W umyśle mordercy. Cień bestii

Kapitalizm mówi, że każdy może stać się bogaty, jeśli tylko będzie miał na siebie dobry pomysł i zabierze się do niego z wielkim oddaniem. Czasem tak jest, a czasem trafiamy na stanowiska, które zwyczajnie nie mają żadnego sensu. Bardzo często nie są potrzebne nikomu, a ich efekty nie mają znaczenia w żadnym aspekcie. Zakład pracy nigdy nie jest miejscem, w którym chcemy być, a jednak wciąż tam pozostajemy. Z humorem i smutkiem poczytaj o tym w książce "Każda praca hańbi. Pozdrowienia z późnego kapitalizmu". Książka ta została napisana przez osobę, która niegdyś była naiwnym studentem socjologii. Naiwnym, bo sądził, że praca jest, jak go uczono, celową i rozumną działalnością człowieka. Nie ma to wiele wspólnego z rzeczywistością, z którą się spotkał. Dookoła niego były jedynie nadmierna władza, taśmowa powtarzalność czynności, eksploatacja i ciągłe specjalizacje, które nie miały żadnego sensu. W prosty sposób można to nazwać kretynizmem, który rozwija się nadzwyczaj dobrze. Jest to zbiór przemyśleń osoby, która przeszła przez różne stanowiska w swoim życiu. Zaczynała od sprzedaży na stoisku z okularami przeciwsłonecznymi, przeszła przez bycie wykładowcą na katolickiej uczelni, aby znaleźć się w korporacyjnym świecie zachodniego kapitału. Opowieść ta, choć smutna, jest też przepełniona gorzkim humorem.

33-letni Janusz to pracownik korporacji, prywatnie nieszczęśliwy i wycofany społecznie singiel. Jego życie odmienią cztery kobiety i zawiązane z nimi intensywne, następujące po sobie relacje. Każda z kobiet jest całkowicie inna, każda dostarczyła mu nowych doświadczeń i zmieniła w pewien sposób. Wśród nich jest Lena, która okaże się sprawczynią największego zamętu. „Miłości w korporacji” to niezwykła opowieść o problemie, który dotknął wielu. Problemie stworzenia stabilnego związku opartego na dojrzałej miłości. Autor historii zrobił to w sposób nietuzinkowy, nie stroniąc od humoru, bawiąc się literacką konwencją i nie bojąc się zawrzeć w treści książki cząstki własnego życia.

Poszukujesz idealnie lekkiego kryminału? A może interesujesz się polską literaturą z dreszczykiem? W takim razie pozycja "Za cenę śmierci" jest pozycją, która znakomicie wpisze się w Twój gust! "Za cenę śmierci" Małgorzaty Rogali to drugi tom z ekscytującego cyklu "Pełnia Tajemnic". Przedstawia zagadkowe historie małego miasteczka Pełnia, ekscytuje i sprawia, że nie można się oderwać od czytania! Książka wciągnie każdego fana kryminałów, a może nawet przyciągnie i zainteresuje tych nieprzekonanych. Małgorzata Rogala świetnie prowadzi historię, bez przesadnego nadęcia, ale z nutą grozy i oczekiwania, co wydarzy się później. "Za cenę śmierci" opowiada historię tajemniczego pensjonatu nad jeziorem, do którego przyjeżdżają liczni turyści. Osoby z różnymi charakterami przybywają w celu poszukiwania tajemniczego skarbu: zabytkowej porcelany. Pobyt wydaje się sielanką do momentu, kiedy dochodzi do zabójstwa jednego z letników. Podkomisarz Monika Giewosz postanawia wyśledzić i schwytać mordercę. W tym celu będzie musiała ponownie zmierzyć się ze swoimi lękami i traumami z przeszłości.

Śmiertelne niebezpieczeństwa, fantastyczne wyzwania, magiczne istoty. Bruno Scozzi, rycerz i wędrowiec, staje w obliczu tajemnicy grożącej śmiercią jemu i wszystkim jego przyjaciołom. Ze wszystkich sił próbuje znaleźć rozwiązanie, jednak nie jest łatwo wziąć na barki taką odpowiedzialność. A komplikacje się mnożą. Dlaczego interesują się nim wysłannicy zakonu joannitów? Jak należy odczytać list sędziwego arabskiego maga? Dlaczego po bezdrożach Malty przemykają istoty z innego świata? I co się kryje w głowie byłej klaryski Soave? Wszystkie te dylematy zejdą jednak na dalszy plan, gdy na horyzoncie pojawią się obce, przez nikogo nieoczekiwane żagle. Pozycja obowiązkowa dla miłośników mrocznych fantasy, rycerskich przygód i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

