Tajemniczy pan Nakamoto. Kim jest genialny twórca kryptowaluty?

Czy chcesz o tym porozmawiać to niezwykła lektura, która zabiera czytelnika w głąb emocjonalnego świata psychoterapii. Autorka, Lori Gottlieb, w bardzo osobisty sposób dzieli się swoimi doświadczeniami zarówno jako terapeuta, jak i pacjent. Kiedy jej życie nagle się zmienia, a ona sama staje się osobą potrzebującą wsparcia, odkrywa, że dylematy, z którymi zmaga się jej pacjent, są zaskakująco zbliżone do jej własnych problemów. To wciągająca opowieść o poszukiwaniu sensu i sposobach radzenia sobie z trudnościami, które mogą dotknąć każdego z nas. Emocjonalna podróż przez kryzys W książce autorka zabiera nas w emocjonalną podróż, w której towarzyszymy jej oraz jej pacjentom w zmaganiach z zagubieniem, złością i strachem. Dzięki szczerości i empatii, Gottlieb ukazuje, jak ważne jest zrozumienie własnych emocji, nawet dla kogoś, kto na co dzień pomaga innym. Każdy rozdział to krok w głąb psychiki, który zmusza do refleksji i stawia pytania o nasze własne życie oraz relacje z innymi. Przełamywanie barier w komunikacji Jednym z kluczowych tematów poruszanych w książce jest trudność w mówieniu o własnych uczuciach. Autorka z humorem i przenikliwością bada, dlaczego nawet doświadczona terapeutka ma problem z otwarciem się na swoje emocje. Jakie mechanizmy obronne stosujemy, aby uniknąć konfrontacji z tym, co naprawdę czujemy? Czy łatwiej jest pomagać innym, gdy zrozumiemy obie perspektywy – terapeuty i pacjenta? Te pytania skłaniają do głębokiej analizy i mogą pomóc wielu czytelnikom w ich osobistych zmaganiach. Odkrywanie prawd i kłamstw Książka oferuje unikalną możliwość zajrzenia do gabinetu psychoterapeutycznego i doświadczenia złożoności ludzkiej psychiki. Gottlieb ukazuje, jak często wmawiamy sobie oraz innym różne prawdy, które mogą być dalekie od rzeczywistości. Każda strona zachęca do przemyśleń i stanowi inspirację do poszukiwania własnych odpowiedzi na trudne pytania. Autorka z wdziękiem przemyca swoje obserwacje, które mogą być pomocne nie tylko osobom pracującym w zawodach pomocowych, ale każdemu, kto pragnie lepiej zrozumieć siebie i innych. „Czy chcesz o tym porozmawiać” to książka, która łączy w sobie osobiste doświadczenia z uniwersalnymi prawdami. Zachęca do refleksji nad własnymi problemami i relacjami, oferując jednocześnie wsparcie i zrozumienie. To idealna lektura dla tych, którzy poszukują inspiracji i pragną zgłębić tajniki ludzkiej psychiki. Jeśli chcesz poznać świat emocji z dwóch perspektyw, ta pozycja z pewnością dostarczy Ci niezapomnianych wrażeń.

Od 2003 roku Irak kojarzy się z permanentną wojną. Gdy w 2014 roku przy niemal zerowym oporze armii irackiej dżihadyści zajęli Mosul i Tikrit, podniosły się liczne głosy, że Irak jako państwo jest już skończony, a rozpad na trzy regiony kontrolowane przez Kurdów, szyitów i sunnitów pewny. W 2017 roku sytuacja wyglądała już jednak zupełnie inaczej. Armia iracka stała się silna i wyparła Państwo Islamskie z Mosulu, a Kurdowie nawet pomimo przeprowadzenia referendum niepodległościowego nie zdecydowali się na secesję. Sytuacja w Iraku zaczęła się poprawiać, choć nie zawsze chciano to dostrzec za granicą. Allah akbar to nie tylko opowieść o ostatnich etapach kampanii odbijania Mosulu, lecz także próba zmierzenia się z fałszywym obrazem Iraku państwa, zdaniem Zachodu, sztucznego i skazanego na wojnę, gdzie na każdym rogu czai się terrorysta, szyici i sunnici skaczą sobie do gardeł, a między zniszczonymi budynkami przejeżdżają pancerne wozy stacjonujących wojsk.

