Przemytnik (wydanie kieszonkowe)

Dramatyczna opowieść matki o trzyletniej walce o odzyskanie dziecka Moja córka została porwana przez swojego ojca i uprowadzona do Libii. Poruszyłam niebo i ziemię, żeby sprowadzić ją do domu… W 2007 roku Libijczyk, brutalny były mąż Sarah Taylor uprowadził ich czteroletnią córeczkę do Trypolisu.A Sarah dobrze wiedziała, że jeszcze żadne dziecko porwane przez ojca do

On obserwuje i czeka… Na następną matkę i dziecko… Ona musi go powstrzymać… Matka i syn. Pogrzebani w grobie w głębi lasu. Jedno z nich wciąż żyje… Charlotte „Charlie” Stafford, młoda, ambitna detektyw londyńskiej policji, dostaje sprawę tajemniczego zaginięcia matki i dziecka. Wkrótce znika następna para. A potem kolejna... Co łączy ofiary? Czy to działanie szaleńca, czy starannie zaplanowane okrutne

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Ona była mózgiem. On posłusznym wykonawcą. Razem parą brutalnych bestii. Gdy Germanida Szykowicz, zwana Piekielną Mańką, do spółki ze Stanisławem Zbońskim zabijali pierwszą ze swoich kilkudziesięciu ofiar, słynna para amerykańskich przestępców Bonnie Parker i Clyde Barrow nie miała nawet dziesięciu lat. Niewiele pewnego wiadomo o zbrodniczej dwójce znad Wisły, a raczej znad Niemna czy Bugu, która w czasach II Rzeczpospolitej sterroryzowała Kresy Wschodnie. W prasie pojawiały się różne wersje ich nazwisk. Do końca nie wiadomo, ile osób zamordowali ponad 30, 50, 80? Ale jedno jest pewne: gdyby mieszkali w Stanach Zjednoczonych albo w Wielkiej Brytanii, w swoich ojczyznach mieliby pewnie fan cluby, a na podstawie ich życiorysów nakręcono by film albo przynajmniej serial, który zyskałby miano kultowego. Przerażająca historia ludzi, którzy za nic mieli sobie cierpienie innych.

O Amelii z czystym sumieniem można powiedzieć, że jest dziewczyną, która chodzi z głową w chmurach. Nie miała nikogo bliskiego, kto mógłby jej zaoferować ciepło i poczucie bezpieczeństwa, dlatego marzyła o życiu, którego nie było jej dane doświadczyć. Książka "Własny kawałek nieba" autorstwa Renaty Kosin opowiada historię, do której doprowadził przypadek. Opowieść uświadamia czytelnikom, że nigdy nie należy tracić nadziei i trzeba walczyć do końca. Amelia jest pracownicą cukierni. Każdego dnia po pracy wraca do domu przez park, którego romantyczne zakamarki sprzyjają snuciu wizji i marzeń. Jednak marzycielska natura nie pomaga dziewczynie - wręcz przeciwnie, Amelia często ma z tego powodu kłopoty. Nie miała prawdziwej rodziny ani przyjaciół, pragnęła doświadczyć uczucia bliskiej osoby i chciała zaoferować to samo. Pewnego dnia dziewczyna odnajduje wisiorek z tajemniczym napisem. Przypadek chciał, że w tym samym miejscu i czasie znajduje się Miłosz, z którym Amelia podejmie próby poszukiwań właściciela wisiorka. Czy historia ta pozwoli Amelii odnaleźć jej własny kawałek nieba?

To właśnie fakty tworzą napięcie, sprawiają, że się zatrzymuję przy każdej scenie. Fakty, a więc rzeczywistość. Ta zaś nie jest łatwa do opisania. „Smålandsposten” Rok 1968 jest jednym z najbardziej legendarnych w całym XX wieku. Protesty przeciwko wojnie w Wietnamie ‒ w Stanach Zjednoczonych i w Europie Zachodniej ‒ doprowadziły do powstania lewicowej fali, która odcisnęła piętno na