Sekret Wesaliusza

Mafioso, który ma poślubić inną. Dziewczyna, od której nie potrafi oderwać wzroku. Życie Chloe na zawsze zmienił wypadek samochodowy. Kobieta niestety go nie pamięta. Jednak następstwa tego zdarzenia wciąż mają ogromny wpływ na jej codzienność. Chloe nie rozumie, dlaczego wszyscy bliscy zerwali z nią kontakt. Czy obwiniają ją za to, co się stało? Czy zrobiła komuś krzywdę? Z pomocą przychodzi jej przyjaciel Troy. Mężczyzna załatwia dziewczynie pracę u bogatej i przedsiębiorczej pani Rose. Chloe pomaga prowadzić jej biuro, które znajduje się w rezydencji przełożonej. Wspiera również w codziennych obowiązkach mieszkańców posiadłości. Jedną z takich osób jest Aurora, wnuczka pani Rose. Kobieta jest podekscytowana swoim rychłym ślubem, chociaż w ogóle nie zna przyszłego męża. Okazuje się, że będzie to małżeństwo aranżowane. Ten fakt wydaje się Chloe bardzo dziwny, ale dziewczyna woli nie wścibiać nosa w nie swoje sprawy. Kiedy w rezydencji pojawia się tajemniczy mężczyzna, Chloe jest zaintrygowana.

Czerwona królowa przybliża nieomal zapomnianą historię matki pierwszego władcy z rodu Tudorów, Małgorzaty Beaufort. Poślubiona mężczyźnie dwukrotnie od niej starszemu, urodziła dziecko w wieku lat niespełna czternastu i rychło owdowiała. Zepchnięta na margines postanawia odwrócić kartę losu. Na tronie Anglii chce zobaczyć swego jedynego syna bez względu na to, ile to będzie kosztowało ją, Anglię i nieszczęsnego chłopca. Ignorując pozostałych pretendentów do tronu i rosnących w siłę rywali - Yorków - nadaje synowi imię: Henryk, po królu; wysyła go za granicę na dobrowolne wygnanie; wreszcie zmusza do małżeństwa z najstarszą córką znienawidzonej Elżbiety Woodville. Na tle rozdzierających kraj konfliktów, Małgorzata zawiera kolejne dwa małżeństwa z rozsądku i nie przestaje spiskować.

„Najpierw potyka się z infamisem. Potem z okrutnym Diabłem Stadnickim ma sprawę. Uśmierza zabijaków, łowi opryszków, karze morderców, zmaga się z bezprawiem, nadużyciami, występuje przeciw krzywdzie. Zwycięża i ponosi klęski, pada na duchu, nieraz przywiedziony jest do rozpaczy. Czasem odgrywa rolę pierwszorzędną, czasem pojawia się tylko na chwilę, by potem znowu ukryć się w cieniu. Oto mój bohater: Piotr Wolski, starościc…”. – Józef Hen Czy XVII-wieczna Rzeczpospolita była sprawiedliwa? Czy szlachta na swoich włościach mogła czynić, co jej się podoba? Jak działało prawo za Zygmunta III Wazy, kto bronił słabszych? Piękne, pełne wyobraźni opowiadania awanturnicze – wzięte z prawdziwych historii spisanych w ówczesnych aktach sądowych – o jurydycznym starościcu Wolskim, które oprócz jego przygód i zmagania się ze złem dają nam całkiem poważny ogląd życia społecznego i prawnego wieku XVII.