmar. Przodownictwo pracy stało się symbolem stalinowskiej przemocy, a przodownicy - wrogami społeczeństwa, które nie chciało pracować do upadłego, ale po prostu żyć. Trudno uwierzyć, ale ruch w skarlałej i zupełnie pozbawionej znaczenia formie przetrwał właściwie do końca PRL-u, a przodownikami pracy były nawet tak ważne dla naszej historii osoby jak Anna Walentynowicz. Ostatecznie przeminął wraz z ustrojem. Jednak nawet dziś, kompletnie zapomniany, niesie ze sobą ważną treść - przestrogę z odległej przeszłości, aktualną w każdym miejscu i każdym czasie. Andrzej Janikowski jest niezależnym dziennikarzem i pisarzem. Współpracował z licznymi czasopismami. Jest autorem thrillera "Wiwisekcja zbrodni".

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.