Dopasowani

Idealne życie nie istnieje. Za zamkniętymi drzwiami zawsze kryje się coś, czego nikt by się nie spodziewał. Czy jest jakiś sposób, by zmienić swój los? Jakie konsekwencje niosą ze sobą nasze wybory? "Wszystko nie tak 2" to kontynuacja historii Marzeny - kobiety, która pozornie ma wszystko. Jest żoną, matką i spełnioną panią architekt. Niestety to nie ona wybrała sobie takie życie i bardzo tego żałuje. Pewnego dnia bohaterka postanawia wszystko zmienić. Wyjeżdża do SPA, gdzie poznaje pewną siebie Monikę, która spodziewa się dziecka. Kobiety dość szybko nawiązują ze sobą dobry kontakt i chętnie chodzą razem na zabiegi. Pewnego dnia w hotelu pojawia się Ewa - przyjaciółka Moniki, która jak szybko się okazuje, jest rywalką Marzeny ze studiów. Mimo nieporozumień z przeszłości główna bohaterka postanawia poprosić koleżanki o to, by pomogły jej zostawić dawne życie za sobą i zniknąć. Niestety perfekcyjny plan pali na panewce wskutek niespodziewanych wypadków losowych. Marzena musi odnaleźć się na nowo, w miejscu, gdzie odnalazła swoje szczęście. Niestety nie będzie to takie proste, ponieważ kobieta traci pamięć. Jak potoczą się losy Marzeny? Czy bohaterka zostanie z mężem? A może podda się romansowi z Leszkiem i to z nim będzie chciała budować przyszłość? "Wszystko nie tak 2" to bardzo pozytywnie zakręcona powieść obyczajowa. Lekki styl, przystępny język i duża doza humoru oraz zwrotów akcji sprawiają, że książkę można pochłonąć dosłownie w kilka godzin. Za uwagę zasługuje również sposób kreacji bohaterek, które wzbudzają sympatię do tego stopnia, że chciałoby się poznać je w prawdziwym świecie. Autorka w humorystyczny sposób przedstawia problemy, które mogą dotknąć każdego. Pokazuje również, że każdy plan, nawet ten idealny może mieć pewne wady. Przed sięgnięciem po "Wszystko nie tak 2" warto zapoznać się z pierwszą częścią cyklu - "Wszystko nie tak". Nie jest to jednak konieczne do zrozumienia fabuły drugiej części.

W zwartej prozie wibrującej od elektryczności i powstrzymywanych emocji Maggie O`Farrell przedstawia niebezpieczeństwa kryjące się tuż pod powierzchnią i rzuca światło na bezcenność, piękno i tajemnice samego życia. Jestem, jestem, jestem to zdumiewający pamiętnik opisujący doświadczenia bliskiej śmierci, znaczące i definiujące jej życie. Choroba z dzieciństwa, która na rok przykuła autorkę do łóżka i której zdaniem lekarzy miała nie przeżyć. Nastoletnie pragnienie ucieczki, które o mało nie skończyło się katastrofą. Spotkanie z niebezpiecznym mężczyzną na bezludziu. I najbardziej przerażające ze wszystkiego codzienne zmagania, by chronić córkę (dla której ta książka została napisana) przed stanem pozostawiającym ją niewyobrażalnie bezbronną wobec miriady zagrożeń czyhających w życiu. „Tam, gdzie inni pisarze bawią się papierem, O`Farrell chwyta łuk i strzałę, po czym celuje w ludzkie serce.” - The Times „Niezwykłe… niewygodne i absorbujące - trudno oderwać się od lektury… Płynne, wytworne, pełne barwnych szczegółów. Jej proza wydaje się niepokonana.” - Guardian, Book of the Month, sierpień 2017

W tej historii nic nie jest tym, czym się wydaje. Konstancja - kobieta potrafiąca wyczuć zapach zbliżającej się śmierci, tajemnicza Stew, Markiz - dziedzic rodu di Sant’Angelo, oraz Pilot, który wybiera się w swoją ostatnią podróż. Czwórka bohaterów połączonych mroczną tajemnicą próbuje stanąć twarzą w twarz z prawdą o człowieku, która nie zawsze bywa łatwa do przełknięcia. Czy można eksperymentować z uczuciami i bezkarnie przekraczać własne granice? A może miłość wcale nie wymaga wyłączności?

Szokujące wyznania znanej aktorki o jej arabskim małżeństwie Jak długo można być katowaną i narażaną na śmierć przez ukochanego? Miała osiemnaście lat, kiedy w rodzinnym Quebecu poznała pełnego uroku i tajemniczej charyzmy arabskiego studenta. Wyjechała z nim w jego rodzinne strony do Afryki, na najwspanialszą wycieczkę życia. Potem był ślub. Nie zauważyła, kiedy zdobył nad nią władzę, która zmieniła jej życie w

Ciekawy kryminał, który podrzuca różne, nie do końca oczywiste tropy. Sprawdź, jak wiele wspólnego mogą mieć ze sobą zbrodnie, oddzielone od siebie odstępem kilkunastu lat. "Ciało" to historia kryminalna ze sztuką w tle. Wszystko zaczyna się z końcem lata, na plaży nad Dunajem. To tam, na Gansehaufel, gdzie wiele osób decyduje się na rodzinny wypoczynek, przy brzegu wypływa ludzka skóra. Max Haas, policjant, momentalnie wspomina pewną sprawę sprzed kilkunastu lat. Wówczas w Wiśle znaleziono skórę zdartą z kobiety. Paulina Weber, była żona Maxa, która pracuje jako historyk sztuki na uniwersytecie w Wiedniu, zawsze fascynowała się okrucieństwem przedstawianym w sztuce. Kiedy policja z Wiednia decyduje się zwrócić o wsparcie do eksperta od psychopatów, analityka z Krakowa, czyli Henryka Macha, szybko przyciąga ON uwagę kobiety. Zupełnie niespodziewanie Weber dostaje wiadomość mailową, w której znajduje się cytat z Baudelaire'a, a także fotografia przedstawiająca ludzką nogę, wyłowioną przez policję. Problem w tym, że makabryczny ciąg zdarzeń dopiero się rozpoczyna.

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.