W owczej skórze

Adam Silvera powraca z nową serią gatunku urban fantasy, która łączy w sobie dwa światy. Jeśli uwielbiacie magiczne stworzenia i niecodzienne wydarzenia dziejące się w ówczesnym świecie, to "Syn nieskończoności" z pewnością Was zaintryguje! Emil i Brighton to bracia, którzy z pozoru niczym się od nas nie różnią. Działają w mediach społecznościowych i tworzą swoje profile na Instagramie czy YouTubie. Brzmi normalnie, jednak w ich świecie nie brakuje magii i to właśnie ona doprowadza braci do wszelakich konfliktów i szalonych przygód. Brighton marzy, aby posiadać magiczne umiejętności, i chce dołączyć do walki z niebezpiecznymi widmami. Są to stworzenia, które chcą wykraść moce. Emil pragnie jedynie spokoju i powrotu do normalności. Wojna staje się coraz bardziej niebezpieczna dla każdego, kto posiada niezwykłe zdolności. Emil niespodziewanie odkrywa swoją moc i dołącza do Iskier - grupy strażników, którzy chcą uwolnić świat od groźnych stworzeń. Braterska miłość i lojalność zostaje wystawiona na próbę... Adam Silvera to amerykański autor, któremu sławę przyniosła jego debiutancka powieść wydana w 2015 roku "More Happy Than Not". Został wyróżniony przez "Publishers Weekly", otrzymał wysokie noty recenzentów, a książka stała się prawdziwym bestsellerem. "Syn nieskończoności" znacznie odbiega od wcześniejszych książek Adama Silvery. Autor po raz pierwszy postanowił sięgnąć po elementy fantastyczne. Dotychczas znany był ze wzruszających powieści obyczajowych.

Przenieś się do serca Paryża, gdzie mroczny kryminał splata się z urokami miasta. W tej opowieści, która łączy kulinarną pasję z tajemniczymi intrygami, główną bohaterką jest Tabitha Knight. Przyjeżdża ona z Detroit, aby odwiedzić swojego dziadka, nie spodziewając się, że jej pobyt w stolicy Francji przybierze dramatyczny obrót. Paryż, znany z romantyzmu i pięknej architektury, staje się tłem dla zagadki, która wciąga czytelników w wir niebezpiecznych odkryć. Zawirowania w Paryżu Tabitha, zachwycona atmosferą miasta, postanawia poznać jego sekrety. Dzięki Julii Child, przyjaciółce i sąsiadce, zaczyna uczyć się sztuki kulinarnej, co wprowadza ją w świat wykwintnych potraw i niezwykłych smaków. Każde danie staje się nie tylko posiłkiem, ale także kolejnym krokiem w odkrywaniu paryskiej kultury. W miarę jak Tabitha poznaje miasto, zyskuje również nowe przyjaźnie i doświadczenia, które wkrótce zostaną wystawione na próbę. Mroczna zagadka Jednak idylliczny pobyt w Paryżu nie trwa długo. W zimowy, grudniowy dzień, w piwnicy zostaje znalezione ciało, a wśród podejrzanych znajduje się nie tylko bohaterka, ale także jej bliscy. Narzędzie zbrodni, nóż należący do Julii, dodaje sprawie dodatkowego dreszczyku emocji. Tabitha, zdeterminowana, by oczyścić swoje imię i uratować swoich przyjaciół, postanawia samodzielnie zbadać tę sprawę. Jej odwaga i inteligencja prowadzą ją przez labirynt paryskich ulic, gdzie każdy krok może być niebezpieczny. Kryminał z nutą kulinarnej pasji Intrygująca fabuła: Połączenie kryminału z elementami kulinarnymi wzbogaca narrację o ciekawe detale. Wyraziste postacie: Tabitha i Julia Child to bohaterki, które przyciągają uwagę i budzą sympatię. Paryskie tło: Szczegółowe opisy miasta przenoszą czytelnika w sam środek paryskiej kultury i atmosfery. Nieprzewidywalne zwroty akcji: Każda strona to nowa niespodzianka, która utrzymuje napięcie do samego końca. To nie tylko książka o zbrodni, ale również o przyjaźni, odkrywaniu pasji oraz odwadze w obliczu niebezpieczeństwa. Jeżeli cenisz sobie złożone fabuły, pełne emocji, a jednocześnie poszukujesz inspiracji kulinarnej, ta historia z pewnością przypadnie Ci do gustu. Czy Tabitha zdoła rozwikłać zagadkę i ocalić siebie oraz bliskich? Przekonaj się sam, zanurzając się w tę pasjonującą lekturę.

