Niewinni w Norymberdze

Angielska proza w wieku XVIII zakwitła z niespodziewaną bujnością. Wydaje się, jakby tajne siły, które kierowały pisarzy poprzedniej epoki w dziedzinę powieści, dojrzały teraz naprawdę i zaczęły wydawać owoce. Na krótkiej przestrzeni czasu przeznaczonej dla jednej generacji, pojawiły się arcydzieła, które stanowią chlubę powieści angielskiej. Rzecz jednak znamienna, że kiedy dzisiaj spoglądamy na ten fenomenalny rozkwit pisarstwa tamtego czasu, to nie czterej wielcy twórcy, uznawani przez ówczesną krytykę za najwspanialszych (Richardson, Fielding, Smollett i Sterne) wysuwają się na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o żywotność i poczytność, lecz dwaj inni pisarze, mianowicie Daniel Defoe, autor Robinsona Crusoe, i Oliver Goldsmith, autor Plebana z Wakefieldu. To oni wygrali nagrodę wieczności, jaką jest pamięć ludzka, i gdy tamci sta¬nowią w dużej mierze zapomniane, zatopione grody, oni wystrzelają wysoko ponad toń czasu. Robinsona Crusoe czyta do dzisiaj każde dziecko. Pleban z Wakefieldu stanowi do dziś żelazny repertuar milionowych rzesz czytelniczych świata. Jakże się to stało? Dzięki jakim zaletom Pleban z Wa¬kefieldu stawił czoło żywiołom czasu i żyje do dzisiaj w wyobraźni? Przyczyna tkwi w głównej postaci utworu, w proboszczu z małej, imaginowanej osady w środkowej Anglii, doktorze Karolu Primrose, w którego autor tchnął tyle miłości, uczucia, życia i cnoty, tyle cierpliwości okazanej podczas ciężkich przejść i nieszczęść, że wyżłobiła w umy¬słach czytelników równie głębokie ślady jak biblijna opowieść Starego Testamentu o cierpliwym Hiobie, nawiedzanym klę¬skami z rozkazu Jahwe…

Ambitna i zapierająca dech w piersiach książka o niezwykłym krajobrazie podziemi. "Podziemie. Świat pod naszymi stopami" autorstwa Willa Hunta to książka będąca swego rodzaju dziennikiem z podróży i filozoficznymi meandrami. Podziemia pełne są katakumb, jaskiń, zapomnianych miast czy opuszczonych stacji metra. Świat pod naszymi stopami jest o wiele ciekawszy i zawiły, niż mogłoby się wydawać. Kiedy nastoletni Hunt odkrywa, iż pod jego domem mieści się opuszczony tunel, rodzi się w nim fascynacja do tych mrocznych i zapomnianych czeluści. Fascynacja, która przeradza się w obsesje. W pozytywnym znaczeniu, gdyż często to właśnie obsesja jest często motorem napędowym postępu i nauki. Książka ta to swoisty list miłosny autora, którego adresatem jest wszystko, co czai się pod powierzchnią. Hunt podczas swych podróży spotyka innych, podobnych sobie zapaleńców. Spędza kilka dni w paryskich katakumbach, gdzie ze zdumieniem odkrywa, iż te są nie tylko miejscem wiecznego spoczynku, lecz także zakazanych imprez. W Australii trafia na pustkowie, gdzie wraz z pewną rodziną Aborygenów schodzi do mającej ponad 35 tysięcy lat kopalni. Wraz z naukowcami z NASA bierze udział w badaniach kilometr pod łańcuchem górskim Black Hills.

Korzystanie z chirurgii plastycznej jest już tak powszechne, że nikt się nie zastanawia, czy dana osoba wcześniej wyglądała inaczej. Jak jednak narodziła się ta dziedzina medycyny? Biografia "Facemaker. Historia człowieka, który stworzył chirurgię plastyczną" to znakomita biografia opisująca narodziny chirurgii plastycznej i jej twórcę Harolda Gilliesa. Autorka Lindsey Fitzharris w swojej książce w bardzo ciekawy i poruszający sposób opowiada o tym, jak narodził się dział medycyny plastycznej i kto był jej prekursorem. Pierwsza wojna światowa okazała się drastyczna i pochłonęła miliony żyć. Broń użyta podczas tej wojny zebrała niszczycielskie żniwo, a miotacze ognia, gazy bojowe czy bagnety powodowały rany, które nawet po zagojeniu wyglądały potwornie. Żołnierze, którzy wrócili do domu, często byli okaleczeni, a ich twarze budziły odrazę. Żony nie chciały patrzeć na swoich mężów, odchodziły od nich, a dzieciaki spoglądały na ojców ze strachem. Pomoc okazał im lekarz pochodzący z Nowej Zelandii - Harold Gillies, który został pionierem medycyny plastycznej.

