Dziennik mojego zniknięcia

Sięgnij po powieść "Crave. Pragnienie" i wkrocz do tajemniczego świata. Czy miłość do wampira może być uzasadniona? Niezrozumiałe uczucia mogą być przyczyną prawdziwej katastrofy. Grace trafiła do prestiżowej szkoły na Alasce, którą prowadzi jej wujek. Już od pierwszych chwil wiedziała, że nie jest to zwyczajne miejsce. Seria dziwnych wypadków tylko utwierdziła ją w tym przekonaniu. Chwilę później poznaje tajemniczego Jaxona, który wzbudza we wszystkich strach. Jedynie Grace czuje względem niego fascynację. Doskonale wie, że coś ich łączy. Tylko czemu chłopak żywi względem niej tak silną niechęć? W świecie magii, potworów i bogów zwykła śmiertelniczka nie ma łatwego zadania. Frakcje walczą ze sobą, a trwający konflikt nieustannie przybiera na sile. Dlaczego wszyscy nienawidzą dziewczyny, która nawet nie wie, co się dzieje w tej dziwnej szkole? Grace postanawia rozwiązać zagadkę. Szybko odkrywa, że Jaxon jest wampirem, który miał poważny powód, aby odgrodzić się od świata. Kto chce obudzić drzemiącego w nim potwora? Czy młoda dziewczyna została tu ściągnięta tylko po to, aby stać się przynętą? Tracy Wolff napisała intrygujący, a jednocześnie lekki romans w klimatach fantasy. Subtelne wskazówki i drobne elementy opisywanego otoczenia potrafią naprowadzić czytelnika na właściwy tor, choć przewidzenie nadchodzących wydarzeń nie zawsze będzie proste. Autorka stworzyła również takie publikacje, jak "Erotyczny taniec" oraz "Kochankowie czy wrogowie?".

Śmierć zwykle oznacza koniec. Nie tym razem. Dla Agaty przeszłość nie istnieje. Za to przyszłość nie ma przed nią tajemnic. Spogląda na karty i widzi w nich to, co może się wydarzyć. Każdą drogę, każdą ścieżkę. I wie, która z nich oznacza niebezpieczeństwo. Przynajmniej tak uważała do tego feralnego dnia, kiedy zwykły seans przerwała tragedia. Teraz, kiedy wróżka zamyka oczy, widzi tylko krew. Coś, co wcześniej uważała za dar, stało się przekleństwem. Jej życie zamieniło się w desperacką ucieczkę przed nieuchronnym fatum. Osaczona przez śmierć, policję, dziennikarzy i tropiącego ją mordercę Agata próbuje odkryć w swojej przeszłości coś, co przesądziło o jej losie – i dlaczego musi zginąć.

"Tajemnice Paryża" Eugeniusza Sue to doskonała pozycja dla każdej osoby, która uwielbia powieści o żywej, wielowątkowej akcji. Zawiera dramatyczne i sensacyjne wydarzenia, a także przedstawia głównego bohatera w niezwykle tajemniczy sposób. Dzieło jest na tyle wybitne, że przeczytasz je jednym tchem! Bohater książki - Rudolf de Gerolstein, książę krwi - włącza się w pomoc paryskiej biedocie. Przebrany za robotnika, udaje się do najciemniejszych zakątków francuskiej wyspy Cite. Pomoc, którą niesie, jest możliwa dzięki temu, że mężczyzna zna argot i metody walki wręcz. Książę to bohater idealny, niemal w całości oddany swojemu ludowi. Jest gotowy do wszelkich poświęceń dla mieszkańców, ponieważ bardzo chce odkupić swoje winy z czasów młodości. W Paryżu poszukuje zaginionej córki - Marii. Wraz z rozwojem fabuły dowiesz się, jak dalej potoczy się ich życie. Sue w powieści oskarża ówczesny porządek społeczny o celowe tworzenie wielkoskalowego ubóstwa. Twierdzi, że osoby, które chciały utrzymywać się ze swojej uczciwej pracy, były wpędzane w nędzę poprzez nieadekwatne wynagrodzenie za włożony wysiłek. Dzieło ukazuje życie rodzin klasy robotniczej w realistyczny sposób. Fragmenty tego życia przeplatają się z opowieściami o okrucieństwach popełnianych przez paryską recydywę. "Tajemnice Paryża" okazały się natychmiastowym hitem czytelniczym. Książka przyjęła się zarówno w klasach ubogich, jak i bogatych. Sue do końca życia cieszył się popularnością, chociaż przed wydaniem tej książki był mało znanym autorem powieści przygodowych. "Tajemnice Paryża" wpłynęły na wiele innych utworów, przykładowo: "Nędzników" Wiktora Hugo, "Hrabiego Monte Christo" Aleksandra Dumasa czy powieść "Zły" Leopolda Tyrmanda. Opublikowanie "Tajemnic Paryża" stanowiło ważny moment w rozwoju francuskiej literatury masowej.

