Niewinni w Norymberdze

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".

W siedemsetną rocznicę śmierci Dante Alighieriego, najsłynniejszego włoskiego poety, popularny włoski historyk, Allesandro Barbero, postanawia wziąć pod lupę wszystkie związane z Dantem fakty i ułożyć je w najbardziej kompletną z dotychczasowych biografii. Jedna z najważniejszych książek roku we Włoszech, sprzedana w kilkuset tysiącach egzemplarzy. Autor przedstawia życie Dantego na tle jego epoki oraz wydarzeń historycznych, które pośrednio lub bezpośrednio dotyczyły poety. Znajdziemy tutaj sceny batalistyczne, nieszczęśliwą miłość, dworskie intrygi I, co najważniejsze, opis warsztatu poetyckiego oraz proces powstawania jednego z najważniejszych poematów w historii - "Boskiej komedii". Autor książki zostawia czytelnikowi sporo miejsca do stawiania hipotez, a świetne tłumaczenie Krzysztofa Żaboklickiego sprawia, że polski czytelnik nic a nic nie traci z biografii, którą czyta się nie mniej płynnie niż dobrą obyczajówkę.

Kryminały są Twoim ulubionym gatunkiem literackim? Przepadasz za kryminałami autorstwa Agathy Christie, a przy tym chętnie sięgasz po rodzimych autorów? W takim przypadku Alek Rogoziński ze swoją powieścią "Lustereczko, powiedz przecie" powinien pojawić się na Twojej czytelniczej liście. Podczas trwającego konkursu Mister Polonia jeden z uczestników popełnia samobójstwo, czego świadkiem jest Róża Krull. Autorka kryminałów stara się wyjaśnić, jak doszło do tego zdarzenia. Próbując dotrzeć do prawdy, Krull przekonuje się, że o tytuł walczy także ktoś gotowy zrobić dosłownie wszystko, by zyskać sławę i kontrakty. W trakcie prowadzonego śledztwa pisarka może liczyć na wsparcie mistera Polski Rafała Maślaka. Powieść stanowi drugą część cyklu "Róża Krull na tropie".

Ostatnia część jednej z najznakomitszych polskich powieści historycznych, teraz na nowo przypomniana przez Wydawnictwo MG. Książka "Bolesław Chrobry. Rozdroża" jest domknięciem losów charyzmatycznego władcy z rodu Piastów, który mimo przeciwności zwieńczył swoje polityczne wysiłki pierwszą w dziejach Polski koroną. Antoni Gołubiew - pomimo iście monumentalnego dorobku - jest pisarzem wciąż niewystarczająco docenianym w powszechnym odbiorze czytelniczym. A przecież jego proza historyczna nawiązuje do najlepszych wzorców tego gatunku i można ją śmiało zestawiać z nazwiskami Teodora Parnickiego, Hanny Malewskiej czy Elżbiety Cherezińskiej. Opowieść, którą podejmuje w "Chrobrym", jest majstersztykiem fabularyzowania historii z jednoczesnymi aspiracjami do uświadomienia odbiorcy, jak bardzo bliski sercu współczesnego czytelnika może być bohater czasów odległych, na wpół zapomnianych. Całe szczęście Gołubiew nie daje zapomnieć o pierwszym królu piastowskim, wpisując go w dynamiczny krajobraz średniowiecznych realiów: politycznych machinacji, krzewienia wiary chrześcijańskiej i kultury łacińskiej, które nie zawsze postępowało wedle zasad rycerskiego etosu. Powieść Gołubiewa szczególnie warto porównać z książką "Srebrne orły" Teodora Parnickiego, która rozgrywa się w zbieżnych okolicznościach przełomu X i XI wieku, a polityczne dylematy króla Bolesława zostały uzupełnione o paneuropejski kontekst uniwersalnego cesarstwa.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński

Coś przerażającego. Coś, czego nie można zobaczyć. Jedno spojrzenie doprowadza do ataku śmiertelnej przemocy. Nikt nie wie, co to jest. Nikt nie wie, skąd się wzięło. Po pięciu latach, odkąd pojawiło się to coś, pozostała garstka ocalałych. Jednymi z nich są Malorie i dwójka jej małych dzieci. Mieszkając w opuszczonym domu nad rzeką, Malorie od dawna marzyła o ucieczce do miejsca,

