Wszystko będzie dobrze

Gdy nie wiesz, gdzie szukać pomocy. Gdy wydaje ci się, że na świecie nie ma już światła. Gdy wszyscy wokół nie widzą rozwiązania… okazuje się, że jest w Tobie siła, która umożliwia pozornie niemożliwe. Nastoletnia Edyta ma wrażenie, że nie ma dla niej miejsca na świecie. Wyobcowana, z silną depresją, po ciężkim wypadku ma mroczne myśli. A jednak, z biegiem czasu, odnajduje sens i swoje miejsce w życiu. Znajduje przyjaciół, odkrywa, że rodzina jest siłą, choć nie zawsze oczywistą. I że ludzka wola, metodyczne dążenie do celu potrafią pokonać największe przeszkody. A szczęście – tak ulotne, czasami pozornie nieosiągalne – okazuje się znajdować na wyciągnięcie ręki. Bo szczęście jest w nas, bez względu na okoliczności. Agnieszka Lis po doskonale przyjętych „Pozorach” oraz „Guzikach”, kolejny raz udowadnia, że po mistrzowsku potrafi zaglądać do wnętrza ludzkiej duszy.

"Jednak mnie kochaj" to romantyczna powieść obyczajowa o zmaganiach z traumą. Sage rozpoczyna studia. Nie ma pieniędzy ani dachu nad głową. Wspomnienia z rodzinnego domu nie dają jej spokojnie żyć. Sage chce wieść beztroskie, szczęśliwie i normalnie, jednak nic nie układa się po jej myśli. Kiedy przyjeżdża do Melview w Nevadzie, nie ma przyjaciół, pieniędzy ani dachu nad głową. Zmuszona jest mieszkać w samochodzie. Jednak pełna determinacji młoda kobieta nie poddaje się łatwo. Rozpoczyna studia i stara się zapomnieć o bolesnej przeszłości. A przeszłość ta powraca do niej w nocnych koszmarach. Wywołuje też w Sage lęk przed każdym nowo poznanym mężczyzną. Studenckie życie w tych warunkach to wyjątkowo trudne zadanie. Wkrótce Sage zaprzyjaźnia się z April, dziewczyną, w której odkrywa bratnią duszę. Zaczyna też dorabiać sobie, pracując w uniwersyteckiej bibliotece. Przyszłość rysuje się powoli w nieco jaśniejszych barwach. Wtedy to w jej życiu pojawia się Luca, niezwykle przystojny brat April. Ten znany ze swych podbojów facet wywołuje w niej początkowo jedynie niechęć i gorące pragnienie ucieczki. Wkrótce jednak Sage odkrywa w nim wrażliwość i potrzebę bliskości, którą sama też przecież odczuwa. Para poznaje się coraz lepiej i rodzi się między nimi uczucie. Kiedy zbliżają się święta, Sage zaczyna mieć nadzieję na to, że wszystko się jakoś ułoży. Wtedy to właśnie jej bolesna przeszłość znów wkracza w jej życie... "Jednak mnie kochaj" to powieść obyczajowa z wątkiem romantycznym, którego rozwój śledzimy z wypiekami na twarzy. Walka, , jaką toczy Sage, jest niesamowita. To zmaganie się z własną przeszłością, z traumą, którą spowodowały u niej przeżycia z rodzinnego domu, powracające teraz jako wspomnienia. Stawką jest szczęście i spokojna codzienność u boku jedynego mężczyzny, który zdołał przełamać jej lęk. Czy dane im będzie cieszyć się wzajemną miłością? Jest tylko jeden sposób, aby się o tym przekonać!

