Braciszkowie niebożątka

Najnowsza komedia kryminalna od Iwony Banach, autorki którą pokochali czytelnicy gatunku! Trzy dziewczyny z małego miasteczka wydają wspólnie pod pseudonimem książkę erotyczną, która odnosi spektakularny sukces. Po jakimś czasie pseudonimy zaczynają im ciążyć. Nie wiadomo jaka część sukcesu przypada na kogo, a ponadto każda z nich ma nadzieję, że może zrobić karierę pisarską także indywidualnie. Autorki postanawiają się ujawnić, ale plany krzyżuje im tragiczne wydarzenie podczas spotkania autorskiego w lokalnej bibliotece. Publiczność nic nie wie. Nikt nic nie widział. Czy w zbrodnie zamieszane są same autorki? I jaka jest tak naprawdę cena sukcesu? Przewrotna historia o tym, że czasami warto dwa razy zastanowić się nad tym, o czym się marzy…

Lacey Flint, młoda londyńska policjantka z ponurą, głęboko skrywaną przeszłością, jest zafascynowana postaciami seryjnych morderców, zwłaszcza Kuby Rozpruwacza. Ale nigdy jeszcze nie prowadziła sprawy zabójstwa, nie widziała z bliska zwłok. Aż do wieczoru, kiedy na jej samochód osuwa się straszliwie poraniona kobieta i umiera na jej rękach... Lacey zostaje wciągnięta w wyrafinowaną grę z genialnym seryjnym mordercą, który terroryzuje Londyn. A wszystkie tropy prowadzą do niej... Co łączy policjantkę z zabójcą? A najważniejsze: kim naprawdę jest Lacey Flint...

Paryż, wiek XV. Centrum świata, kultury i polityki. Szczyt wysublimowania, bogactwa i dobrego smaku. A obok nędza, bezprawie, opresja. Złodzieje, prostytutki, cyganie i inni wykluczeni z blichtru wspaniałego miasta. Dwa światy równoległe, który przecinają się ze sobą albo pod szubienicą, albo na niej. Piękna cyganka i on – największy brzydal literatury, chromy i szpetny dziwak ciągający sznury dzwonniczych serc ku chwale Pana, który chyba odeń w podzięce dostał serce największe i najpiękniejsze… Bo czyż brzydota nie może kryć w sobie piękna? Klasyka literatury światowej, której nie można nie znać!!!

Kim naprawdę był Kazimierz Pułaski? Pomnikowym herosem, wzorem do naśladowania? Nie! Lecz ten bohater Polski i USA nie był też nieudacznikiem, jak chcieliby jego krytycy. Był fascynującą postacią z krwi i kości. Postacią, którą mogły popychać do działania nieco inne motywy, niż nam się dotąd wydawało. Nie tylko patriotyzm, szlachecka duma i awanturnicza natura, lecz także głęboka potrzeba ukrycia swojej inności i zrekompensowania słabości. Czy był kobietą, jak sugerowały media po sensacyjnych badaniach kilka lat temu? Nie. Lecz ludzie z jego epoki mogli go brać za odmieńca. A jedyna kobieta, z którą mogła połączyć go miłość, przysporzyła mu więcej trosk niż szczęścia - przez wielką politykę, rodową dumę, intrygi i pieniądze... Zapraszamy w czasy konfederacji barskiej, epokę upadku Rzeczypospolitej i wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Zapraszamy do Polski zgniecionej rosyjskim butem, na bezdroża Turcji, do portowych dziur i pięknych salonów Francji oraz do dalekiego Nowego Świata. Poznajcie Pułaskiego: karciarza i rycerza Czarnej Madonny, ryzykanta i pyszałka, zamachowca i szermierza pióra, pierwowzór Kmicica i ikonę Polaków w USA, niezrównanego jeźdźca i konfliktowego dowódcy, odrzuconego syna i niespełnionego wojownika. W tej książce znajdziecie jego życie prawdziwe i zmistyfikowane. Z wywiadów z naukowcami rozmaitych specjalności dowiecie się, co mogło go trapić i jak wyglądał świat epoki Pułaskiego. To był także świat króla Stasia, carycy Katarzyny, Kościuszki, Beniowskiego, Waszyngtona, Franklina, Hamiltona i wielu innych znakomitych postaci, które towarzyszą Pułaskiemu na kartach tej książki.

