Jak zmienić wszystko. Młodzi na ratunek planecie

Słodko-gorzka opowieść przepełniona emocjami. Tak pięknie i ciepło o prawdziwych dylematach potrafi pisać tylko Natalia Sońska! Nawet praca w najwspanialszej cukierni, takiej jak „Słodka”, nie uchroni Jagody przed nurtującymi ją problemami. Zbliżająca się sprawa rozwodowa i widmo odebrania odziedziczonej kamienicy to tylko kamyczek w lawinie, którą zapoczątkowało złamane serce. Kłopoty właściciela „Słodkiej” też spadną na głowę rozżalonej Jagody – na szczęście polecony jej prawnik, Teodor, okaże się odpowiednim wsparciem. Długie godziny spędzone w jego towarzystwie, częste rozmowy i nieprzypadkowe spotkania owocują zawiązaniem się przyjaźni. Czy tylko przyjaźni…? Czy mimo zranionego serca Jagoda poradzi sobie z targającymi nią emocjami? Kawałek pysznego, słodkiego sernika i oparcie w kimś godnym zaufania sprawią, że w życiu kobiety zaświeci promyczek nadziei. Tylko co się stanie, gdy na horyzoncie ponownie zjawi się ten, do którego jej serce kiedyś tak mocno biło?

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Zaskakujące okoliczności mogą sprawić, że dotychczasowe przekonania ulegną zmianie. Tego właśnie doświadcza bohaterka tej historii. O tym, dlaczego zaczęła mimo woli kwestionować własne postanowienia, opowie wspaniała książka "Kurs tańca dla niezakochanych". Evie nie wierzy już w miłość. Przestała nie bez powodu. To uczucie zostało pogłębione pewnego popołudnia przez niespodziewaną wizję całującej się pary. Nie byłoby w tym nic przerażającego, gdyby nie jeden szczegół - oprócz początku tego romansu zobaczyła również jego koniec. Tym samym założyła, że miłość nie trwa wiecznie. Nawet te najpiękniejsze historie miłosne skończą się prędzej czy później. Najgorsze jest zawsze to, co przychodzi po nich - rozczarowanie, ból i smutek. Podczas gdy Evie usilnie stara się zrozumieć, co jej się właściwie przytrafiło i dlaczego pojawiła się ta wizja, trafia do La Brea Dance. To studio tańca, w którym jej przekonania o miłości zostaną poddane wielkiej próbie. Zanim się obejrzy, czeka ją udział w konkursie tanecznym - i to w towarzystwie X, przystojnego chłopaka! Jego charakter, postawa i cechy są tym, czego jej samej brakuje. Mężczyzna jest żądny przygód, śmiały i pełen pasji. Tyle że zakochanie się nie należy do planów Evie. Czy miłość jest warta podejmowania aż tak wielkiego ryzyka? Przekonaj się, jak potoczyła się dalej i skończyła ta historia. Czy Evie odnalazła w sobie odwagę i dała szansę miłości? A może stało się coś zupełnie innego?

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.

“Łazarz” to trzymający w napięciu thriller, po którym trudno się pozbierać. Jeśli lubisz mocne wrażenia, a mroczne zagadki to Twoja specjalność, od tej książki trudno będzie Ci się oderwać. “Łazarz” to wielotorowa powieść, która w specyficzny sposób przedstawia działania psychopatycznego mordercy Książka napisana jest w czasie teraźniejszym, co potęguje napięcie w czytelniku i nie pozwala zmniejszyć dawki emocji podczas czytania. W apartamencie w Oslo zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Nie to jest jednak w tej sprawie najdziwniejsze. Na miejscu zbrodni w lodówce policja natrafia także na inne sprofanowane ciało. Okazuje się, że zamordowany mężczyzna sam był mordercą, którego ktoś postanowił wysłać na tamten świat. Podobne zbrodnie mają miejsce w różnych zakątkach Europy. Nie ulega wątpliwości, że sprawy mają wspólny mianownik, choć nie wszystko jest tu tak oczywiste... Niemiecka policja zwraca się o pomoc do komisarza Jonny Linna. Okazuje się, że tylko ON może pomóc w tym zaskakującym śledztwie, w którym morderca, powstały z martwych zupełnie jak tytułowy Łazarz, zabija według własnego upodobania, dopuszczając się przy tym wielu okrucieństw. Czy uda się rozwikłać tę skomplikowaną zagadkę i zwyciężyć w rozgrywce, w której to zabójca ma znaczną przewagę?

Święta rozgrzeją nawet najbardziej skute lodem serca. Gdy w pewien zimny, grudniowy dzień Arkadiusz odbiera telefon od dawnego znajomego, nie kryje zdziwienia. Nie rozmawiali przecież od czterdziestu lat… Zgadza się jednak na spotkanie. Wśród zapachu goździków i pomarańczy, w warszawskiej restauracji Prowansja rozmawiają o winnicy w Alzacji, którą odziedziczył przyjaciel Arkadiusza. Tymczasem trwają przygotowania do wigilii. Jak co roku u Arkadiusza spotykają się najważniejsi dla niego ludzie – rodzina, była żona, dzieci i przyjaciele. Bo przecież te wyjątkowe dni zawsze chcemy dzielić z najbliższymi.

Sięgnij po książkę "Wymruczane szczęście", którą napisała Joanna Szarańska, i przekonaj się, że czasem wystarczy jeden uśmiech od losu lub splot zaskakujących wydarzeń, by ponownie odnaleźć radość i spokój ducha! Każdy przechodzi czasem gorszy okres w swoim życiu. Liczne nieszczęścia, pomyłki i rozczarowania sprawiają, że tracimy pewność siebie i wiarę w lepsze jutro. Warto jednak zmobilizować wszystkie siły i uwierzyć, że nadejdą wspaniałe chwile. Emilia ma za sobą rozwód i wkracza w nowy etap swojego życia z niesfornymi bliźniętami, którymi się opiekuje. Dzięki wsparciu kuzyna ma gdzie mieszkać oraz otrzymuje propozycję pracy. Niestety, wkrótce ją traci. Załamana kobieta jest pełna obaw o przyszłość, jednak i tym razem może liczyć na pomoc innych. Pewna starsza pani umożliwia jej współpracę z ekscentrycznym pisarzem, który ciepłe uczucia wydaje się żywić wyłącznie do swojej kotki. Emilia i mężczyzna szybko przypadają sobie do gustu i zaczyna rodzić się między nimi prawdziwe uczucie. Nieoczekiwanie jednak jego kotka znika, a bliźniaki Emilii stają się głównymi podejrzanymi. Czy uda się odnaleźć zwierzę i zawalczyć o miłość?