Jestem, jestem, jestem. Siedemnaście przelotnych spotkań ze śmiercią

Nietuzinkowy romans owiany nutą zagrożenia. "Gorzkie pragnienie. Singed. Tom 1" Mii Knight to przedstawienie historii kobiety, która nieoczekiwanie spotyka byłego męża, którego nie chciała już nigdy więcej widzieć. Teraz pozostaje pytanie, co zrobi Jasmine, skoro pożądanie i nienawiść wobec niego są równie silne. Jasmine Hennessy sądziła, że zdołała w pełni uwolnić się od byłego męża i jego ciemnych interesów. Jednak kiedy podczas zamieci niespodziewanie spotyka go w szpitalu, pojmuje, że bardzo się myliła. Wszelkie wspomnienia związane z Jamesem Rothem natychmiast ożywają i powracają do niej. Chociaż mężczyzna wniósł wiele zamętu i mroku w życie kobiety, okazuje się, że wciąż wzbudza w niej fascynację. Co zrobi Jasmine - zaufa człowiekowi, który nie raz ją zranił, czy znów przed nim ucieknie? Roth chce się zemścić na osobach, które zniszczyły jego plany. Kiedy znowu spotyka swoją byłą żonę postanawia, że wykorzysta ją do tego celu. Jednak Jasmine natychmiast zauważa, jak bardzo mężczyzna się zmienił, i dostrzega jego bezwzględność. Jest nieufna wobec Jamesa i próbuje dowiedzieć się, dlaczego właśnie teraz postanowił ją odnaleźć.

Słynny badacz rzuca wyzwanie tradycyjnej archeologii. Elektrownie, rakiety, statki powietrzne, broń atomowa, komputery – to zdobycze nauki prehistorycznych cywilizacji. Starożytni dysponowali techniką tak wysoko rozwiniętą, jak ludzie XXI wieku: od metalurgii i inżynierii, po energetykę i atomistykę! DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, to jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych prawdziwym Indianą Jonesem. Szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć pomijanych przez oficjalną naukę i odsłania niezwykły świat starożytnych technologii. Childress stawia tezę, że zapomniane cywilizacje osiągnęły w niektórych dziedzinach nasz współczesny poziom rozwoju, a nawet go przewyższyły. Wielka Piramida w Gizie była gigantyczną elektrownią, Arka Przymierza – elektrycznym konwerterem o wielkiej mocy, Stonehenge – megalitycznym kalkulatorem. Nasi przodkowie dysponowali bronią atomową, potrafili przenosić ogromne ciężary przy użyciu fal dźwiękowych, a nawet umieli lewitować. Świeca zapłonowa sprzed 500 000 lat znaleziona w geodzie w Kalifornii, modele samolotów z grobowców w Kolumbii i Egipcie, komputer z Antikythery, elektryczne baterie z Bagdadu i wykrywania trzęsień ziemi sprzed 2000 lat z Chin – to dowody rzeczowe dokonań nauki sprzed tysięcy lat. David Hatcher Childress jest wydawcą i autorem wielu bestsellerów (m.in. Archeologia pozaziemska, Latające bronie imperium Ramy i Atlantydy, Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej, Olmekowie) i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel.

Mroczna historia dla fanów serialu „Nikita”! Una to płatna zabójczyni wyszkolona przez rosyjską Bratwę. Swoje imię otrzymała od szefa mafii, który traktuje ją jak córkę. Dziewczyna stanowi idealną broń: nie ma sumienia, nic nie czuje, a zabijanie sprawia jej przyjemność. Nazywają ją Pocałunkiem śmierci. Kiedy celem kolejnego zlecenia zostaje capo włoskiej mafii, kobiecie w wykonaniu zadania będzie towarzyszył Nero Verdi. Una zdecydowanie nie docenia swojego kompana. Nie zdaje sobie sprawy, z jak niebezpiecznym mężczyzną współpracuje. I to jest błąd. Wkrótce Nero sam zleci jej, aby rozwiązała pewien problem. Una mogłaby odmówić, ale on ma coś, czego dziewczyna bardzo potrzebuje. Tymczasem jedyną rzeczą, jakiej Nero pragnie, jest władza i z przyjemnością wykorzysta Unę do realizacji własnych celów.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

Danny od zawsze miał tylko jeden cel: dostać się do NHL. Kiedy przeprowadza się do zimnej Minnesoty, by zostać napastnikiem Lwów, chce dać z siebie wszystko i skupić się na hokeju. Plany jednak biorą w łeb, gdy na jego drodze staje Lizzy, aspirująca malarka. Lizzy od lat ucieka przed swoją przeszłością. Nowy obraz na zamówienie budzi wspomnienia, które dawno już pogrzebała. Rodziny się nie wybiera, a teraz Lizzy ma więcej do stracenia, niż kiedykolwiek wcześniej. Tym razem na szali stoi nie tylko jej przyszłość, ale także Danny?ego. Wspólnie mogą wygrać to starcie, jeśli tylko będą grać w jednej drużynie. Ta miłość może być najlepszym, co im się przytrafiło. Lub najgorszym.

"Brzydki, zły i szczery" - właśnie taki jest O.S.T.R, legenda polskiego rapu. To pierwsza autobiografia muzyka. Jeżeli interesujesz się polskim hip-hopem lub historią rodzimej muzyki rozrywkowej, to nie możesz przegapić tej książki. Czy wiesz, że cała rodzina Adama Ostrowskiego myślała, że zostanie skrzypkiem? Co prawda, jego losy splotły się z muzyką, jednak nie tak, jak przewidywali jego bliscy. Adam jako O.S.T.R. został ikoną polskiego rapu. To nie w grze na skrzypcach, tylko w rymowanych opowieściach do zapętlonych bitów znalazł sposób nie tylko na wyrażenie siebie, ale też na życie. Na hiphopowej scenie jest już od początku lat 90. i nadal nie wyobraża sobie życia bez robienia rapu. Teraz możesz się przekonać, że Ostry nieźle sobie radzi ze słowem nie tylko przed mikrofonem. Bo jego autobiografia, "Brzydki, zły i szczery" to napisana przejrzystym językiem opowieść o nim i jego rapowaniu, oraz ludziach, którzy są dla niego ważni. O.S.T.R w swoje książce opowiada nam o tym, jak w mieszkaniu na trzecim piętrze bałuckiego wieżowca powstawały pierwsze hip-hopowe kawałki. Ostrowski pisze przede wszystkim o ludziach, bohaterach swojego dzieciństwa: rodzicach, przyjaciołach i muzycznych idolach. To historia chłopaka, który uwielbia grać w kosza i - tak jak wielu innych – ma kłopoty w szkole. "Brzydki, zły i szczery" to przede wszystkim opowieść o wytrwałym dążeniu do celu. O idealiście, dla którego muzyka i koncertowanie były całym światem, aż do dramatycznego koncertu w Bielsko Białej. O.S.T.R pisze o tym, jak zaczęło się jego "Życie po śmierci". Ta książka powoli Ci lepiej poznać genialnego muzyka, ikonę swojego pokolenia i legendę polskiego hop-hopu. O.S.T.R, a właściwie Adam Ostrowski, "Rocznik osiemdziesiąty, bez Insta, Facebooka, smartfona". To nie tylko raper i freestyle’owiec. Jest też kompozytorem, producentem muzycznym i inżynierem dźwięku. Laureat aż czterech "Fryderyków".

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.