Rączka rączkę myje

Numer 1 na szwedzkich i norweskich listach bestsellerów Mroczny i zaskakujący thriller pióra jednego z najciekawszych współczesnych skandynawskich pisarzy. Szantażował. Molestował. Gwałcił. Szedł po trupach, aż wspiął się na szczyt. Jest podłym człowiekiem. Nazywa się Kim Sleizner i pracuje jako szef wydziału zabójstw kopenhaskiej policji. Dunja Hougaard zeszła do podziemia, by na własną rękę prowadzić śledztwo w sprawie swojego byłego szefa. Z pomocą swoich ludzi miesiącami gromadziła informacje. A gdy pewnego dnia na dnie morza u wybrzeży Kopenhagi zostają znalezione uwięzione w samochodzie zwłoki wysokiego urzędnika wywiadu operacyjnego policji oraz nieznanej młodej kobiety, nareszcie nadchodzi czas na zastawienie sideł. Najważniejsze pytanie brzmi, kto w nie wpadnie. Tymczasem w Helsingborgu, po drugiej stronie cieśniny Sund, szwedzki policjant Fabian Risk otrzymuje wiadomość, która wszystko odmienia. "Ostatni gwóźdź" to szósta – i ostatnia – część w serii o Fabianie Risku i jego walce ze szwedzką przestępczością, kontynuująca wątki podjęte w X sposobach na śmierć. Poprzednie tomy sprzedały się w ponad dwóch milionach egzemplarzy i zostały wydane w ponad trzydziestu krajach.

Przez dwadzieścia lat Harry Rawlins i jego wspólnicy znakomicie prosperowali jako przestępcy. Kolejne zlecenie – porwanie furgonetki wypełnionej pieniędzmi – miało przynieść gigantyczne zyski. Okazało się jednak pechowe. Trzech złodziei zginęło, czwartemu udało się zbiec. Dolly, wdowa po Harrym, dotąd nieświadoma działalności męża, odkrywa w skrytce bankowej szczegółowe zapiski dotyczące

Matylda Dominiczak zapadła się pod ziemię. Komisarz Marecki wszczyna poszukiwania, choć główny podejrzany milczy jak zaklęty, adwokat zasłania się tajemnicą zawodową, a Roman wie, że żonę widział, tylko nie pamięta kiedy. Pomoc nadchodzi z nieoczekiwanej strony, ale nie poprawia to sytuacji pani detektyw. Wręcz przeciwnie. Policja wkracza w prowadzoną przez Matyldę sprawę zaginionych kobiet, a ona sama wpada w środek wojny gangów, o której nie miała dotąd pojęcia. Pogrzebanie żywcem okazuje się najmniejszym z jej problemów.

Sama wiara już nie wystarczy Długo szliście przez ciemną dolinę i zła się nie ulękliście, ale dalej już nie dojdziecie. Lepiej dla was było, gdy ukrywaliście się w Górach, musieliście dzień po dniu patrzeć prosto w ślepia Lucyfera i nie mieliście na swoją obronę nic oprócz wiary. Lepiej mimo strachu przed śmiercią albo opętaniem, mimo głodu, mimo znoju ponad siły. Lepiej, bo wtedy żyliście naprawdę! Ruiny. Wieczny mróz. Samotność. Jak wiele możesz oddać, żeby przeżyć?

Wciągająca fabuła kryminalna, która zaskakuje na każdym kroku, to esencja tej komedii pomyłek. Akcja rozpoczyna się podczas bibliotecznej wystawy, gdzie prezentowane są różnorodne przedmioty znalezione w książkach. Wśród eksponatów znajduje się tajemnicza karta z wyznaniem morderstwa, przyniesiona przez jedną z uczestniczek. To niezwykłe znalezisko przyciąga uwagę policji i budzi wiele pytań. Nieoczekiwanie, nazwisko kobiety, która figuruje na karcie, jest poszukiwane przez stróżów prawa od dłuższego czasu. Na dodatek, na kartce znajduje się informacja o miejscu ukrycia zwłok. Zaczynają się intensywne poszukiwania, które prowadzą do szokujących odkryć. Na posesji, gdzie dokonano odkrycia, znajduje się nowoczesny dom zamożnej pani, a atmosfera tajemniczości tylko potęguje zainteresowanie sprawą. Fascynujące wątki kryminalne W miarę jak śledztwo nabiera tempa, czytelnik zostaje wciągnięty w gąszcz intryg i zawirowań. Jakie sekrety skrywa dom bogatej właścicielki? Kto zyskał na morderstwie, a kto jest niewinną ofiarą pomyłek? Przez cały czas towarzyszy różnorodność postaci, które wprowadzają dodatkowe wątki humorystyczne, sprawiając, że lektura staje się nie tylko emocjonująca, ale też pełna lekkiego humoru. Dynamiczna narracja Styl pisania Iwony Banach charakteryzuje się lekkością i dynamiką, co sprawia, że każda strona jest pełna życia. Wciągające dialogi i zaskakujące zwroty akcji prowadzą do niezwykle satysfakcjonującego zakończenia. Książka nie tylko bawi, ale także zmusza do refleksji nad ludzką naturą i motywami, które kierują działaniami bohaterów. Interesująca fabuła z elementami kryminału i komedii Zaskakujące zwroty akcji, które utrzymują napięcie Humorystyczne wątki, które rozładowują sytuację Dobrze skonstruowane postacie, które budzą emocje Zanurz się w niezwykłą opowieść Ta pozycja to idealna propozycja dla miłośników kryminałów oraz tych, którzy cenią sobie niecodzienne połączenie humoru z tajemnicą. Książka zachwyca nie tylko intrygującą fabułą, ale także starannie dopracowanymi szczegółami, które sprawiają, że historia na długo pozostaje w pamięci. Czas na zanurzenie się w tę pełną zagadek opowieść i odkrycie, co tak naprawdę wydarzyło się w bibliotece. Sięgnij po tę książkę i pozwól, by historia wciągnęła Cię bez reszty.