Sięgnij po książkę pod tytułem "Przy naszej piosence" autorstwa Klaudii Bianek i przekonaj się, że nie zawsze wszystko jest takie jednoznaczne, jak mogłoby się wydawać! Każdy człowiek od najmłodszych lat ma wpajane zasady funkcjonowania w społeczeństwie. Opierają się one na moralności, przepisach prawa oraz pozytywnych uczuciach względem innych. Jeśli ktoś je ignoruje, szybko uznawany jest przez ludzi za kryminalistę, który zasługuje na wykluczenie i srogą karę. Antek to młody, przystojny mężczyzna, któremu nie brakuje ambicji i przedsiębiorczości. Jest właścicielem popularnej kawiarni i baristą jednocześnie. Całą swą energię wykorzystuje do systematycznego rozwijania biznesu i skupia się na swojej pracy. Nie ma czasu na szukanie wymarzonej partnerki i w życiu prywatnym układa mu się znacznie gorzej niż w zawodowym. Gdy pewnego wieczoru Antek wyjątkowo zapomina włączyć alarm w lokalu, konsekwencje tego chwilowego roztargnienia stawiają go w zaskakującym położeniu. Kornelia, która za wszelką cenę pragnie zapewnić sobie i swojemu młodszemu bratu niezbędne do życia warunki, posuwa się do rozpaczliwego i desperackiego kroku, którym jest kradzież. Niespodziewanie spotyka się z Antkiem. Jak potoczy się ich znajomość? Czy dziewczyna obdarzy go zaufaniem i wyrazi zgodę na to, aby pomógł jej i jej bratu?

Inspirująca książka, która sprawi, że każdy czytelnik poczuje się lepiej, odkrywając moc dobroci i życzliwości. Wydana w 22 krajach, przyciąga uwagę dzięki wyjątkowym ilustracjom od kultowych artystów, którzy zyskali uznanie dzięki takim tytułom jak „Gruffalo” czy „Jak schować lwa”. Każda strona tej publikacji emanuje feerią barw i różnorodnymi stylami, co czyni ją nie tylko lekturą, ale również prawdziwą ucztą dla oczu. Przesłanie o dobroci W sercu tej wyjątkowej książki tkwi jedno, wspólne przesłanie: Bądźmy dobrzy! Autorzy zachęcają do wyobrażenia sobie świata, w którym każdy z nas jest życzliwy i pomocny. To piękna wizja, która pokazuje, że nawet małe gesty, takie jak uśmiech czy pomoc drugiemu człowiekowi, mogą odmienić codzienność. Książka skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest, by dbać o siebie nawzajem. Codzienna życzliwość Praktyczne przykłady na stronach zachęcają do podejmowania prostych działań, które mogą uczynić życie innych lepszym. Wskazówki, jak dzielić się zabawkami czy upewnić się, że nikt nie zostaje sam w zabawie, są nie tylko łatwe do zrealizowania, ale również niezwykle ważne w budowaniu wspólnoty. Książka uczy, że każdy z nas ma swoją wartość i coś, czym może się podzielić. Życzliwość staje się narzędziem do tworzenia lepszego świata. Piękno ilustracji i przesłania Nie można pominąć również aspektu wizualnego tej publikacji. Ilustracje są nie tylko piękne, ale również pełne emocji, co sprawia, że każda strona zaprasza do dalszej lektury. Różnorodność technik i stylów artystycznych wprowadza element zaskoczenia i radości, co sprawia, że dzieci z przyjemnością sięgają po ten tytuł. Przekazuje on wartości, które są uniwersalne i ponadczasowe. Uczy tolerancji i akceptacji – doskonały wstęp do rozmów o emocjach i relacjach międzyludzkich. Przykłady życzliwości – pokazuje, jak codzienne działania mogą wpływać na innych. Ilustracje – przyciągają uwagę i rozweselają, czyniąc lekturę przyjemną. Wartościowa lektura – idealna zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy pragną wrócić do podstawowych wartości. Ta wyjątkowa książka to nie tylko zbiór pięknych ilustracji, ale przede wszystkim narzędzie do nauki dobrych manier i empatii. Zachęca do działania i dzielenia się życzliwością, przypominając, że każdy z nas może wpłynąć na innych. Sięgnij po tę lekturę i odkryj, jak wiele można zyskać, wprowadzając dobroć w życie codzienne.