Uczeń seryjnego mordercy to wstrząsająca opowieść, która wnikliwie bada psychologię młodego człowieka uwikłanego w brutalny świat przestępczości. Historia Elmera Wayne'a Henleya Jr, który w wieku czternastu lat nawiązał niebezpieczną relację z Deana Corlla, znanym jako Candy Man, ujawnia, jak łatwo można zmanipulować i wykorzystać młodą osobę do zbrodni. Przez dwa lata Henley był współsprawcą morderstw, które wstrząsnęły Ameryką, a jego emocjonalna więź z mordercą fascynuje psychologów kryminalnych do dziś. Psychologia manipulacji Autorki, Katherine Ramsland i Tracy Ullman, przeprowadzają czytelników przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki, zadając fundamentalne pytania: co sprawia, że młody człowiek staje się katem? Jakie mechanizmy manipulacji stosuje doświadczony przestępca, aby wciągnąć w swoje zbrodnicze działania niewinne dzieci? Wnikliwa analiza psychologiczna ukazuje różnorodne aspekty przestępczego umysłu oraz ukazuje, jak zainfekowane „złem” otoczenie może wpłynąć na rozwój młodego człowieka. Przerażająca rzeczywistość W książce zostaje ukazana brutalna rzeczywistość, w której Henley pomagał w zabijaniu i ukrywaniu zwłok co najmniej 28 chłopców, wielu z nich to jego rówieśnicy. Ta porywająca narracja nie tylko odsłania krwawe szczegóły zbrodni, ale także stawia pytania o moralność, odpowiedzialność i konsekwencje czynów, które mogą zmienić życie ludzi na zawsze. Czy można zrozumieć wybory, które prowadzą do tak straszliwych zbrodni? Jakie psychologiczne mechanizmy kryją się za tymi decyzjami? Refleksje nad złem Recenzje książki podkreślają jej wartość jako studium zarażania złem, które pokazuje, jak delikatne przesuwanie granic może obudzić w młodym człowieku najgorsze instynkty. Przebieg fabuły skłania do zadania pytań o to, jak można przeciwdziałać takim zjawiskom w społeczeństwie. Jak traktować nastolatka, który staje się ofiarą manipulacji? Jakie sygnały powinny alarmować rodziców i nauczycieli, aby zapobiec powtórzeniu tragedii? To nie tylko opowieść o morderstwie; to również głęboka analiza psychologiczna, która odkrywa, jak cienka jest granica między ofiarą a katem. Dzięki pracy autorek, czytelnicy mają szansę na zrozumienie tej przerażającej dynamiki i tego, co doprowadza człowieka do popełnienia najcięższych zbrodni. Sięgając po tę książkę, można zyskać nie tylko wiedzę na temat jednego z najciemniejszych aspektów ludzkiej natury, ale także skłonić się do refleksji nad tym, jak ważne jest wsparcie dla młodych ludzi w trudnych sytuacjach życiowych. Zachęcamy do zanurzenia się w tę wciągającą lekturę, która może zmienić sposób postrzegania zła w społeczeństwie.

Być może Archie Coomes oglądał zbyt wiele horrorów. Nagle najzwyklejsze rzeczy nabrały złowieszczego charakteru: grosz na wycieraczce. Dziwny mężczyzna w brązowym garniturze pod latarnią uliczną. Uporczywy dźwięk siekiery rąbiącej w środku nocy. Powtarza sobie, że to Seaham, senne nadmorskie miasteczko, w którym nigdy nic się nie dzieje. A przynajmniej nic się nie działo, dopóki firma budowlana jego ojca nie otworzyła klifu pod starym - niektórzy mówią, że przeklętym - miejscem Langdon. Wkrótce jednak on i jego przyjaciele nie mogą temu zaprzeczyć: coraz więcej dorosłych w mieście zachowuje się dziwnie. Starożytne, dawno pogrzebane zło zostało uwolnione na społeczność, a dzieci muszą je powstrzymać, zanim będzie za późno...