Dziennik mojego zniknięcia

Amanda Gorman, młoda amerykańska poetka i aktywistka, zarówno swoją działalnością, jak i twórczością pokazuje nam, że wszystko jest możliwe, gdy odnajdziemy w sobie siłę i razem z innymi zaczniemy zmieniać świat na lepsze. Każdy nawet najmniejszy krok może być początkiem ogromnej, trwałej zmiany. W tej wyjątkowej książce zmiana zaczyna się od jednego dźwięku, od piosenki, którą nuci główna bohaterka. Dziewczynka szybko przestaje być sama – przyłączają się do niej inne dzieci i wkrótce melodię słychać już wszędzie. A tam, gdzie rozbrzmiewa piosenka, pojawia się też pewność, że to my, razem naprawdę jesteśmy zmianą. Słowom Amandy Gorman towarzyszą piękne, malarskie ilustracje cenionego artysty Lorena Longa, dzięki którym treść nabiera nowych znaczeń. To książka dla dzieci (i dorosłych), którzy wierzą, że możemy zmienić świat!

W dzisiejszych czasach w kwestii religii państwa zachodnie mają zwykle do niej podejście dość proste - wierzysz, jeśli tego pragniesz, jednak nie jest to nakaz. Zupełnie inaczej jest w Arabii Saudyjskiej, gdzie wiara jest w dużej mierze nakazana, a dotyczy to głównie kobiet, które nie mają zbyt wielu praw. Książka "Porzuciłam islam, muszę umrzeć" jest słowami kobiety, która zakwestionowała wiarę, co sprowadziło na nią wyrok śmierci. Poznajemy historię Farity, która od dzieciństwa była dość krnąbrnym dzieckiem, nigdy nie biorąc za prawdę wszystkiego, co słyszała. W zachodnim świecie byłoby to pochwalane, jednak w Arabii jest to wręcz zakazane, szczególnie jeśli chodzi o islam. Farita ciągle zadawała pytania i nigdy nie była usatysfakcjonowana odpowiedziami, które dostawała wprost z Koranu. To zwróciło na nią uwagę zarówno nauczycieli, jak i innych dorosłych. Im była starsza, tym trudniej było jej zaakceptować świat, który ją otaczał. Postanowiła uciec z kraju, odrzucając wiarę. Niestety, w Arabii łączy się to z wyrokiem śmierci. Oficjalnie jednak nigdy go nie wydano - sam ojciec Farity powziął się tego zadania, oddelegowując do tego jej brata. Kobieta musiała ukryć się w Europie. Kiedy umarł jej ojciec, myślała, że w końcu jest bezpieczna, jednak nic nie jest takie proste.

Uczucie to skomplikowana emocja, która wymyka się racjonalnemu postrzeganiu rzeczywistości. "Jet. Naznaczeni Mężczyźni. Tom 2" Jay Crownover jest najlepszym przykładem na to, jak nieoczywiste mogą być w niektórych przypadkach związki międzyludzkie! Jet idealnie wpisuje się w definicję typowego bad boya. Rockandrollowy styl życia chłopaka sprawia, że może cieszyć się popularnością, a każda dziewczyna w pobliżu z westchnieniem reaguje na jego obecność. Ayden doskonale zdaje sobie sprawę, że faceci pokroju Jeta to ostatnia rzecz, jakiej teraz potrzebuje. Nad instynktami jednak trudno zapanować, przez co dziewczyna wbrew sobie czuje pewnego rodzaju magnetyczne przyciąganie do jego osoby. Pomimo całego szeregu wad to właśnie Jet towarzyszy jej każdej myśli, które nieustannie podsuwają Ayden chęć zbliżenia się do niego. Jak kierować się rozsądkiem, kiedy czyny zdominowane są przez emocje? Czy Ayden uwolni się od postaci chłopaka, który może jej wyrządzić dużą krzywdę? "Jet. Naznaczeni Mężczyźni. Tom 2” to część wielotomowej serii Jane Crownover, która zapoczątkowana została powieścią zatytułowaną "Rule".

Tu każdy kolor ma nieskończoną ilość odcieni Zapraszamy do krainy pełnej kipiących emocji, namiętności i pasji, gdzie nic nie jest czarno-białe. Ludzie bywają tu jednocześnie dobrzy i źli, prawi i nikczemni, pewni siebie i niezdecydowani. Współczesna Warszawa i bohaterowie współcześni aż do szpiku kości: trzydziesto- i czterdziestolatkowie już z bagażem doświadczeń, a jednak wciąż w drodze ku szczęściu. Akcja powieści rozgrywa się w środowisku artystów: architektów, muzyków, rzeźbiarzy, ludzi o wrażliwych duszach, którzy szukają swojego miejsca na ziemi, próbując się realizować za pomocą sztuki. Budują własne światy, projektują szczęście, planują przyszłość i choć nie wszystko idzie po ich myśli – nie przestają gonić za marzeniami.

Leon XIII zostaje uwięziony przez masonerię w lochach Zamku Świętego Anioła. Pobożne rodziny zbierają datki na jego uwolnienie i planują akcje odbicia Jego Świątobliwości. Amadeusz jedzie do Rzymu poznać prawdę na własne oczy… Lochy Watykanu to powieść z wątkiem kryminalnym, ale przede wszystkim wspaniale ukazany satyryczny obraz europejskiego mieszczaństwa u schyłku XIX wieku. Z jednej strony religijność niepodlegająca żadnym wahaniom i pytaniom, z drugiej bunt, niezależność sądu, wolność myśli. Ukazując szaleństwo pewnych intelektualnych sądów, czy wręcz fanatyzmu, autor jednocześnie zmusza nas do zastanowienia się nad konsekwencjami całkowitej wolności, zaburzonym boskim porządkiem świata, wywołanym czynem bezinteresownym, sprzecznym z jakąkolwiek logiką. Lochy Watykanu to niewątpliwie najbardziej znana powieść André Gide’a, głównie za sprawą kontrowersji, jakie wywołała: oskarżano ją o herezję i niemoralność, a jej autora odsądzano od czci i wiary. A jednak 30 lat później autor otrzymał Nagrodę Nobla. Przeczytać trzeba koniecznie - książka należy do kanonu literatury, a na dodatek czyta się ją świetnie.

Trawers Grenlandii uważany jest za jedną z najbardziej niebezpiecznych wypraw na świecie. Ryzykowne przejście lodowcem pełnym szczelin, stukilogramowe sanie i biała, tylko pozornie jednolita przestrzeń, z którą obcuje się miesiąc. Miłce Raulin się to udało. Została trzecią i najmłodszą Polką, która pokonała grenlandzką krainę. Przed nią przez blisko 30 lat podobnego wyczynu dokonała jedynie dziesiątka Polaków. Temperatury sięgające -40℃, wiatry wiejące z prędkością blisko 100 km/h i marsz w burzy śnieżnej, to warunki, którym musiała stawić czoła. Niestety nie wszystkim uczestnikom międzynarodowej ekspedycji udało się dotrzeć do celu. 600 kilometrów lodową pustynią to opowieść kobiety, która walczy z ekstremalną temperaturą, huraganowymi wiatrami i skrajnym wyczerpaniem. Historia o wytrwałości i wyzwaniu, jakie Miłka musiała podjąć, by zmierzyć się z grenlandzkim lądolodem.