Monday nie przyjdzie

Dziesięć rozdziałów, liczne zbiegi okoliczności i tylko jedna główna bohaterka: miłość w czasach whatsappa. Pewnego wieczoru Stefano odbiera wiadomość od tajemniczej dziewczyny, która proponuje mu spotkanie, choć nie chce zdradzić, kim jest. To daje początek całej kaskadzie opowieści. Anna i Ludo, Ludo i Chiara, Chiara i Matilde, Matilde i Andrea. Za każdym imieniem stoi inna historia, inne rozterki, radości i smutki codzienności, duety i trójkąty miłosne. Ale łączy je jedno – próba zrozumienia tego, co przytrafia się w życiu. I poradzenia sobie z tym.

"Late to the Party" Kelly Quindlen to poruszająca powieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, w której tematyka nawiązuje do LGBT i samoakceptacji. Stanowi pozycję obowiązkową dla nieśmiałych i wycofanych nastolatków, którzy wciąż porównują się z innymi na własną niekorzyść. Codi Teller ma siedemnaście lat i przeświadczenie, że w jej życiu coś poszło nie tak. Na pewno nie spodziewała się bowiem, że będzie tak nieszczęśliwą nastolatką. Nigdy nie zdarzyło jej się zarwać nocy na mieście ani nawet pójść na prawdziwą imprezę. Nie ma też na koncie pocałunku, a problemem nie jest fakt, że zawsze podobały jej się dziewczyny. Razem z dwójką przyjaciół spędza cały wolny czas w piwnicy, gdzie wspólnie oglądają seriale na Netfliksie, kompletnie pomijając uczestnictwo w prawdziwym życiu na zewnątrz. Pewnego razu przyjaciele proponują jej wyjście na imprezę, do czego jest bardzo sceptycznie nastawiona. W końcu imprezy są dla osób heteroseksualnych, które cieszą się mniejszą lub większą popularnością. Kiedy decyduje się tam pójść, odkrywa, że jeden z popularniejszych chłopaków jest gejem. Rozwija się między nimi prawdziwa przyjaźń, która może zmienić życie dziewczyny.

A jeśli wszystko, co o sobie myślisz, okaże się nagle nieprawdą? Frances uczy się jak szalona, całymi dniami ślęczy nad książkami. Za nic nie pozwoli, by coś stanęło jej na drodze do osiągnięcia celu: traumatyczna przeszłość, przyjaciele albo ona sama, czy raczej ktoś, kto skrywa się w zakamarkach jej duszy. W uporządkowany świat Frances zaczynają jednak wkraczać wątpliwości i rozterki, gdy pewnego dnia spotyka Aleda, twórcę swojego ulubionego podcastu. Dziewczyna po raz pierwszy w życiu doświadcza prawdziwej przyjaźni, po raz pierwszy też ma odwagę spojrzeć szczerze w głąb siebie. Teraz Frances próbuje odkryć, kim tak naprawdę pragnie być, ale dobrze wie, że przedtem musi stawić czoło przeszłości, raz na zawsze się z nią rozprawić i móc wreszcie być po prostu sobą. Alice Oseman to najbardziej rozpoznawalny i przejmujący głos pokolenia. We wszystkich swoich powieściach podejmuje tematy tożsamości, różnorodności i wolności wyboru.

Historia o poszukiwaniu siebie, poznawaniu świata i podejmowania masy trudnych decyzji. Jak wiele w życiu dwójki młodych ludzi może zmienić jedno spotkanie? "I Was Born for This" to kolejna poruszająca powieść autorstwa Alice Oseman. Choć nie zabraknie zabawnych momentów, znajdzie się też sporo wzruszeń i szczerych uczuć, płynących prosto z serca. Angel Rahimi całe swoje życie podporządkowuje pop-rockowemu zespołowi o nazwie The Ark. Nic dziwnego: w końcu trio tych przebojowych chłopaków podbija cały świat. Szkoda jednak, że rodzina dziewczyny, wierna muzułmańskim tradycjom, zupełnie nie pojmuje jej fascynacji. Właściwie to nawet nie stara się pojąć, uważając, że ta dokonuje bardzo złych wyborów. Tymczasem Angel, należąca do fandomu The Ark, dzięki swojej miłości do zespołu odnalazła pokrewną duszę, Juliet, a także z lekkością może realizować swoje marzenia. Jimmy Kaga-Ricci to frontman zespołu The Ark. Grając u boku dwóch przyjaciół, czuje, że się realizuje i podąża za tym, czego naprawdę pragnie. Mimo to, cały czas pozostaje w nim niepokój, w związku z tym, co dzieje się w jego życiu prywatnym. I choć zarówno fani, jak i przyjaciele zaakceptowali to, że jest osobą transseksualną, nie wszystko jest tak oczywiste, jak by chciał.

Marigold ucieka przed duchami. Widma jej dawnego życia wciąż ją prześladują, ale przeprowadzka z rodziną, w zupełnie inne otoczenie, może być dla niej nowym początkiem. Jej mama przyjęła nową pracę, która zapewnia bezpłatne zakwaterowanie, a Marigold musi teraz dzielić przestrzeń ze swoją nową rodziną, w tym nieznośną, dziesięcioletnią przyrodnią siostrą Piper. Odnowiony, piękny dom, położony w mieście pełnym ruin, ma swoje sekrety. Przedmioty znikają, drzwi otwierają się same, a w pomieszczeniach unosi się nieprzyjemny zapach, który zdaje się zauważać tylko Marigold. Co gorsza, Piper ciągle mówi o nowej przyjaciółce, która nie chce w posiadłości nowych lokatorów, a w szczególności Marigold. Mari dowiaduje się, że zagrożenie nie ogranicza się do ulicy, przy której teraz mieszka. Miasteczko też ma swoje tajemnice. A one zawsze wyjdą na jaw. Nawet przez najmniejsze szczeliny. Ale „uciekać przed duchami” to tylko metafora, prawda?

