Czerwone tarcze

Porywająca opowieść o jednej z największych wirtuozek wszech czasów. Lipsk, 1835 rok: szesnastoletnia pianistka Clara gra przed pełną salą. Od pięciu miesięcy jest na tournée. Towarzyszy jej ojciec. To, co wydaje się harmonijną współpracą, w rzeczywistości jest dla dziewczyny piekłem. Apodyktyczny Friedrich Wieck traktuje życie i karierę córki jak dochodowy projekt. Sytuacja się komplikuje, kiedy wychodzi na jaw, że Clara jest zakochana w dawnym uczniu ojca, Robercie Schumannie - nowatorskim kompozytorze, którego pan Wieck ceni jako artystę, ale zupełnie nie szanuje jako człowieka. Kiedy więc okazuje się, że ktoś taki miałby zaprzepaścić jego wieloletnie starania, zabrania młodym się spotykać. Ale Clara postanawia walczyć o tę miłość i prawo do kształtowania własnego życia. Z biegiem czasu jednak nie jest już pewna, czy przyszłość z Schumannem to spełnienie jej marzeń, czy jedynie przejście z zależności od jednego mężczyzny w zależność od drugiego. Czy wielki talent i jeszcze większa miłość do muzyki pozwolą Clarze odrzucić konwenanse epoki i mimo licznych głosów sprzeciwu występować na najważniejszych europejskich scenach?

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

David Melling, twórca uwielbianej w ,30 krajach serii o ,Misiu Tulisiu, światową sławę zyskał trylogią o ,dzielnym rycerzu, uznaną za współczesna klasykę. Teraz w ,pakiecie w ,Amberku! Pełne ciepła, humoru, zabawnych przygód i ,czułości ukołyszą ,dzieci do snu, poprawią nastrój i ,przekażą mądre i ,dobre przesłanie o ,sile przyjaźni i ,okazywania miłości ? również wobec rodzeństwa. Umykający całusek Pierwszy tom nowej kultowej trylogii twórcy serii o ,Misiu Tulisiu, którego kochają dzieci w ,30 krajach! Cudownie ilustrowana opowieść o ,sile miłości i ,przyjaźni ? dla ,dzieci i ,rodziców. Król w ,pośpiechu przesyła synkowi całusa na dobranoc? ale nie ,trafia. Całusek wylatuje przez ,okno i ,umyka. Król rozkazuje odnaleźć całuska. Dzielny rycerz wyrusza więc ze swoim wiernym rumakiem w ,nieznane? Nie spodziewają się, ile przygód i ,niebezpieczeństw będą musieli pokonać. I jak wielka jest moc całuska. Śpij dobrze, dobry rycerzu Drugi tom trylogii. Cudownie ilustrowana książka o ,sile miłości nie ,tylko do rodzeństwa. W zamku wielkie poruszenie: mały książę ma nową siostrzyczkę, która nie ,może spać, tylko płacze i ,płacze. Król wysyła więc swojego dzielnego i ,oddanego rycerza na poszukiwanie najbardziej miękkiej i ,najbardziej puszystej poduszki w ,całym królestwie. Byle szybko! Rycerz rusza ze swoim wiernym rumakiem na poszukiwania do dzikiego lasu. Czy uda mu się pokonać wszystkie przeciwności i ,niebezpieczeństwa, by wypełnić rozkaz? I czy spokojny sen zapewni najlepsza poduszka? A może coś innego? Trzy życzenia Trzeci tom trylogii. Cudownie ilustrowana książka o ,przyjaźni, wierności, lojalności silniejszych niż magia. Dzielny rycerz i ,jego wierny rumak tym razem mają chyba najtrudniejszą misję: pod nieobecność pary królewskiej zaopiekować się małym księciem i ,małą księżniczką. Ale to takie męczące? I nagle z ,pomocą przychodzi im magia. Spełniają się życzenia... tylko czy na pewno o ,to chodziło? Czeka ich noc pełna niespodziewanych, magicznych przygód, podczas których zrozumieją, że nie ,zawsze magia jest potrzebna, żeby spełniły się życzenia.

