Niewiarygodna wspinaczka

"Perska wytrwałość" Laili Shukri to pasjonująca powieść o poszukiwaniu szczęścia i prawdziwej miłości. Nie brakuje tutaj opisów namiętności na miarę największych romansów. To również powieść o uczuciu rodzącym się w cieniu wielkiego niebezpieczeństwa. Czy głównej bohaterce uda się postawić na swoim? Joanna nadal tkwi w kompletnie nieszczęśliwym małżeństwie z Alim. Pandemia i konieczność spędzania czasu pod jednym dachem niemal bezustannie sprawiają, że jej życie staje się coraz trudniejsze do zniesienia. Ze zdumieniem przyjmuje propozycję swojego męża, aby wybrała się z nim w służbową podróż na Malediwy. W otoczeniu palm, piaszczystych plaż i szafirowej wody wreszcie zyskuje nieco równowagi, ale wkrótce ktoś ją z niej wytrąci. Na egzotycznej wyspie pojawia się niezwykle przystojny Dżasim, z którym już wcześniej połączył ją namiętny romans. Joanna chce ponownie doświadczyć euforycznych uniesień, wiedząc, że naraża się na ogromne niebezpieczeństwo ze strony zhańbionego męża. Czy uda jej się porzucić poprzednie życie i uciec u boku ukochanego mężczyzny?

Z cyklu o Zatoce Aniołów Derek Kane, mąż Brianny, został oskarżony o kradzież trzech bezcennych obrazów i skazany na więzienie. Kiedy kilka tygodni przed wyjściem na wolność zginął w bójce między więźniami, młoda wdowa wróciła z synkiem do miasteczka w Zatoce Aniołów, żeby dowieść niewinności męża i odnaleźć zaginione płótna. Jej wysiłki nie znajdują wsparcia u Jasona Marlowa, dawnego przyjaciela Dereka

„Jeżeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin odgadniesz, dlaczego uprowadziłem tę kobietę, zostanie ona przy życiu. W przeciwnym razie – zginie.” Takim komunikatem rozpoczyna się perwersyjna gra seryjnego mordercy. Głodzenie, wlewanie atramentu do płuc, zamurowywanie żywcem w betonowym słupie… Monachijska policjantka Sabine Nemez rozpaczliwie szuka

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

"Pracownia dobrych myśli" Magdaleny Witkiewicz to piękna opowieść o miłości, przyjaźni i tym, jak wiele mogą znaczyć ludzie znajdujący się wokół nas. Osią, na której zbudowana została fabuła tej książki, jest pokoleniowa relacja babci, matki i wnuka. Główny bohater, Florian, prowadzi kwiaciarnię, w której toczą się rozmowy bohaterów - mniej lub bardziej przypadkowych. Zlokalizowana jest ona przy Przytulnej 26 - nazwa ulicy doskonale oddaje klimat tego miejsca. Przed laty to tu swoją pracownię krawiecką prowadziła babcia Floriana, Pelagia. "Pracownia dobrych myśli" to pełna ciepła i wzruszeń powieść obyczajowa. Autorka wprowadziła do książki zróżnicowanych bohaterów. Florian uwielbia kwiaty i spełnia swoje marzenia, prowadząc własny lokal. Jego matka, Grażyna, jest ekscentryczną artystką. Ich rodzinę otaczają ludzie, którzy z czasem przestali być przypadkowo spotykanymi sąsiadami, a stali się najlepszymi przyjaciółmi. Z jednej strony to nieco wycofana Ewa, która po śmierci męża układa sobie życie na nowo. Z drugiej - zabawna Wiesława, producentka nalewek, która ma swoje centrum dowodzenia przy oknie. W kwiaciarni bywają też Norbert i Giga - kobieta dopiero co rozpoczęła pracę swoich marzeń. Sukces książki Magdaleny Witkiewicz po raz kolejny udowadnia, że czytelnicy potrzebują tego rodzaju lektur. Chcą się wzruszać, uśmiechać do siebie w tracie czytania i kończyć lekturę w dobrym nastroju.

