Wzburzone fale

Kobieta, mężczyzna, dwupokojowe mieszkanie, jedna doba – można by rzec: mocno ograniczona czasem i przestrzenią akcja. I byłaby to nawet prawda, gdyby bohaterowie, opowiadając siebie, raz po raz tych granic nie przekraczali.Gdyby autorka przez tytuł – a bohaterka przez próbę naśladowania Zbyszka Cybulskiego – nie nawiązywała do pewnego stylu życia, pewnych tęsknot tamtych czasów, budując przy tym sarkastyczny obraz współczesnych relacji damsko-męskich, odsłaniając mechanizmy i przyczyny dzisiejszych gier. To opowieść o miłości i śmierci, o chwilach, gdy jedno w zbyt ciasnym splocie tańczy z drugim, dowodząc, że człowiek albo umiera z miłości albo miłuje śmierć. A bohaterowie mają nie tylko tęsknoty, ale i ciała, i nie są to bynajmniej ciała astralne; są to ciała warte grzechu, więc też zdarza się im pogrzeszyć. Czy jest w tym polemika z modelem tęsknot, które uwiecznił pewien kultowy film? Autorka o powieści: Dla wielbicieli romansów mała przestroga – jeśli „Do niewidzenia, do niejutra” w ogóle przypomina romans, to nietypowy. Typowego nigdy bym nie napisała, bo nie wierzę pięknym jedynie słowom, które opiewają wyłącznie wzniosłe sentymenty. W tej historii spotkacie się również ze słowami brzydkimi i uczuciami niższego rzędu, czasem zupełnie niskimi. Może przy czytaniu zdarzy się Wam skrzywić z obrzydzeniem albo zarechotać z trwogą, lecz – mam nadzieję – może też pomyślicie, że jesteście bliżej rzeczywistości. Tu krzesło jest z reguły tylko krzesłem, a stół stołem, ale całość to najdonioślejszy akt odwagi wobec świata i zarazem szczerości wobec samej siebie. I nie jest ważne, czy Lo to ja albo czy Profesor istnieje, skoro historia o nich to ja; i na odwrót.

Mapa Teksasu oznaczona trzema czerwonymi punktami niczym kroplami krwi. Seryjny morderca, który twierdzi, że cierpi na demencję. Tajemnicza młoda kobieta, domagająca się odpowiedzi. Carl Louis Feldman za młodu był słynnym fotografem. To było kiedyś, w innym życiu, zanim jeszcze został skazany za morderstwo młodej kobiety. Uniewinniono go z powodu demencji, od tamtego czasu leczy się w

"Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" to książka poruszająca trudny temat bezpłodności, przeznaczona nie tylko dla osób borykających się z tym problemem, lecz również dla tych, którzy widzą go u swoich bliskich. Bezpłodność to często ogromny cios dla małżeństw starających się o dziecko. Niestety problem ten dotyka bardzo wielu ludzi, a jego przyczyny mogą być zróżnicowane - od uwarunkowań genetycznych, przez różne choroby, aż po nieprawidłowy styl życia. Wydaje się jednak, że w każdym przypadku jest to prawdziwe tabu. Większość osób nie wie, w jaki sposób rozmawiać o swojej sytuacji ani jak opowiedzieć o niej bliskim. Książka "Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" porusza ten trudny temat i stara się go "oswoić". Dostarcza cennych wiadomości dotyczących jego przyczyn. Samo wyjaśnienie problemu jest pierwszym krokiem do jego zaakceptowania i zrozumienia. Z publikacji mogą skorzystać zarówno osoby, które nie mogą mieć dzieci, jak i ci, którzy mają bliskich dotkniętych problemem bezpłodności. Ci pierwsi lepiej zrozumieją swoją sytuację i otrzymają pomoc w jej zaakceptowaniu. Drudzy z kolei nauczą się, jak lepiej okazywać im wsparcie.

Miasto tętni życiem. W nocnych lokalach toasty za odrodzony kraj wznoszą ramię w ramię politycy, literaci, aktorzy i przedstawiciele gangsterskiego półświatka. Nie wszyscy jednak bawią się tak dobrze. Od pół roku w Warszawie znajdowane są zwłoki młodych, bestialsko zamordowanych kobiet, z zaszytymi ustami i głowami odrąbanymi od ciała. Zdesperowana policja, uginając się pod naporem opinii publicznej, sięga po niecodzienne środki... Do pomocy komisarzowi Antoniemu Wróblowi zostaje oddelegowany inżynier Stefan Ossowiecki – znane warszawskie medium, u którego na „seansach z duchami” bywał nawet sam marszałek Piłsudski. Współpraca między jasnowidzem a niechętnym mu racjonalistą nie układa się jednak najlepiej. Policja zostaje zmuszona, by skorzystać także z wpływów... Taty Tasiemki, najsłynniejszego przedwojennego gangstera. „Fenomen z Warszawy” Tomasza Duszyńskiego to niezwykle realistyczny i barwny fresk z epoki, w którym przedwojenne życie elit miesza się z historiami prosto z gangsterskiego półświatka. To trzymający do końca w napięciu kryminał historyczny wielokrotnie nagradzanego autora serii „Glatz”, który powraca z nową powieścią.

W Nowym Jorku, Hortense pracuje nad swoją pierwszą kolekcją haute couture, z nadzieją na karierę godną drugiej Coco Chanel. Marzenie ma się urzeczywistnić dzięki finansowemu wsparciu zamożnej i tajemniczej hrabiny Eleny. Gary cały swój wolny czas poświęca przygotowaniom do koncertu w duecie z utalentowaną skrzypaczką Calypso. W Paryżu, Zoé, młodsza siostra Hortense, przeżywa rozterki w związku ze swoim chłopakiem Gaétanem. Joséphine kursuje między Londynem, Paryżem a Lyonem

Poruszająca, ciepła opowieść o przewrotności losu i pierwszej miłości, która nawet po latach potrafi wywołać szybsze bicie serca... Sięgnij po "Następnym razem" Karoliny Winiarskiej i poznaj historię, która mogła przydarzyć się każdemu z nas! Wakacyjna atmosfera sprzyja zawieraniu nowych znajomości. Olga przekonała się o tym, kiedy przekroczyła granicę włoskiego Rimini. Gorące, letnie popołudnie, sielska, na wskroś włoska atmosfera i słońce, które rozgrzewa wszystkich wokół. Nigdy by nie przypuszczała, że włoskie wakacje przyniosą jej jedną z największych przygód w jej życiu. Michał nie miał wygórowanych oczekiwań. Chciał jedynie odpocząć, zrelaksować się nad brzegiem turkusowego morza i odetchnąć od codziennych obowiązków. Gdy jego droga przecina się z drogą Olgi, już nic nie jest takie samo. Między młodą parą zawiązuje się niepowtarzalna więź, która z biegiem czasu przeradza się w gorące uczucie. Jednak ich wakacyjny romans nie może trwać wiecznie - po powrocie do kraju kontakt między zakochanymi się urywa, oboje wracają do dotychczasowego życia. Mimo zobowiązań i codzienności, do której wrócili, nie są w stanie o sobie zapomnieć. Przewracając się w nocy z boku na bok, zarówno w głowie Olgi, jak i Michała pojawia się jedno pytanie - czy dane im będzie jeszcze kiedykolwiek się spotkać? A może już wszystko stracone? Czy warto ryzykować i stawiać wszystko na jedną kartę, gdy jutro jest jeszcze niepewne? Co jest ważniejsze - spokój ducha czy szczęście u boku ukochanej osoby? Czy Olga i Michał odważą się podążać za głosem serca?