Ten poradnik to must have wszystkich matek i ojców. Pełna praktycznych porad, konkretnych wskazówek i dodających siły słów książka Małgorzata Rozenek-Majdan wraz ze znanymi specjalistami obala mity dotyczące ciąży, które przynoszą kobietom tylko dezinformację i niepotrzebnie je straszą. Czternaście rozmów z wybitnymi specjalistami z bardzo różnych dziedzin: z lekarzami – ginekologami-położnikami, specjalistami od niepłodności, hematologami – położną, psycholożką, dietetyczką, trenerami personalnymi, stylistką. Odpowiadają oni na trudne pytania, bo tu nie ma „niewłaściwych” tematów. Informacje naukowe i porady psychologiczne pozwalają zmierzyć się z wymagającym czasem ciąży, tematem niepłodności czy traumy po poronieniu. Szczere wyznania autorki o tym, jak być silną, gdy czasem dusza rozpada się na kawałeczki, jak zmierzyć się z macierzyństwem i walczyć ze stereotypem Matki Polki. Dzięki radom i informacjom przyszłe mamy będą mogły udać się w podróż w głąb siebie i odnaleźć podczas porodu moc i siłę, które pozwolą im wydać dziecko na świat. Bo świadoma mama to szczęśliwa ciąża, udany poród i radość macierzyństwa. • Badania prenatalne – jakie i kiedy je zrobić? • Jak umieć cieszyć się wymarzoną i oczekiwaną ciążą, bez panicznego lęku i stresu, że po raz kolejny się ją utraci? • Jak się odżywiać, czy i w jaki sposób można ćwiczyć w ciągu tych 9 miesięcy? • W co się ubierać, jak przygotować wyprawkę dla niemowlaka? • Jaka jest rola taty podczas porodu i jak sprawić, żeby nawiązał on ciepłą i mądrą relację z niemowlęciem od samego początku? To tylko niektóre pytania z tych, które w książce stawia specjalistom Małgorzata Rozenek-Majdan. Sama, oczekując wymarzonego syna, dzieli się z kobietami swoimi problemami, lękami i radościami. Bezkompromisowo i bez tabu opowiada w tych rozmowach o sobie, nieudanych próbach in vitro, radzeniu sobie z traumą utraty, ale także o walce i szczęściu.

Wciągająca powieść adresowana do młodszych czytelników. W książce można znaleźć wszystko to, co dzieci uwielbiają - niesamowite przygody, magiczne krainy czy skrzydlate konie. To jedna z tych książek, która może sprawić, że Twoje dziecko polubi czytanie. Bohaterką powieści "Dziewczynka, która nie lubiła swojego imienia" jest pewna dziewczynka ze Stambułu o imieniu Pelargonia. Jej nietypowe imię jest dla niej źródłem wielu problemów. Wyśmiewają je zarówno rówieśnicy, jak również nauczyciele w szkole. Z tego względu dziewczynka jest dosyć osamotniona, a jej najlepszymi przyjaciółkami są książki, ponieważ Pelargonia dużo czasu spędza w szkolnej bibliotece. Podczas jednej z takich wizyt dziewczynka znajduje magiczny i świecący globus, ukryty za książkami. To, co odróżnia go od standardowych globusów, to fakt, że widnieje na nim aż osiem kontynentów. Dziewczynka po kryjomu zabiera tajemniczy globus do domu. W ten właśnie sposób rozpoczyna się niesamowita podróż Pelargonii na skrzydlatym koniu prosto do krainy baśni i legend. Czy dziewczynce uda się uratować magiczną krainę? A przede wszystkim, czy uda jej się polubić własne imię?

Gdy malarka Marianne Glass ginie, spadając z dachu swojego domu, wszyscy postrzegają jej śmierć jako nieszczęśliwy wypadek. Jedynie Rowan Winter, niegdyś jej najbliższa przyjaciółka, podejrzewa, że prawda jest zupełnie inna. Marianne od zawsze cierpiała przecież na paraliżujący lęk wysokości. Nigdy nie podeszłaby tak blisko krawędzi dachu. W młodości Marianne i jej

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”