Czerwone oleandry

Literacki portret Wenezueli w ostatnim okresie życia Hugo Cháveza i poruszający obraz kraju ogarniętego kryzysem. Przełom 2012 i 2013 roku. Wenezuelę obiega wieść o walce Hugo Cháveza z nowotworem. Przyszłość kraju staje pod znakiem zapytania. Miguel Sanabria, emerytowany onkolog i mąż zagorzałej przeciwniczki obecnego rządu, otrzymuje od bratanka osobliwy podarunek: telefon komórkowy zawierający kompromitujące nagranie głowy państwa w krytycznym stanie. Wkrótce ma się po niego zgłosić amerykańska dziennikarka, Madeleine Butler, pracująca nad rozprawą naukową o charyzmatycznym wenezuelskim przywódcy. W tym samym czasie informacje o Chávezie próbuje zdobyć bezrobotny dziennikarz Fredy Lacuna. Książka obnażająca sekrety choroby komendanta może być dla niego jedyną szansą na utrzymanie rodziny, ale gdy udaje mu się skontaktować z informatorką, okazuje się, że cena za wiedzę jest zbyt wysoka…

"Konfetti" to pierwsza część cyklu "Galaktyka Mony". Wciągająca bez reszty opowieść o wychodzeniu z kolejnych, życiowych kryzysów. W poszukiwaniu szczęścia i własnego miejsca na świecie Mona porzuca życie w Polsce i wyjeżdża do Niemiec za swym niedawno poznanym narzeczonym. Zarażona przez matkę rozmaitymi lękami, nigdy nie nauczyła się polegać sama na sobie. Lecz teraz musi stawić czoła katastrofie. Jednego bowiem dnia życie Mony zmienia się z sielanki w koszmar. Zdradzona przez męża, będąc ofiarą ekonomicznej przemocy, ląduje na bruku bez grosza przy duszy, bez pracy i bez perspektyw. Jej matka umiera, a ona sama dowiaduje się, że jest poważnie chora. Życie, które było dotąd całością, rozsypuje się na milion kawałków niczym wylatujące z tuby konfetti. Jedynie myśl o córce daje jej jeszcze siłę, by walczyć. Z ogromną przyjemnością prezentujemy debiutancką powieść Moniki Kłos. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka. To pierwszy tom cyklu "Galaktyka Mony", na którego kontynuację już teraz niecierpliwie czekamy. "Konfetti" zebrało wiele pochlebnych opinii i recenzji. W ciepłych słowach o literackim debiucie Moniki kłos wypowiadała się między innymi znakomita aktorka Grażyna Szapołowska. To powieść o wzlotach i upadkach, o dorosłości, która powtarza błędy dzieciństwa, o cierpieniu i o tym, że kolejne próby, jakim poddaje nas życie, to droga do poznania samego siebie. Lecz zbroją, która te próby pomaga przetrwać, może być tak naprawdę jedynie miłość. Tylko ona daje Monie siłę, by walczyć o swoje życie i życie swojego dziecka.

PRZEŁOMOWE, DO BÓLU PRAWDZIWE, ŚWIADECTWO WALKI Z DEPRESJĄ Depresja to powszechne zaburzenie psychiczne, które dotyka setek milionów osób na całym świecie niezależnie od płci i wieku. Połowa z nich miewa myśli samobójcze, a jedna piąta skutecznie odbiera sobie życie. Ciemność widoma. Pamiętnik o szaleństwie to pozycja wybitna, zarówno w kategoriach literackich, jak i psychologicznych, dziś uważana za jedną z najważniejszych osobistych relacji ludzi cierpiących na depresję. Opowieść o życiu w mrokach udręczonego umysłu i o sposobach wychodzenia z tego stanu przyczyniła się wydatnie do nagłośnienia choroby, wokół której zawsze panowało kłopotliwe milczenie. Styron wpuścił czytelnika w dramatyczny świat swojego pogrążonego w depresji umysłu i ze wstrząsającą dosłownością opisał własne cierpienia. Fascynujący i wstrząsający portret wyniszczającej choroby… – „The New York Times”

