Gra w oczko. Mundial 2022

"NICZEGO NIE BĘDĘ UKRYWAĆ" Mika wychowywała się w blasku reflektorów skierowanych na jej sławnych rodziców: Urszulę Dudziak i Michała Urbaniaka. Nikt nie wiedział o tym, jak bardzo czuła się samotna. Alkohol szybko stał się jej pocieszeniem i ucieczką od codzienności. Chwilami bywało naprawdę dobrze, czuła się szczęśliwa, brylowała wśród znajomych, pędziła za miłością. I nagle pojawiały się lęk i wszechogarniający ból. Nie pomagał już nawet alkohol. Pragnęła tylko, żeby wszystko zniknęło. O chorobie Mika wspomniała po raz pierwszy przypadkiem, będąc w manii. Teraz już z pełną świadomością i mocą mówi o diagnozie: choroba afektywna dwubiegunowa. Wraz z Miką, przez ponad 20 lat, chorowała cała jej rodzina. Mika Urbaniak w pierwszej tak szczerej rozmowie opowiada o swoim uzależnieniu, chorobie i miłości, która uratowała jej życie. "URATOWAŁAM SIEBIE TEŻ JA SAMA, KIEDY ZROZUMIAŁAM, JAK BARDZO CHCĘ ŻYĆ".

Beztroskie życie dwudziestojednoletniej Lili Woods zmienia się diametralnie, kiedy pewnego dnia po powrocie do domu z imprezy dziewczyna spotyka swojego ojca w towarzystwie bandziorów. Okazuje się, że jej tata jest nałogowym hazardzistą i jego córka właśnie została wzięta pod zastaw zaciągniętych przez niego długów. Dopóki zaległość nie zostanie spłacona, Lili będzie należała do Nathana Evansa, właściciela kasyna, ale też groźnego mafiosa, którego biznesy tylko częściowo są legalne. Perspektywa przetrzymywania Lili w swoim domu bardzo Nathanowi odpowiada, chociaż nie ma on wobec niej żadnych niegodziwych planów. Jednak mężczyzna nie spodziewa się, że dziewczyna wywrze na nim tak ogromne wrażenie, że zacznie jej pożądać. Tymczasem ona wkrótce odkryje jego mroczną stronę.

Mecenas”, „filantrop”, „magnetyczna osobowość”, „ludzie po prostu do niego lgnęli”. O Stanleyu Tolkinie w Nowym Jorku mówiło się wiele. Polak, który z powodzeniem prowadził kluby The Dom oraz Stanley’s Bar, gdzie gościła śmietanka nowojorskiej bohemy. Andy Warhol wyświetlał tam swoje filmy, The Velvet Underground grali swoje pierwsze performatywne koncerty, najwięksi jazzmani wdawali się w światopoglądowe dyskusje, a afroamerykańscy aktywiści planowali równościowe pikiety. Ale kim tak naprawdę był Tolkin, o którym polskie archiwa uparcie milczą? Jan Błaszczak niczym najlepszy detektyw prowadzi nas nowojorskimi ulicami Lower East Side i próbuje rozwiązać zagadkę Stanleya Tolkina. W śledztwie pomagają mu bitnikowskie poetki, organizatorzy punkowych koncertów z lat 70., artyści wizualni, międzynarodowej sławy kompozytorzy, księża z nowojorskich parafii, afroamerykańscy pisarze i potomkowie polskich emigrantów. A opowieść o Tolkinie jest też przewodnikiem po Nowym Jorku ostatniego półwiecza, gdzie od lat słodki zapach marihuany miesza się z rześkim powietrzem znad East River. Po mieście, którego mieszkańcy, jak niegdyś Stanley Tolkin, próbują realizować swój American dream.

Wierzysz w to, że miłość to siła, która wkrada się w nasze życie z siłą wodospadu wtedy, kiedy chce? Nie pyta o zdanie, tylko pojawia się znienacka i zmienia życie, stawiając je na głowie? Chcesz się przekonać, jak intrygująca może być miłość dwojga ludzi i jakie są konsekwencje tego uczucia? Sięgnij po książkę Janusza Leona Wiśniewskiego "Gate". Książka "Gate", wydana przez wydawnictwo "Wielka Litera", liczy 304 strony pasjonującej historii o trudnej miłości dwojga ludzi. Doświadczyli oni w swoim życiu każdego możliwego odcienia szczęścia, ale ich losy naznaczone są również głębokim cierpieniem. Para poznaje się - jak to u Janusza Leona Wiśniewskiego często się zdarza - w przypadkowych okolicznościach. Po burzliwych przejściach spotykają się ponownie w innym miejscu i czasie. I dostają szansę nie tylko na rozliczenie się ze sobą nawzajem, ale przede wszystkim na dokonanie wyboru, czy będą rozwijać swoją relację, czy ją zakończą. Tłem wydarzeń między bohaterami jest Grand Hotel w Sopocie oraz lotnisko, na którym dzieją się rzeczy, które obojgu się nawet nie śniły.