Dzieło ma być doskonałe, więc „dobre” obrazy należy niszczyć. Bydgoszcz dochodzi do siebie po ostatnich makabrycznych wydarzeniach, a komisarz Bondys próbuje ułożyć swoje życie prywatne, ale przed nim kolejna – dużo trudniejsza – łamigłówka. Z Brdy wyłowione zostaje ciało starszej kobiety – związane na plecach ręce i rana kłuta brzucha są dla śledczych oczywistym znakiem: to nie było przypadkowe utonięcie. Kiedy kolejną ofiarą staje się kilkuletni chłopiec, potwierdzają się najgorsze obawy Bondysa i jego zespołu – ponownie będą musieli zmierzyć się z seryjnym mordercą. Czas ucieka, a kolejne ślepe uliczki i poszlaki zakłócają śledczym obraz niczym źle dobrane farby. Czy zdążą powstrzymać morderczą pasję, zanim panoramę miasta splami krew kolejnych ofiar? Jak niewiele trzeba, żeby pasja stała się obsesją, a tajemnice z przeszłości ujrzały światło dzienne? Męczennicy na płótnie to drugi tom serii kryminałów z komisarzem Bondysem, charyzmatycznym śledczym, który nie tylko stara się powstrzymać seryjnego mordercę, lecz także walczy z demonami własnej przeszłości… Hanna Szczukowska-Białys to autorka, której potencjał wysoko oceniają m.in. Robert Małecki i Maciej Siembieda. Laureatka konkursu na opowiadanie kryminalne, uczestniczka licznych warsztatów z pisarzami gatunku i absolwentka dwóch kursów Maszyny do pisania. Seria kryminałów z komisarzem to jej debiut.

"Piękne dni mojej młodości" Any Novac to, obok pamiętników Anne Frank czy Rutki Laskier, jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Holokaustu. Napisany przez nastoletnią dziewczynę pamiętnik cudem przetrwał zawieruchę wojenną, stając się dziś nieocenionym źródłem wiedzy historycznej i wzruszeń. Ana Novac urodziła się w Rumunii w 1929 roku, a po latach rozpoczęła naukę na Węgrzech w szkole żydowskiej. Miała dziesięć lat, kiedy wybuchła druga wojna światowa, i piętnaście, kiedy Niemcy zabrali się za tak zwane ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej na terenie Węgier. Egzekucje i transporty do najbliższych obozów śmierci nie miały końca, a w Budapeszcie do dzisiaj znajduje się mnóstwo pomników upamiętniających budapeszteńskich Żydów wymordowanych w tych dniach. W 1944 piętnastoletnia dziewczyna trafiła do obozu Auschwitz, a był to dopiero początek drogi, na której znalazł się również okryty złą sławą obóz w Płaszowie i szereg innych obozów, przez które przeszła czekając na wyzwolenie. Jej pamiętniki powstawały na przypadkowych skrawkach papieru i dzięki znalezionemu ołówkowi. Stanowią wstrząsający obraz Zagłady widzianej oczami wrażliwej dziewczyny, tym cenniejszy, że pisany na bieżąco. Ana Novac była jedyną osobą w rodzinie, której udało się przeżyć.

W pasjonującej kontynuacji bestsellerowej Królowej Tearlingu wrogie Mortmesne najeżdża ziemie Tearlingu, stanowiąc śmiertelne zagrożenie zarówno dla Kelsea, jak i całego królestwa. Z każdym dniem Kelsea Glynn coraz bardziej oswaja się z rolą władczyni. Kładąc kres zsyłkom niewolników do sąsiedniego Mort, wchodzi w drogę czerpiącej moc z czarnej magii Szkarłatnej Królowej – a ta nie cofnie się przed niczym. Szkarłatna Królowa postanawia wysłać straszliwą armię, by upomnieć się o swoje. Nic już nie powstrzyma inwazji na Tearling. Lecz gdy mortmesneńskie wojska podchodzą coraz bliżej, Kelsea w tajemniczy sposób udaje się spojrzeć w czasy sprzed Przeprawy i odnaleźć w nich niezwykłą i groźną sojuszniczkę: Lily, która walczy o życie w świecie, w którym już samo bycie kobietą bywa przestępstwem. Przyszłość Tearlingu – i duszy Kelsea – może zależeć od Lily i kolei jej życia, lecz młoda królowa ma bardzo mało czasu, by dowiedzieć się, jaki los spotkał kobietę. W kolejnej olśniewającej książce Eriki Johansen wracają doskonale znani czytelnikom bohaterowie – w tym Buława i Szkarłatna Królowa – oraz pojawiają się fascynujący nowi aktorzy, przez co ta niezwykła opowieść o magii, tajemnicach i zawziętej młodej bohaterce zyskuje kolejne ekscytujące wymiary.

