Gregor i klątwa stałocieplnych

Jak bardzo zagmatwane mogą być ścieżki ludzkiego umysłu? Jaką drogę trzeba pokonać, by się z nich wydostać? Czy to w ogóle jest możliwe? Wszystkiego dowiesz się, czytając książkę autorstwa polskiej pisarki Marty Knopik "Pani K.". Życie państwa K. codziennie wygląda tak samo. Pani K. budzi się każdego dnia rano o tej samej porze, a dokładnie o godzinie 3.33. Następnie pije kawę, a potem zajmuje się pracą przy komputerze. Zaczyna od przeglądnięcia zleceń, które ma do wykonania. Gdy dzwoni dzwonek do drzwi, jest to sygnał przerwy na śniadanie. Każdy dzień mija tak samo, aż w końcu wszystkie zlewają się w jedną wielką plamę. Życie Pani K. jest trochę jak życie robota, który każdego dnia ma do wykonania te same zadania. Świat państwa K. nie ma sensu, odkąd zostali zamknięci w niewielkim mieszkaniu, które znajduje się na dziesiątym piętrze. Nie dość, że nie mogą z niego wychodzić, to na dodatek nie mają kontaktu z innymi ludźmi, a żywność dostarczana jest im pod drzwi. Czy z tego świata można się wydostać? "Pani K." jest powieścią klaustrofobiczną i przerażającą, w której można odnaleźć cząstkę samego siebie. Czytając ją, można wczuć się w postać głównej bohaterki, która każdego dnia mierzy się ze strachem, samotnością, brakiem zrozumienia i odrzuceniem. Żyje, choć tak naprawdę niewiele jest w niej życia. Zdecydowanie jest to książka, która daje do myślenia. Czy bohaterka odkryje, dlaczego tkwi we własnym mieszkaniu, i czy w końcu odnajdzie drogę do wyjścia?

"Trzynasty księżyc" to trzeci tom popularnej serii "Żniwiarz". Sięgnij po opowieść przepełnioną słowiańskimi bóstwami i potworami. Sprawdź, jak niebezpiecznie jest żyć, kiedy jest się obrońcą słowian. Jeżeli jeszcze nigdy nie miałeś styczności z mitologią słowiańską we współczesnej literaturze, to naprawdę czas najwyższy nadrobić zaległości. Na rynku wydawniczym co rusz pojawiają się nowości po brzegi wypełnione słowiańskimi wierzeniami, kulturą, jak i stworami rodem z najgorszych koszmarów. Być może o niektórych nigdy przedtem nie słyszałeś, a one są, istnieją w naszej kulturze od prawieków. Przekonaj się sam. A jest w czym wybierać. Jedną z takich książek jest właśnie "Trzynasty księżyc". Główną bohaterką jest Magda, dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która wie, co w trawie piszczy, jeżeli mowa o wszelkiego rodzaju demonach, upiorach czy zmorach. Wszystko to sprawka wujka, który nie kryje się zbytnio z tym, co robi każdej nocy. Feliks, bo to o nim mowa, od wielu lat jest żniwiarzem. Jego zadaniem jest unicestwiać wszystkie nadprzyrodzone istoty, które pojawiają się na ulicach Wiatrołomu i w okolicach. Magda nie odstępuje mu na krok, stara się towarzyszyć wujkowi, kiedy tylko może, aż któregoś dnia okazuje się, że ona sama też jest żniwiarzem. Od tej pory chce indywidualnie stawiać czoła wszelkim demonom, których spotyka na swojej drodze, co nie do końca okazuje się dobrym posunięciem. W trzecim tomie serii "Żniwiarz" autorstwa Pauliny Hendel mamy naprawdę dużo akcji. Więcej polowań, o wiele więcej zagrożeń i jeszcze więcej nowych stworów. Świat wykreowany przez autorkę w poprzednich tomach powoli się zmienia, chodzi po nim coraz więcej demonów, które kryją się w każdym kącie. Nawet zwyczajni ludzie zaczynają odczuwać ich obecność. Magda, jej wujek Feliks oraz chłopak Mateusz mają pełne ręce roboty. Na ziemi pojawia się bóg krainy zmarłych i chce, by ludzie znowu się bali. Bohaterowie będą musieli stawić czoła całej armii krwiożerczych upiorów, aby na nowo wprowadzić porządek. Jakby tego było mało, jest jeszcze Pierwszy, który nieźle sobie pogrywa z Magdą i zdaje się, że ciągle coś knuje. Książka "Trzynasty księżyc" Pauliny Hendel poprzedzona jest 2 tomami: "Pusta noc" oraz "Czerwone słońce".

