Niewinni w Norymberdze

W powieści autorstwa Marcina Mortki czytelnik zostaje wciągnięty w wir niesamowitych przygód, które rozgrywają się na tle egzotycznych karaibskich krajobrazów. Historia opowiada o Willem O'Connorze, byłym kapitanie okrętu kaperskiego, który, mimo że prowadzi życie plantatora i wydaje się być szczęśliwy, zaczyna odczuwać pustkę i tęsknotę za dawnymi czasami. Przyjaciel Vincent Fowler wprowadza go w świat morskim, oferując piękną fregatę na sprzedaż, co budzi w Willem pragnienie powrotu do morskich przygód. Fascynujące przygody na morzu Wkrótce po podjęciu decyzji o powrocie na morze, William staje przed nieoczekiwanym wyzwaniem – klęską żywiołową, która zmusza go do działania. Musi nie tylko uciekać przed wojennymi okrętami, ale także ratować uwięzione damy, z którymi los nie obchodzi się łaskawie. Po drodze doświadczy wielu niebezpieczeństw, w tym starcia z prastarymi demonami oraz zmagania z potężnym sztormem. Tajemnice i intrygi William nie tylko musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości, ale też rozwikłać skomplikowany spisek rządowy oraz zbadać tajemnicze drugie życie swojej żony, Manueli. W tej podróży towarzyszą mu przyjaciele i załoga, którzy dodają otuchy i wsparcia w trudnych chwilach. Wspólnie stają w obliczu niebezpieczeństw, co sprawia, że każdy rozdział przynosi nowe wyzwania i zaskakujące zwroty akcji. Humor i emocje Nie zabraknie tu także humoru, który jest znakiem rozpoznawczym autora. Każda strona pełna jest błyskotliwych dialogów i sytuacji, które sprawiają, że lektura staje się wyjątkowo przyjemna. Mortka łączy elementy fantasy z przygodą, dodając do tego szczyptę dramatyzmu, co czyni tę książkę idealną propozycją dla miłośników zarówno morskich opowieści, jak i humorystycznych przygód. Wciągająca fabuła – dynamiczne zwroty akcji utrzymują napięcie przez całą lekturę. Barwne postacie – każdy bohater wnosi coś unikalnego do opowieści, od przyjaciół po wrogów. Egzotyczne tło – karaibskie krajobrazy stanowią malownicze tło dla przygód głównych bohaterów. Humorystyczny styl – lekkość pióra autora sprawia, że książka jest przystępna i zabawna. Ta powieść to nie tylko historia o przygodach, ale także refleksja nad osobistymi wyborami i ich konsekwencjami. Zachęcamy do zanurzenia się w tę urzekającą opowieść, która z pewnością dostarczy wielu emocji i niezapomnianych chwil.

Książka "Odkrywanie mindfulness. Szczerze o medytacji uważności" to zupełnie inne ujęcie praktyki uważności niż przedstawiane w instagramowych poradnikach uproszczenia. Autorki nie dają gotowych rozwiązań, a jedynie zachęcają do tego, aby samemu odkrywać swoje potrzeby i szukać dróg do ich zaspokojenia. "Odkrywanie mindfulness. Szczerze o medytacji uważności" autorstwa Katarzyny Kędzierskiej i Małgorzaty Jakubczak to nowość Wydawnictwa Znak. Pozycja umożliwia rzeczywistą zmianę podejścia do życia. Jest to szczera rozmowa autorek na temat praktyki medytacji, mającej realny wpływ na codzienność. Mindfulness umożliwia poradzenie sobie z nieodłącznymi kryzysami w życiu bez potrzeby ucieczki i dystansowania się od nich. Autorki umiejętnie przyglądają się wątpliwościom i obalają mity na temat mindfulness, zajmują się najpopularniejszymi stwierdzeniami, przekonaniami i oczekiwaniami dotyczącym uważności. Podwójna perspektywa umożliwia inne spojrzenie na różne kwestie i przełamanie stereotypowego myślenia. Dobrym przykładem jest obalenie mitu, że osoby medytujące cechuje wyłącznie spokój i łagodność, ponieważ wyobraźnia podsuwa od razu obraz cichego buddyjskiego mnicha. Książka jest przeznaczona dla czytelników pragnących zgłębić temat uważności bardziej wnikliwie.

Autorka bestsellerów z Top 5 New York Timesa Sarah MacLean powraca z kolejną książką o trzech braciach, królach londyńskiego półświatka związanych tajemnicą, przed którą nie mogą uciec. I których nie pokona nic poza… miłością. Lady Henrietta Sedley postanawia, że dwudziesty dziewiąty rok życia będzie należał do niej -zamierza przejąć interesy ojca, samodzielnie zarobić fortunę i żyć tak, jak jej się podoba.

Z tej książki dowiesz się: Kto powiesił szczura pod zarzutem zamachu stanu? Dlaczego Richard Wagner rozmawiał ze swoim psem? Jaką obsesję miał Nikola Tesla? Jakie grzechy w wieku osiemnastu lat popełnił Isaac Newton? O postaciach, które odcisnęły piętno w historii świata, często myślimy jednowymiarowo. Widzimy w nich niemal wyłącznie pozytywne lub negatywne cechy. A gdyby okazało się, że wielki wynalazca nałogowo dłubał w nosie, mąż stanu bawił się ołowianymi żołnierzykami, zapominając o świecie, a największy zbrodniarz kochał zwierzęta? Czy przez te drobne nawyki nie stają się bardziej ludzcy? „To nie przystoi” to prawdziwa podróż po nieprzyzwoitych i wstydliwych manierach, podczas której od najdziwniejszej strony poznacie Kleopatrę, Napoleona, Benjamina Franklina, władców i królowe, pisarki i malarzy, a przede wszystkim – ludzi.