Propozycja dla czytelniczek, które uwielbiają romantyczne klimaty. Barbara Seeman-Włodarczak w swojej powieści "Miłość po grecku" pokazuje to, co jest istotne i ważne dla każdej kobiety we współczesnym świecie. Zofia to perfekcyjna kobieta, ambitna dziennikarka, która ma dobrą pracę i życzliwego, poczciwego męża. Jednak jest coś, czego do pełni szczęścia jej brakuje, a mianowicie miłości. Wbrew oczekiwaniom nie znalazła jej w małżeństwie, a jej mąż w rzeczywistości okazał się tylko zwykłym płytkim zjadaczem chleba, który wolny czas spędza, grając w gry komputerowe, a dodatkowo jest wielkim piwoszem, czego nasza bohaterka nie znosi. Zofia marzy o miłości idealnej, rodem z romantycznych książek oraz filmowych romansów. Rozumie ją jako oparty na porozumieniu dusz i symbiozie ciał związek, jednak tego nie jest w stanie otrzymać od małżonka. Splot nieoczekiwanych wydarzeń i przypadków rzuca ją wraz z mężem do uroczych Aten, a tam naszej bohaterce od razu wpada w oko przystojny Grek - Sokrates. Upalna atmosfera za dnia i długie pogodne wieczory sprzyjają płomiennemu romansowi i Zofia podświadomie szuka spełnienia u jego boku. Czy jednak będzie warto? Czy w imię zaznania chwili rozkoszy warto ryzykować, zatracając to, kim się jest? Bohaterka jest matką dorastającej córki, zmagającą się z alkoholizmem oraz ze skutkami wypadku, który przekreślił jej karierę amazonki, rujnując prywatne życie. Mieszka w blokowisku na odludziu, nie potrafiąc uzdrowić niedomagających relacji między matką a córką. Mąż Zofii Robert to skrywający bolesną tajemnicę mężczyzna z przeszłością. Skrywając sekret, usiłuje odkupić dawne winy, którymi sam siebie obarczył. Teraz próbuje przywrócić do dawnej świetności podupadającą stadninę. Niegdyś tym, co połączyło małżonków, były właśnie konie. Czy jest szansa, żeby ta dawna wspólna pasja wróciła?

"Kurczaczek częstuje. Smacznego!" Van Macka Gageldonka to ujmująca książeczka dla najmłodszych czytelników, która może stać się okazją do świetnej zabawy z rodzicami, a przede wszystkim rozwija w dzieciach empatię i poczucie bezpieczeństwa wynikające z bliskości rodziców. Cała historia opowiada o uroczym kurczaczku, który postanowił zadbać o wszystkich znajdujących się wokół niego. Kurczaczek tak bardzo skupił się na tym, aby zwierzaki w jego otoczeniu były najedzone, że kompletnie zapomniał o sobie. Na szczęście tuż obok była jego mama, która potrafiła rozwiązać problem. Opowieść ozdobiona jest atrakcyjnymi ilustracjami, które idealnie odpowiadają postrzeganiu świata przez najmłodszych. Jej wielką zaletą jest fakt, że uczy empatii i zachęca do dzielenia się z innymi, a jednocześnie dowodzi, że małe istoty zawsze mogą liczyć na pomoc swoich rodziców. Zabawna i poruszająca historia o bliskości, zaufaniu i dobrym postępowaniu szybko może okazać się jedną z ulubionych bajek dziecka, tym bardziej że może towarzyszyć mu tuż przed snem, jak i podczas posiłków.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

Przeczytaj książkę Wojciecha Lady pt. "Mali Tułacze. Poruszająca opowieść o najmniejszych polskich uchodźcach wobec piekła II Wojny Światowej" z Wydawnictwa Prószyński i S-Ka. Poznaj historię tysięcy polskich dzieci zmuszonych do tułaczki po świecie. Wojenna zawierucha nie oszczędza nikogo. I choć konflikty zbrojne to "sprawy dorosłych", w ich wyniku cierpią również dzieci z każdej grupy wiekowej. Dlatego w publikacji tej natrafisz nie tylko na losy świadomych już nastolatków. Znajdziesz tu także opowieści o niedawno urodzonych maluchach, jak i o kilkulatkach wrzuconych w brutalną rzeczywistość. Dowiesz się, że niektóre z tych dzieci przychodziły na świat w wagonach. W zaplombowanych transportach jadących gdzieś w głąb Azji. Wojciech Lada w książce "Mali tułacze" przenosi czytelnika do roku 1940. Wtedy to dla kilkudziesięciu tysięcy polskich dzieci rozpoczęła się podróż. Żadne z nich wtedy jeszcze nie wiedziało, że potrwa ona aż osiem lat. W tym czasie mali bezbronni ludzie chorowali i umierali z głodu. Inni dorastali, przemierzając prawie wszystkie strefy klimatyczne naszego globu. I ocierając się o niemal wszystkie znane nam kultury. Ze zmrożonej Syberii dzieci przenoszono na stepy Azji, gdzie rodziła się ludzka cywilizacja. Stamtąd trafiały do Persji, której krajobrazy przywodziły na myśl scenerie znane z baśni tysiąca i jednej nocy. Kolejne miejsca na szlaku to Afryka, Indie, Nowa Zelandia czy Meksyk. Niektóre miały więcej szczęścia. Tysiącom polskich dzieci udało się bowiem uciec z Rosji razem z armią generała Władysława Andersa. Dorośli już "Mali tułacze" z reportażu Wojciecha Lady opisują ten czas jako najpiękniejsze lata życia. Jednak nawet dobiegając dziewięćdziesiątki płaczą, przywołując wspomnienia. Jedna z bohaterek książki podsumowuje tę wieloletnią podróż słodko-gorzkimi słowami. "Przeszłam piekło, ale widziałam rzeczy piękne".