Na plebanii w Haworth

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak jeden moment potrafi zmienić całe życie, a los bywa bardziej przewrotny, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić? Właśnie taką opowieść snuje Vi Keeland w swojej poruszającej powieści „To, co za nami” – historii pełnej emocji, nieoczekiwanych zwrotów akcji i wszechobecnego poczucia, że przeznaczenie zawsze znajdzie swoją drogę. Poznaj Zacka, chłopaka, który od najmłodszych lat miał jasno sprecyzowaną wizję swojej przyszłości. U jego boku miała stać Emily, najlepsza przyjaciółka, z którą planował wspólne, szczęśliwe życie. Wszystko wydawało się być na właściwym miejscu, ułożone i pewne. Lecz życie ma swoje plany i często bywa, że te najpiękniejsze marzenia zostają wystawione na próbę przez siłę, której nie da się kontrolować – przeznaczenie. Zupełnie inną drogą podąża Nikki. Od zawsze naznaczona przeciwnościami, dorastała w cieniu choroby dwubiegunowej matki. Codzienność była wyzwaniem, a po jej śmierci dziewczyna musiała zmierzyć się z czymś jeszcze trudniejszym – z serią ujawnionych, długo skrywanych sekretów rodzinnych. To właśnie te tajemnice zmuszają ją do podjęcia podróży do słonecznej Kalifornii, gdzie ma nadzieję rozwikłać zagadki przeszłości i znaleźć odpowiedzi, które odmienią jej życie. Drogi Zacka i Nikki, zdawałoby się, nigdy nie powinny się przeciąć. On – z utraconą wizją przyszłości, ona – z bagażem bolesnych sekretów z przeszłości. Oboje jednak mają poczucie, że coś potężniejszego niż przypadek kieruje ich losem. Pytanie tylko, jak bardzo pokręcone okaże się to przeznaczenie i czy zdołają odnaleźć w sobie siłę, by zmierzyć się z tym, co czeka za rogiem. Vi Keeland, autorka uwielbiana przez miliony czytelniczek na całym świecie, niezawodnie dostarcza kolejną wciągającą historię, która z miejsca podbija listy bestsellerów. Jej powieści, znane z trafiania na czołowe miejsca list New York Timesa i USA Today, charakteryzują się niezwykłą zdolnością do budowania głębokich emocji i tworzenia bohaterów, z którymi łatwo się utożsamić. Odkryj sekrety i przeznaczenie w historii „To, co za nami” W „To, co za nami” Vi Keeland mistrzowsko łączy elementy romansu z dramatem obyczajowym, tworząc narrację, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Czytelnicy doceniają, jak autorka zręcznie przeplata momenty wzruszeń z nutką humoru, a także to, że potrafi zaskoczyć rozwojem fabuły. To opowieść o tym, jak ból i cierpienie mogą stać się początkiem czegoś nowego, o sile przyjaźni, która ewoluuje w miłość, oraz o nieuchronnym dążeniu do prawdy, która zawsze wyjdzie na jaw. Wielu odbiorców podkreśla, że styl pisania Vi Keeland jest lekki i przystępny, co sprawia, że przez książkę po prostu się płynie. Bohaterowie, mimo młodego wieku, wydają się niezwykle dojrzali w swoich decyzjach, co dodaje historii autentyczności i głębi. To właśnie te elementy sprawiają, że lektura staje się prawdziwą przyjemnością, a czytelnik czuje się blisko związany z losami bohaterów, przeżywając każdą ich radość i każdy smutek. Książka jest ceniona za to, że rozgrzewa serca i pozwala wrócić myślami do pierwszych miłości i ważnych życiowych momentów.

Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki. Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet. Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić. Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom. Wbrew wszystkiemu.

Róża Krull powraca w powieści "Miasteczko Morderców" pióra Alka Rogozińskiego. Świetna erudytka, mistrzyni słowa pisanego i mówionego, a także błyskotliwa śledcza, przeplatająca ciekawe i trafne uwagi, celnymi i zabawnymi puentami ma na tapecie nowe śledztwo. Czwarty tom serii "Róża Krull na tropie" to kolejna przygoda, która ma na celu złapanie mordercy burmistrza w miasteczku na Podlasiu. Protagonistka, za namową swojej gosposi, decyduje się na wyjazd do jej rodzinnego miasta, aby zbadać tę sprawę. Na miejscu okazuje się, że mieścina jest bardzo mała, w którym każdy się zna... I każdy wie wszystko o sąsiadach, rodzinie czy znajomych. Rzecz jasna, każdy próbuje zatuszować swoje błędy, jednak nikomu się to nie udaje. A błędy te, bywają bardzo dotkliwe w skutkach... Podejrzenie pada na zięcia ofiary, który został złapany tuż po dokonaniu morderstwa. Klasycznie - Róża Krull poddaje w wątpliwość wersję policji, nie wierząc, że to mąż córki ofiary dokonał morderstwa. Po jakimś czasie Róża również znajdzie się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Czy poradzi sobie z brakiem pomocy ze strony Stróżów Prawa? Czy będzie w stanie zapewnić sobie bezpieczeństwo? Jakie tajemnice kryją się w małym, zapomnianym przez wielkie metropolie miasteczku na Podlasiu? Do czego są w stanie posunąć się ludzie, by osiągnąć swój cel? "Miasteczko Morderców to świetna opowieść, w której komedia przeplata się z dramatem i thrillerem kryminalnym. To książka, przy której czytelnik przeżyje wiele emocji - od smutku, przez strach i złość, na śmiechu kończąc.

