Pegaz. Zmierzch Olimpu

"Z zimnym sercem" to druga część cyklu "Cat Kinsella", w której poznajemy dalsze losy ambitnej funkcjonariuszki. Kiedy starasz się pokazać w pracy, że jesteś lepszy niż inni, miej na względzie, że czasami możesz się porwać na szerokie wody. Pamiętaj też, że nie możesz przesadzić z brakiem zaufania do współpracowników, zwłaszcza jeśli jesteś agentem śledczym. Epizod zawodowy Kinselli w biurze burmistrza właśnie dobiega końca, kobieta wraca do Londynu, gdzie ponownie nosi mundur posterunkowej w wydziale śledczym. Dochodzeniówka właśnie ma nową sprawę, której nikt nie chce się podjąć. Kinsella zostaje do niej przydzielona, a wraz z nią będzie odpowiadał za każdy krok Luigi Parnell - przedstawiciel Policji Metropolitalnej. Nowa sprawa dotyczy zamordowania młodej kobiety, która została znaleziona w zaułku, kilka przecznic od swojego miejsca zamieszkania. Elegancka suknia, którą założyła na oficjalne firmowe przyjęcie, jest cała zbryzgana krwią. Głównym podejrzanym jest Joseph Madden, właściciel kawiarni, która znajduje się kilka metrów od posterunku policji. Mężczyzna nie ukrywa, że nie darzył Australijki specjalną sympatią, ale zarzeka się, że nie mógł jej nic zrobić. Przedstawia też alibi, które w identyczny jak ON sposób recytuje jego małżonka. Z jednym drobnym szczegółem, w którym ich zeznania się rozmijają. To skłoni agentkę, by dokładniej przyjrzeć się Maddenowi. Doskonale wie, że jedno z małżonków kłamie. Pytanie, które z nich i dlaczego. W dodatku na jaw wychodzą nowe fakty, które pozwalają stwierdzić, że para ma na sumieniu o wiele więcej, niż się spodziewano.

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić

Po wypadku w górach, który pogrążył ją w śpiączce, Elsa nie czuje już ani zimna, ani głodu, ani strachu. Dla kobiety wszystko jest już skończone. Nigdy się nie obudzi. Tymczasem Thibault nie może się pogodzić ze świadomością, że jego brat potrącił śmiertelnie dwie dziewczynki. Nie potrafi przekroczyć progu sali, w której ten leży. Pewnego dnia po odwiezieniu matki do szpitala Thibault

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.