Koszmar arabskich służących. Niewolnicy. Tom 2

Dwa identyczne zabójstwa wstrząsają życiem prowincjonalnego miasta. Na piersiach ofiar sprawca zostawia potłuczone lusterko a z uszu wyrywa kolczyk. Do morderstw dochodzi w dużych odstępach czasu, co wyklucza najprostsze rozwiązania. Kto mógł zabić dwie szanowane obywatelki? Maniak wzorujący się na makabrycznej legendzie czy wyrachowany naśladowca? Kiedy miejscowa policja postanawia umorzyć śledztwo, zaniepokojony o przyszłość własnych interesów biznesmen zwraca się o pomoc do agencji detektywistycznej Władisława Stasowa. Ze względu na poziom trudności zadania, Stasow przydziela zadanie emerytowanej pułkownik moskiewskiej policji, Nastazji Kamieńskiej. Czy jednak była policjantka poradzi sobie z działaniem pod przykrywką socjologa? Czy uda jej nawiązać współpracę z policją? W końcu: jaką rolę w śledztwie odegra przygarnięty przez Nastię pies? Marinina wirtuozersko odmalowuje opustoszałe podmiejskie pejzaże rosyjskiej prowincji a napięcie buduje w oparciu o emocje ukryte w dynamicznym stylu narracji.

Powieść dla miłośników romansu, miłości pełnej dramatu i tragedii, odkrywczych historii i podróży. Dwie kobiety, dwie żony i dwie partnerki. Każda inna, każda inaczej kochana i traktowana, każda przykuwająca uwagę niezwykłymi przymiotami duszy i ciała. Jaki miały wpływ na życie gubernatora? Czy bez nich jego życie również byłoby pasmem sukcesów?

Słynny badacz rzuca wyzwanie tradycyjnej archeologii. Elektrownie, rakiety, statki powietrzne, broń atomowa, komputery – to zdobycze nauki prehistorycznych cywilizacji. Starożytni dysponowali techniką tak wysoko rozwiniętą, jak ludzie XXI wieku: od metalurgii i inżynierii, po energetykę i atomistykę! DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, to jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych prawdziwym Indianą Jonesem. Szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć pomijanych przez oficjalną naukę i odsłania niezwykły świat starożytnych technologii. Childress stawia tezę, że zapomniane cywilizacje osiągnęły w niektórych dziedzinach nasz współczesny poziom rozwoju, a nawet go przewyższyły. Wielka Piramida w Gizie była gigantyczną elektrownią, Arka Przymierza – elektrycznym konwerterem o wielkiej mocy, Stonehenge – megalitycznym kalkulatorem. Nasi przodkowie dysponowali bronią atomową, potrafili przenosić ogromne ciężary przy użyciu fal dźwiękowych, a nawet umieli lewitować. Świeca zapłonowa sprzed 500 000 lat znaleziona w geodzie w Kalifornii, modele samolotów z grobowców w Kolumbii i Egipcie, komputer z Antikythery, elektryczne baterie z Bagdadu i wykrywania trzęsień ziemi sprzed 2000 lat z Chin – to dowody rzeczowe dokonań nauki sprzed tysięcy lat. David Hatcher Childress jest wydawcą i autorem wielu bestsellerów (m.in. Archeologia pozaziemska, Latające bronie imperium Ramy i Atlantydy, Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej, Olmekowie) i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel.

“Jak podrywają szejkowie” to książka opowiadająca o nieznanym i najczęściej przemilczanym aspekcie życia arabskich szejków, którzy wiele skrywają za hotelowymi drzwiami. Co stoi za wielkim bogactwem szejków? Czy to prawda, że nie mają sobie równych i nikt nie jest w stanie ich powstrzymać? “Jak podrywają szejkowie” to książka ujawniająca wiele tajemnic z ich świata. Autorowi udało się poznać z pierwszej ręki styl życia i mentalność arabskich szejków. Przytacza ON historię Abeda, którego największą pasją są kobiety i konie. Abed regularnie przyjeżdża z ojcem do Polski na słynne akcje. Pewnego razu jednak kuzyn pokazuje mu świat o wiele ciekawszy - pełen narkotyków, seksu, perwersji i nadużyć. Jak się okazuje, dla wielu szejków jest to codzienność. Mają pieniądze, więc w swoim mniemaniu mogą wszystko. Ale czy aby na pewno? “Jak podrywają szejkowie” to szokująca książka, odsłaniająca liczne tajemnice i historie, które z pewnością miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

Prawdy nie ukryje ani lód, ani noc polarna. Nawet jeśli będą milczeć... Siglufjördur, małe rybackie miasteczko na północy Islandii, jest jak pułapka. Wciśnięte w głęboki fiord, rzadko widzi słońce. Jedyna droga, którą można stąd uciec, prowadzi przez stary tunel zasypany śniegiem aż do wiosny. Tu wszyscy wiedzą o sobie wszystko. I wszyscy milczą. Ari Thór Arason studiował filozofię i teologię, ale skończył szkołę policyjną.

Plymouth, 1941 rok. Wokół wyją syreny i rodzina Shawbrooków chowa się w zatłoczonym zbiorowym schronie. Bomby zaczynają już spadać z nocnego nieba, gdy Shawbrookowie uświadamiają sobie, że w pośpiechu zapomnieli o swoim synku, Freddiem, który został w łóżeczku. Matka chłopca, Vera, wybiega ze schronu, aby go odnaleźć. Następnego ranka sierżant Colin Peterson słyszy płacz dziecka dochodzący ze zrujnowanego domu. Z narażeniem życia wynosi stamtąd kilkumiesięcznego chłopca. W mieście pełnym rannych i pozbawionych dachu nad głową ten maluch nie otrzymałby należytej opieki, więc Colin zabiera go do siebie. Niespełna rok wcześniej Colin i jego żona Maggie stracili dziecko zaraz po porodzie. Kiedy kobieta bierze teraz w ramiona cudem uratowanego chłopca, dostrzega w nim swojego syna. Od tej pory zaczyna go traktować jak własnego i nikt jej nie przekona, że jest inaczej. „Skradzione dziecko” Diney Costeloe to wciągająca powieść oparta na prawdziwej poruszającej historii, pokazująca, jak silna może być matczyna miłość.

"Kalibabka. Historia największego uwodziciela PRL" to reportaż o słynnym oszuście matrymonialnym z Wybrzeża zwanym polskim Casanovą, podziwianym niegdyś zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn. Jest próbą zrozumienia fenomenu człowieka, którego niecne poczynania stały się inspiracją do stworzenia popularnego pod koniec lat 80. serialu "Tulipan". Książka opowiada o postaci Jerzego Kalibabki, który w latach 1977-1982 okradł i wykorzystał tysiące kobiet na terenie całej Polski. Rozpoczyna się od wizyty w Dziwnowie, czyli nadmorskiej miejscowości, w której "Tulipan" spędził dzieciństwo i młodość. Jako że w chwili powstawania reportażu jego bohater już nie żył, a inni mieszkańcy miasteczka byli niechętni do zwierzeń, w dalszej części autor skupił się na analizie akt sądowych i opinii ekspertów. Tak więc opis kolejnych etapów kryminalnej ścieżki Kalibabki został uzupełniony o wypowiedzi psychologów badających jego osobowość, dziennikarza, który przed laty opisywał tę sprawę oraz ofiar "Tulipana". Większość z nich była wówczas niepełnoletnimi dziewczętami.