Twarze Marilyn Monroe

Ciekawy kryminał, który podrzuca różne, nie do końca oczywiste tropy. Sprawdź, jak wiele wspólnego mogą mieć ze sobą zbrodnie, oddzielone od siebie odstępem kilkunastu lat. "Ciało" to historia kryminalna ze sztuką w tle. Wszystko zaczyna się z końcem lata, na plaży nad Dunajem. To tam, na Gansehaufel, gdzie wiele osób decyduje się na rodzinny wypoczynek, przy brzegu wypływa ludzka skóra. Max Haas, policjant, momentalnie wspomina pewną sprawę sprzed kilkunastu lat. Wówczas w Wiśle znaleziono skórę zdartą z kobiety. Paulina Weber, była żona Maxa, która pracuje jako historyk sztuki na uniwersytecie w Wiedniu, zawsze fascynowała się okrucieństwem przedstawianym w sztuce. Kiedy policja z Wiednia decyduje się zwrócić o wsparcie do eksperta od psychopatów, analityka z Krakowa, czyli Henryka Macha, szybko przyciąga ON uwagę kobiety. Zupełnie niespodziewanie Weber dostaje wiadomość mailową, w której znajduje się cytat z Baudelaire'a, a także fotografia przedstawiająca ludzką nogę, wyłowioną przez policję. Problem w tym, że makabryczny ciąg zdarzeń dopiero się rozpoczyna.

Oto historia seryjnego mordercy, ale nie tylko. To także opowieść o porwanym dziecku, zemście i śmierci. Oraz o pewnym zwyczajnym domu na końcu zupełnie przeciętnej ulicy. Wszystkie te historie są prawdziwe, a jednocześnie w każdej z nich kryje się kłamstwo… Jedno jest pewne – pod ciemnym lasem na końcu zapomnianej ulicy czają się z dawna pogrzebane tajemnice. Być może uznaliście już, że dobrze wiecie, co mieści się w ostatnim domu na tamtej zwyczajnej ulicy. Myślicie, że znacie już tę historię. I tu się mylicie.

Tom 4 bestsellerowej serii Klub Gdy raz przestąpisz próg Klubu, uzależnisz się od jego zagadkowego i zmysłowego świata niebezpieczeństwa i burzliwego uczucia. Odkryli najpiękniejszą miłość. I tajemnicę Klubu. Teraz muszą go zniszczyć, zanim Klub zniszczy ich… Jonas: „Takiej miłości jak nasza nigdy nie było i nigdy nie będzie. Jesteśmy najpiękniejszą love story, jaką kiedykolwiek opowiedziano.

Rosja Putina to niezwykła książka autorstwa Anny Politkowskiej, znanej dziennikarki, która stała się symbolem odwagi i niezłomności w dążeniu do prawdy. W swojej pracy, Politkowska porusza niezwykle aktualne i dramatyczne tematy dotyczące współczesnej Rosji, oferując czytelnikom wnikliwy portret kraju w kryzysie. Wnikliwy portret Rosji Autorka doskonale przedstawia realia życia obywateli, ukazując zarówno ich zmagania, jak i nadzieje w obliczu despotycznego reżimu. Rosja Putina nie jest jedynie opisem wydarzeń politycznych, ale także głębokim spojrzeniem na ludzkie tragedie, które nabierają szczególnego znaczenia w kontekście obecnych wydarzeń. Politkowska w sposób bezkompromisowy potępia działania władzy, ukazując brutalność i korupcję, które przenikają wszystkie warstwy społeczne. Przejmujące świadectwo dziennikarki W książce można znaleźć szereg wstrząsających relacji, które rzucają światło na sytuację w kraju. Politkowska opisuje m.in. tragedie rodzin, które tracą swoich bliskich w wyniku wojny, a także opisuje trudności, z jakimi borykają się żołnierze, często pozbawieni podstawowych środków do życia. Dzięki jej odwadze i determinacji, czytelnicy mają szansę poznać prawdziwe oblicze Rosji, a także zrozumieć mechanizmy, które stoją za działaniami władz. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? „Rosja Putina” to nie tylko ważny dokument historyczny, ale także lektura, która skłania do refleksji nad wartościami demokratycznymi i wolnością słowa. Politkowska, poprzez swoje pióro, staje się głosem tych, którzy zostali zepchnięci na margines społeczny. Jej prace są nie tylko świadectwem czasów, w których żyła, ale także lekcją dla współczesnego społeczeństwa, które powinno pamiętać o przeszłości, aby nie powtórzyć tych samych błędów. Nieprzypadkowo ta publikacja cieszy się uznaniem wśród krytyków oraz czytelników na całym świecie. Sięgając po tę książkę, zyskujesz nie tylko wgląd w trudne realia życia w Rosji, ale także obraz niezłomnej walki o prawdę i sprawiedliwość. To lektura, która na długo pozostanie w pamięci i skłoni do przemyśleń.