Podwarszawska osada, jakich wiele. Zwyczajni ludzie, zwyczajne problemy. Na pierwszy rzut oka idylla – zieleń, wkoło puszcza, zalew, miła rzeczka. Istna sielanka. Wydaje się, iż właśnie tam można znaleźć spokojną przystań, rozpoczynając nowy etap życia. Prawda to, czy jedynie pozory? Rzucony tam nie z własnej woli komisarz Dębicki zadaje sobie podobne pytanie, choć wydaje mu się, że zna odpowiedź. Właśnie stracił najbliższą osobę, dalsza zawodowa kariera stanęła pod ogromnym znakiem zapytania. Był skończony. Tak też się czuł. Skoro wyrządzonego zła nie da się naprawić, to czy istnieje inna droga ku ukojeniu? Czy cokolwiek zdoła go odwieść od pewnej decyzji, którą podjął tamtego dnia, kiedy świat usunął mu się spod nóg? Dotarł wtedy do zdawałoby się nieprzekraczalnej granicy. Jednak uczynił dalszy krok w nieopanowanym odruchu. Tyle, że jeden krok pociąga za sobą drugi. I trzeci. A potem następne…

Rodzina Nataszy wiele lat temu przeprowadziła się ze Lwowa do Polski. Budowali swój nowy świat w starym domu na podrzeszowskiej wsi. Nie był im jednak pisany spokój… Tragiczne wydarzenia burzą delikatną równowagę wszystkich domowników, a dziewczyna znajduje oparcie w jedynej przyjaciółce, koleżance ze szkolnej ławy, Karolinie. Wybuch wojny na Ukrainie ponownie wywraca życie Nataszy do góry nogami. W Rzeszowie, gdzie stacjonują amerykańscy żołnierze, niepokój związany z obecnością armii miesza się z codziennością. Ludzi obchodzą zwykłe sprawy – miłość, radość, nieporozumienia, troska o byt, choroby, śluby, narodziny i śmierć. Mieszają się uczucia, interesy, narodowości, wyznania. Okazuje się, że pomimo różnic, wszyscy są takimi samymi ludźmi. Tak samo kochają i cierpią. Tak samo tęsknią i odczuwają strach… Czy poznany amerykański żołnierz – Robert – odmieni życie Nataszy? Czy ich losy staną się wspólne? I czy wojna rzuci na nich swój nieubłagany cień? Agnieszka Lis maluje bardzo realistyczny obraz rzeczywistości. Udowadnia, że każdy zasługuje na miłość i szansę na lepsze, a przede wszystkim bezpieczne życie.

"Kochając pana Danielsa" to wciągająca powieść opowiadająca o wielkiej miłości mimo różnic. Jak się okaże, kiedy dwa serca zaczynają bić jednocześnie, nic ich nie rozdzieli. Ashlyn nie spodziewała się, że spotka ją coś dobrego w życiu. Po ostatnich zdarzeniach, po których jeszcze się nie otrząsnęła, skupia się na jednym zadaniu: przetrwać. Zaaklimatyzować się, dostosować i sprawić, aby wszystko przebiegło bezboleśnie. Nie sądziła jednak, że na jej drodze stanie tak niesamowita postać. "kochając pana Danielsa" to powieść autorki Brittainy C. Cherry. Dziewczyna po śmierci swojej siostry nie może się pozbierać, szczególnie, że pozostała sama z matką alkoholiczką. Nie może liczyć oczywiście na żadne jej wsparcie. Co więcej, kobiecie przeszkadza jej obecność na tyle, że postanawia odesłać ją do byłego męża. Inna rodzina, inne miasto, inna szkoła. Ashlyn czuje się przerażona perspektywą zmian, a sczególnie kontaktem z ojcem, którego prawie nie zna. Nie ma jednak możliwości wyboru: wsiada w pociąg i wyrusza w daleką podróż. Właśnie podczas jej trwania poznaje ciekawego chłopaka, Daniela. Podobnie jak ona uwielbia literaturę, Shakespeare'a, muzykę. Spotykają się ponownie na koncercie i od tej chwili serce dziewczyny zabije o wiele mocniej. Szczególnie, kiedy podczas pierwszego dnia w szkole okaże się, że jest on jej? nauczycielem! "Kochając pana Danielsa" to wzruszająca i poruszająca serce powieść o bezwarunkowej miłości. Nie zna ona różnic społecznych, nie patrzy na wiek, ani wykształcenie. Ashlyn nie wie co zrobić w tej sytuacji. Z jednej strony to dla niej niemoralne, z drugiej, po raz pierwszy czuje się zrozumiana i kochana. Trudne wybory, dylematy i komplikacje nie pomagają, kiedy serce staje się własnością kogoś innego! Brittainy C. Cherry jest amerykańską pisarką, tworząca głównie romanse. Autorka, takich pozycji jak: "Woda, która niesie ciszę", "Kochając pana Danielsa", "The Space in Between".