David Melling, twórca uwielbianej w ,30 krajach serii o ,Misiu Tulisiu, światową sławę zyskał trylogią o ,dzielnym rycerzu, uznaną za współczesna klasykę. Teraz w ,pakiecie w ,Amberku! Pełne ciepła, humoru, zabawnych przygód i ,czułości ukołyszą ,dzieci do snu, poprawią nastrój i ,przekażą mądre i ,dobre przesłanie o ,sile przyjaźni i ,okazywania miłości ? również wobec rodzeństwa. Umykający całusek Pierwszy tom nowej kultowej trylogii twórcy serii o ,Misiu Tulisiu, którego kochają dzieci w ,30 krajach! Cudownie ilustrowana opowieść o ,sile miłości i ,przyjaźni ? dla ,dzieci i ,rodziców. Król w ,pośpiechu przesyła synkowi całusa na dobranoc? ale nie ,trafia. Całusek wylatuje przez ,okno i ,umyka. Król rozkazuje odnaleźć całuska. Dzielny rycerz wyrusza więc ze swoim wiernym rumakiem w ,nieznane? Nie spodziewają się, ile przygód i ,niebezpieczeństw będą musieli pokonać. I jak wielka jest moc całuska. Śpij dobrze, dobry rycerzu Drugi tom trylogii. Cudownie ilustrowana książka o ,sile miłości nie ,tylko do rodzeństwa. W zamku wielkie poruszenie: mały książę ma nową siostrzyczkę, która nie ,może spać, tylko płacze i ,płacze. Król wysyła więc swojego dzielnego i ,oddanego rycerza na poszukiwanie najbardziej miękkiej i ,najbardziej puszystej poduszki w ,całym królestwie. Byle szybko! Rycerz rusza ze swoim wiernym rumakiem na poszukiwania do dzikiego lasu. Czy uda mu się pokonać wszystkie przeciwności i ,niebezpieczeństwa, by wypełnić rozkaz? I czy spokojny sen zapewni najlepsza poduszka? A może coś innego? Trzy życzenia Trzeci tom trylogii. Cudownie ilustrowana książka o ,przyjaźni, wierności, lojalności silniejszych niż magia. Dzielny rycerz i ,jego wierny rumak tym razem mają chyba najtrudniejszą misję: pod nieobecność pary królewskiej zaopiekować się małym księciem i ,małą księżniczką. Ale to takie męczące? I nagle z ,pomocą przychodzi im magia. Spełniają się życzenia... tylko czy na pewno o ,to chodziło? Czeka ich noc pełna niespodziewanych, magicznych przygód, podczas których zrozumieją, że nie ,zawsze magia jest potrzebna, żeby spełniły się życzenia.

Oflag IV C Colditz najsłynniejszy specjalny obóz jeniecki II wojny światowej. W tym posępnym zamku na urwistej skale Niemcy więzili alianckich oficerów uznawanych za szczególnie ważnych oraz tych, którzy zasłynęli ucieczkami z innych obozów. Oto wyjątkowa opowieść o Colditz widzianym niemieckimi oczami. Jej autor był członkiem obozowego personelu przez większość wojny. Z czasem awansował do funkcji oficera bezpieczeństwa i zastępcy komendanta. Na kartach książki przewija się cała plejada niezwykle barwnych postaci, gdyż do Colditz trafiali wyłącznie ludzie o bogatej historii ucieczek lub istotnym znaczeniu politycznym. W murach zamku przesiadywali zatem najbardziej zawzięci i błyskotliwi alianccy oficerowie, którzy wpadli w niemieckie ręce. Przez całą wojnę ani na chwilę nie porzucali prób wyrwania się na wolność. Ich codzienny oręż stanowiły podkopy, blefowanie, przebieranki, wręczanie łapówek wartownikom, podrabianie dokumentów i cała gama najprzemyślniejszych sztuczek mających wywieść Niemców w pole. Z kolei Eggers i jego ludzie nie ustawali w wysiłkach, aby niestrudzonych uciekinierów powstrzymać. Reinhold Eggers (1890-1974) były nauczyciel, żołnierz I wojny światowej. Po wybuchu II wojny światowej tłumacz w oflagu IV A, a następnie oficer i szef bezpieczeństwa oflagu IV C w zamku Colditz. Po wojnie, aresztowany przez Sowietów na 10 lat pracy przymusowej. Pierwsze wydanie jego książki o Colditz ukazało się w 1961 roku.

Żeby uratować świat, trzeba działać Tu i teraz! Dzieci, jak mało który dorosły, żyją tu i teraz. Uważnie przyglądają się światu i całkowicie poświęcają się swoim sprawom. Kiedy w Miastoszewie nieoczekiwanie pojawia się uwolniona z roztopionego lodowca brontozaurzyca o wdzięcznym imieniu Nadzieja, natychmiast rozpoczynają wspólną przygodę. Sprawdźcie, czego dzieci nauczą ją o dzisiejszym świecie u progu katastrofy klimatycznej i co dostaną w zamian… Nieoczywista i zabawna książka o ekologii jest kontynuacją współpracy autorów książki Miasto Potwór Joanny Guszty i Przemka Liputa z wydawnictwem Kropka.

W czasie wojny w Ukrainie ogromną rolę odgrywają najemnicy z Grupy Wagnera. I choć istnieją już od wielu lat – to teraz zwrócili na siebie uwagę całego świata. PMC (Private Military Companies), czyli najemnicy, psy wojny, byli żołnierze elitarnych jednostek. Ludzie, którzy nie potrafią rozstać się z bronią i są gotowi w każdej chwili wyruszyć na front. Nie z pobudek patriotycznych, czasami nawet nie dla pieniędzy. Po prostu po to, aby wciąż być w akcji, aby robić to, do czego ich zdaniem powołał ich Bóg. Bóg wojny. Rośnie nie tylko liczba tego typu przedsiębiorstw, ale także ośrodków szkoleniowych, w których najemnicy podnoszą swoje kwalifikacje. Podczas wojny w Ukrainie śmierć poniosło kilkadziesiąt tysięcy najemników – to pokazuje, jak wielka jest skala ich zatrudnienia. I mimo tego, że ich praca wiąże się z najwyższym ryzykiem, chętnych do pracy w tego typu firmach nie brakuje. Psy wojny wciąż żyją i zawsze mogą skoczyć do gardła…