Deklinacja męska/żeńska

Pamiętnik najbliższej przyjaciółki Marii Rodziewiczówny zdeponowany w Bibliotece Jagiellońskiej, a spisany z nadzieją, że kiedyś będzie mógł dotrzeć do rąk czytelników autorki. Poznały się w czasie rodzinnych wizyt. Praca społeczna, wspólne zebrania i wycieczki zaowocowały stale pogłębiającą się przyjaźnią, na której charakter niewątpliwy wpływ miał podziw, by nie powiedzieć uwielbienie Jadwigi dla starszej o jedenaście lat Marii. Z czasem więzy przyjaźni zadzierzgnęły się jeszcze mocniej. W 1919 obie zamieszkały razem. Jadwiga stała się prawą ręką właścicielki Hruszowej, pomagała jej w prowadzeniu domu i ogrodu. Stała się dobrym i po trosze opiekuńczym duchem powieściopisarki, starającym się odsunąć od niej wszystko, co mogłoby stanowić przeszkodę w twórczej pracy. Dla siebie wybrała świadomie miejsce na drugim planie. Wszyscy zapamiętali ją jako osobę uśmiechniętą, pogodną... Towarzyszyła pisarce podczas wojen i pokoju, zarówno w Warszawie, jak i w Hruszowej. Była z nią aż do chwili śmierci. Wspomnienia spisane w niniejszej książce to zapis przepięknej przyjaźni, czy wręcz miłości dwóch niezwykłych kobiet, ale też zapis życia w wyjątkowych czasach i w wyjątkowych miejscach, które tak bardzo obie ukochały – Warszawie i Kresach.

Nadchodzi kolejna rewolucja naukowa, a historia dzieje się na naszych oczach: odkryto sposób na wytwarzanie wystarczającej ilości jedzenia dla wciąż rosnącej ludzkiej populacji Ziemia ledwo dyszy. Wzrost zaludnienia i popytu na mięso, jaja, nabiał i skórę sprawia, że przemysłowa hodowla miliardów zwierząt stała się ze wszech miar szkodliwa. Nie ma nic naturalnego w kurze, której podaje się stymulatory wzrostu i hoduje w szopie z kilkudziesięcioma tysiącami innych, ani w krowie czy świni, które w

Wstrząsająca relacja dziecka – ofiary ojca-drapieżcy i obojętności matki. Międzynarodowy bestseller sprzedany w 1,5 mln egzemplarzy. Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Byłam pewna, że każe mu przestać. Ale nie kazała. Matka i córka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce i czeka na prośbę o przebaczenie... Patrzy na matkę i widzi siebie – małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I o której wspomnienie musiała ukryć głęboko w niepamięci. Żeby móc dalej żyć… Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, z dystyngowaną matką i kochającą babcią. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca z wojska. Zaczyna się koszmar. Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją... Nie tak jak ojciec całuje córkę. – Tylko nie mów mamie – ostrzega – bo przestanie cię kochać. Jednak dziecko mówi mamie. A matka nie chce nawet o tym słyszeć... Od tej chwili Toni musi mieć z tatusiem wspólną „tajemnicę”… Przez osiem lat… A kiedy prawda wreszcie wychodzi na jaw, dziewczynka zostaje potępiona, wtrącona w otchłań depresji i autodestrukcji.Nadzieję i siłę musi znaleźć sama w sobie. Tylko nie mów mamie, tragiczna historia dzieciństwa, przebaczenia sobie samej i triumfu nad przeszłością, przypomina niewiarygodną wręcz powieść z najwyższej półki: napisaną pięknym językiem, przejmującą i wzruszającą. Wydana w 12 krajach, w Anglii i we Francji zajmowała przez wiele tygodni 1. miejsce na listach bestsellerów. Doczekała się kontynuacji Kiedy tata powraca.

