Miłość niezwyciężona

Kontynuacja wydarzeń opisanych w powieści Exodus. Członkowie planetarnego sojuszu żyją w zgodzie i harmonii… aż do przybycia floty okrętów większych od miast, uciekających z utraconej ojczystej planety. Arduanie podróżowali wieki, by znaleźć planetę, która będzie ich nowym domem. Obecność ludzi, których nie uznają za w pełni rozumne istoty, to dla nich tylko drobna niedogodność. Wierząc, że po śmierci przejdą reinkarnację, nie wahają się atakować z samobójczą furią. Poznawszy sekrety ludzkiej techniki zamierzają podbić cały zamieszkany rejon Galaktyki. Powstrzymać ich może tylko ponowne przymierze ludzi i innych istot…

Romans mafijny autorki bestsellerowej serii Niezłomne! Dwudziestotrzyletnia Sheila Midler jako niemowlę została adoptowana przez jedną z najbardziej wpływowych rodzin mafijnych w Los Angeles Midlerów. Mimo że się w niej nie urodziła, od początku była traktowana na równi z innymi członkami. Kiedy głowa rodziny odchodzi na emeryturę, postanawia powierzyć Sheilii zarządzanie klubem oraz kasynem. Dziewczyna otrzymuje połowę udziałów. Druga połowa jest własnością Philipa Talbota, trzydziestoletniego mafioso i wspólnika jej ojca. Oboje od początku się nie dogadują: Philip jest zimny, nieprzejednany i traktuje Sheillę z góry. Ale dla dobra kasyna powinni się dogadać. Mężczyzna wprowadza więc Sheillę w machinę interesów, nie szczędząc jej brutalnych szczegółów. Dziewczyna, dla własnego dobra, szybko musi nauczyć się funkcjonować w tym świecie. Nie wie jednak, że Philip wbrew swojej woli i rozsądkowi zaczyna ją chronić. Opis pochodzi od wydawcy.

Gorący lipiec 1789 roku w Paryżu. Król poluje, królowa przebiera w damach dworu. Groźne pomruki paryskiego ludu zamieniają się w złość i pragnienie zemsty. Paryż głoduje, choruje i umiera z wycieńczenia. Wreszcie, jak już nie ma nic do stracenia, jak odchodzą dzieci, wściekłość zrywa się z kajdan zasad i prawa. Bastylia legnie w gruzach, zawiśnie każdy, kto zdradza arystokratyczne pochodzenie. Pitoux ogląda to na własne oczy, widzi tragedię nędzy i widzi rodzącą się nienawiść, która prowadzi do straszliwej przemocy… czy zło da się usprawiedliwić, czy Pitoux może spokojnie patrzeć, jak wieszają ludzi, których znał… ale przecież jest po stronie ludu… Kolejna książka Aleksandra Dumas, od której nie można się oderwać. Tak plastycznie napisana, że widzimy te zdarzenia, prawdziwe przecież, wzdragamy się zbrodniami, przeżywamy emocje, czujemy Rewolucję, która na naszych oczach się odbywa.

Ostatnia część jednej z najznakomitszych polskich powieści historycznych, teraz na nowo przypomniana przez Wydawnictwo MG. Książka "Bolesław Chrobry. Rozdroża" jest domknięciem losów charyzmatycznego władcy z rodu Piastów, który mimo przeciwności zwieńczył swoje polityczne wysiłki pierwszą w dziejach Polski koroną. Antoni Gołubiew - pomimo iście monumentalnego dorobku - jest pisarzem wciąż niewystarczająco docenianym w powszechnym odbiorze czytelniczym. A przecież jego proza historyczna nawiązuje do najlepszych wzorców tego gatunku i można ją śmiało zestawiać z nazwiskami Teodora Parnickiego, Hanny Malewskiej czy Elżbiety Cherezińskiej. Opowieść, którą podejmuje w "Chrobrym", jest majstersztykiem fabularyzowania historii z jednoczesnymi aspiracjami do uświadomienia odbiorcy, jak bardzo bliski sercu współczesnego czytelnika może być bohater czasów odległych, na wpół zapomnianych. Całe szczęście Gołubiew nie daje zapomnieć o pierwszym królu piastowskim, wpisując go w dynamiczny krajobraz średniowiecznych realiów: politycznych machinacji, krzewienia wiary chrześcijańskiej i kultury łacińskiej, które nie zawsze postępowało wedle zasad rycerskiego etosu. Powieść Gołubiewa szczególnie warto porównać z książką "Srebrne orły" Teodora Parnickiego, która rozgrywa się w zbieżnych okolicznościach przełomu X i XI wieku, a polityczne dylematy króla Bolesława zostały uzupełnione o paneuropejski kontekst uniwersalnego cesarstwa.

Chciałoby się, żeby wszystko w tej książce było zmyśleniem. W dramatycznych okolicznościach traci matkę, nie może pozbyć się nienawiści do ojca, musi sprostać roli samotnej rodzicielki – i nie wytrzymuje. W rzeczywistości niedużego miasta alkohol najprościej osładza codzienność. Toksyna w małych dawkach pomaga, w większych – truje. Truje życie jej i dzieci, które z całej siły starają się uwolnić od zaciskającej się na szyi pętli. Dynamiczny, obsesyjny i chwilami trudny do zaakceptowania monolog

Jane Darlington od dziecka zapowiadała się na geniusza. Wybitnie inteligentna, znakomicie się uczyła. I tak jak większość dzieci wybitnie uzdolnionych nie miała koleżanek, przyjaciół. Była sama. Teraz ma 34 lata, jest atrakcyjną blondynką i ma doktorat z fizyki. Robi karierę naukową i nadal jest sama. Desperacko pragnie dziecka. Nie chce jednak, żeby jego dzieciństwo było równie trudne jak jej. Szuka więc partnera poza swoim środowiskiem.

W dzikiej leśnej głuszy zostają odnalezione zwłoki mężczyzny. Wszystko wskazuje na to, że zgon nastąpił na skutek śmiertelnego przerażenia. Na miejscu brak jakichkolwiek oznak zbrodni. Niebawem napływają zgłoszenia o zaginięciach kobiet. W ich mieszkaniach nie ma śladów włamania, a w czasie zniknięcia mężowie spali głębokim snem i niczego nie widzieli. Tymczasem w