Poświata

Po uzyskaniu licencji detektywa Dioniza Remańska kupuje dom w Strzygomiu, przyjmuje kilka prostych zleceń i powoli rozkręca firmę. Pewnego dnia w agencji pojawia się Maria Pisarek – kobieta twierdzi, że jej syn, Paweł, który zdaniem policji zaginął, został tak naprawdę zamordowany. Kobieta podejrzewa prawie wszystkich mieszkańców miejscowości Osiny, którzy rzekomo szykanowali jej dziecko, a w końcu doprowadzili do śmierci chłopaka. Z czasem wychodzi na jaw, że Paweł Pisarek, młody i zdolny informatyk, szantażował wiele osób, jednak z powodu braku dowodów śledztwo zostaje zawieszone. Równolegle prowadzona jest sprawa bestialsko skatowanego proboszcza. Czy zniknięcie Pawła może mieć coś wspólnego z morderstwem proboszcza, w którego komputerze chłopak znalazł dowody na to, że ksiądz wykorzystywał seksualnie nieletnich? Dioniza wie, że i tym razem w poszukiwaniu mordercy nie znajdzie łatwych odpowiedzi…

Dziesięcioletni chłopiec wzywa adwokata, by wyznać mu, że zamordował człowieka...piętnaście lat temu. Kiedy adwokat Robert Stern zgadzał się na to niezwykłe spotkanie, nie wiedział, że umawia się ze śmiercią. A tym bardziej nie miał pojęcia, że śmierć, która wkroczy w jego życie, będzie miała sto czterdzieści trzy centymetry wzrostu, na nogach trampki, a na dziecięcej buzi uśmiech... Adwokat Robert Stern jest w szoku, kiedy widzi w zapomnianej przez Boga, opuszczonej fabryce, kim jest jego tajemniczy klient. To Simon, dziesięcioletni chłopiec, delikatny i śmiertelnie chory. I absolutnie przekonany, że w swoim poprzednim życiu był seryjnym mordercą. Głupia, niesmaczna zabawa myśli Stern... Lecz kiedy w opisanej przez chłopca piwnicy rzeczywiście znajduje ludzkie szczątki: szkielet i rozłupaną siekierą czaszkę, czuje się jak w środku horroru. Ale to dopiero początek. Bo Simon opowiada mu nie tylko o ofiarach sprzed lat, ale wkrótce również o tych z najbliższej przyszłości...

"Szczęście przychodzi wieczorem" to idealna pozycja dla kobiet, które straciły pewność siebie i uważają, że nic przyjemnego ich nie spotka. Może czas wziąć życie w swoje ręce! Czy jest odpowiedni czas na miłość? Okazuje się, że nawet mając lata młodości za sobą, nie trzeba zamykać się w czterech ścianach i jedynie wspominać szczęśliwe lata. Zmiana pracy, nowa miłość czy realizacja marzeń nie zwracają uwagi na metrykę! Dziennikarka po 25 latach decyduje się na odejście od męża - początkowo samotne życie okazuje się trudniejsze, niż myślała. Kiedy powoli osiąga równowagę, życie nie szczędzi jej innych, trudnych doświadczeń. Czy to oznacza, że żałuje swego kroku - kobieta zaczyna rozmyślać o tym, czy postąpiła mądrze. Okazuje się, że na jej przyszłość może wpłynąć... konieczność społecznej izolacji z powodu pandemii koronawirusa. Czy w takich warunkach uda się jej jeszcze znaleźć miłość? Czy w jej wieku zakochanie się jest jeszcze w ogóle możliwe!? "Szczęście przychodzi wieczorem" to wyjątkowo ciekawa książka o bardzo przyjemnej treści. W szczególności powinny po nią sięgnąć kobiety, które boją się zmienić swojego życia i zburzyć panujący w nim ład. Wiele z nich poświęciło się wychowaniu dzieci czy utrzymaniu swoich małżeństw "bo tak wypada" - czy aby na pewno nie można zmienić swojego życia bez względu na datę urodzenia? Książka zachęca do spełniania marzeń oraz do tego, by żadna kobieta z siebie nie rezygnowała - nieważne, w jakim jest wieku. Autorka Ada Kostrz-Kostecka to kobieta wszechstronnie wykształcona, która nie boi się ryzykować i rozwijać pasji - do tego samego zachęca również swoje czytelniczki!

