Na plebanii w Haworth

"Trzynasty księżyc" to trzeci tom popularnej serii "Żniwiarz". Sięgnij po opowieść przepełnioną słowiańskimi bóstwami i potworami. Sprawdź, jak niebezpiecznie jest żyć, kiedy jest się obrońcą słowian. Jeżeli jeszcze nigdy nie miałeś styczności z mitologią słowiańską we współczesnej literaturze, to naprawdę czas najwyższy nadrobić zaległości. Na rynku wydawniczym co rusz pojawiają się nowości po brzegi wypełnione słowiańskimi wierzeniami, kulturą, jak i stworami rodem z najgorszych koszmarów. Być może o niektórych nigdy przedtem nie słyszałeś, a one są, istnieją w naszej kulturze od prawieków. Przekonaj się sam. A jest w czym wybierać. Jedną z takich książek jest właśnie "Trzynasty księżyc". Główną bohaterką jest Magda, dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która wie, co w trawie piszczy, jeżeli mowa o wszelkiego rodzaju demonach, upiorach czy zmorach. Wszystko to sprawka wujka, który nie kryje się zbytnio z tym, co robi każdej nocy. Feliks, bo to o nim mowa, od wielu lat jest żniwiarzem. Jego zadaniem jest unicestwiać wszystkie nadprzyrodzone istoty, które pojawiają się na ulicach Wiatrołomu i w okolicach. Magda nie odstępuje mu na krok, stara się towarzyszyć wujkowi, kiedy tylko może, aż któregoś dnia okazuje się, że ona sama też jest żniwiarzem. Od tej pory chce indywidualnie stawiać czoła wszelkim demonom, których spotyka na swojej drodze, co nie do końca okazuje się dobrym posunięciem. W trzecim tomie serii "Żniwiarz" autorstwa Pauliny Hendel mamy naprawdę dużo akcji. Więcej polowań, o wiele więcej zagrożeń i jeszcze więcej nowych stworów. Świat wykreowany przez autorkę w poprzednich tomach powoli się zmienia, chodzi po nim coraz więcej demonów, które kryją się w każdym kącie. Nawet zwyczajni ludzie zaczynają odczuwać ich obecność. Magda, jej wujek Feliks oraz chłopak Mateusz mają pełne ręce roboty. Na ziemi pojawia się bóg krainy zmarłych i chce, by ludzie znowu się bali. Bohaterowie będą musieli stawić czoła całej armii krwiożerczych upiorów, aby na nowo wprowadzić porządek. Jakby tego było mało, jest jeszcze Pierwszy, który nieźle sobie pogrywa z Magdą i zdaje się, że ciągle coś knuje. Książka "Trzynasty księżyc" Pauliny Hendel poprzedzona jest 2 tomami: "Pusta noc" oraz "Czerwone słońce".

Nil conscire sibi (Niczego sobie nie wyrzucać), to dewiza rodowa tej rodziny herbu Nałęcz, wywodzącej swą filiację udokumentowaną od 1386 roku. W książce tej nie chodzi o genealogię. Ona wynika z samego biologicznego rozwoju rodziny. Chodzi o ukazanie ludzi, którzy na przestrzeni wielu wieków, wśród zmiennych, niejednokrotnie ciężkich doświadczeń życia naszego narodu, czynili wiele, by pozostać wierni wobec wiary katolickiej i swej ojczyzny Polski. Walczyli dzielnie pracą na roli, sprawując urzę

Czasami wystarczy drobiazg, aby życie trafiło na właściwy tor... Uniwersalna, pełna humoru, wzruszająca powieść. W szkole są dobrzy uczniowie... i jest Gustaw. Ze swojego stanowiska przy kaloryferze, w głębi klasy, ten młody marzyciel przygląda się ptakom na szkolnym dziedzińcu, albo wpatruje się we wskazówki zegara, które czerpią złośliwą przyjemność z przesuwania się jak najwolniej. Chłopiec chciałby przynosić mamie dobre oceny, niestety kolekcjonuje głównie wezwania do gabinetu dyrektora. A jednak Gustaw jest pracowity. Nad zadaniami spędza więcej czasu niż większość jego kolegów, ale w przeciwieństwie do nich, albo do Joséphine - jego przemądrzałej siostry, klasowej prymuski - materiał jakoś nie wchodzi mu do głowy. Co gorsza, niektórzy nauczyciele zaczynają pałać do niego niechęcią i przykleili mu już łatkę lenia. Słysząc w kółko, że jest nieukiem, Gustaw sam zaczyna w to wierzyć, nie podejrzewając, że jedno spotkanie może wszystko zmienić.

Z tej książki dowiesz się: • Czy jest coś mniej zabawnego, niż tłumaczenie dowcipów? • Jakie są różnice między kobietami a mężczyznami w podejściu do humoru? • Czy humor łączy się z inteligencją? • Co wspólnego ma Sokrates ze współczesnymi pranksterami? Dzięki tej książce wreszcie zrozumiecie dlaczego śmieszą was (lub nie) „Przyjaciele” oraz jakie są różnice w humorze prezentowanym w najpopularniejszych serialach komediowych. Na końcu każdego rozdziału czekają na was ćwiczenia, które rozruszają te części ciała, które potrzebne są, aby się śmiać – mięśnie, i mózgi. Łukasz Jach przez pryzmat psychologii, antropologii i kognitywistyki pokazuje nam jakie istnieją style humoru oraz na jakiej podstawie się wykształciły. Przechodząc od koncepcji najsłynniejszych greckich filozofów, przez wyniki najnowszych badań, aż do rozpracowywania dowcipów dowiecie się dlaczego w ogóle coś was bawi. Bez względu na to, czy śmiejąc się wydajecie dźwięki „haha”, „hehe” czy „hihi”.

