Jedenaście dni w Berlinie

Pierwszy tom serii „Zemsta Castillo”. Eva Casco nie jest typową księżniczką mafijną, która żyje w złotej klatce i czeka na aranżowane małżeństwo. Dziewczyna jest bękartem. Co prawda ojciec – don prowincji Palermo Francesco Valenti – zapewnił jej dach nad głową i obiecał ją wykształcić, jednak nie oznaczało to, że będzie ją kochał lub traktował z szacunkiem. Kiedy Eva kończy osiemnaście lat, dowiaduje się, jakie plany ma wobec niej ojciec. Dziewczyna otrzyma wykształcenie, ale równocześnie będzie szkolona, aby mogła zostać szpiegiem i zabójcą. Eva odmawia, co kończy się pierwszą lekcją za nieposłuszeństwo. Teraz Eva ma dwadzieścia trzy lata i nie jest już przestraszoną kobietą. To okrutna zabójczyni wykonująca zlecenia bez cienia emocji. Jej kolejne zadanie polega na zdobyciu informacji dotyczących młodego dona prowincji Katanii – Ivo Castillo. Mężczyzna właśnie przejął stery po zmarłym ojcu. Może się okazać, że będzie to pierwsze zlecenie, które sprawi, że Eva zacznie pragnąć od życia czegoś więcej. Czegoś, czego nigdy nie miała. Ale przecież marzenia są dla księżniczek, a ona nigdy nią nie była.

Trzy kobiety oraz jeden mężczyzna, który każdej z nich pozostawia zagadki do rozwiązania oraz pewnego rodzaju miłość. Historia pełna wzruszeń i opowieść o dopiero dojrzewających uczuciach. Przepleciona cytatami, niecodzienna opowieść o codzienności. Rodzinne losy i studencki świat wypełniony przygodami – nie tylko intelektualnymi, ale, przede wszystkim, pełnymi namiętności i emocji. Opowieść o miłości, która

"Noc zła" to już drugi tom przygód niestrudzonego agenta, który zamiesza w dwóch krajach i aż na trzech frontach wojennych jednocześnie. Szanowni Państwo, Tristan Marcas powraca! Wydawałoby się, że w tematyce wydarzeń II wojny światowej powiedziano już wszystko. Nic bardziej mylnego - okazuje się bowiem, że nadal można zrobić wiele opracowań (z niewielką ilością fikcji literackiej), które pochłoną Czytelnika już od pierwszych stron. Akcja "Nocy zła" rozpoczyna się wraz z rokiem 1941, gdy III Rzesza niezmiennie wygrywa na wszystkich frontach, co tworzy wizerunek przerażającej, niezwyciężonej armii. Przypieczętowaniem wygranej, którą naziści osiągną, podbijając Rosję, będzie zdobycie tajemniczego, okultystycznego artefaktu, przedstawiającego świętą swastykę. Wojska niemieckie i rosyjskie prześcigają się od jakiegoś czasu, by dostać ją w swoje ręce, ale wszyscy doskonale wiedzą, że może ją odszukać tylko jeden człowiek - Tristan Marcas, agent sił zbrojnych. Nikt nie zdaje sobie jednak sprawy, że Marcas jest agentem podwójnym, współpracującym z obydwoma mocarstwami jednocześnie. Na drodze do upragnionego przedmiotu oraz o krok od zdemaskowania Tristana znajdują się dwie niezwykle waleczne kobiety - niemiecka archeolog i przedstawicielka francuskiego ruchu oporu. Której uda się pierwszej dotrzeć do Tristana? Czy nad wyraz niebezpieczna gra, w którą cały ten bojowy trójkąt jest wpisany, jest w stanie zmienić bieg historii i wpłynąć na losy świata?

Prawdy nie pogrzebie czas. Ani zbrodnia… Siglufjorour – mroczne miasteczko na krańcu Islandii. Tu nikt nie ufa nikomu, a samotność przytłacza jak arktyczna noc. Ari Thór, młody policjant, niedoszły ksiądz z bolesną przeszłością, musi tu walczyć ze zbrodnią równie często, jak z samym sobą... A teraz Siglufjorour zaatakował zabójczy wirus. Jest odcięte od świata kwarantanną. Ari Thór postanawia wy-dostać się z

Oficjalnie policjantka. Trudny charakter, ale świetne statystyki rozwiązanych spraw. Nieoficjalnie – wiedźma, która dzieli swój czas między toruński komisariat a Thorn – alternatywne miasto, gdzie mieszkają magiczni. Do perfekcji opanowała utrzymywanie tych światów w równowadze i kompletnej izolacji. Do czasu. W Thornie giną istoty nadprzyrodzone i to Dora ma znaleźć sprawcę. W Toruniu dyskretne korzystanie z magii w trakcie śledztwa odbija jej się solidną czkawką. Na szczęście nie jest z tym wszystkim sama – wspiera ją Miron, wnuk Lucyfera. Akcja, emocje i humor – jedyna i niepowtarzalna wiedźma Dora Wilk powraca w nowym wydaniu i lepszej formie niż kiedykolwiek. Jedna z najpopularniejszych serii urban fantasy w świeżej odsłonie.

"Molestowane" to zbiór wstrząsających historii dotyczących problemu, o którym większość wolałaby po prostu nie mówić. Jeśli ważne tematy nie są Ci obojętne, koniecznie przeczytaj tę pozycję. Każda historia molestowania jest inna. Nie ulega jednak wątpliwości, że dla każdej z ofiar jest to trauma nie do opisania. Osoby, które w dzieciństwie były ofiarami wykorzystywania seksualnego, ranę po tych wydarzeniach noszą do dziś. Wiele z nich przypłaca to swoim zdrowiem psychicznym, ale także ugruntowanym społecznie wstydem. Wstydem, bo ktoś zamiast napiętnować przestępcę, uznaje ofiarę za winną. Bo często seksualnym oprawcą okazał się ktoś, kto uchodził za przyjaciela rodziny i miał nieskazitelną opinię. I wreszcie - bo tak ogromna trauma jest w stanie dogłębnie naruszyć poczucie godności i wartości ofiary. Bohaterki niniejszej książki, z którymi rozmawiają Katarzyna Borowska i Anna Matusiak-Rześniowiecka, pomimo tych wszystkich doznanych krzywd i cierpienia, zebrały się na odwagę, aby podzielić się swoimi przeżyciami z Czytelnikami. Tym samym pokazują również swoją siłę, bo po tylu latach nadal za wszelką cenę chcą żyć. Dziś realizują się prywatnie i zawodowo, a przede wszystkim - chcą być szczęśliwe, mimo że wiele lat temu ktoś brutalnie podeptał ich niewinność i dziecięcą radość.

„Powieść, która porywa i uzależnia do tego stopnia, że nie można się od niej oderwać ani na chwilę. Wyjątkowa atmosfera i styl”. Michel Bussi Sierpień 1989 roku. Solene i Raphaël, jedenastoletnie bliźnięta z niewielkiego miasteczka Piolenc w departamencie Vaucluse, znikają podczas lokalnego Święta Czosnku. Trzy miesiące później jedno z nich zostaje odnalezione. Martwe. Czerwiec 2018 roku. W Piolenc znikają kolejne dzieci. Wszystko powraca niczym upiorne echo wydarzeń sprzed blisko trzydziestu lat. W miasteczku wybucha panika. Jedyną nadzieją na odnalezienie dzieci jest rozwikłanie tajemnicy z przeszłości i ustalenie, co przydarzyło się Solene i Raphaëlowi. Nawet, jeśli miałoby to oznaczać rozdrapywanie już zabliźnionych ran.