Śmiertelne niebezpieczeństwa, fantastyczne wyzwania, magiczne istoty. Bruno Scozzi, rycerz i wędrowiec, staje w obliczu tajemnicy grożącej śmiercią jemu i wszystkim jego przyjaciołom. Ze wszystkich sił próbuje znaleźć rozwiązanie, jednak nie jest łatwo wziąć na barki taką odpowiedzialność. A komplikacje się mnożą. Dlaczego interesują się nim wysłannicy zakonu joannitów? Jak należy odczytać list sędziwego arabskiego maga? Dlaczego po bezdrożach Malty przemykają istoty z innego świata? I co się kryje w głowie byłej klaryski Soave? Wszystkie te dylematy zejdą jednak na dalszy plan, gdy na horyzoncie pojawią się obce, przez nikogo nieoczekiwane żagle. Pozycja obowiązkowa dla miłośników mrocznych fantasy, rycerskich przygód i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Książka "Młyn nad Flossą" jest pasjonującą powieścią, która zaciekawi miłośników klasycznej literatury. W tytule powieści umieszczono miejsce rozgrywania się akcji - obszar angielskiej prowincji, gdzie delikatna sceneria prowadzi czytelnika przez trudną tematykę utworu. Pozornie spokojne życie może być pełne niespodziewanych zwrotów akcji, czego doświadczyli bohaterowie. Madzia i Tomek Tulliverowie mieszkają w młynie Dorlcote, który od wielu pokoleń znajduje się w rękach ich rodziny. Emocjonalna i żywiołowa Madzia często wzbudza niepokój swojej matki, jej przeciwieństwem jest natomiast spokojny brat Tomek. Dziewczyna z racji swojej inteligencji i urody już od najmłodszych lat popada w konflikt z purytańskim otoczeniem. Ma wrażenie, że rozumie ją jedynie ojciec, który nagle popada w bankructwo - zmienia to całkowicie sytuację rodziny. Rodzeństwo musi odnaleźć się w nowej sytuacji - Tomek musi pracować i spłacić długi, natomiast Madzia trafia pod opiekę bogatej kuzynki. Jej wybory nie są zrozumiałe dla otoczenia, a najtrudniejszym przeżyciem okazuje się konflikt z bratem, który inaczej postrzega świat. Książka "Młyn nad Flossą" jest uznana za jedno z najlepszych dzieł George Eliot. Autorka w melancholijny sposób snuje opowieść, która tworzy wokół siebie niepowtarzalną atmosferę i niejednokrotnie wywołuje łzy. Powieść oparta na wątkach autobiograficznych porusza kwestię niezrozumienia kobiet i maluje obraz angielskiej wsi I połowy XIX wieku.

Prawdziwe historie z życia ratownika medycznego. Na chodniku leży nastolatek, wykrwawiający się z rany kłutej. Zrozpaczona i zszokowana matka patrzy oniemiała, jak jej córka przechodzi bardzo silny atak astmy. Młody mężczyzna rzuca się pod pociąg w sylwestra o północy. Niewielu ludzi wyobraża sobie życie w świecie, w którym takie sytuacje należą do codzienności. Dla ratowniczki medycznej Lysy Walder te i tysiące innych wezwań są częścią pracy. Lysa często widzi tragedie, przerażenie i stratę. Jest świadkiem wszystkich skutków dzwonienia pod numer 112, do największego i najbardziej zapracowanego serwisu pogotowia ratunkowego na świecie. Lysa jest pielęgniarką na ostrym dyżurze i ratowniczką medyczną od ponad 15 lat. W tej książce opowiada historie kryjące się za wyjącymi syrenami i migoczącymi niebieskimi światłami karetek oraz zdradza, jak to naprawdę jest mieć pracę, w której nieustannie staje się twarzą w twarz ze śmiercią i przeznaczeniem. Fascynujące i przyprawiające o dreszcze historie, opowiadające o gwałtownie przerwanych życiach, złamanych sercach, ale także o nadziei.

W przygodach trzech sióstr Traszki, Bachiry i Tove nie brakuje tajemnic oraz niespodziewanych zwrotów akcji. Wszystko za sprawą ich nadprzyrodzonych sił. "Siostry z lasu" to Bachira, która posiada dar przemiany, Traszka, która rozumie zwierzęta oraz Tove, która podąża śladami czarownic. Co spotkało siostry? Siostry wychowywane były przez babkę. Żyły sobie całkiem spokojnie. Wszystko zmieniło się w chwili zagrożenia ich życia przez zbójecką szajkę oraz rodzącą się miłość. W powieści nie brakuje także innych bohaterów. Czytelnicy poznają Gorhana, małego Janka, a także sędziwą Irmę. Znajdą odpowiedzi na nurtujące pytania: co się kryje po drugiej stronie księżyca, czy też czym są cienie rodowe? Adrianna Trzepiota przenosi swoich czytelników do magicznego świata słowiańskich wierzeń. Można wręcz od pierwszych stron książki poczuć zapach ziół, a także wszechobecną magię. W kobietach drzemie niezwykła siła, która jak się okazuje, jest kierowana miłością. Nie brakuje tutaj dojrzałości autorki, barwnego języka, a także mądrych dialogów, które są niezwykle inspirujące. Z każdą kolejną stroną, przygody sióstr są jeszcze bardziej zawiłe i wciągające.