Wernisaż

Pasję do gotowania odkryłam w sobie, kiedy przeszłam na dietę roślinną. Warzywa i owoce okazały się wdzięcznym obiektem kulinarnych eksperymentów. Przekonałam się, że aby w pełni cieszyć się ich smakiem, trzeba jeść je wtedy, kiedy jest na nie sezon. Świadomość tego, że nie powinno się marnować różnych dóbr, nie tylko żywności, towarzyszy mi od dziecka, choć gdy byłam dziewczynką, nie wiedziałam, że określa się to terminem less waste. Ja sama rozsądnego gospodarowania produktami nauczyłam się od moich dziadków, którzy każdego dnia pokazywali mi, jak bez szczególnego wysiłku wyrzucać mniej. Odkąd sama prowadzę dom, robię zakupy świadomie – kupuję wyłącznie jedzenie dobrej jakości i wykorzystuję je do ostatniego okruszka. Szanuję pracę ludzi, którzy produkują żywność. Przejmuję się stanem naszej planety i staram się jak najmniej ją zaśmiecać. Pamiętaj, że każdy krok ku bardziej świadomemu życiu ma ogromne znaczenie!

Dziennikarz śledczy na tropie tajnego stowarzyszenia z czasów PRL-u! Olaf Limba za książkę będącą zapisem dziennikarskiego śledztwa ujawniającego wiele tajemnic i zbrodni komunistycznej Polski otrzymuje Nagrodę Nobla. Zgłasza się do niego milioner Bernard, człowiek z przeszłością w Służbach Bezpieczeństwa PRL, obecnie zajmujący się biznesem oraz prowadzeniem badań nad zjawiskami paranormalnymi. Namawia Olafa do współpracy. Spotkanie to uruchamia całą lawinę zdarzeń, która wciąga Limbę w niebezpieczną grę. Bohater wikła się w prywatne dochodzenie, w którym niemałe znaczenie mają zjawiska nadprzyrodzone i pewien hipnotyzer. Dokąd zaprowadzi go to śledztwo? Co dzieje się naprawdę, a co jest tylko mistyfikacją? Hipnoza, reinkarnacja, historia alternatywna… W najnowszej powieści sensacyjnej Dariusza Grochala kluczową rolę odgrywa prawda, która może mieć wiele wymiarów, tak jak symboliczne tytułowe trzy strony medalu.

Prawda jest lepsza od kłamstwa. Powiedział to ktoś, kto nigdy nie musiał łamać nią cudzego życia. Czasem boli jak siarczysty policzek, ale co zrobić, jeśli przypomina ostrze noża, wbite aż po rękojeść? Pozostaje jedno wyjście: udawać, że jej nie ma. Tak się rodzą tajemnice. Niewypowiedziane myśli i pogrzebane nadzieje. Emocje opakowane w milczenie. Złe uczynki. Nawet ból może być sekretem. Cierpienie, którego nie widać w oczach ani kącikach ust, wnika głęboko w człowieka jak nieuleczalna choroba. Lepiej o nim nie mówić, nie wyjmować ostrza z rany, ryzykując, że poleje się za dużo krwi. Nie mówimy jednak wyłącznie o tajemnicach wielkich i dramatycznych, o traumach, które zamieniają ludzką istotę w nieporadne stworzenie. Przecież każdy z nas ma swoje małe, sekretne bolączki, wstydliwe myśli, nieczyste fantazje, kontrowersyjne poglądy. Świat nie musi o tym wiedzieć. Żona też nie, mąż również. Tym bardziej dzieci. Nawet przyjaciele. To, co głęboko ukryte, jest całkiem niewinne. Nikomu nie szkodzi. Też tak uważasz? To poznaj historię Laury i Maksymiliana.

Javier Marias sięga do najlepszych wzorców powieści szpiegowskiej i tka historię gęstą, skupiającą uwagę – lecz jej prawdziwą substancją są refleksje psychologiczne, filozoficzne, moralne oraz poszukiwanie odpowiedzi na pytanie postawione na samym początku: czym jest rzeczywistość? „Wielbicielom Maríasa wystarczy sama informacja, że po polsku właśnie ukazała się kolejna jego książka. Dla tych, którzy jeszcze jego twórczości nie poznali, niech dodatkową zachętą będzie stwierdzenie, że trzyczęściowa powieść Twoja twarz jutro to – jak dotąd – najwybitniejsze literackie dokonanie pisarza”. Nowe Książki