ODWAŻNA, PRZEŁAMUJĄCA EROTYCZNE TABU, PEŁNA SUSPENSU OPOWIEŚĆ Czy znasz swoje granice? Czy odważysz się je przekroczyć? Eva i Peter wprowadzają się do willi na zamkniętym osiedlu. Piękny nowy dom miał być bezpieczną przystanią, ale z dnia na dzień ich poukładany świat legł w gruzach. Właśnie przeżyli największą stratę, jaka może dotknąć rodziców. Choć Eva nie potrafi już dostrzec sensu w życiu, zmusza się, by przetrwać kolejne dni. Kiedy wraz z Peterem idzie na sąsiedzką imprezę, nie wie, że to początek czegoś, na co nie jest gotowa. Nowo poznana para sąsiadów wydaje się intrygująca i inna niż wszyscy, których dotąd poznali. Dwa małżeństwa zaczynają nawiązywać coraz bardziej ryzykowną relację. Ale przecież nie mają nic do stracenia… Czy w dusznej atmosferze zamkniętej społeczności uda się zachować choć jeden sekret?

"NICZEGO NIE BĘDĘ UKRYWAĆ" Mika wychowywała się w blasku reflektorów skierowanych na jej sławnych rodziców: Urszulę Dudziak i Michała Urbaniaka. Nikt nie wiedział o tym, jak bardzo czuła się samotna. Alkohol szybko stał się jej pocieszeniem i ucieczką od codzienności. Chwilami bywało naprawdę dobrze, czuła się szczęśliwa, brylowała wśród znajomych, pędziła za miłością. I nagle pojawiały się lęk i wszechogarniający ból. Nie pomagał już nawet alkohol. Pragnęła tylko, żeby wszystko zniknęło. O chorobie Mika wspomniała po raz pierwszy przypadkiem, będąc w manii. Teraz już z pełną świadomością i mocą mówi o diagnozie: choroba afektywna dwubiegunowa. Wraz z Miką, przez ponad 20 lat, chorowała cała jej rodzina. Mika Urbaniak w pierwszej tak szczerej rozmowie opowiada o swoim uzależnieniu, chorobie i miłości, która uratowała jej życie. "URATOWAŁAM SIEBIE TEŻ JA SAMA, KIEDY ZROZUMIAŁAM, JAK BARDZO CHCĘ ŻYĆ".

Rodzinne sekrety, opowieści o odważnych rycerzach i niepokornych księżniczkach oraz dawno zapomniane skarby... To wszystko znajdziesz w "Jesteś opowieścią" - nastrojowej historii Agnieszki, która postanawia rozwikłać zagadkę tajemniczego kufra! W dzieciństwie Agnieszka kochała słuchać opowieści snutych przez prababcię Krysię. Kobieta zobaczyła w swojej prawnuczce kandydatkę do tego, by strzec rodzinnych sekretów - po jej śmierci to Agnieszka ma przekazywać dalej pamięć o tajemnicach rodowych rodziny. Pozostali jej członkowie wątpią w dawne legendy Krysi i uważają je jedynie za nieszkodliwe wymysły. Agnieszka zawsze się od nich różniła - zamiast żyć codziennością, młoda kobieta postanawia przyjrzeć się bliżej staremu kufrowi. To w nim według opowieści Krysi ma tkwić sekrety rodzinne, o których snuła legendy. Nowe wyzwanie staje się dla Agnieszki okazją, by zapomnieć o zawodzie miłosnym - kobieta postanawia zrobić wszystko, by dowiedzieć się, kim właściwie byli jej przodkowie i sprawdzić, czy w niezwykłych legendach tkwi ziarno prawdy. Poszukiwania prowadzą ją do miejsc, o których dawno zapomniano i pasjonujących historii, które nieomal na zawsze przepadły w odmętach historii. Nadszedł czas próby... Czy Agnieszka okaże się godna miana Strażniczki Pamięci?

Jagoda w końcu jest szczęśliwa z Tomaszem i jest pewna, że już nic nie zmąci ich spokoju. Młoda i ambitna kobieta reorganizuje pracę „Słodkiej”, stara się zaprowadzić nowe porządki i przede wszystkim wyprowadzić cukiernię na prostą. Angażuje się w pracę jak nigdy dotąd, a ekscytacja towarzyszy jej każdego dnia. Jagoda czuje, że to właśnie dzięki Tomaszowi spełniła w końcu swoje największe marzenie. Nie wie jednak, że mężczyzna, z którym planuje przyszłość, ukrywa przed nią, że niebawem zostanie ojcem… Czy drogi Jagody i Tomasza rozejdą się na zawsze? Kto tym razem pragnie ich rozstania?