Polskie władze wojskowe na uchodźstwie 1939-1946

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Wstrząsające zapiski z piekła obozu koncentracyjnego! "Dziennik z Gusen" to prawdopodobnie jedyny na świecie tak szczegółowy opis kolejnych obozowych dni, który raz jeszcze przypomina o okrucieństwie nazistowskich zbrodni podczas II wojny światowej. Aldo Carpi był artystą malarzem, który w czasie wojny na półtora roku trafił do kompleksu obozów koncentracyjnych Mauthausen-Gusen. Na bieżąco zapisywał tam swoje przeżycia i obserwacje, zdobiąc je rysunkami. Niemcy zmuszali go do malowania na każde ich polecenie. 26 lat po zakończeniu wojny opublikował swoje wspomnienia z obozu w formie tego dziennika. To niezwykły dokument tamtych czasów, spisany przez autora poddanego okrutnym represjom, znajdującego się wówczas w sytuacji, w której tak trudno o zachowanie ludzkiej godności. Ta poruszająca książka jest prawdziwą kopalnią wiedzy historycznej, uzupełniając wszystko to, co historycy ustalili na temat obozowej rzeczywistości. Dziennik Alda Carpiego słowem i obrazem dokumentuje najgorszą stronę ludzkiej natury, ale jest także hołdem złożonym człowieczeństwu, odwadze, przywiązaniu do własnych wartości, przyjaźni i sile woli, która pozwala walczyć o przetrwanie nawet w najtrudniejszych chwilach.

Bywa, że kobieta musi wybierać między obowiązkiem, stanowiskiem, władzą a miłością... W przypadku królowej taki wybór wydaje się oczywisty, bo cóż może być ważniejszego od korony? A jednak Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka udowadnia, że kto umie kochać prawdziwie może się spodziewać nagrody, bo miłość jest szczodra i potrafi wynagrodzić tych, którzy jej wiernie służą. Królowa

Historie kryminalne elektryzują współczesny świat. Autorzy poruszający wątki morderstw i związanych z nimi śledztw biją rekordy popularności. Jeśli Ciebie również pociągają opowieści mrożące krew w żyłach, niewyjaśnione zagadki i podążanie wraz z głównym bohaterem ku prawdziwemu rozwiązaniu sprawy, koniecznie przeczytaj "Purpurowe rzeki" Jeana-Christophe'a Grangé'a. Kryminał "Purpurowe rzeki" przedstawia losy dwóch bohaterów, Pierre'a Niémansa i Karima Abdoufa, którzy ze względów zawodowych próbują wyjaśnić pewne zagadkowe zdarzenia. Pierwszy z nich to były komandos o ogromnym doświadczeniu i niezłomnej sile charakteru. W swojej pracy widział i słyszał wiele, dzięki czemu potrafi zachować stoicki spokój i zimną krew w trakcie każdego dochodzenia. Drugi, odbywający służbę w południowo-zachodniej Francji, to dopiero początkujący policjant o wielkich ambicjach i zacięciu zawodowym. Każdą sprawę próbuje doprowadzić do końca, mimo trudności i niesprzyjających warunków. Akcja thrillera toczy się w mroźnych i zaśnieżonych Alpach. Tam każdy z detektywów pracuje nad swoją własną sprawą. Zimny i skuty lodem krajobraz staje się tłem dla niewyobrażalnego zła, do którego jest zdolny człowiek. Zadaniem bohaterów jest udowodnić winę i znaleźć sprawcę okrutnych zbrodni. Pierre Niémans zostaje przydzielony do rozwikłania morderstwa mężczyzny, którego zmasakrowane zwłoki porzucono w górskiej szczelinie. Jak poradzi sobie z tym zadaniem i na jakie tropy uda mu się trafić? Karim Abdouf poszukuje z kolei osoby, która zdewastowała grób dziecka, do jego tragicznej śmierci doszło wskutek nieszczęśliwego wypadku samochodowego. Wkrótce na lodowcu zostaje odkryte kolejne ciało. Czy ma ono jakiś związek z prowadzonymi równocześnie sprawami Pierre'a i Karima? Okazuje się, że tak. Mężczyźni łączą siły, by doprowadzić oba śledztwa do zakończenia i znaleźć sprawców przestępstw. Jean-Christophe Grangé to pisarz, scenarzysta i dziennikarz. Na koncie ma aż dwanaście powieści, z których cztery doczekały się adaptacji filmowej: "Purpurowe rzeki" także można obejrzeć na dużym ekranie. Międzynarodową sławę zdobył jako reporter, pracując dla tytułów francuskich i zagranicznych, takich jak: "Paris Match", "Sunday Times" i "National Geographic".

Walka o prawa kobiet w Polsce trwa codziennie. Patriarchat doprowadził do skrajnego pozbawiania wolności kobiecej części społeczeństwa - sytuacja Polek przedstawia się pod tym względem o wiele gorzej niż w przypadku większości innych krajów w Europie. W momencie, kiedy ważą się losy polskich kobiet, warto sięgnąć po jedną z najważniejszych pozycji literackich polskiego feminizmu - "Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym" Agnieszki Graff. Nowe wydanie książki, której pierwsza wersja ukazała się 20 lat temu, wzbogacone jest o kilka nowych esejów autorki. Przewodnik po feminizmie, który cały czas jeszcze jest nam potrzebny, pojawia się w bardzo ważnym momencie dla Polek, walczących z coraz bardziej ograniczającym je rządem. W chwili, gdy aborcja jest już właściwie nielegalna, a religijny fanatyzm ma się bardzo dobrze, ten feministyczny podręcznik rozkłada działanie patriarchatu na czynniki pierwsze oraz pokazuje szkodliwość, niesprawiedliwość i nadużycia, jakie niesie za sobą. Poprzez opisanie sytuacji Polek od 1989 roku autorka pokazuje, jak istotny jest feminizm i ile jeszcze jest do zrobienia w kwestii praw kobiet.

Agata Christie (1890-1976) – najpoczytniejsza autorka wszech czasów, mistrzyni kryminału i królowa misternej intrygi. Konstrukcja fabuły jej książek była krokiem milowym w rozwoju kryminału i stworzyła podwaliny złotego wieku powieści detektywistycznej. Spod jej pióra wyszły postacie, które przeszły do historii – Herkules Poirot czy panna Marple. Bogato ilustrowany album przedstawia cały świat Agaty

Alessia De'Luca od zawsze wiedziała, jakie prawa rządzą jej światem. Mimo że na co dzień czuje się szczęśliwa, zdaje sobie sprawę, że szybko może się to zmienić. Ma świadomość, kim jest jej ojciec i jaki los spotyka córki ludzi zajmujących wysokie stanowiska w hierarchii mafijnej. W dniu swoich osiemnastych urodzin dziewczyna wychodzi razem z przyjaciółką, Brianną, na imprezę, którą organizuje Fabio, chłopak Alessi. Ten z pozoru niewinny wieczór sprawi, że jej życie przybierze nieoczekiwany obrót. Podczas zabawy Alessia poznaje tajemniczego Vincenta Castello. Mężczyzna wraz z braćmi pojawia się na tej samej imprezie. Nie jest on człowiekiem, z którym dziewczyna chciałaby mieć cokolwiek wspólnego. To brutalny, bezwzględny przyszły capo, który w swojej familii pełni funkcję egzekutora. Alessia na pewno wolałaby, żeby nigdy nie zwrócił na nią uwagi, ale stanie się inaczej.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.