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

Kass Morgan i Danielle Paige, bestsellerowe autorki „New York Timesa”, stworzyły porywającą, mroczną fantazję w stylu dark academia o prestiżowym stowarzyszeniu czarownic i dziewczynach uwikłanych w świat złowrogiej magii. Kappa Rho Nu nie jest zwykłym studenckim stowarzyszeniem. O jego imprezach krążą opowieści, a bale absolwentów, tradycyjnie organizowane przez jego członkinie, to najbardziej wystawne i spektakularne wydarzenia na kampusie. Ale pod przykrywką luksusowego życia siostry Kappa Rho Nu, zwące się też Krukami, skrywają tajemnicę: są czarownicami. Vivi Deveraux to niepewna siebie studentka pierwszego roku, która nigdy nie zaznała poczucia przynależności. Dołączenie do Kappa Rho Nu może być dla niej szansą na odnalezienie siebie. Natomiast Scarlett Winter, pochodząca z rodziny czarownic, stara się za wszelką cenę sprostać oczekiwaniom matki i zdobyć stanowisko nowej przewodniczącej stowarzyszenia. Po inicjacji Vivi Scarlett staje się jej mentorką. Obie dziewczyny zanurzają się w mroczny krąg krwawych zaklęć, zdrad i złej magii, a do tego w ich niełatwą relację zostaje uwikłany Mason, chłopak Scarlett… Tę książkę pokochają osoby fanowskie uwielbiające: • „Wednesday” • „Chilling Adventures of Sabrina” • „Te wiedźmy nie płoną” • „Magików”

Każdej nocy Księżycowy Królik zamienia życzenia innych w gwiazdy. Ale czuje się coraz bardziej samotny. Chciałby mieć przyjaciół. Czy jego marzenie się spełni? Księżycowy królik to inspirowana koreańskim folklorem ciepła opowieść o przyjaźni i samotności, pracy i zabawie, świetle gwiazd i mroku nocy. „Co widzisz na Księżycu? Niektórym jego powierzchnia przypomina ser, inni dostrzegają tam twarze. W kraju z którego pochodzę, Korei, widzimy na Księżycu zarysy postaci królika, który tłucze ryż na c

Oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o przyjaźni, miłości i odwadze. O wielkości wspomnień, porzuconych marzeniach i nadziei na lepszy los. Troje przyjaciół – Beata, Adam i Szymon – przyjeżdża do niewielkiej miejscowości pod Lwowem, aby poznać przeszłość swoich rodzin. Każde z nich ma inne oczekiwania i cel podróży do miejsca, w którym nigdy przedtem nie byli. Spotykają się ze starszą kobietą – Heleną – która znała ich przodków, a w nich samych dostrzega podobieństwo do przyjaciół z dawnych lat. Jakie historie skrywa kobieta? Jak wojenna zawierucha wpłynęła na losy przodków Beaty, Adama i Szymona? Ile wspomnień jest w stanie pozostać w pamięci na zawsze? Małgorzata Mikos zabiera nas we wzruszającą podróż, pokazując jak bardzo dbać trzeba o przeszłość, by można było budować teraźniejszość.

Mercy Stone nie planowała wracać do rodzinnego miasta. Hazardowe Reno było miejscem, które w ciągu ostatniego roku próbowała wymazać z pamięci. Jednak młoda kobieta ułożyła sobie w głowie plan zemsty osładzający jej konfrontację z bolesną przeszłością. Mercy zamierza obrócić życie przybranej siostry w proch. Zetrzeć w drobny mak szczęście, które niegdyś zostało jej tak bezlitośnie odebrane. A do tego ma posłużyć Gabriel Crade – przyjaciel jej ojczyma, chłopak siostry oraz utalentowany bokser