„Gdyby Tokio było facetem, wzięłabym ślub z Tokio”. Dziennikarka Marie Machytková kreśliła znaki hiragany, szukając metody na odstresowanie, tymczasem dość nieoczekiwanie… znalazła miłość: zakochała się w kulturze Japonii – i ta fascynacja wywróciła jej życie do góry nogami. Jak daleko może zaprowadzić niewinna decyzja o nauce kaligrafii? Dlaczego Japonia ma moc niszczenia i ratowania jednocześnie? I jak to jest być zupełnie samą w obcym świecie, w którym nawet uścisk dłoni jest intymnym gestem? To bardzo osobista opowieść o japońskich tradycjach i obyczajach, codziennym życiu w Tokio i pułapkach czyhających na turystów w Kraju Kwitnącej Wiśni. Autorka nie unika tematów trudnych, pisze otwarcie o podejściu Japończyków do seksualność, a także o problemach młodego pokolenia, rozdartego pomiędzy kulturą Wschodu i Zachodu. Wspaniała historia – nie tylko o Japonii! „Serdecznie polecam – nie tylko osobom ciekawym świata i Dalekiego Wschodu, ale też po prostu miłośnikom dobrej literatury”. Marcin Bruczkowski, autor bestsellera „Bezsenność w Tokio”

Na podstawie tej historii powstał serial NETFLIX „Ocet jabłkowy”. Prawda, która obnażyła kłamstwa branży wellness. Przedsiębiorczyni. Inspiracja. Guru. Młoda Australijka, Belle Gibson, podbiła serca setek tysięcy ludzi, twierdząc, że pokonała raka mózgu dzięki zdrowej diecie i sile pozytywnego myślenia. Stała się gwiazdą Instagrama, ikoną ruchu wellness, autorką bestsellerowej książki i twarzą aplikacji promowanej przez samo Apple. A wszystko to zbudowane było na kłamstwie. Gibson nigdy nie chorowała na raka. „Kobieta, która oszukała świat” to pasjonujący reportaż śledczy, który odsłania kulisy jednego z największych oszustw ery mediów społecznościowych. To opowieść o charyzmatycznej oszustce, ale też o nas – o tym, dlaczego tak łatwo uwierzyliśmy w jej historię. Dziennikarze Beau Donelly i Nick Toscano prowadzą nas przez świat złudzeń, pseudonauki i potężnego przemysłu nadziei, który rozkwita na Instagramie i YouTube. To nie tylko historia jednej kobiety, ale też przestroga przed fałszywymi prorokami, którzy żerują na ludzkim cierpieniu. Szokująca. Prawdziwa. Niezapomniana.

„Pragniesz przeżyć przygodę swojego życia? Z nami zwiedzisz bunkry i poczujesz się jak Janek z Czterech pancernych!” – krzyczy tandetna ulotka. Manewry wojskowe, military shows, paintball dla znudzonych pracowników korporacji. Życie po życiu radzieckich poligonów, państwa w państwie, które rozporządzało nie tylko czołgami, śmigłowcami i głowicami atomowymi, ale prowadziło także szpitale, szkoły, kina i piekarnie. Po jednej stronie muru tęskniący za domem żołnierze, często niezdyscyplinowani, niedożywieni i prowadzący nielegalne biznesy, po drugiej – Polacy zbuntowani wobec agresji radzieckich sąsiadów, ale też skłonni do romansów i przyjaźni ponad podziałami. Julia Wizowska – urodzona w Kazachstanie i wychowana w duchu szacunku dla sowieckich wojskowych, oraz Grzegorz Szymanik – Polak, wyrosły w pogardzie do armii radzieckiej, przybliżają historie bohaterów zza obu stron muru. Opisują życie w radzieckich bazach wojskowych i pokazują, w jaki sposób koszary „nieproszonej armii” stawały się przez dekady codziennym elementem otaczającego nas krajobrazu. W ten sposób powstała reporterska opowieść o tym, co wrasta w człowieka niezauważone i potrafi być trwalsze niż beton i wieczne imperia.

Fascynujący reportaż o organizacji, która zmieniła Bliski Wschód Ignorancja polskich służb i niewiedza o prawdzie dotyczącej Państwa Islamskiego doprowadziła do oskarżenia o ekstremizm Marokańczyka od lat mieszkającego w Polsce. „Terrorysta ISIS zatrzymany w Rybniku“ – tak o Mouradzie ben Brachimie pisała prasa w 2016 roku. Czy słusznie? Ta książka to jednak coś więcej niż sądowa kronika jednego z najbardziej sensacyjnych procesów ostatnich lat – to relacja z najważniejszych miejsc związanych z działalnością ISIS, która wciąga czytelnika w ten przerażający świat. Świat, który autor miał okazję poznać w trakcie trzyletniej podróży po Iraku i Syrii. Gruzy kalifatu to gruzy irackiego Mosulu i syryjskiej ar-Rakki, w których dżihadyści na zawsze pozostawili po sobie ślad. To przedstawienie prawdziwego, codziennego życia w Państwie Islamskim, poruszające ludzkie historie i kulisy wojny z ISIS – jej przyczyny, przywódcy i bitwy, jakie stoczyła organizacja.