Kryminały są Twoim ulubionym gatunkiem literackim? Przepadasz za kryminałami autorstwa Agathy Christie, a przy tym chętnie sięgasz po rodzimych autorów? W takim przypadku Alek Rogoziński ze swoją powieścią "Lustereczko, powiedz przecie" powinien pojawić się na Twojej czytelniczej liście. Podczas trwającego konkursu Mister Polonia jeden z uczestników popełnia samobójstwo, czego świadkiem jest Róża Krull. Autorka kryminałów stara się wyjaśnić, jak doszło do tego zdarzenia. Próbując dotrzeć do prawdy, Krull przekonuje się, że o tytuł walczy także ktoś gotowy zrobić dosłownie wszystko, by zyskać sławę i kontrakty. W trakcie prowadzonego śledztwa pisarka może liczyć na wsparcie mistera Polski Rafała Maślaka. Powieść stanowi drugą część cyklu "Róża Krull na tropie".

"Smakologia" to ilustrowana wyprawa do świata jedzenia, zawierająca niezwykle ciekawe informacje z całego świata. Wybierz się w tę fascynującą podróż, nie tylko kulinarną, ale też kulturową, historyczną, zdrowotną i środowiskową! "Smakologia" jest interesującą książką, pełną kolorowych ilustracji i ciekawostek ze świata jedzenia. Humorystycznie napisana, jednocześnie bawi i uczy małego Czytelnika. Porusza wiele ważnych kwestii, takich jak zdrowa dieta, składniki odżywcze czy witaminy. Ola Woldańska-Płocińska opowiada również wiele fascynujących historii. Przedstawiona wiedza z pewnością zainteresuje Czytelników w każdym wieku. Ze stron "Smakologii" można dowiedzieć się m.in., jak człowiek ujarzmił rośliny i jak w ogóle wpadł na ten pomysł. Autorka odpowiada również na wiele innych pytań, które, choć zdają się oczywiste, to okazują się znacznie trudniejsze. Po co jemy? Czy jedzenie leczy? Czym jest szafran? Czy to prawda, że niektóre przyprawy były, a nawet są droższe od złota? Jak wyglądały starożytne uczty i co wtedy można było znaleźć na stołach? Czemu tak często na zdjęciach i filmach widuje się cezara jedzącego winogrona? Jak powstaje czekolada? Jakie informacje zawierają etykiety i co można z nich wyczytać? To tylko niektóre z pytań, na które odpowiedzi czekają w "Smakologii". Ola Woldańska-Płocińska tworzy pouczające i humorystyczne książki dla młodszych Czytelników, ale zawarta w nich wiedza może zaskoczyć również rodziców! Dotychczas w serii ilustrowanych książek, których zadaniem jest przybliżenie dziecku funkcjonowania świata, znajdują się tytuły: "Smakologia", odkrywająca wszystkie sekrety jedzenia na przestrzeni wieków, "Zwierzokracja", mówiąca o prawach, uczuciach i pochodzeniu zwierząt oraz "Śmieciokracja", tłumacząca zagadnienia z ekologii oraz ochrony środowiska.

“Nie łatwo mnie zabić. Opowieść o Joannie Chmielewskiej” to fabularyzowana biografia pisarki, której życie było tak zakręcone jak jej książki. W końcu była “królową polskiego kryminału” i na jej książkach wychowały się autorki, które dziś przejęły koronę i berło. “Opowieść o Joannie Chmielewskiej” Katarzyny Drogi to nie tyle powieść biograficzna, ile komedia kryminalna, która spodoba się nie tylko fanom pełnego humoru pisarstwa Chmielewskiej, ale też wszystkim miłośnikom historii, w których tajemnice i zagadki do rozwiązania są wplecione w komedię omyłek. Chmielewska w interpretacji Katarzyny Drogi jest pozytywnie zakręcona i ekspresyjna. Świat wokół niej kipi od domniemanych zbrodni. Autorka fabularyzowanej biografii zabiera czytelników do czasów komunistycznej Polski, w której o łyczku kawy można było pomarzyć i ze wszystkim trzeba było kombinować. Uniki, pomysły na obejście systemu to codzienność pracy Chmielewskiej w biurze architektonicznym. Jak się okazuje, ta codzienność może być jeszcze bardziej nieprzewidywalna. Dodaj do tego wielkie miłości, przyjaźnie na śmierć i życie, tajemnicze zaginięcia… Podejrzani są wszyscy, a już zwłaszcza mężczyzna o tajemniczym głosie telefonujący do głównej bohaterki zawsze o tej samej porze. Nie zapominaj o Lesiu próbującym wysłać kadrową na tamten świat… Jak to mówią. Co nas nie zabije, to nas wzmocni, a jak nie wzmocni, to na pewno rozśmieszy, a Joannę Chmielewską niełatwo zabić. Po książkę Katarzyny Drogi “Niełatwo mnie zabić” z pewnością powinni sięgnąć fani tytułowej pisarki. Jesteśmy pewni, że ta historia spodoba się też tym, którzy jeszcze nie czytali książek Joanny Chmielewskiej. To “jeszcze” jest kluczowe, bo po przeczytaniu “Nie łatwo mnie zabić”, będą chcieli sięgnąć po jej książki.