Połączenie sensacji, kryminału i romansu, które skradnie twoje serce. Jakie tajemnice skrywają główni bohaterowie i jakie niebezpieczeństwo na nich czyha? Główna bohaterka, dwudziestoośmioletnia Lena Mejer, ma wszystko, o czym kobieta mogłaby marzyć: pieniądze, pozycję i barwne życie towarzyskie. Jednak ciągle skrywa się za zasłoną smutku, zasłaniającą jej przeszłość, przed którą próbuje uciec. Kiedy zaczyna dostawać pogróżki, spostrzega, że nie sposób umknąć przed tym, co – jak sądziła – minęło już dawno temu. Właśnie wtedy, za namową przyjaciół, postanawia wynająć prywatnego ochroniarza. Zimny profesjonalista, Nikolaj Aleksandrow, myśli, że widział już wszystko. Jednak zlecenie Leny Mejer jest znacznie bardziej skomplikowane, niż początkowo się zdawało. Relacji bohaterów nie ułatwia narastające między nimi napięcie, rodząca się zakazana miłość i to, że oboje coś ukrywają. To jednak nie wszystko – okazuje się, że czyhające na nich niebezpieczeństwo jest znacznie bardziej groźne, niż oboje sądzili, a zlecenie, które miało być proste, zaczyna zagrażać ich życiu. Przekonujące, żywe sylwetki głównych bohaterów nie pozwalają oderwać się od kart książki, a całą jej zawartość czyta się jednym tchem. Autorka stopniowo buduje napięcie, powoli rozwijając poszczególne wątki tajemnicy, a czytelnik nigdy nie wie, czy trafnie przewidywał bieg fabuły. Ta książka to solidny ładunek potężnych emocji. Znajdziemy tutaj niebezpiecznych, odważnych mężczyzn, zdecydowane kobiety, które wiedzą, czego chcą, mroczne tajemnice, ale także romans pełen wrażliwości i świetną fabułę, której błyskawiczny rozwój nie zostawia czasu na wzięcie oddechu.

Coś czuć w powietrzu… i niekoniecznie jest to mięta przez rumianek. Dionizy i Dolores są w sobie zakochani. Urządzają miłe pikniki w parku, chodzą do kina i na plażę. Niestety los nie do końca jest im łaskawy: nogi jednego z nich naprawdę brzydko pachną. Powiedzmy szczerze: mają zabójczy zapaszek… i nic nie można na to poradzić! Nie pomaga ani mycie, ani spryskiwanie dezodorantem, ani posypywanie talkiem. Czy to oznacza koniec pięknej historii Dionizego i Dolores?

Ponad milion odsłon na Wattpadzie! Dwudziestodwuletnia Keith Wilson traci pracę w pubie, po czym – dzięki pomocy swojego przyjaciela Drake’a – otrzymuje posadę opiekunki. Kobieta jest bardzo zadowolona, ponieważ desperacko potrzebuje pieniędzy na leczenie matki. Jej pracodawcą okazuje się właściciel dużej firmy, Rick Morgan. Poszukuje on niani dla swojej pięcioletniej córki Grace. Mężczyzna przejął opiekę nad

Świat się zmienił. Zmieniły się również problemy ludzi na nim żyjących. Zmienił się też nasz język. Stał się mniej wyrafinowany, trochę bardziej brutalny, a co najważniejsze, nie ma już takich profesorów. Tomasz Kowalski nie kryje, że swoją najnowszą książką chciał oddać cześć Jerzemu Szaniawskiemu i jego Opowiadaniom Profesora Tutki. Zbiór opowieści zawartych w dziele pod tytułem Przysionek – dom dla