Słynny badacz rzuca wyzwanie tradycyjnej archeologii. Elektrownie, rakiety, statki powietrzne, broń atomowa, komputery – to zdobycze nauki prehistorycznych cywilizacji. Starożytni dysponowali techniką tak wysoko rozwiniętą, jak ludzie XXI wieku: od metalurgii i inżynierii, po energetykę i atomistykę! DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, to jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych prawdziwym Indianą Jonesem. Szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć pomijanych przez oficjalną naukę i odsłania niezwykły świat starożytnych technologii. Childress stawia tezę, że zapomniane cywilizacje osiągnęły w niektórych dziedzinach nasz współczesny poziom rozwoju, a nawet go przewyższyły. Wielka Piramida w Gizie była gigantyczną elektrownią, Arka Przymierza – elektrycznym konwerterem o wielkiej mocy, Stonehenge – megalitycznym kalkulatorem. Nasi przodkowie dysponowali bronią atomową, potrafili przenosić ogromne ciężary przy użyciu fal dźwiękowych, a nawet umieli lewitować. Świeca zapłonowa sprzed 500 000 lat znaleziona w geodzie w Kalifornii, modele samolotów z grobowców w Kolumbii i Egipcie, komputer z Antikythery, elektryczne baterie z Bagdadu i wykrywania trzęsień ziemi sprzed 2000 lat z Chin – to dowody rzeczowe dokonań nauki sprzed tysięcy lat. David Hatcher Childress jest wydawcą i autorem wielu bestsellerów (m.in. Archeologia pozaziemska, Latające bronie imperium Ramy i Atlantydy, Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej, Olmekowie) i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel.

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

Czy dawne uczucia sprawią, że Laura postanowi zmienić swoje plany? Romantyczna opowieść "Kiedy spada gwiazda" zachwyci Cię historiami zwykłych ludzi, którzy nie boją się zatrzymać i zawalczyć o swoje skrywane marzenia... Wydaje się, że Laura ma wyjątkowo satysfakcjonującą pracę. Kobieta podróżuje po świecie i jako pilot wycieczek przybliża ludziom historie wyjątkowych miejsc, które na zawsze zostają w pamięci. Gdy kobieta staje przed życiową szansą, nie wie, czy jest gotowa na tak wielką zmianę. Wyrusza do Śnieżyska - tam pensjonat prowadzi jedna z jej koleżanek. W górach mieszka też Marcin - mężczyzna, który kiedyś dla Laury był całym światem. Dziś nie są już sobie bliscy, lecz kobieta chce jeszcze raz porozmawiać z dawnym ukochanym. Marcin tymczasem planuje coś wyjątkowego na Wigilię - pragnie zrobić swojej nowej miłości niespodziankę i poprosić ją o rękę. Musi jednak przyznać, że nadal czasami myśli o kobiecie, która wiele lat temu złamała mu serce. W Śnieżysku Justyna odczuwa coraz większy niepokój. Właścicielka pensjonatu wie, że plany Laury mogą zniszczyć jej długo budowaną stabilizację. Gdy nad domem pojawi się gwiazda, mieszkańcy pomyślą o marzeniach, które niemal porzucili. Czy uda im się odzyskać nadzieję i szansę na lepszą przyszłość?

Jestem dziwadłem, odmieńcem, nigdzie nie pasuję. Jestem samotna, nikt mnie nie kocha. Jednak szczęście jest tak blisko, prawie mogę go posmakować. Aż nagle zjawia się on. Jest przystojny i bogaty, stanowi uosobienie męskości. Ma smutne brązowe oczy i niesamowity uśmiech. I chce, żebym uciekła razem z nim. Skrywa swoje intencje. Motywy jego postępowania są niejasne. Ale ja i tak z nim odchodzę,