Odważna i bezkompromisowa powieść o Normie Jeane Baker, kobiecie, z której kultura Hollywood zrobiła produkt. Historia narodzin i upadku najbardziej błyskotliwej kariery w kinematografii światowej. W jednym ze swoich najbardziej ambitnych dzieł Joyce Carol Oates odważnie przedstawia wewnętrzne, poetyckie i duchowe życie Normy Jeane Baker – dziecka, kobiety, nieszczęśliwej celebrytki i idealizowanej blondynki, którą świat poznał jako Marilyn Monroe. Jej życie było naznaczone dramatami, smutkiem i żalem. Oraz ogromną tęsknotą za uczuciem. Lgnęła do mężczyzn, szukała miłości na siłę, wchodziła w trudne, i niszczące związki. Jej życie dalekie było od bajki rodem ze srebrnego ekranu. Była boginią dla tłumów, a tak naprawdę nieustannie szukała akceptacji, piękna i miłości. Zaskakująco intymnym i bogatym głosem Norma Jeane opowiada własną historię kultowej amerykańskiej artystki – mocno skonfliktowanej i zdeterminowanej – która w pewnej chwili się zagubiła. To poruszający obraz kultury zahipnotyzowanej przez własne mity, a także niepewnej rzeczywistości kruchych żywotów, które kultura ta pochwyciła w swój drapieżny uścisk. Blondynka to monumentalna epopeja, która jest hołdem dla nieuchwytnej magii i zniszczenia, które stały za kulisami powstania wielkiej amerykańskiej gwiazdy XX wieku.

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".

„Nie wierzyłam, że to się kwalifikuje jako gwałt”. Jeannie Vanasco od wielu lat śni ten sam koszmar. Zawsze jest o nim: jednym z jej najbliższych licealnych przyjaciół. Chłopaku, który ją… zgwałcił? Czy to, co zrobił Mark, można tak określić? Kto lub co o tym decyduje? Jeannie postanawia – po czternastu latach milczenia – skontaktować się z Markiem. Mężczyzna zgadza się na spotkanie i rejestrację rozmowy. Vanasco szczegółowo opisuje swoją przyjaźń z Markiem przed i po napaści, zadając odważne i trudne pytanie: czy dobra osoba może popełnić straszny czyn? Przeprowadza z nim wywiad, badając, jak gwałt wpłynął na jego życie i jej własne. Bezlitosne i odważne "Rzeczy, o których nie rozmawiałyśmy, kiedy byłyśmy dziewczynami" są po części wspomnieniem, po części prawdziwym zapisem przestępstwa, a po części świadectwem siły kobiecych przyjaźni. To głos, który inspiruje do zadawania trudniejszych pytań oraz do koniecznej i od dawna zaległej dyskusji – o tym, jak przepisy prawa wpływają na uczucia i zachowania skrzywdzonych kobiet, a co za tym idzie, na częstotliwość zgłaszania przestępstw przeciwko wolności seksualnej.

"Córka Strażnika Ognia" Angeline Boulley to książka, która szybko została okrzyknięta jedną z najlepszych powieści młodzieżowych ostatnich lat i czeka w kolejce na zapowiedzianą już ekranizację. Kiedy medycyna ludowa miesza się z pracą agentów federalnych, śledztwo będzie wyglądało zupełnie inaczej niż kiedykolwiek. Daunis Fontaine ma osiemnaście lat i jest w połowie Amerykanką, a w połowie Odżibwejką. Dziewczyna stała się świadkiem morderstwa, a w związku z tym ląduje w samym środku prowadzonego przez FBI śledztwa w sprawie nowego i śmiertelnie niebezpiecznego narkotyku. Dziewczyna przyjmuje rolę tajnej agentki i godzi się na to, aby wykorzystać swoją wiedzę na temat indiańskiej medycyny ludowej i wytropić źródło niebezpiecznej substancji. Szybko jednak na jaw wychodzą skrywane od dawna tajemnice, a Daunis przekona się, ile jest w stanie poświęcić dla społeczności, z której się wywodzi. Jej historia została doceniona przez czytelników i krytyków na całym świecie oraz uhonorowana wieloma nagrodami.