KONTYNUACJA BRAWUROWYCH PSÓW PANA! Determinacja jest kobietą. Przygoda. Magia. Przyjaźń. Tajemnica. Śmierć. Rok 1633. Niemiecka szlachcianka Katarzyna von Besserer, która straciła zarówno rodzinę, jak i ziemię, znajduje schronienie na uniwersytecie w Lejdzie, gdzie rozpoczyna naukę w dziedzinie magii zwanej eteromancją. Znudzona teorią, ale uzdolniona w czarodziejskich praktykach dziewczyna poznaje wpływowych ludzi, którzy mogą jej pomóc odzyskać utracone dziedzictwo. Zdeterminowana, nie ma pojęcia, że jest obserwowana przez kogoś, kto od dłuższego czasu jej poszukiwał… Równolegle przebywający w Schweinfurcie najemnik Schenk, oddelegowany do sił specjalnych księcia Wilhelma Heskiego, bada sprawę tajemniczej bariery, która pojawiła się w rejonie środkowych Niemiec, otaczając kawał tamtejszych ziem. W wyniku śledztwa Schenk natrafia na ludzi skłonnych go przez barierę przeprowadzić. Podróż ta okaże się początkiem koszmaru. W Księstwie Różanego Krzyża Marcin Świątkowski kontynuuje swoją opowieść o ludziach, którym nie w smak są role ofiar ewoluującej na ich oczach wielkiej historii. Czasem utrata wszystkiego może być początkiem wielkiej przygody. Przygoda z reguły niesie ze sobą niebezpieczenstwo. Bywa, że śmiertelne.

Osobistość i Osobliwość. Fascynująca opowieść o twórcy „Pamiętnika z powstania warszawskiego”. Nie pasował do żadnej formacji – ani poetyckiej, ani politycznej. Nie czytał gazet ani nie słuchał radia. Nie żył sam, choć był samotnikiem. Solista w zespole. Podglądał, podsłuchiwał, czerpał z cudzej sztuki, ale tworzył wyjątkowo. Outsider i everyman. Piewca zwyczajności, który teatralizował rzeczywistość. Artysta, który stapiał się ze swoim pisaniem, aż w końcu się w nim rozpłynął. Tadeusz Sobolewski stworzył osobistą opowieść o jednym z najoryginalniejszych twórców XX wieku – Mironie Białoszewskim. Miał to szczęście, że należał do legendarnego „pomocnego kolektywu”. Był jednym z pierwszych odbiorców jego dzieł, niemal kimś z rodziny. Dlatego mógł opisać nie tylko Mirona poetę i artystę, ale przede wszystkim pokazać jego prywatną twarz – przyjaciela, sąsiada, a nawet zakochanego. Dzięki temu możemy zrozumieć fenomen człowieka, który jednocześnie szokował i inspirował, onieśmielał i zdumiewał, zachwycał i przerażał. Książka nominowana do Nagrody Literackiej Nike 2013

Zmiany pór roku od dawien dawna były świętowane lub opłakiwane, gdyż przynosiły lub odbierały cenne rzeczy. Niezależnie od tego, co zostanie zabrane, dla kogoś może mieć to ogromne znaczenie. Zapoznaj swoje dziecko ze zmianami, które nieuchronnie czekają je w życiu, i pokaż, jak warto sobie z nimi radzić. Książka "Zieleń" to idealny sposób na poznanie tej uniwersalnej prawdy o życiu - wszystko się zmienia. Edzio uwielbia biel, gdyż oznacza ona możliwość jazdy na jego szybkich i błyszczących sankach - nikt nie jest w stanie go prześcignąć, co chłopcu niezwykle się podoba. Niestety, szczęście nie trwa wiecznie. Śnieżne piedestały Edzia nagle zostają zastąpione przez delikatne znamiona zieleni, które w niedługim czasie przekształcają się w całe jej połacie. Sanki Edzia już nie radzą sobie tak dobrze. Przegrywają teraz z rowerami, a on nic nie może na to poradzić. Edzio postanawia zrobić wszystko, aby znów być najszybszym. Nieoczekiwanie jednak zmienia się coś więcej niż kolor świata. Jest to książka, która pokazuje nieuchronność i wagę zmian. Przekazuje również wartość cieszenia się każdą chwilą, niezależnie od przeciwności losu.

Zatrzymałam się i przeczytałam jeszcze raz, dłonie mi drżały, kiedy wpatrywałam się w tę okropną wiadomość. Na kartce wydrukowano tylko cztery słowa, tak małymi literkami, że prawie je przeoczyłam. On cię nie kocha. Marzyłam o tym dniu – o ślubie z Adamem, moją miłością od dzieciństwa. Nie miałam pojęcia, że mój idealny dzień zmieni się w koszmar. Tak bardzo cieszyłam się, przygotowując zaproszenia na ślub. Nie wiedziałam, że zapraszam kogoś, kto miał zniszczyć ten dzień. Nie mogłam się doczekać, kiedy powiem „tak”, otoczona przez ukochane osoby. Nie wyobrażałam sobie, że jedna z nich zechce mnie skrzywdzić. To miał być pierwszy dzień reszty mojego życia. Nigdy nie sądziłam, że okaże się równie ostatnim dniem życia, jakie dotąd znałam. Kiedy wychodzi na jaw prawda, która szokuje zebranych gości i rozrywa moje serce na strzępy, czy szczęśliwe zakończenie jest w ogóle możliwe?