„Gdy wojna raz przyjdzie do twojego domu, już nie chce z niego wyjść. Jest jak uciążliwy pasożyt, którego nie da się pozbyć. Zazwyczaj, gdy cichną działa i stygną lufy karabinów, nie zostawia nic z dawnego życia. Wojny trwają długo, ludzie uczą się z nimi żyć, mają złudną nadzieję, że momenty ciszy oznaczają lepsze jutro. Ono jednak nie nadchodzi, chwila spokoju to najczęściej tylko zapowiedź, że ich świat znowu się wywróci”. - Paweł Pieniążek Paweł Pieniążek, doświadczony reporter, dziennikarz i korespondent wojenny. Zjeździł Ukrainę, Afganistan, Górski Karabach. Przez kilka lat śledził losy jedenaściorga bohaterów złapanych w pułapkę konfliktu, który nie chce się zakończyć. Opowiedziana przez Pieniążka historia pokazuje przerażającą codzienność wojny widzianej oczami zwyczajnych ludzi. 11 bohaterów, 3 państwa, 3 miasta, 3 konflikty – jedna wojna. Wojna, która nie chce odejść „Wojny – jak sugeruje autor tego tomu – są czasem jak rośliny. Zapuszczają korzenie i pączkują. Wyrastają jednak z różnych nasion – ludzkiej chciwości, uprzedzeń, żądzy władzy, negatywnych emocji i złych idei. Zatruwają życia, a potem przejmują nad nimi władzę. Niemal zawsze zaskakują, bo nikt naprawdę nie jest na nie gotowy. Jak już raz wybuchną – lubią wracać. O tym wszystkim przeczytacie w znakomitym reportażu Pawła Pieniążka o Afgańczykach, Ukraińcach i Ormianach. To historie przede wszystkim o doli człowieka. O utracie bliskich i miejsca na Ziemi, o przesiedleniach i pragnieniu odrobiny normalności. Być może najgorsze w życiu bohaterów tej książki jest to, że wojna zapuszcza korzenie w ludzkich głowach. Że pozostaje w nich na zawsze – a przez to staje się czymś „normalnym”. - Artur Domosławski „Wojna nadciąga. Ludzie to czują. Pytają, czy będzie, i nie mogą uwierzyć w żadną odpowiedź. Czekają na nią tam, gdzie dotąd byli bezpieczni: we własnych domach. Pieniążek jest z nimi w Afganistanie, Ukrainie i Górskim Karabachu. Składa wielką historię ze zwykłej codzienności. Daje swoim bohaterom czas: na zawahanie, pocałowanie drzwi, pożegnanie z dawnym życiem. Wie, że z wojną łatwo się nie rozstaną”. - Anna Goc „Jasne, wiele razy słyszeliśmy wytarty frazes, że jakąś książkę „czyta się jak dobry thriller” – na ogół to nie była prawda. Ale z Wojną w moim domu tak właśnie jest. Pieniążek spędził dekadę w rejonach objętych konfliktem. Autor zbliżył się do tego zapewne najstraszniejszego wynalazku ludzkości. Opisał wojnę, ale też wszystko, co dzieje się zaraz obok niej, w tym to, co mnie samego najbardziej w niej intryguje: jej koniec, godzinę zero, te momenty, które na ogół nie mają swoich kronikarzy – gdy już nie ma „tych”, a jeszcze nie ma „tamtych”, gdy znika państwo i zostaje jedynie człowiek ze swoją naturą. Bo tak, korespondent wojenny relacjonuje fakty. Niektórzy zmieniają fakty w wiedzę, a nieliczni ową wiedzę w mądrość. Pieniążkowi udało się zrobić to wszystko i jeszcze więcej: mądrość zmienił na końcu w literaturę. Przeczytajcie jego reportaż. A samemu autorowi, korespondentowi wojennemu, po tej książce życzę, aby pewnego dnia nie miał już nic do roboty i musiał znaleźć sobie inne zajęcie. Dychnij sie synek”. - Zbigniew Rokita