Inspirująca książka, która sprawi, że każdy czytelnik poczuje się lepiej, odkrywając moc dobroci i życzliwości. Wydana w 22 krajach, przyciąga uwagę dzięki wyjątkowym ilustracjom od kultowych artystów, którzy zyskali uznanie dzięki takim tytułom jak „Gruffalo” czy „Jak schować lwa”. Każda strona tej publikacji emanuje feerią barw i różnorodnymi stylami, co czyni ją nie tylko lekturą, ale również prawdziwą ucztą dla oczu. Przesłanie o dobroci W sercu tej wyjątkowej książki tkwi jedno, wspólne przesłanie: Bądźmy dobrzy! Autorzy zachęcają do wyobrażenia sobie świata, w którym każdy z nas jest życzliwy i pomocny. To piękna wizja, która pokazuje, że nawet małe gesty, takie jak uśmiech czy pomoc drugiemu człowiekowi, mogą odmienić codzienność. Książka skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest, by dbać o siebie nawzajem. Codzienna życzliwość Praktyczne przykłady na stronach zachęcają do podejmowania prostych działań, które mogą uczynić życie innych lepszym. Wskazówki, jak dzielić się zabawkami czy upewnić się, że nikt nie zostaje sam w zabawie, są nie tylko łatwe do zrealizowania, ale również niezwykle ważne w budowaniu wspólnoty. Książka uczy, że każdy z nas ma swoją wartość i coś, czym może się podzielić. Życzliwość staje się narzędziem do tworzenia lepszego świata. Piękno ilustracji i przesłania Nie można pominąć również aspektu wizualnego tej publikacji. Ilustracje są nie tylko piękne, ale również pełne emocji, co sprawia, że każda strona zaprasza do dalszej lektury. Różnorodność technik i stylów artystycznych wprowadza element zaskoczenia i radości, co sprawia, że dzieci z przyjemnością sięgają po ten tytuł. Przekazuje on wartości, które są uniwersalne i ponadczasowe. Uczy tolerancji i akceptacji – doskonały wstęp do rozmów o emocjach i relacjach międzyludzkich. Przykłady życzliwości – pokazuje, jak codzienne działania mogą wpływać na innych. Ilustracje – przyciągają uwagę i rozweselają, czyniąc lekturę przyjemną. Wartościowa lektura – idealna zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy pragną wrócić do podstawowych wartości. Ta wyjątkowa książka to nie tylko zbiór pięknych ilustracji, ale przede wszystkim narzędzie do nauki dobrych manier i empatii. Zachęca do działania i dzielenia się życzliwością, przypominając, że każdy z nas może wpłynąć na innych. Sięgnij po tę lekturę i odkryj, jak wiele można zyskać, wprowadzając dobroć w życie codzienne.

Gdy w 1939 roku Hitler zaatakował Holandię, Edith van Hessen była uczennicą znanego holenderskiego gimnazjum. Była także Żydówką. W tym samym miesiącu, w którym zaczęła ukrywać się Anne Frank, Edith wysłano do odważnej protestanckiej rodziny, gdzie zamieszkała pod przybranym nazwiskiem i przeżyła, udając nie-Żydówkę. Jedną trzecią ukrywających się holenderskich Żydów Niemcy odkryli i zamordowali; w ten sposób zginęła większość członków rodziny Edith. Jej pamiętnik powstał w oparciu o zapiski z dzienników, które prowadziła jako nastolatka w okupowanej Holandii, listów z okresu wojny i wspomnień dorosłej ocalałej. Historia Edith, w której autorka relacjonuje wydarzenia z czasów wojny i opowiada o tym, co wtedy czuła, jest afirmacją życia, miłości i wyjątkowej odwagi.

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.