Koszmar budzi Debs. Zostawia dzieci w swoich łóżkach i schodzi na dół. W jej kuchni jest mężczyzna trzymający nóż. Ale to nie intruz. To jej mąż, Marc, ojciec jej dzieci. Mężczyzna, którego już nie rozpoznaje. Kiedyś ich różnice były tym, co ich łączyło. On, były oficer z dobrej rodziny. Ona, instruktorka fitness, która wychowała się w mieszkaniu nad pubem. Ale teraz te różnice są przyczyną rozlewu krwi. Marc krzyczy przez sen. A Debs prawie nie wie, kim się stała, ani dlaczego pozwala mu się krzywdzić. Żadne z nich nie jest całkowicie niewinne. Marc jest wyższy, silniejszy i bardziej okrutny, nawiedzany przez wojnę, której nie może zapomnieć, jednak nie ma pojęcia, do czego zdolna jest Debs, gdy stawką jest życie jej dzieci...

I ja mam z tym człowiekiem dożyć końca swoich dni? O nie! Muszę zmienić moje życie. Muszę zapewnić sobie radosną późną starość. Żadnych mężczyzn! Wywodząca się z ziemiaństwa Ewelina popełniła mezalians, wiążąc się z chłopakiem urodzonym na wsi. Co prawda podobnym do Roberta Redforda, ale – jak okazało się po czasie – tylko z urody, nie z charakteru. W wyobraźni Eweliny Robert Redford jest męski i stanowczy, podczas gdy Radek z biegiem lat zmienił się w zaniedbującego higienę osobistą dusigrosza. Analizując swoje małżeństwo, Ewelina dochodzi do wniosku, że pozbędzie się Radka. Jeszcze nie wie, jak to zrobi. Nie chce być rozwódką ani wdową. Chce być jedynie kobietą samotną. Ale nie osamotnioną! Komedia małżeńska, która bawi do łez, a jednocześnie podsuwa nam lustro prawdy i skłania do refleksji nad własnymi związkami i relacjami. W tej przewrotnej, zaskakującej, zabawnej i mądrej powieści występują charakterne i specyficzne postaci, a gorzka proza życia okraszona została humorem. Polecam serdecznie, to będzie przebój tego lata!

Jeśli pamiętacie czasy "Czterdziestolatka", piosenki z sensem, wybitne skecze kabaretowe, a przy tym, być może, jesteście z pokolenia autora - ta książka musi się znaleźć na Waszych półkach! Zapomniany świat audycji radiowych z lat siedemdziesiątych, kiedy radio było w prawdziwym rozkwicie i działało na ludzką wyobraźnię, oraz magię twórczego, choć ograniczonego PRL-u przywołuje Stefan Friedmann - jeden z najbardziej cenionych polskich satyryków o charakterystycznym, chropowatym głosie. Podróż do czasów, kiedy słowo, dowcip, aluzja i metafora znaczyły znacznie więcej niż dziś, pozwala na obserwację: sposobu pracy w środowisku radiowym, absurdów dnia codziennego w PRL-u, inspiracji w siermiężnej rzeczywistości PRL-u, relacji towarzyskich i zawodowych wśród wybitnych ludzi polskiej kultury, w jaki sposób satyra pomagała przetrwać w czasach opresji, ludzi, którzy przy braku dostępu do paszportów potrafili być naprawdę szczęśliwi, wyrafinowanych sztuczek w walce z cenzurą.

