Czy kości grają rolę Boga? Matematyka niepewności

Elżbieta Bawarska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w historii - popularność tej postaci nie zmniejsza się mimo upływu lat. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" to doskonała propozycja dla osób zainteresowanych życiem cesarzowej, na którą można spojrzeć nie tylko przez pryzmat jej tytułu i posiadanej władzy. W końcu Sisi trafiła na wiedeński dwór jako młoda kobieta, którą nagle wepchnięto w świat pełen ograniczeń. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" przedstawiają dzieje Elżbiety Bawarskiej z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiły nas podręczniki historii. Autorka nie skupia się na cesarzowej jako monarchini. W jej książce młoda dziewczyna przeżywa troski, a narzucone jej standardy wpływają na sposób myślenia i niestety - również życie codzienne. Sisi jest przedstawiona jako osoba prywatna na przestrzeni pierwszych 27 lat jej życia. Arystokratka wkracza w obcy jej świat, któremu nie zawsze jest w stanie sprostać. Z nieco zalęknionej dziewczyny szybko musi stać się pewną siebie kobietą, a także monarchinią ograniczoną sztywnymi zasadami etykiety. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" autorstwa dr Martiny Winkelhofer to historia Elżbiety Bawarskiej, powstała na bazie historycznych źródeł. Autorka chętnie sięgała po archiwalia, a także materiały pochodzące z prywatnych kolekcji. Dzięki temu była w stanie stworzyć rzetelny wizerunek młodej Elżbiety, jednocześnie zachowując dbałość o żywy język i ciekawe ujęcie tematu.

"Popękane życie" to najnowsza powieść Joanny Jagiełło. Ukazała się całkiem niedawno. Jest to powieść dla młodzieży, a porusza bardzo istotny dla młodego człowieka problem rozwodu rodziców. Gdy rozpada się rodzina, zazwyczaj kończy się beztroskie dzieciństwo, bowiem dzieci tracą jedną z najważniejszych wartości w życiu - poczucie bezpieczeństwa. Już podczas rodzinnych wakacji nad morzem trójka rodzeństwa - Laura, Leo i Lena - orientują się, że relacje między rodzicami nie są już takie, jak kiedyś. Po powrocie do domu rodzice przestają mieszkać razem, oczekują na rozprawę sądową. Rozwód rodziców zawsze uderza w dzieci. Najmłodsza córka, Lena, dotąd wzorowa uczennica szkoły podstawowej, nagle opuszcza się w nauce. Leo ma szesnaście lat, to bardzo trudny okres dojrzewania i buntu. Chłopak gubi się, sięga po alkohol... Osiemnastoletniej Laurze też nie jest łatwo. Zamiast skupić się na powtórkach do matury, martwi się o dalszy rozwój sytuacji, o losy swoje i młodszego rodzeństwa. Niestety, nie znajduje oparcia w swoim chłopaku, w końcu młodzi się rozstają. A rodzice zachowują się wyjątkowo egoistycznie. Myślą jedynie o sobie i o czekającej ich rozprawie. Planują przyszłe życie. Oddzielnie. Laura i Lena mieszkają z mamą, Leo z ojcem u babci. Rodzina ukazana w powieści jest zaprzeczeniem stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa. Na tle egoistycznych rodziców jasnym światłem świeci miłość rodzeństwa względem siebie, ich bliskość i poczucie wspólnoty. To naprawdę mądra powieść dla młodzieży, poruszająca ważny temat.

Błyskotliwy thriller o więzach krwi i walce o przetrwanie Koniec wakacji, Courtlandowie przyjeżdżają w Góry Skaliste. Dla ich córki, osiemnastoletniej Caitlin, góry mają być ostatecznym sprawdzianem biegowym. Jej rodzice liczą na to, że wspólny urlop pomoże im posklejać związek. Pierwszego ranka Caitlin i jej młodszy brat Sean idą pobiegać. Kilka godzin później z telefonu Seana dzwoni szeryf. Chłopak leży w szpitalu, ma pogruchotaną nogę, ale już odzyskał przytomność, jego życiu nic nie grozi.

