Na plebanii w Haworth

Marzenia o podróżach można spełnić na wiele sposobów. Czy wstąpienie do organizacji przestępczej jest dobrym wyborem? Książka "Przemytnik" zabierze Cię do Polski z końca XX wieku. Odkryj losy chłopaka żyjącego fikcją. PRL dobiega końca i wszystko wydaje się możliwe. Ludzie nie są ograniczani przez żadne zakazy, a rzeczywistość drastycznie się zmienia. Jedną ze zmian jest pojawienie się grup przestępczych, które coraz częściej można spotkać na ulicach Warszawy. Młody chłopak mieszkający w Warszawie postanawia skorzystać z okazji. Trafia do zorganizowanej grupy przestępczej. Traktuje to jako przygodę, która umożliwi mu realizację swoich marzeń o podróżach po świecie. Co prawda nigdy nie uwzględniał bycia przemytnikiem, ale co może się nie udać? W końcu oglądał wiele filmów kryminalnych i doskonale wie, jak to wszystko funkcjonuje. Z tą różnicą, że teraz to on będzie głównym bohaterem. Problem tkwi w tym, że życie rządzi się własnymi prawami.

Co się wydarzyło w domu poczytnego pisarza i dlaczego jego zwłoki zostały znalezione na wiejskiej polanie niedaleko jego domu? Dowiesz się tylko i wyłącznie, jeśli przeczytasz książkę Doriana Zawadzkiego - “Napisz mi jak zabić”. W Śląskiej spokojnej prowincji dochodzi do drastycznych zdarzeń. Ofiarą jest znany autor kryminałów, a jedynym świadkiem jego poturbowana i skuta kajdankami w sypialni żona. Laura Szumska to wybitnie utalentowana i niezwykle ambitna Pani podkomisarz, której została przydzielona właśnie ta sprawa. Szumska nie tak dawno wbrew własnej woli została oddelegowana z Warszawy do komendy powiatowej w Myszkowie. W rozwiązaniu ma jej pomóc komisarz Olgierd Kot, uznany śledczy, który coraz częściej miewa myśli samobójcze. Ten duet jest jak ogień i woda, różni ich praktycznie wszystko, ale aby znaleźć zabójcę będą musieli opuścić gardę i wspólnie dojść do konsensusu. Już niedługo spokojna, cicha, a zarazem piękna okolica, którą znają, zamieni się w miejsce bitwy, w którym przyjdzie im się mierzyć z uosobieniem zła w ludzkiej skórze. “Napisz mi jak zabić” to perfekcyjnie skonstruowana intryga oraz niesamowicie wykreowani bohaterowie, dzięki czemu książka Doriana Zawadzkiego to rasowy thriller. Autor ten po raz kolejny po mistrzowsku buduje napięcie w swojej nowej pozycji.

Nowy bestseller nagradzanej autorki, trzeci tom serii Dziewczyna spotyka księcia. Nazywają go Księciem Zniszczenia. Bogaty i bezwzględny Gabriel Duke wspiął się ze społecznych nizin na sam szczyt i znalazł wśród angielskiej śmietanki towarzyskiej. Spotyka tam mieszkającą po sąsiedzku piękną i namiętną lady Penelope Campion, kobietę o sercu przepełnionym miłością i troską, która pod swój dach przyjmie każde

“Łamacz Dusz” to wyjątkowo mroczny i krwawy thriller psychologiczny, który będzie Cię trzymał w napięciu do ostatniego zdania. Tym razem Sebastian Fitzek postanowił zaskoczyć każdego czytelnika, wplątując go w zawiłą intrygę. Eksperyment przeprowadzony przez jednego z profesorów psychologii polega na odczytaniu pewnego tekstu. Na uczestnictwo w nim decyduje się dwójka studentów. W ten sposób udaje im się poznać pacjenta pewnej prywatnej kliniki psychiatrycznej - Caspara. Mężczyzna zmaga się z amnezją i nie potrafi sobie przypomnieć niczego, co zaszło w przeszłości. Znaleziono go nieprzytomnego i zmarzniętego. Powoli jednak zaczyna przypominać sobie urywki z minionych chwil. Tymczasem w mediach zaczyna się robić głośno o tytułowym "Łamaczu Dusz” - zwyrodnialcy, który porywa ludzi, jednak wcale ich nie zabija, a krzywdzi psychicznie. Niespodziewanie klinika w której przebywa Casper zostaje odcięta od całego świata. Pacjenci i personel zostają zamknięci w jednym miejscu razem z Łamaczem Dusz, który nie cofnie się przed niczym. Czy ktokolwiek zdoła się uratować?

Wstrząsająca relacja dziecka – ofiary ojca-drapieżcy i obojętności matki. Międzynarodowy bestseller sprzedany w 1,5 mln egzemplarzy. Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Byłam pewna, że każe mu przestać. Ale nie kazała. Matka i córka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce i czeka na prośbę o przebaczenie... Patrzy na matkę i widzi siebie – małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I o której wspomnienie musiała ukryć głęboko w niepamięci. Żeby móc dalej żyć… Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, z dystyngowaną matką i kochającą babcią. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca z wojska. Zaczyna się koszmar. Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją... Nie tak jak ojciec całuje córkę. – Tylko nie mów mamie – ostrzega – bo przestanie cię kochać. Jednak dziecko mówi mamie. A matka nie chce nawet o tym słyszeć... Od tej chwili Toni musi mieć z tatusiem wspólną „tajemnicę”… Przez osiem lat… A kiedy prawda wreszcie wychodzi na jaw, dziewczynka zostaje potępiona, wtrącona w otchłań depresji i autodestrukcji.Nadzieję i siłę musi znaleźć sama w sobie. Tylko nie mów mamie, tragiczna historia dzieciństwa, przebaczenia sobie samej i triumfu nad przeszłością, przypomina niewiarygodną wręcz powieść z najwyższej półki: napisaną pięknym językiem, przejmującą i wzruszającą. Wydana w 12 krajach, w Anglii i we Francji zajmowała przez wiele tygodni 1. miejsce na listach bestsellerów. Doczekała się kontynuacji Kiedy tata powraca.

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.