Jedwabnik (tw)

Sięgnij po "DyrdyMarki" i przeczytaj interesujące wspomnienia dziennikarza muzycznego - Marka Niedźwieckiego. Poznaj ciekawe szczegóły, dotyczące zarówno życia zawodowego, jak i prywatnego jednego z najpopularniejszych radiowców w Polsce. Daj ponieść się lekturze "DyrdyMarków" i sprawdź, jakie anegdoty przygotował dla Ciebie ich autor. "DyrdyMarki" to książka urzekająca szczerością i autentycznością. Marek Niedźwiecki opowiada w niej o swojej karierze dziennikarza muzycznego. Wspomina między innymi przyjęcie u Lionela Richiego, czekanie w hotelu Ritz na Madonnę czy podkradanie papierosów żonie Davida Bowiego. Autor odkrywa przed czytelnikami również szczegóły swojego prywatnego życia. Dzieli się między innymi przepisami na ulubione potrawy, osiągnięciami sportowymi, anegdotami z życia codziennego, a także prywatną listą płyt wszech czasów. "DyrdyMarki" autorstwa Marka Niedźwieckiego to książka, od lektury której trudno się oderwać. Przyciąga czytelnika humorem i optymizmem. Zdradza kulisy pracy jednego z najbardziej znanych i cenionych dziennikarzy muzycznych oraz odkrywa tajniki jego prywatnego życia - ukochane miejsca na ziemi, najszczęśliwsze chwile i trudy codzienności. To zbiór niezwykłych wspomnień niezwykłego człowieka - czasami wywołujących uśmiech na twarzy, innym razem bardzo wzruszających. Warto sięgnąć po tę pozycję wydawniczą i ruszyć wraz z Markiem Niedźwieckim w niezwykłą podróż przez jego wypełnione najlepszą muzyką życie. "DyrdyMarki" to idealna lektura zarówno dla fanów dziennikarza i prowadzonych przez niego kultowych audycji, jak i dla tych, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej ciekawych faktów z szeroko pojętego świata muzyki oraz jej twórców. W "DyrdyMarkach" każdy z pewnością znajdzie coś dla siebie.

Na podstawie wybranych przykładów, na przestrzeni stuleci, Autor wykazuje, że wielu przegranych bitew można było uniknąć, gdyby nie rażące niekompetencje wodzów – królów, hetmanów, generałów. Uważa, że szacunek należy się wszystkim, którzy kładli swoje życie na szali w walce dla Ojczyzny. Stawia jednak tezę, że naszą narrację zdominowało uwielbienie dla walczących, nieważne, że pokonanych, bezrefleksyjne czczenie wojennych klęsk.

Życie pełne złudzeń. Może właśnie po to czasami załamuje się w nim światło, byśmy na ekranie naszych marzeń zobaczyli tęczę? Złudzenia bywają czasem siłą. Na tym polega niezwykłość tego świata, że w tym, co z pozoru błahe, efemeryczne i nietrwałe, znajdujemy na koniec oparcie dla następnych dni. Bohaterka kolejnego tomu powieści Katarzyny Enerlich już wie, że ma prawo do szczęścia, jak każdy z nas. Postanawia tym razem o to szczęście walczyć sama, nie zdając się już na łaskawe sploty wydarzeń. Wypełniona bolesnymi doświadczeniami, przekonuje się, że to, co przeżyła, jest w rezultacie jej siłą. Dzięki temu potrafi więcej rozumieć i więcej widzieć – bo po to właśnie w naszym życiu istnieją życiowe zakręty. Sztuka jogi, którą od lat uprawia, sprawia, że otwiera się na nowe życie i nowe myślenie. Horyzonty jej odczuwania poszerzają się, dzięki czemu zaczyna żyć coraz piękniej. Ludmiła pisze kolejne książki, Baba Joga przyciąga wartościowych ludzi, a życie na prowincji staje się coraz pełniejsze i bardziej harmonijne. To wszystko pomoże jej w odnalezieniu miłości prawdziwej i dojrzałej, lecz trudnej do zdobycia. Jednak to, na co się długo czeka, smakuje najlepiej.

Wojenna zawierucha uczyniła życie utalentowanego sportowca Henryka Zgudy pasmem tragicznych i szczęśliwych zdarzeń, które złożyły się na niezwykłą epopeję. Zguda zaczyna swą opowieść od przedwojennego Krakowa. Mówi o życiu w ubogim domu koło dworca, o beztroskiej młodości i o sportowym współzawodnictwie. Był bowiem zapalonym pływakiem i waterpolistą, osiągając w tych dyscyplinach bardzo dobre wyniki. A potem wybuchła wojna i Zguda, oskarżony o działalność polityczną, rozpoczął więzienną wędrówkę po obozach Auschwitz, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau. Podkreśla, że mógł zginąć wielokrotnie i że przeżył cudem, często dzięki napotkanym przyjaciołom. Jednak nie skupia się tylko na tym. Nawet chętniej wspomina epizody, które pozwalały oderwać się od upiornej obozowej rzeczywistości. Życie sportowca we wczesnym PRL-u nie było złe, ale gdy system zaczął zaciskać pętlę, lepiej było uciec. I tak zaczął się ostatni, amerykański etap historii Henryka.

Wyobraź sobie, że wszystko, co uznajesz za rzeczywistość, tak naprawdę nigdy nawet nie było jej blisko. Pomyśl, że nagle cały świat wydaje Ci się nowością, a do tego budzisz się w okresie II wojny światowej i trafiasz do Zakładu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie. Jak się z tym czujesz? "Sanatorium Zagłada" opowiada właśnie o takim człowieku - Lew Wilcek doświadczył tego wszystkiego. Lew Wilcek to osoba, która należy do prastarego rodu żyjącego w całkowitym odosobnieniu i wciąż sądzi, że światem rządzą królowie i cesarzowie. Tak naprawdę niemal całą Europą władają naziści, a wszystko, czego pragną ludzie, to przetrwać. Jak poradzi sobie z tym nasz bohater? Kiedy trafia do oddziału zamkniętego, zaczyna się zastanawiać, czy jakiekolwiek jego wartości miały sens. Szczególną wagę przykłada do myśli, czy prawdziwa miłość naprawdę może zaistnieć w tak podłym świecie. Już niedługo się tego dowiaduje, gdyż w zakładzie poznaje wiele kobiet, które wprowadzają go w sieć intryg, czego ON naprawdę nigdy nie chciał. Jak się z nich wydostanie? W międzyczasie naziści przygotowują akcję Lebensunwertes Leben, która ma w zamiarze eksterminację pacjentów. Czy Lew to przeżyje?