Co czyha w lesie? to emocjonujący thriller, który przenosi czytelników w świat tajemnic i nieoczekiwanych odkryć. Historia skupia się na Esme Foster, niegdyś obiecującej baletnicy, która po kontuzji wraca do rodzinnego Graybridge, gdzie zmaga się z przeszłością oraz nowymi, przerażającymi wydarzeniami. To powrót nie tylko do miejsca, które znała, ale także do zawirowań, które wstrząsnęły jej życiem. Złożona fabuła i intrygujące postacie Esme, po jedenastu latach spędzonych na treningach baletowych, staje przed wyzwaniami, które zmuszają ją do przemyślenia swojej przeszłości. Po przyjeździe do rodzinnego miasta dowiaduje się o tragicznej śmierci jednej z przyjaciółek z liceum, Kary. Jej nagłe zniknięcie wprowadza niepokój w spokojne życie mieszkańców Graybridge, a Esme czuje, że jej powrót nie jest przypadkowy. Psychologiczny wymiar fabuły: Złożone relacje między postaciami i ich historia stają się kluczowe w odkrywaniu prawdy. Motyw snów: Esme zaczyna mieć sny o tajemniczym mężczyźnie, który łączy się z jej przeszłością i tragedią rodzinną. Detektyw Rita Myers: Postać, która zna tajemnice małych społeczności, dodaje głębi i napięcia narracji. Atmosfera mrocznej tajemnicy W powieści wyczuwalna jest nie tylko obecność niebezpieczeństwa, ale także atmosfera małego miasteczka, w którym każdy zna każdego, a za maską życzliwości kryją się sekrety. Graybridge staje się świadkiem mrocznych wydarzeń, które zmuszają bohaterów do stawienia czoła własnym lękom i wątpliwościom. Każda strona przybliża czytelnika do odkrycia prawdy, która jest znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać. Psychologiczne zawirowania i emocjonalne napięcie Esme nie tylko zmaga się z traumą z przeszłości, ale również z nowymi zjawiskami, które nie pozwalają jej o sobie zapomnieć. W miarę jak fabuła się rozwija, wątpliwości dotyczące morderstwa Kary stają się coraz bardziej skomplikowane. Czy to możliwe, że Esme jest w jakiś sposób powiązana z tą zbrodnią? Czy mroczne sekrety rodzinne ujrzą światło dzienne? Czytelnicy będą musieli śledzić każdy krok bohaterki, aby odpowiedzieć na te pytania. Wciągająca opowieść o przeszłości, zbrodni i zagadkach, które wymagają odkrycia, to doskonała lektura dla miłośników thrillerów. Co czyha w lesie? to tytuł, który z pewnością dostarczy emocji i zmusi do refleksji nad tym, jak przeszłość kształtuje naszą przyszłość. Nie przegap szansy na przeżycie tej pasjonującej historii – sięgnij po tę książkę już dziś!

Gdy byłam dzieckiem, pierwszy kęs robiłam z zamkniętymi oczami, by lepiej poczuć smak potrawy. Od zawsze uwielbiałam jeść, rozmawiać o jedzeniu, przygotowywać je, a z czasem zaczęłam też o nim pisać, a nawet je fotografować. Książka, którą napisałam, to właśnie taki pachnący, przepełniony smakami zbiór opowieści. Zaglądam w niej do kuchni mamy, piekę szarlotkę z babcią Marysią, idę na targ z babcią Anią, wygrzewam się na słońcu z prababcią Janinką, ale i szperam w spiżarni Lucyny Ćwierczakiewicz oraz piekę wielkanocną babę z Marią Disslową. Wszystkie moje wspomnienia mają konkretny smak, dlatego zależało mi, by każde z nich wieńczył przepis. Dzięki recepturom moja opowieść staje się kompletna, a książkę można traktować jako zbiór historii o przeszłości, ale również jako źródło inspiracji w kuchni.

Aby do mety to powieść, która przedstawia pewien okres życia bohaterki, Miry, trzydziestoletniej kobiety, niedoszłej nauczycielki historii i początkującego grafika. Okres, w którym ma zapaść jedna z najważniejszych decyzji w jej życiu. Początkowo Mira stawia sobie za cel nadrzędny dociągnięcie do ołtarza aktualnego wybranka serca, w miarę jednak upływu czasu zaczyna zadawać sobie pytanie, czy Łukasz jest aby na pewno tym, z którym powinna spędzić resztę życia. Zachowanie narzeczonego i liczne sytuacje świadczące o niewystarczającym zaangażowaniu emocjonalnym, początkowo nie przeszkadzają Mirze w konsekwentnym parciu do mety. Pojawienie się jednak w jej życiu, kolejno dwóch mężczyzn powoduje rozterki duchowe bohaterki i całą masę wątpliwości. Dodatkowo wspierana przez dwie przyjaciółki; Agnieszkę, artystyczną duszę o żelaznych zasadach i wyglądzie żurnalowej modelki, jak i Ulę, ciepłą, przyjazną wszystkim kobietę, przykładową żonę i matkę czwórki rozbrykanego rodzeństwa, decyduje się jednak na odroczenie terminu ślubu. Przy okazji udaje jej się znaleźć miłość i przekonać się, że nie jest istotny sam bieg do mety, ale to z kim się biegnie.

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

"Molestowane" to zbiór wstrząsających historii dotyczących problemu, o którym większość wolałaby po prostu nie mówić. Jeśli ważne tematy nie są Ci obojętne, koniecznie przeczytaj tę pozycję. Każda historia molestowania jest inna. Nie ulega jednak wątpliwości, że dla każdej z ofiar jest to trauma nie do opisania. Osoby, które w dzieciństwie były ofiarami wykorzystywania seksualnego, ranę po tych wydarzeniach noszą do dziś. Wiele z nich przypłaca to swoim zdrowiem psychicznym, ale także ugruntowanym społecznie wstydem. Wstydem, bo ktoś zamiast napiętnować przestępcę, uznaje ofiarę za winną. Bo często seksualnym oprawcą okazał się ktoś, kto uchodził za przyjaciela rodziny i miał nieskazitelną opinię. I wreszcie - bo tak ogromna trauma jest w stanie dogłębnie naruszyć poczucie godności i wartości ofiary. Bohaterki niniejszej książki, z którymi rozmawiają Katarzyna Borowska i Anna Matusiak-Rześniowiecka, pomimo tych wszystkich doznanych krzywd i cierpienia, zebrały się na odwagę, aby podzielić się swoimi przeżyciami z Czytelnikami. Tym samym pokazują również swoją siłę, bo po tylu latach nadal za wszelką cenę chcą żyć. Dziś realizują się prywatnie i zawodowo, a przede wszystkim - chcą być szczęśliwe, mimo że wiele lat temu ktoś brutalnie podeptał ich niewinność i dziecięcą radość.