Griffin cierpi na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Uwielbia Harry’ego Pottera i liczby parzyste. Theo jest fanem „Gwiezdnych wojen” i wierzy w światy równoległe. W którymś z nich na pewno wciąż żyje. W którymś z nich obaj nadal są szczęśliwi. Jednak nie w tym. Tworzyli parę idealną. Bajka skończyła się, gdy Theo wyjechał na studia do Kalifornii i poznał nowego chłopaka. Tam też wydarzył się tragiczny wypadek, który zmienił wszystko. Życie Griffina w jednej chwili przeistoczyło się w równię pochyłą. Jedyne, co mu zostało, to żal i sekrety. Na domiar złego, jego ból jest w stanie zrozumieć tylko Jackson – nowy chłopak Theo z Kalifornii. Żeby budować jakąś przyszłość, Griffin musi stawić czoło przeszłości. Przeszłości, która wydarzyła się naprawdę, a nie tej, którą chciałby pamiętać. Adam Silvera stworzył wzruszającą opowieść o miłości, stracie i żalu.

Mówi się, że miłość od nienawiści dzieli jeden krok. Tak jest i w tym przypadku. "She Drives Me Crazy" to opowieść o dwóch dziewczynach, które zapałały do siebie... niechęcią. Los jednak sprawił, że musiały wejść w układ, który miał być dla obu korzystny. Jednak nie wzięły pod uwagę, że gdy w grę wchodzą uczucia, nic nie idzie według planu. Scottie jest koszykarką, a jej drużyna właśnie przegrała mecz. Do tego była to porażka z drużyną jej byłej dziewczyny. Po tym wydarzeniu Scottie dochodzi do wniosku, że nic gorszego już jej nie spotka tego dnia. Jak się okazuje - nic bardziej mylnego. Zaraz po meczu wjeżdża w zderzak samochodu swojej szkolnej nemezis, czirliderki Irene Abraham. Scottie i Irene mają wspólną przeszłość, co sprawia, że niezbyt za sobą przepadają. Z powodu uszkodzenia samochodu Irene, muszą razem podróżować do szkoły. Samochód musiał zostać oddany do naprawy, a Scottie musi robić za taksówkę. Dziewczyny z czasem zaczyna coś łączyć. Jedna marzy o odegraniu się na byłej dziewczynie, druga potrzebuje pieniędzy na naprawę samochodu. Wchodzą w związek, który początkowo ma być tylko na pokaz. Czy taki będzie do końca?

Nie było w ostatnich latach głośniejszej historii. Mariusz, nazwany przez media „polskim Fritzlem”, przez dwa lata więził żonę w piwnicy. Gdy sprawa wyszła na jaw, okazało się, że prokuratura maltretowanej kobiecie – oraz jej córce – trzykrotnie nie uwierzyła. Katarzyna Włodkowska, autorka głośnego reportażu prasowego „Dom zły”, kilka lat pracowała nad książką, w której stara się odpowiedzieć na kluczowe pytanie – czy rodzina i sąsiedzi wiedzieli? „Na oczach wszystkich” to świetnie udokumentowany reportaż, oparty na dowodach, relacjach, rozmowach z prokuratorami, policjantami, psychologami i osobami z najbliższego otoczenia sprawcy. To opowieść o tym, jak rodzi się zło, próba dotarcia do źródeł znieczulicy instytucji zobowiązanych do reagowania, portret lokalnej społeczności. Włodkowska pokazuje też, jak trauma wpływa na życie, porusza kwestię dziennikarskiej odpowiedzialności i podejmuje się rekonstrukcji przełomowych momentów śledztwa wszczętego po publikacji jej reportażu. Śledztwa, w którym decydująca okazała się psychologia zapachu i pamięci. Koszmar, który spotkał Ewę, główną bohaterkę książki, mógł wydarzyć się wszędzie. Autorka „Na oczach wszystkich” opisuje, jak wiele okoliczności musiało się zbiec, żeby wydarzył się właśnie w tym konkretnym miejscu, na Kaszubach. „Jest to – bez wątpienia – jedna z najważniejszych i najlepszych książek, nie tylko reporterskich, jakie ukazały się w Polsce w tym roku”. Michał Nogaś „Dreszczowiec, kryminał, a najbardziej akt oskarżenia z sugestią jak najsurowszego wyroku dla wymiaru sprawiedliwości w pewnym zakątku Polski. Książka powinna być lekturą obowiązkową dla wszystkich policjantów, pracowników pomocy społecznej, całego sądownictwa oraz studentów prawa i resocjalizacji. Takiego „na oczach wszystkich” nie wyobraziłby sobie ani Dante, ani Bosch i Goya. Ani sam Belzebub. Jednocześnie jestem zachwycona językiem autorki. Opowiedziała te historie po ludzku, nie wpadając w ckliwość albo żargony różnych służb”. Ewa Woydyłło-Osiatyńska