To brzmi jak dobry początek powieści: w niejednoznacznych okolicznościach umiera autor kryminałów. Sęk w tym, że wkrótce ciało Daniela Kasprzaka ginie i trudno ustalić, czy był to wypadek, morderstwo, czy może… mistyfikacja? Tymczasem jego nowa książka sprzedaje się znakomicie. Kluczowe wydaje się pytanie, jaką rolę w tych wydarzeniach odgrywa Laura, bliska znajoma zaginionego autora. Czy mówi wszystko, co wie? A może jest klasyczną femme fatale rodem z kryminałów noir? Prowadzący śledztwo komisarz Wit Nawrocki musi odnaleźć się w na pozór niewzbudzającym podejrzeń środowisku pisarzy i wydawców, blogerów i czytelników odwiedzających targi książki oraz książkową giełdę na pchlim targu. Tymczasem podczas sadzenia lasu Prawiek, upamiętniającego Nagrodę Nobla dla Olgi Tokarczuk, zostają znalezione zwłoki. Atmosfera gęstnieje jak jesienna krakowska mgła.

Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? HENRI TROYAT – wybitny francuski pisarz, historyk i biograf pochodzenia rosyjskiego, laureat Nagrody Goncourtów, członek Akademii Francuskiej, znawca dziejów Rosji, autor wielu powieści oraz biografii, m.in. Piotr Wielki, Katarzyna Wielka, Aleksander I, w zapierającej dech w piersi opowieści ożywia fascynującą i kontrowersyjną postać, a wokół niej zgiełk bitew, barbarzyński przepych dworu, mroczną atmosferę izb tortur. Odkładamy tę książkę oszołomieni zawartą w niej namiętnością, drapieżnością i tajemnicą...

Ustka, lato 1994 roku. Wracająca do domu dwunastoletnia Agata Wierzbicka zostaje brutalnie zamordowana. Zadanych ran nie da się zliczyć, a porzucone na plaży ciało rozszarpują głodne mewy. Dwadzieścia pięć lat później, po odsiedzeniu wyroku za tę zbrodnię, Hubert Malcer opuszcza więzienie. Kiedy po kilku miesiącach w okolicy dochodzi do tajemniczego zniknięcia młodej kobiety, wskazanie sprawcy wydaje się oczywiste. Jednak policyjne śledztwo nie przynosi efektu. Adam Szulski, zawieszony w pełnieniu obowiązków komisarz stołecznej policji, odpowiada na wiadomość dawnego przyjaciela z Ustki i rusza na poszukiwania. Rodzinna tragedia Szulskiego, z której wciąż się nie otrząsnął, obcy teren i wściekli ludzie, którzy chcą szybkiego skazania Malcera – wszystko sprzysięga się przeciwko rozwiązaniu zagadki. Tymczasem kolejne morderstwo gmatwa sprawę coraz bardziej. Jak daleko trzeba się cofnąć, aby rozliczyć przeszłość? Często odpowiedzi na trudne pytania przychodzą w niechcianych snach i mrocznych wizjach. Po lekturze tej powieści krzyk mew już nigdy nie będzie brzmiał tak samo… "Gdybym mógł wyrzucić tamte wspomnienia z pamięci, zrobiłbym to bez wahania. Od lat męczą mnie obrazy tego dziecka, ślicznej blondyneczki znanej z występów grupy tanecznej, której aksamitne niegdyś loki utytłano mokrym piachem, a twarz przyciśnięto do ziemi. Ciało porzucono jak worek śmieci. Tak się nie godzi. Dzieci nie powinny umierać w taki sposób. Nikt nie powinien. Gdybym mógł zapomnieć, byłbym szczęśliwy…" fragment tekstu