Mój obrońca

Co roku w różnych miastach Stanów Zjednoczonych ludzie znikają bez śladu. Julia, którą znaleziono nagą i oskalpowaną, gdy błąkała się po ulicach Nowego Jorku, twierdzi, że wydostała się z piekła i widziała samego diabła. Tymczasem w kościele św. Edwarda ołtarz spływa ludzką krwią ... Prowadzący śledztwo młoda policjantka Annabel O’Donnel i były ekspert profilujący Joshua

"Amerykańska choroba" to rozważania wybitnego historyka i eseisty nad tym, czym w obecnych czasach jest wolność jednostki. Czy opieka zdrowotna powinna być prawem każdego człowieka? Wolność. To słowo w amerykańskiej przestrzeni publicznej (w kongresie, w sądach, w mediach, w publicystyce) odmieniane jest przez wszystkie przypadki. Co więcej, bierze się to z faktu, że każdy Amerykanin gorąco wierzy w to, że jest człowiekiem wolnym i ma prawo swojej wolności bronić. Stąd choćby kolejne poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Tymczasem okazuje się, że wystarczy przykuć człowieka do szpitalnego łóżka, podłączyć mu kilka rurek w różne części ciała, aby cały ten mozolnie wzniesiony gmach runął niczym domek z kart. W takiej właśnie sytuacji znalazł się Timothy Snyder, wybitny historyk i eseista. "Amerykańska choroba. Szpitalne zapiski o wolności" to bodaj najbardziej osobista książka, jaką Timothy Snyder kiedykolwiek napisał. Jest wynikiem doświadczenia chwili, kiedy sam znalazł się na granicy życia i śmierci. Jest pisana z perspektywy człowieka, którego życie nagle zaczęło składać się z samych ograniczeń. Co dzieje się z naszą wolnością, gdy stajemy się pacjentami: gdy zostajemy przykuci do łóżka i uzależnieni od dobrej woli innych ludzi? Czy w sytuacji, kiedy pozbawieni jesteśmy swobody działania i odseparowani od naszych bliskich, ma znaczenie nasz status społeczny i stan konta? Okazuje się, że owszem, ma!

Dwie jedenastolatki, Alice i Roonie, po tym, jak za niegrzeczne zachowanie zostały wyproszone z urodzin koleżanki, skręcają w inną niż zwykle uliczkę. Przed jednym z domów widzą pozostawiony samotnie wózek z dzieckiem. Małe niewinne dziewczynki sądzą, że postąpiły słusznie, uratowały to dziecko – skoro ktoś je zostawił bez opieki, znaczy, że go nie chce. Prawda? Gdy kilka dni później

"Sprawa diabła" to pasjonująca historia o miłości i przeciwnościach losu, ale też tragicznej historii i uprzedzeniach. W opowieści przeplatają się wątki historyczne, kryminalne, sensacyjne i filozoficzne. Wielowątkowa historia zabiera czytelnika w niesamowitą podróż, którą zapamięta na zawsze. Nadinspektor Norbert Matula, główny bohater książki "Sprawa diabła", niebawem przejdzie na emeryturę. Została mu już tylko jedna, jedyna sprawa, która nie dawała mu spokoju - zagadka śmierci handlarza sztuką Hildebranda Gurlitta. Policjant jest przekonany, że w śledztwie mataczyli przedstawiciele świata polityki. Takich, którzy chcieli wyhamować proces denazyfikacji powojennych Niemiec, było wielu. Podążając za kolejnymi tropami śledztwa, nadinspektor trafia do niewielkiego miasteczka na terenie Polski. W czasie wojny władza w Jaśle należała do Waltera Gentza - prawnika, nazisty i bezwzględnego oprawcy. Wątki historyczne i kryminalne przeplatają się w "Sprawie diabła" na każdej stronie. Czytelnicy pokochali tę historię za niesamowitą głębię, świetne zwroty akcji, i niepowtarzalny klimat, ciężki i lekki jednocześnie. Lektura skłania do przemyśleń i porusza bardzo trudne moralne kwestie, których nie sposób rozstrzygnąć jednoznacznie.

Elżbieta Bawarska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w historii - popularność tej postaci nie zmniejsza się mimo upływu lat. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" to doskonała propozycja dla osób zainteresowanych życiem cesarzowej, na którą można spojrzeć nie tylko przez pryzmat jej tytułu i posiadanej władzy. W końcu Sisi trafiła na wiedeński dwór jako młoda kobieta, którą nagle wepchnięto w świat pełen ograniczeń. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" przedstawiają dzieje Elżbiety Bawarskiej z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiły nas podręczniki historii. Autorka nie skupia się na cesarzowej jako monarchini. W jej książce młoda dziewczyna przeżywa troski, a narzucone jej standardy wpływają na sposób myślenia i niestety - również życie codzienne. Sisi jest przedstawiona jako osoba prywatna na przestrzeni pierwszych 27 lat jej życia. Arystokratka wkracza w obcy jej świat, któremu nie zawsze jest w stanie sprostać. Z nieco zalęknionej dziewczyny szybko musi stać się pewną siebie kobietą, a także monarchinią ograniczoną sztywnymi zasadami etykiety. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" autorstwa dr Martiny Winkelhofer to historia Elżbiety Bawarskiej, powstała na bazie historycznych źródeł. Autorka chętnie sięgała po archiwalia, a także materiały pochodzące z prywatnych kolekcji. Dzięki temu była w stanie stworzyć rzetelny wizerunek młodej Elżbiety, jednocześnie zachowując dbałość o żywy język i ciekawe ujęcie tematu.

W tej napisanej z polotem powieści aborcja po raz kolejny jest w Ameryce nielegalna, zapłodnienie in vitro zostaje objęte zakazem, a Poprawka o Osobowości przyznaje prawo do życia, wolności i posiadania każdemu embrionowi. W małym nadmorskim miasteczku w stanie Oregon pięć zupełnie różnych kobiet boryka się w tej zupełnie nowej rzeczywistości z odwiecznymi pytaniami dotyczącymi macierzyństwa, tożsamości i wolności. Ro, singielka, nauczycielka w liceum, stara się o dziecko i pisze równocześnie biografię Eivør, mało znanej dziewiętnastowiecznej polarniczki. Susan jest sfrustrowaną matką dwójki dzieci tkwiącą w rozpadającym się małżeństwie. Mattie jest adoptowaną córką kochających rodziców i jedną z najlepszych uczennic Ro, a kiedy się dowiaduje, że jest w ciąży, nie ma się do kogo zwrócić. Gin natomiast jest utalentowaną mieszkającą w lesie homeopatką, lub „znachorką”, która łączy losy wszystkich tych bohaterek, gdy zostaje aresztowana i osądzona w ramach zaciekłego polowania na czarownice w nowoczesnym wydaniu.