Tyran, psychopata, wykonawca ?programu? ideologii rasowej czy charyzmatyczny wódz? Każde pokolenie kreśli inny wizerunek Hitlera, na nowo stawiając pytania o współodpowiedzialność Niemców za jego reżim. Peter Longerich, renomowany historyk nazizmu, w swojej nowej, obszernej biografii ukazuje nam dyktatora osobiście ingerującego w rozmaite sfery polityki ? znacznie intensywniej i aktywniej, niż dotychczas sądzono. Mamy tu nowe spojrzenie na rządy Hitlera i jego rolę w dziejach narodowego socjalizmu. Niniejsza biografia stawia osobę Hitlera i jego poczynania w centrum dziejów narodowego socjalizmu. Polityka zagraniczna, operacje militarne, terror i masowe morderstwa, stosunek do Kościołów, sprawy kulturalne, a także codzienne życie Niemców ? w każdej z tych dziedzin kierownicza aktywność Hitler.

Pamiętnik ten napisał dwudziestoletni chłopak, po zwolnieniu w 1941 roku z Oświęcimia w beznadziejnym stanie, z odbitą nerką. Impulsem do napisania go, według świadectwa najbliższych, było przede wszystkim żarliwe przywiązanie do pozostawionych w obozie towarzyszy. Każdego dnia wiele razy powracał do nich myślą i uznał, że utrwalenie wszystkich okoliczności obozowego męczeństwa jest obowiązkiem tego, który się wydostał, jakkolwiek nie miał żyć dłużej. Naoczny świadek opisuje cały proces: od przypadkowego zatrzymania w ulicznej obławie, poprzez areszt, transport i umieszczenie w obozie. Przedstawia warunki życia, praktyki oprawców, kary, apele, głód i pracę. Pokazuje też relacje międzyludzkie, przykłady postaw heroicznych i zachowań niegodnych. Tekst ten został opracowany przez Halinę Krahelską we właściwym jej stylu fabularyzowanego reportażu, ściśle opartego na faktach i relacjach. Wydany anonimowo w Warszawie w kwietniu 1942 roku przez Wydawnictwo Komisji Propagandy Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK.

Daj się zaskoczyć trzem niebanalnym wizjom przyszłości. Ta książka pozwoli Ci spojrzeć na nią od strony, która zawsze wydawała Ci się nierealna lub bardzo odległa. "Cień wysokiej przestrzeni" to powieść science fiction rozgrywająca się na trzech płaszczyznach czasoprzestrzeni. W pierwszej czytelnik odwiedza Ziemię i Katowice końca XXI wieku. Haruki, japoński doktor informatyki zajmuje się hodowlą sztucznej świadomości. Na jego drodze pojawia się niespodziewanie Natalia, ambitna i pełna doskonałych pomysłów studentka ostatniego roku fizyki. Oboje rozpoczynają dyskusję na temat badań prowadzonych przez Harukiego, a dziewczyna rozważa, w którą stronę popchnąć swoją karierę i jaką ścieżkę obrać. Kolejna rzeczywistość to obraz Księżyca, tej strony, której nie widać z Ziemi. W zlokalizowanej tam bazie dwoje ludzi współpracuje z Luną, córką superinteligencji Gai, mającej za zadanie władać całym światem. Na miejscu ma dojść do niesamowitego eksperymentu, który musi się powieść. Ostatni przystanek to Mars w bardzo odległej przyszłości. Ada, będąca kobietą-androidem, którego zaprogramowano, by dawał przyjemność swoim klientom, zastanawia się nad swoją rolą w obecnym świecie, a także nad tym, czy został ON odpowiednio zorganizowany. Drugim bohaterem jest natomiast Proteusz, android biorący udział w ekspedycji w głębi kopalnianych szybów. Autorami książki "Cień wysokiej przestrzeni" są Aleksandra i Tomasz Zelek. Ona jest kulturoznawcą, filmoznawcą, a także menadżerem kultury. Interesuje się przede wszystkim interakcją zachodzącą między człowiekiem a maszyną oraz jej bezpośrednimi skutkami. On jest ekspertem z branży IT, a także tłumaczem. Fascynuje go sztuczna inteligencja zarówno pod względem kulturowym, jak i naukowym.

"Piękne dni mojej młodości" Any Novac to, obok pamiętników Anne Frank czy Rutki Laskier, jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Holokaustu. Napisany przez nastoletnią dziewczynę pamiętnik cudem przetrwał zawieruchę wojenną, stając się dziś nieocenionym źródłem wiedzy historycznej i wzruszeń. Ana Novac urodziła się w Rumunii w 1929 roku, a po latach rozpoczęła naukę na Węgrzech w szkole żydowskiej. Miała dziesięć lat, kiedy wybuchła druga wojna światowa, i piętnaście, kiedy Niemcy zabrali się za tak zwane ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej na terenie Węgier. Egzekucje i transporty do najbliższych obozów śmierci nie miały końca, a w Budapeszcie do dzisiaj znajduje się mnóstwo pomników upamiętniających budapeszteńskich Żydów wymordowanych w tych dniach. W 1944 piętnastoletnia dziewczyna trafiła do obozu Auschwitz, a był to dopiero początek drogi, na której znalazł się również okryty złą sławą obóz w Płaszowie i szereg innych obozów, przez które przeszła czekając na wyzwolenie. Jej pamiętniki powstawały na przypadkowych skrawkach papieru i dzięki znalezionemu ołówkowi. Stanowią wstrząsający obraz Zagłady widzianej oczami wrażliwej dziewczyny, tym cenniejszy, że pisany na bieżąco. Ana Novac była jedyną osobą w rodzinie, której udało się przeżyć.