Zapis podróży, którą Paolo Cognetti, laureat Premio Strega za Osiem gór, odbył na krótko przed swoimi czterdziestymi urodzinami, tuż przed przejściem przez grań młodości. „Refleksje Cognettiego zachwycą podróżników palcem po mapie, którzy z upodobaniem oddają się rozmyślaniom”. Publishers Weekly „W końcu pojechałem w Himalaje. Nie po to, by się wspinać na szczyty, o czym marzyłem jako dziecko, ale żeby poznawać doliny. Chciałem zobaczyć, czy jeszcze gdzieś na świecie istnieją prawdziwe pierwotne góry, ujrzeć je na własne oczy, nim i one zginą. Wyruszyłem z opuszczonych zurbanizowanych Alp i znalazłem się w najdalszym zakątku Nepalu, w małym Tybecie, który przetrwał i trwa w cieniu Tybetu wielkiego i już na zawsze utraconego. Przemaszerowałem trzysta kilometrów i przeszedłem przez osiem przełęczy leżących na wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, nie zdobywając po drodze żadnego szczytu. Towarzyszyła mi kultowa książka, pies napotkany po drodze i paru przyjaciół: po powrocie pozostali mi przyjaciele”. Czym jest wyprawa w góry bez zdobywania szczytu? Aktem wyrzeczenia się przemocy, pragnieniem zrozumienia, krążeniem wokół sensu własnej wędrówki. Ta książka jest zapisem prawdziwej podróży ale i opowieścią o tym, że choć w górach chodzi się samotnie nawet wtedy, gdy idzie się z innymi, to poczucie oddalenia i odkrywania świata umacnia przyjaźnie.

Sonny Lofthus odsiaduje wyrok w najlepiej strzeżonym więzieniu Oslo. Jest znany z cierpliwego wysłuchiwania zwierzeń współwięźniów. Chodzą pogłoski, że przyznaje się do zbrodni popełnionych przez innych. W kłopoty z prawem popadł po śmierci ojca policjanta. Pewnego dnia jeden z więźniów opowiada Sonny’emu historię, która tragiczne odejście jego ojca przedstawia w zupełnie nowym świetle. Lofthus zaczyna dążyć do odkrycia prawdy.

Trzy przyjaciółki zakładają Tajny Klub i postanawiają zakręcić się koło milionerów, ale miasteczko ma ich ledwie kilku. Jedna z nich ma więcej szczęścia i udaje jej się wyjść za mąż za sześćdziesięcioletniego „króla pasztetu” – Wiktora – który milionów dorobił się na produkcji pasztetowej i salcesonu. Wdowiec mieszka w pięknej rezydencji za miastem, gdzie posiada też coś takiego, co nazywa się przeklętą rzeźbą. Podczas urodzin Wiktor przedstawia swoim dorosłym synom i synowym swoją o trzydzieści pięć lat młodszą żonę. Popłoch w synach milionera wzbudza sprawa spadku, bo nie podpisał on nawet umowy małżeńskiej, ani nie zabezpieczył się finansowo. Następnego dnia zostaje ujawnione ciało Jowity. Wszystko wskazuje na samobójstwo, ale czy na pewno? Nie było tylko dawnej kochanki tego ostatniego, a zarazem jego dawnej gospodyni z nadziejami na małżeństwo, którą Jowita wyrzuciła. Czy zabiła ją pasztetowa, czy miliony „króla pasztetu”? A może jego łase na spadek dzieci? Wszak bycie macochą może być niekomfortowe.