Skazane na poniewierkę

Szósta część przygód dziennikarki Anniki Bengtzon. Gala wydana w sztokholmskim ratuszu z okazji wręczenia Nagrody Nobla oszałamia przepychem, lecz za woalem blichtru czai się zbrodnia. Na parkiecie Złotej Sali morderczyni w wieczorowej sukni strzela do przewodniczącego Komitetu Noblowskiego. Kula trafia prosto w serce, kobieta zaś znika w tajemniczy sposób. Annika Bengtzon zostaje wbrew woli wciągnięta w rozgrywający się dramat, tym razem nie jako dziennikarka, lecz jako świadek zdarzenia.

Zanurz się w mrocznym świecie rytuałów, morderstw i tajemnic. Bestsellerowa powieść "Spirytystka. Honoriusz Mond. Tom 2" sprawi, że nie będziesz w stanie opędzić się od niewyjaśnionego uczucia silnego niepokoju. Honoriusz Mond usłyszał o bezlitosnym mordercy, który grasuje w pobliżu Krakowa. Mężczyzna odprawiał tajemnicze rytuały, a ich celu nie udało się ustalić. Na szczęście psychopata został odnaleziony i zastrzelony podczas przygotowywania się do złożenia kolejnej ofiary. Pomocne okazały się informacje, które Honoriusz Mond przekazał policji. Mężczyzna postanowił zrezygnować ze stanowiska kierownika katedry mortalistyki. Wymarzył sobie spokojne życie, w którym nie ma miejsca na morderstwa, zbrodnie i śledztwa. Zatrudnienie się w firmie sprzątającej wydawało się doskonałym pomysłem. Niestety śmierć ma długą pamięć i nigdy nie zapomina. Rytuały zostały wznowione, ale tym razem nie sposób dopatrzyć się jakichkolwiek wskazówek. Tym bardziej że o ich szczegółach wiedział tylko zastrzelony przez policję szaleniec oraz Honoriusz Mond. Mężczyzna zaczyna podejrzewać, że to on może być tajemniczym geniuszem zła, który zyskuje sławę w darknecie. Czy należy zaufać swoim zmysłom? Książki napisane przez Maxa Czornyja charakteryzują się ciężką atmosferą i nieustannie rosnącym napięciem. Autor tworzy skomplikowane historie, które zaskakują czytelnika na każdym kroku. Czornyj znany jest z brutalnych i krwawych powieści, wśród których na szczególną uwagę zasługują: "Kat z Płaszowa", "Bestia z Buchenwaldu", a także serie "Komisarz Eryk Deryło" i "Honoriusz Mond".

Uczuciowy trójkąt, zazdrość prowadząca do obłędu i porzucone dziecko. Winterson stworzyła głęboką opowieść o emocjach. W książce pobrzmiewają echa dramatu Szekspira, ale historia rozbitej rodziny londyńskiego bankiera jest na wskroś współczesna.

"Zatańczmy w słońcu" to przepiękna opowieść o radzeniu sobie z utratą i odnajdywaniu w życiu nadziei... Czy odważysz się zatańczyć w jeden z pięknych wieczorów lata? Do dziś Ada wspomina dawne letnie dni i romantyczne momenty, które przeżyła sześć lat temu. Wydawało jej się, że znalazła w końcu upragnioną bratnią duszę i teraz wszystko już potoczy się niczym w bajce. Sprawy potoczyły się jednak inaczej - kobieta straciła osobę, która była najbliższa jej sercu. Dziś Ada ma oparcie w swojej rodzinie, a córeczka rozświetla jej pochmurne dnie. Nie chce jednak angażować się w związki i nie wierzy, że uda jej się jeszcze do kogoś zbliżyć, by na nowo uwierzyć w miłość. Kolejne wakacje są zupełnie inne. Ada spotyka Szymona, do którego należy piękne letnisko. Ponownie zbliża się też do Igora, z którym wspólnie dorastała. Choć nie może zaprzeczać, że mężczyźni budzą w niej ciepłe uczucia, nie jest pewna, czy jest gotowa na nową relację. Czy Adzie uda się uwierzyć w to, że i dla niej jest jeszcze szansa? Choć jej serce otacza mur, być może tym razem znalazła kandydata, któremu uda się sprostać temu wyzwaniu... Czas, by w życiu Ady na nowo zaświeciło słońce!

Każda książka ma innych, dziwnych bohaterów, zabawną opowieść i różnorodne polecenia, które są integralną częścią ilustracji. Dziecko jest współautorem książki – ma za zadanie dokończyć ilustracje, dorysować brakujące fragmenty, uzupełnić rysunki, a także wymyśli wypowiedzi bohaterów. Tekst i ilustracje wskazują kierunek działania i rozwijają wyobraźnię dziecka, które może dobrze się bawić, jednocześnie czytając, wymyślając i rysując.

Legenda Tristana i Izoldy jest najpiękniejszym, najgłębszym poematem miłości, jaki ludzkość kiedykolwiek stworzyła. Zawiera w najpełniejszym, najszlachetniejszym wyrazie to, co stanowi dominującą linię późniejszej literatury francuskiej, co odróżnia ją od wszystkich innych i stanowi tajemnicę jej uroczego na wszystkie inne oddziaływania. Wiecznie na nowo przeżywany problem miłości, wiekuista, tryumfalna apoteoza jej samej, wraz z całym bezmiarem jej nędz, kłamstw, jej wzniosłości i upodlenia, czci i bez honoru, z całym pijaństwem szczęścia i tragizmem niedoli, to linia, która od Tristana i Izoldy, poprzez strofy Villona i Molierowskiego Alcesta, niezapomniane sylwety Manon Lescaut i kawalera de Grieux, poprzez Stendhala i Balzaca, Musseta i Verlaine'a, aż do całego teatru i powieści przedostatniej doby, aż do piosenki ulicznej Paryża, snuje się nieprzerwanie przez najświetniejsze karty literatury francuskiej i stanowi jej swoisty, nieprzeparty urok. Można powiedzieć, iż dusza nowo tworzącej się rasy w samym zaraniu młodości napiła się czarodziejskiego trunku z pucharu Tristana i Izoldy i że ów napój miłosny, mocny jak życie i mocniejszy nad śmierć, na wieki już krąży w jej żyłach.

Leon XIII zostaje uwięziony przez masonerię w lochach Zamku Świętego Anioła. Pobożne rodziny zbierają datki na jego uwolnienie i planują akcje odbicia Jego Świątobliwości. Amadeusz jedzie do Rzymu poznać prawdę na własne oczy… Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli. Ukazując szaleństwo pewnych intelektualnych sądów, czy wręcz fanatyzmu, autor jednocześnie zmusza nas do zastanowienia się nad konsekwencjami całkowitej wolności, zaburzonym boskim porządkiem świata, wywołanym czynem bezinteresownym, sprzecznym z jakąkolwiek logiką. Lochy Watykanu to niewątpliwie najbardziej znana powieść André Gide’a, głównie za sprawą kontrowersji, jakie wywołała: oskarżano ją o herezję i niemoralność, a jej autora odsądzano od czci i wiary. A jednak 30 lat później autor otrzymał Nagrodę Nobla. Przeczytać trzeba koniecznie - książka należy do kanonu literatury, a na dodatek czyta się ją świetnie.