Czartoryscy, czyli wieczna pogoń

Pierwszy tom bestsellerowej trylogii sprzedanej w 21 krajach w prawie 1 000 000 egzemplarzy. Przeznaczenie ich połączyło. Bogowie chcą ich rozłączyć. Pasjonująca opowieść o miłości dwojga amerykańskich nastolatków. Miłości, która zaczęła się tysiące lat wcześniej w świecie greckich bogów i śmiertelników. Szesnastoletnia Helen Hamilton zawsze czuła się inna niż wszyscy. Usiłowała to ukryć, co nie było łatwe w Nantucket – na tak małej i odciętej od świata wysepce. A teraz jest coraz trudniej. Zaczyna dręczyć ją sen… Powraca co noc. Helen błądzi przez jałową ziemię dotkniętą klęską suszy. Rano budzi się w pyle, jej stopy pokrywa kurz. Ukazują się jej trzy płaczące krwią kobiety w bieli… A kiedy w szkole zjawia się Lucas Delos, nieśmiałą i łagodną Helen ogarniają dwie myśli: Pierwsza – że Lucas to najpiękniejszy chłopak, jakiego spotkała. Druga – że chce go zabić gołymi rękami… Helen odkrywa tajemnice swojego pochodzenia i pojmuje, że mity to nie zawsze tylko legenda. Greccy bogowie nie zginęli. A boginie zemsty skazały rody Helen i Lucasa na odwieczną nienawiść. Czy ich miłość zdoła przezwyciężyć przeznaczenie?

Pierwszy tom serii „Zemsta Castillo”. Eva Casco nie jest typową księżniczką mafijną, która żyje w złotej klatce i czeka na aranżowane małżeństwo. Dziewczyna jest bękartem. Co prawda ojciec – don prowincji Palermo Francesco Valenti – zapewnił jej dach nad głową i obiecał ją wykształcić, jednak nie oznaczało to, że będzie ją kochał lub traktował z szacunkiem. Kiedy Eva kończy osiemnaście lat, dowiaduje się, jakie plany ma wobec niej ojciec. Dziewczyna otrzyma wykształcenie, ale równocześnie będzie szkolona, aby mogła zostać szpiegiem i zabójcą. Eva odmawia, co kończy się pierwszą lekcją za nieposłuszeństwo. Teraz Eva ma dwadzieścia trzy lata i nie jest już przestraszoną kobietą. To okrutna zabójczyni wykonująca zlecenia bez cienia emocji. Jej kolejne zadanie polega na zdobyciu informacji dotyczących młodego dona prowincji Katanii – Ivo Castillo. Mężczyzna właśnie przejął stery po zmarłym ojcu. Może się okazać, że będzie to pierwsze zlecenie, które sprawi, że Eva zacznie pragnąć od życia czegoś więcej. Czegoś, czego nigdy nie miała. Ale przecież marzenia są dla księżniczek, a ona nigdy nią nie była.

Książka "Młyn nad Flossą" jest pasjonującą powieścią, która zaciekawi miłośników klasycznej literatury. W tytule powieści umieszczono miejsce rozgrywania się akcji - obszar angielskiej prowincji, gdzie delikatna sceneria prowadzi czytelnika przez trudną tematykę utworu. Pozornie spokojne życie może być pełne niespodziewanych zwrotów akcji, czego doświadczyli bohaterowie. Madzia i Tomek Tulliverowie mieszkają w młynie Dorlcote, który od wielu pokoleń znajduje się w rękach ich rodziny. Emocjonalna i żywiołowa Madzia często wzbudza niepokój swojej matki, jej przeciwieństwem jest natomiast spokojny brat Tomek. Dziewczyna z racji swojej inteligencji i urody już od najmłodszych lat popada w konflikt z purytańskim otoczeniem. Ma wrażenie, że rozumie ją jedynie ojciec, który nagle popada w bankructwo - zmienia to całkowicie sytuację rodziny. Rodzeństwo musi odnaleźć się w nowej sytuacji - Tomek musi pracować i spłacić długi, natomiast Madzia trafia pod opiekę bogatej kuzynki. Jej wybory nie są zrozumiałe dla otoczenia, a najtrudniejszym przeżyciem okazuje się konflikt z bratem, który inaczej postrzega świat. Książka "Młyn nad Flossą" jest uznana za jedno z najlepszych dzieł George Eliot. Autorka w melancholijny sposób snuje opowieść, która tworzy wokół siebie niepowtarzalną atmosferę i niejednokrotnie wywołuje łzy. Powieść oparta na wątkach autobiograficznych porusza kwestię niezrozumienia kobiet i maluje obraz angielskiej wsi I połowy XIX wieku.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Powieść inspirowana prawdziwymi przeżyciami Anne Bronte, pokazująca determinację kobiety, by zdobyć wykształcenie i pracę oraz by uzyskać niezależność, a jednocześnie demaskująca prawdę o trudach, samotności i upokorzeniach doświadczanych przez guwernantki - przedstawicielki jedynej profesji, której podjąć się mogła szanowana niezamężna kobieta w dziewiętnastowiecznej Anglii. Zmartwiona sytuacją finansową rodziny, a jednocześnie motywowana pragnieniem poszerzenia własnych horyzontów, młodziutka Agnes Grey postanawia zostać guwernantką. Przepełnia ją nadzieja i przekonanie, że wystarczy jej pamiętać siebie taką, jaką była w wieku swoich podopiecznych, by zdobyć ich zaufanie i przyjaźń. Jednak dzieci, którymi przyjdzie jej się zajmować okażą się niezwykle rozpieszczone i niesforne, a pracodawcy wymagający, wyniośli i nieprzyjemni. Czy objęcie posady u innej rodziny przyniesie tytułowej bohaterce choć odrobinę szczęścia? A może nawet spotka miłość życia?