"Goliat. Glatz. Tom 4" Tomasza Duszyńskiego to najmroczniejsza część z serii i doskonały przykład powieści kryminalnej w stylu retro. Powieść poprowadzi Cię do Kłodzka lat dwudziestych XX wieku, jakby była swoistym wehikułem czasu, a na dodatek to, czego tam doświadczysz, może okazać się przerażającym doświadczeniem. Ksiądz Paul Reiser wyskakuje z wieży kościoła Wniebowzięcia NMP w Glatzu. Jest rok 1923, a jego samobójstwo stopniowo znika w zbiorowej pamięci. Po kilku miesiącach zostają ujawnione obrazy przedstawiające wizje, jakimi ksiądz dzielił się z wiernymi przed swoją śmiercią. Okazuje się, że makabryczne malowidła są zapowiedzią kolejnych morderstw. Trudno powiedzieć, czy stoją za tym wyznawcy Reisera, czy też przestępcza organizacja z Berlina, która właśnie zawitała w Kłodzku. Tymczasem zdegradowany wachmistrz Franz Koschella oraz kapitan Wilhelm Klein natrafiają na wyjątkowo skomplikowaną sieć intryg, które wiodą aż do stolicy. Czy to możliwe, że wizje księdza nabrały mocy sprawczej? Niebezpieczna walka o wpływy dopiero się rozpoczyna.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak jeden moment potrafi zmienić całe życie, a los bywa bardziej przewrotny, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić? Właśnie taką opowieść snuje Vi Keeland w swojej poruszającej powieści „To, co za nami” – historii pełnej emocji, nieoczekiwanych zwrotów akcji i wszechobecnego poczucia, że przeznaczenie zawsze znajdzie swoją drogę. Poznaj Zacka, chłopaka, który od najmłodszych lat miał jasno sprecyzowaną wizję swojej przyszłości. U jego boku miała stać Emily, najlepsza przyjaciółka, z którą planował wspólne, szczęśliwe życie. Wszystko wydawało się być na właściwym miejscu, ułożone i pewne. Lecz życie ma swoje plany i często bywa, że te najpiękniejsze marzenia zostają wystawione na próbę przez siłę, której nie da się kontrolować – przeznaczenie. Zupełnie inną drogą podąża Nikki. Od zawsze naznaczona przeciwnościami, dorastała w cieniu choroby dwubiegunowej matki. Codzienność była wyzwaniem, a po jej śmierci dziewczyna musiała zmierzyć się z czymś jeszcze trudniejszym – z serią ujawnionych, długo skrywanych sekretów rodzinnych. To właśnie te tajemnice zmuszają ją do podjęcia podróży do słonecznej Kalifornii, gdzie ma nadzieję rozwikłać zagadki przeszłości i znaleźć odpowiedzi, które odmienią jej życie. Drogi Zacka i Nikki, zdawałoby się, nigdy nie powinny się przeciąć. On – z utraconą wizją przyszłości, ona – z bagażem bolesnych sekretów z przeszłości. Oboje jednak mają poczucie, że coś potężniejszego niż przypadek kieruje ich losem. Pytanie tylko, jak bardzo pokręcone okaże się to przeznaczenie i czy zdołają odnaleźć w sobie siłę, by zmierzyć się z tym, co czeka za rogiem. Vi Keeland, autorka uwielbiana przez miliony czytelniczek na całym świecie, niezawodnie dostarcza kolejną wciągającą historię, która z miejsca podbija listy bestsellerów. Jej powieści, znane z trafiania na czołowe miejsca list New York Timesa i USA Today, charakteryzują się niezwykłą zdolnością do budowania głębokich emocji i tworzenia bohaterów, z którymi łatwo się utożsamić. Odkryj sekrety i przeznaczenie w historii „To, co za nami” W „To, co za nami” Vi Keeland mistrzowsko łączy elementy romansu z dramatem obyczajowym, tworząc narrację, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Czytelnicy doceniają, jak autorka zręcznie przeplata momenty wzruszeń z nutką humoru, a także to, że potrafi zaskoczyć rozwojem fabuły. To opowieść o tym, jak ból i cierpienie mogą stać się początkiem czegoś nowego, o sile przyjaźni, która ewoluuje w miłość, oraz o nieuchronnym dążeniu do prawdy, która zawsze wyjdzie na jaw. Wielu odbiorców podkreśla, że styl pisania Vi Keeland jest lekki i przystępny, co sprawia, że przez książkę po prostu się płynie. Bohaterowie, mimo młodego wieku, wydają się niezwykle dojrzali w swoich decyzjach, co dodaje historii autentyczności i głębi. To właśnie te elementy sprawiają, że lektura staje się prawdziwą przyjemnością, a czytelnik czuje się blisko związany z losami bohaterów, przeżywając każdą ich radość i każdy smutek. Książka jest ceniona za to, że rozgrzewa serca i pozwala wrócić myślami do pierwszych miłości i ważnych życiowych momentów.