Mama kazała mi chorować

Trylogia „Pięćdziesiąt odcieni” rozpętała na świecie prawdziwe szaleństwo. Sprzedaż w Stanach Zjednoczonych sięgnęła 15 milionów już w pierwszych trzech miesiącach sprzedaży. Dla porównania osiągnięcie takiego sukcesu zajęło trylogii Stiega Larssona trzy lata! Powieść okupuje nieprzerwanie jednocześnie pierwszą, drugą i trzecią pozycję na prestiżowej liście bestsellerów e-bookowych magazynu

"Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" Carli Valentine to pozycja obowiązkowa dla fanów kryminalnych zagadek! Powieści Agathy Christie od wielu lat zaskakują kolejne pokolenia misternie utkanymi intrygami. Niekwestionowana królowa kryminałów potrafiła jednak nie tylko zręcznie splatać słowa i zwodzić czytelnika. Christie miała także szeroką wiedzę z zakresu kryminalistyki, którą doskonale przekładała na potrzeby fabuły swoich kryminałów. Na zgłębianie jej tajników poświęciła wiele czasu: czytała prasowe doniesienia, studiowała nowe techniki śledztw i dyskutowała z innymi pisarzami. W książce "Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" Carla Valentine, specjalistka z zakresu medycyny sądowej, zagląda za kulisy warsztatu pisarskiego Agathy Christie. Valentine omawia ogromną wiedzę brytyjskiej pisarki oraz jej nowatorskie podejście do opisywania zbrodni. Niektóre z innowacyjnych technik Christie przedstawiła w swoich książkach, zanim zostały one formalnie przyjęte! Poszczególne podzielone tematycznie rozdziały przeprowadzą Cię przez zagadnienia takie jak: analiza miejsca zbrodni, interpretacja odcisków stóp lub śladów opon, pobieranie odcisków palców, badania balistyczne i toksykologiczne, profilowanie, autopsja, a nawet osmologia. Po "Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime" możesz sięgnąć także w przypadku, gdy masz jeszcze przed sobą lekturę kryminałów Christie. W książce Carli Valentine nie znajdziesz spoilerów!

Druga część cyklu Księgi Ewy – to przewrotne połączenie powieści dla nastolatków, dystopii i romansu. Świat jest skuty lodem. Każdy członek społeczności, w której żyje nastoletnia Ewa, musi ściśle przestrzegać roli wyznaczonej przez tradycję. Nadane przez bogów prawo jest okrutne i bezwzględne, a każdy, kto ośmieli się je złamać, poniesie surową karę… Ewa dołącza do grona Archontów – kapłanów-przywódców Aerie – jako pierwsza kobieta od stu pięćdziesięciu lat.

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Poruszająca opowieść o potędze miłości! Hania i Arkadiusz są małżeństwem od 20 lat. Arkadiusz myśli o zakończeniu kariery wojskowej. Chce wyjechać na kilkumiesięczną misję do Afganistanu. Pieniądze, które zarobi pozwolą im na spokojne życie bez kredytu. Ma wrócić w listopadzie. Hania pogodziła się z decyzją o misji, aczkolwiek boi się o męża. Kiedy on jest na misji, Hania zajmuje się doglądaniem ostatnich remontów w domu, projektowaniem ogrodu oraz swoją pracą zawodową. Codziennie kontaktuje się z mężem, drżąc o jego bezpieczeństwo. Święta zbliżają się wielkimi krokami. Wkrótce w mediach pojawia się wiadomość o wybuchu bomby w bazie wojskowej. Jak potoczą się losy szczęśliwego dotąd małżeństwa? I czy faktycznie świąteczny czas jest pełen cudów?