Kopia doskonała to intrygująca powieść kryminalna, która przenosi czytelników w świat sztuki i tajemnic. Główna bohaterka, Dominika Wojtowicz, dostaje niezwykłą szansę na wyjazd do Francji, gdzie ma za zadanie skopiować obraz z prestiżowej galerii sztuki w Lyonie. To, co miało być jedynie artystycznym wyzwaniem, szybko zamienia się w niebezpieczną grę, kiedy oryginał dzieła zostaje skradziony, a sama kopistka znika bez śladu. Zagadka w sercu Francji Po zniknięciu Dominiki, jej babcia otrzymuje tajemniczą przesyłkę. Przekonana, że zawiera ona wiadomość od wnuczki, postanawia zwrócić się o pomoc do początkującej prywatnej detektyw, Celiny Stefańskiej. Wkrótce Celina odkrywa, że aby odnaleźć artystkę, będzie musiała stawić czoła własnym lękom oraz traumie, która towarzyszyła jej przez ostatnie dwa lata. Mimo obaw, postanawia podjąć się zlecenia i wyrusza do Lyonu, gdzie nie tylko będzie musiała rozwikłać zagadkę zniknięcia Dominiki, ale także zmierzyć się z przeszłością. Intrygi i napięcie Podczas śledztwa Celina odkrywa, że sprawa jest znacznie bardziej złożona, niż początkowo sądziła. Kto mógł stać za kradzieżą cennego dzieła? Jakie tajemnice kryje świat sztuki? W miarę rozwijania się akcji, odkrywa szereg niepokojących faktów, które nie tylko wstrząsają jej przekonaniami, ale również zagrażają jej życiu. Ktoś podąża za jej śladami, a każda nowa informacja przybliża ją do niebezpiecznej prawdy. Fascynująca narracja Powieść, napisana przez Małgorzatę Rogalę, wciąga czytelnika od pierwszej strony. Zastosowana przez autorkę narracja sprawia, że każda scena staje się żywa i pełna emocji. Czytelnik może niemal poczuć atmosferę Lyonu, usłyszeć szum ulicznych kafejek oraz dostrzec detale sztuki, które odgrywają kluczową rolę w fabule. Ta książka to nie tylko kryminał, ale także podróż w głąb ludzkiej psychiki, pokazująca, jak trauma i strach mogą wpływać na życie człowieka. Warto sięgnąć po tę powieść, aby zanurzyć się w świat pełen zagadek, napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Kopia doskonała to lektura, która na długo pozostanie w pamięci, a jej zakończenie zaskoczy nawet najbardziej spostrzegawczych czytelników. Nie zwlekaj, daj się porwać tej emocjonującej historii i odkryj, co kryje się za zniknięciem Dominiki oraz kradzieżą dzieła sztuki.

Pamiętacie osobliwe pomysły kaczki-dziwaczki? Spryt i kłamstewka lisa Witalisa czy uczuciowe perypetie żurawia oraz czapli? Wielu z was na pewno odbyło niezapomnianą podróż do magicznej Akademii Pana Kleksa. Nie byłoby tych wszystkich utworów, gdyby nie Jan Brzechwa – prawnik, którego bardziej niż do paragrafów i kodeksów ciągnęło do pisania. W dzieciństwie fascynowały go magiczne miejsca takie jak teatr czy parowozownie. Kolekcjonował też… guziki. Wszystko to niewątpliwie wpłynęło na jego twórczość. Psoty i żarty towarzyszyły mu przez całe życie, nierzadko sprowadzając na niego kłopoty. Zawsze jednak, gdy rzeczywistość go przytłaczała, uciekał w świat wyobraźni. Michał Rusinek z właściwym sobie humorem i językową finezją pokazuje, jak młody Janek, mimo wielu przeciwności i gorzkich słów krytyki, stał się uwielbianym przez wszystkich Panem Janem – przyjacielem dzieci.

Imponujące dzieło, zrywające z konwencjami współczesnej prozy, należące, jak "Miasto Śniących Książek", do kręgu opowieści Moersa o fantastycznym świecie Camonii. Tym razem głównym bohaterem jest Rumo, który jak każdy Wolperting posiada zdolność widzenia z zamkniętymi oczami. Któregoś ranka, posługując się wyłącznie nosem, wietrzy srebrne pasmo zapachu zapowiadającego oczekujące na niego

Ustka, lato 1994 roku. Wracająca do domu dwunastoletnia Agata Wierzbicka zostaje brutalnie zamordowana. Zadanych ran nie da się zliczyć, a porzucone na plaży ciało rozszarpują głodne mewy. Dwadzieścia pięć lat później, po odsiedzeniu wyroku za tę zbrodnię, Hubert Malcer opuszcza więzienie. Kiedy po kilku miesiącach w okolicy dochodzi do tajemniczego zniknięcia młodej kobiety, wskazanie sprawcy wydaje się oczywiste. Jednak policyjne śledztwo nie przynosi efektu. Adam Szulski, zawieszony w pełnieniu obowiązków komisarz stołecznej policji, odpowiada na wiadomość dawnego przyjaciela z Ustki i rusza na poszukiwania. Rodzinna tragedia Szulskiego, z której wciąż się nie otrząsnął, obcy teren i wściekli ludzie, którzy chcą szybkiego skazania Malcera – wszystko sprzysięga się przeciwko rozwiązaniu zagadki. Tymczasem kolejne morderstwo gmatwa sprawę coraz bardziej. Jak daleko trzeba się cofnąć, aby rozliczyć przeszłość? Często odpowiedzi na trudne pytania przychodzą w niechcianych snach i mrocznych wizjach. Po lekturze tej powieści krzyk mew już nigdy nie będzie brzmiał tak samo… "Gdybym mógł wyrzucić tamte wspomnienia z pamięci, zrobiłbym to bez wahania. Od lat męczą mnie obrazy tego dziecka, ślicznej blondyneczki znanej z występów grupy tanecznej, której aksamitne niegdyś loki utytłano mokrym piachem, a twarz przyciśnięto do ziemi. Ciało porzucono jak worek śmieci. Tak się nie godzi. Dzieci nie powinny umierać w taki sposób. Nikt nie powinien. Gdybym mógł zapomnieć, byłbym szczęśliwy…" fragment tekstu