Agata, córka Iwonki – bohaterki znanej z Nie zmienił się tylko blond i wnuczka Haliny z książki Nieszczęścia chodzą stadami – wraca do rodzinnego domu na wakacje. Niestety szybko okazuje się, że nie ma tam ani odrobiny prywatności. Postanawia więc zamieszkać u dziadków, by w spokoju rozkoszować się urokami lata. Nic jednak nie idzie tak, jak zaplanowała… Dokąd zaprowadzi Agatę nadmierna kontrola babci Halinki? I gdzie w tym wszystkim miejsce na miłość? Pełna bezpretensjonalnego humoru, lekka opo

Za marzenia trzeba czasem wiele zapłacić. Pragnienie bycia matką i toksyczne relacje rodzinne łączą się w książce "Sroka" w wyjątkową, kompleksową i wielowarstwową historię, która zabierze Cię w podróż przez tysiące emocji i doznań. Poznasz Marisę i Jake'a, którzy starają się o dziecko. W ich życiu pojawia się jednak ktoś inny i wprowadza zamieszanie, czego żadne z nich się nie spodziewało. Jake i Marisa to para niemal idealna - powiedzą to zarówno oni sami, jak i inni. Jedyne, czego pragną od życia, to dziecko, które dopełni ich związek. Kiedy starają się o potomstwo, wpadają w przejściowe problemy finansowe, dlatego decydują się wynająć pokój w swoim domu. W ten sposób poznają Kate, która wywraca ich życie do góry nogami. Jest to kobieta, która bardzo szybko czuje się wyjątkowo swobodnie w ich domu. Marisa ma poczucie, że swobodniej niż ona sama. Jednocześnie nie cieszy jej bliska relacja nowej lokatorki z jej mężem. Czasem sądzi jednak, że to wszystko jej się po prostu wydaje. Nie zmienia to faktu, że Kate zaczyna znać fakty, o których wiedzieć nie powinna. Skąd to wszystko wie? Marisa musi poznać prawdę, nawet jeśli może się to łączyć z destrukcją jej bliskiego ideałowi życia.

"Nazywam się Czogori" to powieść o najmroczniejszych stronach himalaizmu. Druga najwyższa góra świata to K2, a przynajmniej tak nazwali ją Anglicy i nazwa ta zadomowiła się na stałe w języku i powszechnej świadomości. Ale ludzie żyjący u jej podnóża mówią o niej Czogori (wysoka góra). To miejsce owiane tysiącami legend, gdzie nadal słyszalne są echa odległej przeszłości. To miejsce, gdzie islam miesza się z buddyzmem, a tuż obok przebiega linia frontu. Jest rok 1995. Młody fotograf z Polski, Olo, bierze udział w wyprawie na K2. Dziesięć lat wcześniej jego ojciec tam właśnie znalazł swój tragiczny koniec. Olo musi stawić więc czoła swoim własnym lękom i słabościom. To podróż nie tylko w górę, ale również w głąb samego siebie. Dla Ola najbliższymi towarzyszami stają się szejk Iskander oraz jego syn, Karim, a także inni miejscowi tragarze, których himalaiści prawie nie dostrzegają. "Nazywam się Czogori" to perełka na tle tak popularnych obecnie książek o himalaizmie. Przede wszystkim dlatego, że pokazuje mroczną stronę tego ekstremalnego sportu. Mówi o tym, w jaki sposób zachodni wspinacze traktują miejscową ludność, z której usług przecież muszą korzystać. Mówi o stosach śmieci w miejscu obozowisk i pozostawionych w skalnych rozpadlinach trupach współtowarzyszy. Ale jest to również powieść pełna wnikliwych obserwacji nie tylko o problemach nękających ludność północnego Pakistanu. To także zwierciadło, w którym odbija się polska rzeczywistość lat 90-tych.