Bez planu B

"Dekameron" to zbiór stu opowieści, które w ciągu dziesięciu dni 1348 roku opowiada sobie grupa dziesięciu szlachetnie urodzonych florentczyków (siedem pań i trzech młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranych „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości i przygód erotycznych, z drugiej zaś wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności ludzkiego umysłu, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest miłość: małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Lektura dla szkół średnich

"Smakologia" to ilustrowana wyprawa do świata jedzenia, zawierająca niezwykle ciekawe informacje z całego świata. Wybierz się w tę fascynującą podróż, nie tylko kulinarną, ale też kulturową, historyczną, zdrowotną i środowiskową! "Smakologia" jest interesującą książką, pełną kolorowych ilustracji i ciekawostek ze świata jedzenia. Humorystycznie napisana, jednocześnie bawi i uczy małego Czytelnika. Porusza wiele ważnych kwestii, takich jak zdrowa dieta, składniki odżywcze czy witaminy. Ola Woldańska-Płocińska opowiada również wiele fascynujących historii. Przedstawiona wiedza z pewnością zainteresuje Czytelników w każdym wieku. Ze stron "Smakologii" można dowiedzieć się m.in., jak człowiek ujarzmił rośliny i jak w ogóle wpadł na ten pomysł. Autorka odpowiada również na wiele innych pytań, które, choć zdają się oczywiste, to okazują się znacznie trudniejsze. Po co jemy? Czy jedzenie leczy? Czym jest szafran? Czy to prawda, że niektóre przyprawy były, a nawet są droższe od złota? Jak wyglądały starożytne uczty i co wtedy można było znaleźć na stołach? Czemu tak często na zdjęciach i filmach widuje się cezara jedzącego winogrona? Jak powstaje czekolada? Jakie informacje zawierają etykiety i co można z nich wyczytać? To tylko niektóre z pytań, na które odpowiedzi czekają w "Smakologii". Ola Woldańska-Płocińska tworzy pouczające i humorystyczne książki dla młodszych Czytelników, ale zawarta w nich wiedza może zaskoczyć również rodziców! Dotychczas w serii ilustrowanych książek, których zadaniem jest przybliżenie dziecku funkcjonowania świata, znajdują się tytuły: "Smakologia", odkrywająca wszystkie sekrety jedzenia na przestrzeni wieków, "Zwierzokracja", mówiąca o prawach, uczuciach i pochodzeniu zwierząt oraz "Śmieciokracja", tłumacząca zagadnienia z ekologii oraz ochrony środowiska.

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

"Playlista" Sebastiana Fitzeka to jedyne w swoim rodzaju połączenie thrillera psychologicznego i muzyki. Stworzone specjalnie na potrzeby tej książki utwory stają się wskazówką w sprawie zaginięcia młodej dziewczyny, a wyścig z czasem zapewnia fanom gatunku przednią zabawę. Dla Feline Jagow muzyka jest największą miłością życia. O tym, ile jeszcze będzie ono trwało, zadecyduje piętnaście utworów muzycznych. Minął miesiąc, odkąd dziewczyna zniknęła bez śladu podczas powrotu do domu ze szkoły. Alexander Zorbach jest prywatnym detektywem, którego wynajęła jej matka. Mężczyzna znajduje w sieci muzyczny serwis, z którego nastolatka korzystała, i orientuje się, że kilka dni wcześniej cała playlista została zmieniona. Czy może się okazać, że to właśnie utwory są wskazówką dotyczącą miejsca, w którym obecnie się znajduje? Rozwiązywanie tej zagadki przeradza się w wielki koszmar dla samego detektywa, a w tym wyścigu z czasem wszyscy mają coraz mniejsze szanse na przeżycie. Specjalnie na potrzebę tej książki grupa międzynarodowych artystów nagrała piętnaście utworów.

Bestsellerowa seria „Za dużo marchewek” Zabawna, pełna wdzięku i szalonych przygód, cudownie ilustrowana książka pokazuje, że nie zawsze trzeba być perfekcyjnym i chcieć zrobić wszystko samemu. Nieraz trzeba skorzystać z pomocy przyjaciół, a dobra zabawa i współdziałanie mogą dać wiele satysfakcji i przyjemności. Niepowtarzalny, kolorowy i radosny – wykreowany przez Katy Hudson – świat,w którym przyjaźń, umiejętność dzielenia się i współdziałania są najważniejsze powraca w Amberku! Po Króliku, który gromadził marchewki („Za dużo marchewek”), Żółwiu, który chciał przespać zimę („Za dużo zimowych zabaw”), Wiewiórce, która sama chciała wygrać wyścig („Wyścig po Złotego Żołędzia”), teraz kolej na Bobra. Bóbr zawsze CHCE BYĆ PERFEKCYJNY! Wszystko robi starannie, uważnie i rozważnie. Teraz ma doskonały przepis na doskonały tort urodzinowy. Przyjaciele chcą mu pomóc i podzielić się radością wspólnego przygotowywania święta. Bóbr nie jest tym pomysłem zachwycony. A będzie jeszcze mniej zachwycony, kiedy zabiorą się do pracy... Oj, wiele się będzie działo! Czy Bóbr przekona się, że dzieło nawet mniej doskonałe, ale wspólne, jest lepsze niż dzieło doskonałe stworzone samemu?