Nie ufaj mi

Powieść dla wielbicieli literatury fantasy. Długo wyczekiwany trzeci tom bestsellerowej trylogii Trudi Canavan “Prawo Milenium” zatytułowany “Obietnica następcy”. “Prawo Milenium - Księga trzecia: Obietnica następcy” zamyka trylogię Trudi Canavan. W poprzednich tomach Czytelnik poznał dwoje młodych przedstawicieli dwóch światów. Jednym z nich jest Tyen, który studiując historię, magię i archeologię na uniwersytecie, podczas wykopalisk natknął się na Vellę - magiczną księgę, w którą wiele lat temu przemieniona została kobieta. Młodzieniec obiecał jej pomoc w odzyskaniu ludzkiej postaci, w międzyczasie jednak uwikłał się w konflikt pomiędzy potężnym magiem Raenem, a buntownikami. Drugą bohaterką cyklu jest Rielle, córka farbiarza, wywodząca się ze świata, w którym używanie magii uznawane jest za akt okradania aniołów i grozi za nie kara. Dziewczyna, dysponująca ogromną magiczną mocą, zostaje skazana za jej używanie, przez co rozpoczyna tułaczkę po różnych krainach. Losy młodych ludzi krzyżują się podczas konfrontacji buntowników z Raenem. Akcja trzeciej księgi rozpoczyna się w pięć lat po tych wydarzeniach z poprzednich tomów. Raen nie żyje, ocalony przez Rielle chłopiec, Quall, powoli staje się mężczyzną i wkracza w dorosłość, a Tyen ukrywa się przed tymi, którzy nazwali go zdrajcą i szpiegiem. Przy życiu wciąż jednak pozostają zwolennicy unicestwionego maga, w tym najwierniejszy z nich - Dahli, który zrobi wszystko, by władca powstał na nowo. Lojalność bohaterów ponownie zostaje wystawiona na próbę. Autorka w niezwykle przemyślany i barwny sposób kreuje światy tworzące uniwersum cyklu, a bohaterowie często przemieszczają się pomiędzy nimi. Historia opisana w “Obietnicy następcy” jest doskonale dopracowaną kontynuacją wydarzeń z poprzednich tomów. Trudi Canavan podkreśla zmiany zachodzące w jej bohaterach, którzy dojrzewają, a ich postrzeganie świata zdecydowanie ewoluuje. Równie ciekawie kreowane są postaci drugoplanowe, a każdy z bohaterów ma do odegrania mniej lub bardziej ważną rolę. Trylogię “Prawo Milenium” tworzą następujące tytuły: “Złodziejska magia”, “Anioł burz” i “Obietnica następcy”, prawdopodobnie powstaną jednak kolejne części cyklu. Jeśli spodobało ci się pióro Trudi Canavan, sięgnij po inne, stworzone przez nią serie: “Era pięciorga”, “Trylogia Zdrajcy” czy “Trylogia Czarnego Maga”.

Czterej podopieczni poradni zdrowia psychicznego w zimowy wieczór wracają z zawodów pływackich. Z nieznanych przyczyn zmieniają trasę i jadą w przeciwnym kierunku. Porzucają samochód w lesie, a sami przepadają bez śladu. Ciała dwojga z nich zostają znalezione po kilku tygodniach poszukiwań. Według biegłych śmierć nastąpiła z przyczyn naturalnych. Pozostali uczestnicy wyprawy dosłownie rozpływają się w powietrzu. Dziesięć lat później Jaśmina i Wojtek przemierzają kamperem Puszczę Piską. Niespodziewanie znikają, a policja znajduje ich porzucone auto kilkanaście kilometrów od miejsca, w którym dekadę wcześniej odnaleziono samochód należący do czwórki zaginionych mężczyzn. Dla Karoliny, która nie traci nadziei na odnalezienie brata, dramatyczna historia młodego małżeństwa stanowi punkt wyjścia do tego, by walczyć o wznowienie śledztwa. Czy te dwie tragedie mają ze sobą coś wspólnego? Mazurski las stał się niemym świadkiem makabrycznych wydarzeń, a może w puszczy doszło do nieszczęśliwego wypadku?

Opowieść o tajemnicach z przeszłości, którym towarzyszy aromat fiołków. Słoneczna Prowansja czy podlaskie Bujany? Dla Kseni to trudny wybór, ponieważ do obu miejsc wyrywa się jej serce. Kiedy jest wreszcie bliska podjęcia decyzji, odkrywa kłamstwo, które znowu zmienia wszystko. Nic nie jest takie, jakie się wydawało. Do głosu dochodzą tajemnice z przeszłości, dotyczące jej przodków, w tym niezwykłej Emilie de Fleury i jej niezrealizowanego nigdy marzenia, któremu towarzyszy aromat fiołków. Zauroczona nimi Ksenia, powodowana ciekawością i sentymentem postanawia uczynić wszystko, co w jej mocy, by to marzenie spełnić.

W tej historii nic nie jest tym, czym się wydaje. Konstancja - kobieta potrafiąca wyczuć zapach zbliżającej się śmierci, tajemnicza Stew, Markiz - dziedzic rodu di Sant’Angelo, oraz Pilot, który wybiera się w swoją ostatnią podróż. Czwórka bohaterów połączonych mroczną tajemnicą próbuje stanąć twarzą w twarz z prawdą o człowieku, która nie zawsze bywa łatwa do przełknięcia. Czy można eksperymentować z uczuciami i bezkarnie przekraczać własne granice? A może miłość wcale nie wymaga wyłączności?

Życie Moniki rozpada się na kawałeczki wraz ze śmiercią jej ukochanej córeczki, Aurelii. Mimo upływu trzech lat kobieta nie potrafi pogodzić się ze stratą dziecka, dlatego podejmuje decyzję o przeprowadzce do małej miejscowości, w której próbuje odzyskać wewnętrzną równowagę i skupić się na pracy jako ilustratorka. Jej świat przewraca się do góry nogami, gdy dowiaduje się o istnieniu dziewczynki łudząco podobnej do jej córki. Zdeterminowana postanawia ją odnaleźć. Jaką rolę w jej życiu odegra dwóch mężczyzn: architekt krajobrazu, Grzegorz oraz fryzjer, Piotrek? Gdzie kończy się granica między rozpaczą a obłędem? Czy zdruzgotanej kobiecie uda się w końcu odzyskać spokój ducha?

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas