Niewidzialny płomień

Berlin. Rok 1945. Dzień po ślubie małżonkowie rozgryzają kapsułki z cyjankiem i – na wszelki wypadek – strzelają sobie w skronie. W tym samym miejscu, zaledwie kilka godzin później, inne małżeństwo podaje szóstce dzieci truciznę. Matka też ją zażywa. Ojciec martwych już dzieci dobija żonę strzałem w tył głowy. Sam wychodzi do parku przed budynkiem i ostatnim nabojem kończy ze sobą. Ludzie ci noszą nazwiska Hitler i Goebbels. Trzecia Rzesza ginie samobójczą śmiercią. Zdarzenia z berlińskiego bunkra to kulminacja fali samobójstw, jaka przetaczała się przez Niemcy od końca I wojny światowej. Historyk Christian Goeschel przygląda się temu wstrząsającemu zjawisku i rozkłada je na czynniki pierwsze. Samobójstwa w Niemczech umieszcza w szerokim politycznym, kulturowym, ekonomicznym i społecznym kontekście. Napisanie książki stało się możliwe dzięki niezwykłemu znalezisku – autor dotarł do zbioru autentycznych listów samobójców. Rezultatem jest unikalne spojrzenie na historię narodowego socjalizmu – oczami ludzi, którzy za chwilę się zabiją

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński

Philippa Gregory przedstawia zdumiewający portret młodej Elżbiety I, kobiety porywczej, siejącej strach, niezrównoważonej emocjonalnie i zaborczej, która nie powstrzyma się przed niczym, nawet przed morderstwem, byle tylko zaspokoić swoje żądze. Jako świeżo koronowana królowa Anglii Elżbieta musi stawić czoło dwóm niebezpieczeństwom: francuskiej inwazji na Szkocję, zagrażającej całemu krajowi, oraz swemu uczuciu do Roberta Dudleya, zagrażającemu jej sercu. Robert Dudley jest żonaty, a jego małżonka ani myśli się nim dzielić. Amy Dudley odmawia rozwodu, który Elżbiecie i Robertowi umożliwiłby wzięcie ślubu. Zresztą, przeciwko związkowi królowej z jednym z dworzan są prawie wszyscy. W tle miłosnego trójkąta na dworze Anglii tworzą się frakcje; ktoś przechodzi od słów do czynów. Amy zostaje znaleziona martwa, ze skręconym karkiem, u stóp niewysokich schodów.

Poznaj historię Michała Wiśniewskiego widzianą oczami jego matki. "Dziewczynka z kieliszkami" to fabularyzowana opowieść Grażyny Wiśniewskiej, która próbuje wyspowiadać się ze swoich grzechów. Każdy słyszał o wokaliście zespołu Ich Troje. Michał Wiśniewski jest bardzo charakterystycznym wokalistą, który miał ogromny wpływ na rozwój popkultury w Polsce. Mało kto wie jednak, jak trudne miał dzieciństwo i ile musiał się wówczas wycierpieć. Jeszcze większym zaskoczeniem jest fakt, że za ten stan rzeczy odpowiadali jego rodzice. Grażyna Wiśniewska i jej mąż byli alkoholikami, którzy coraz bardziej popadali w swój nałóg. Przyczyniło się to do rozpadu rodziny oraz wielu tragedii. Nie wszyscy zdołali stanąć na nogi o własnych siłach. Książka jest formą spowiedzi Grażyny Wiśniewskiej, która przeprasza za zło, które wyrządziła. Opisuje wszystkie swoje słabości, a także wskazuje na uwarunkowania zewnętrzne, biedę i złe towarzystwo, które popchnęły ją w tym tragicznym kierunku. Całość akcji toczy się w czasach PRL. Wszechogarniająca szarość, brak perspektyw i radości życia odbiera nadzieję i spycha ludzi na krawędź życia.

Czy literatura faktu opisująca czasy II wojny światowej może mieć szczęśliwe zakończenie? Książka "Pod osłoną lasu. Walka, miłość i przetrwanie w czasach Zagłady" jest dowodem na to, że happy end był możliwy w tamtych czasach. Przywraca wiarę w ludzi i podnosi na duchu, ale też nie pozostawia złudzeń, że wojna to zło w czystej postaci. Historia żydowskiej rodziny Rabinowiczów, która, uciekając z getta w 1942 roku, schroniła się w Puszczy Białowieskiej z dwójką małych dzieci. Życie pod skrzydłami matki natury trwało aż dwa lata. Dwa lata pełne wyrzeczeń, zimna, głodu i zwątpienia. I wcale nie to było najgorsze. Nieustanny brak poczucia bezpieczeństwa okazał się najdotkliwszą torturą. Oprócz niebezpieczeństwa ze strony niemieckich oddziałów rodzinie groziło również wydanie przez kolaborantów - współpracowników gestapo. Urządzali oni regularne polowania na Żydów, licząc na nagrodę. Autorka, pracując pięć lat nad książką i poznając członków cudem ocalałej rodziny, stworzyła lekturę autentyczną i wciągającą od pierwszych stron. Nie nuży nadmiarem faktów historycznych, umiejętnie włącza je w treść, przeplatając relacjami z pierwszej ręki. W ten sposób tworzy tekst rzetelny faktograficznie, a zarazem powieściowy, przystępny pasjonatom beletrystycznego czytelnictwa.

Ciąg dalszy bestsellera Love me Never Bestseller „New York Timesa” Minęło czternaście tygodni, odkąd Isis Blake przeniosła się do nowej szkoły (i trzy lata, dwadzieścia pięć tygodni i pięć dni, odkąd nie była zakochana, i jeśli uda jej się zrealizować plan, ten licznik będzie bił w nieskończoność). Podczas tych czternastu tygodni poznała Jacka Huntera – wroga, który stał się być może kimś więcej – dzięki jego odwadze przeżyła brutalną napaść agresywnego byłego swojej matki,

Książka Emilii Kiereś to idealny wybór dla dzieci stojących u progu swej edukacyjnej drogi. Przypadnie do gustu zwłaszcza dziewczynkom. Główna bohaterka Marysia znalazła się w sytuacji, w której musi zmierzyć się z mającymi nastąpić lada moment dużymi zmianami w jej życiu. Dziewczynka jest pełna obaw i martwi się, jak odnajdzie się w nowej rzeczywistości. Niezwykle pouczające opowiadanie o byciu nieśmiałym, przełamywaniu własnych słabości, a także o pięknych i ważnych wartościach, takich jak przyjaźń, miłość i rodzina. Marysię czeka trudny czas. Nieubłaganie zbliża się rozpoczęcie roku szkolnego. To moment tym trudniejszy, że to sam początek jej edukacji. Niebawem stanie się uczennicą pierwszej klasy, a jakby tego było mało, jej mama spodziewa się kolejnego dziecka. Marysia będzie musiała odnaleźć się w dwóch ważnych, życiowych rolach - jako uczennica oraz starsza siostra. Jednak zanim to nastąpi, czeka ją cała masa niezwykłych, wakacyjnych przygód. Nadchodzące lato spędzi w małym domku na wsi, u cioci Ani. Tam czekają na nią ciekawe wydarzenia i nowe przyjaźnie. Kim jest tajemnicza osoba, która z nieśmiałym zaciekawieniem przygląda się dziewczynce zza żywopłotu? Kim jest niezwykła Felicja i o co chodzi ze srebrnym dzwoneczkiem w tytule? Odpowiedzi na te wszystkie nurtujące pytania poznacie już niebawem. To piękna książka, która z pewnością dostarczy wiele emocji i wzruszeń.