Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu

Obecnie Andriej Płatonow jest stawiany na równi z twórcami takimi jak Tołstoj, Czechow, Szołochow oraz Bułhakow. W czasach, w których pisał swoje książki, nie mógł jednak zdobyć uznania ze względów na pobudki polityczne. Sam Stalin zabronił ich publikacji. Jego powieści są wywrotowe, ponure, prześmiewcze i bezlitosne wobec aparatu władzy oraz dogmatów. "Dół" został ukończony w 1930 roku, lecz opublikowano go w czasopiśmie emigracyjnym dopiero prawie 30 lat później. Wcześniej ta wybitna książka była znana jedynie z odpisów. "Dół" jest antyutopijną opowieścią skupiającą się na budowie domu mającym stanowić fundament świetlanej przyszłości. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Proces budowy zatrzymuje się na wykopaniu dziury w ziemi. Nadzieja na lepszą przyszłość umiera, a sami kopacze odczuwają bezsens podejmowanych czynności. Świat zawładnięty ideologią planu pięcioletniego i kolektywizacji jest przedstawiony w sposób karykaturalny, a nowomowa sprowadzona do poziomu bełkotu. Osiągnięciem Płatonowa jest napisanie jednego z najbardziej wnikliwych opisów totalitaryzmu i bezlitosne ukazanie okrucieństwa systemu z początku mającego stanowić wybawienie. Autor obnaża groteskowość działań podejmowanych przez władzę - to właśnie z tego powodu Stalin zakazał publikacji jego powieści. "Dół" Andrieja Płatonowa został opatrzony wstępem Andrzeja Stasiuka i posłowiem Adama Pomorskiego. Nowy przekład nadaje powieści jeszcze lepszą jakość. Pomorski, tłumacząc ją, korzystał z najbardziej wiarygodnej wersji powieści wydanej w 2000 roku przez Rosyjską Akademię Nauk. Dzięki temu czytelnicy będą mogli doświadczyć w jak najdokładniejszy sposób emocji, które starał się przekazać oryginalny autor.

To już trzecia książka o uwielbianych przez czytelników emerytach, którzy uciekli z domu opieki. Nic nie jest w stanie powstrzymać Emeryckiej Szajki. Zdeterminowani, chcąc poprawić jakość życia starszych i ubogich osób, ruszają do akcji. Przy pomocy śmieciarki i kilku świnek skarbonek dokonują spektakularnego napadu na bank. Niedługo potem otwierają restaurację z szybkimi randkami i potańcówkami dla seniorów. Jednak Märtha i jej przyjaciele mierzą o wiele wyżej. Chcą pomagać wszystkim tym, którzy ledwo wiążą koniec z końcem - i polować na prawdziwych przestępców wśród oszustów podatkowych i inwestorów wysokiego ryzyka. W pogoni za fortuną wiodą ryzykowne życie pośród szczwanych miliarderów i mafii we francuskim Saint-Tropez…

"Psia gwiazda. Kobiety z rodziny Wierzbickich. Tom 1" to opowieść o silnych kobietach walczących z przeciwnościami losu, zwłaszcza po wybuchu I wojny światowej. Ponadto książka doskonale oddaje przepełniony mistycyzmem klimat podkrakowskiej wsi z początku dwudziestego wieku. Głównymi bohaterkami powieści są trzy panie najbliższe sercu Antoniego Wierzbickiego, który - mimo że po raz trzeci został wdowcem - postanowił znowu się ożenić. Malwina w zasadzie sama wybrała go na męża, gdyż pragnęła jak najszybciej opuścić dom rodzinny, a szczególnie surowego ojca. Postawiła ukochanemu jeden warunek: jeśli będzie chciał po ślubie wejść do jej sypialni, wcześniej musi nauczyć ją czytać i pisać. Dionizja, zwana Dyzią, była jego kochanką. Niegdyś podchodziła do życia bardzo lekko, ale wojna spowodowała, że stała się lepszym człowiekiem. Z kolei Urszula, córka Antoniego, to wchodząca w dorosłość odważna i wytrwała dziewczyna, która urodziła się pod tytułową Psią gwiazdą, dlatego wszyscy uważali, że jest naznaczona. Nie mogła liczyć na wsparcie ojca, dlatego wyjechała do Lwowa, gdzie zaprzyjaźniła się z Ireną.

Ambersonowie to najznakomitsza rodzina w mieście. Mieszkają w wielkim domu, wydają fantastyczne przyjęcia, ich pozycja wydaje się niezachwiana. Wbrew upływającemu czasowi, przeciwstawiają się wszelkim zmianom. Isabel, dziedziczka wielkiej fortuny, wychodzi za mąż za człowieka całym życiem oddanego interesom. Wynagradza jej to syn, Georgie, którego matka uwielbia ponad wszystko. Po wielu latach, w mieście zjawia się przyjaciel z młodości, teraz biznesmen inwestujący w automobile, towarzyszy mu dorosła córka, Lucy. Między Georgiem a dziewczyną rodzi się szczególna więź. Historia, którą opowiada autor rozciąga się na lata. Z jednej strony to melodramat, z drugiej opowieść o upadku pewnego stylu życia. Symboliczne jest tu, że do owego upadku doprowadzają Ambersonów automobile czyli powiew nowości. Stare układy społeczne i rodowe majątki przestają mieć takie znaczenie jak kiedyś. Teraz nie trzeba się dobrze urodzić, żeby by kimś. W takim świecie nie ma też miejsca dla rozpieszczonego dziedzica XIX-wiecznej fortuny. Jego wiara, że wszyscy powinni go kochać i wielbić po prostu za to, że jest wreszcie zderzy się z rzeczywistością. Georgie gardzi samochodami, podświadomie chcąc, by świat się zatrzymał, a producent automobili, a tym jest przyjaciel owdowiałej matki, budzi w nim tak ogromną złość, że postawi na szali nawet własne uczucia. Książka została zaadoptowana na film w 1942 r przez Orsona Wellesa. Natomiast w 2002 roku powstała kolejna jej wersja, tym razem telewizyjna.

Miał wszystko. Teraz nie ma nic. Tristan Hart jest królem życia. Ma wszystko: urodę, piękną dziewczynę, pieniądze, mnóstwo znajomych, a do tego jeszcze talent do gry w kosza. Byłby ideałem, gdyby nie fakt, że jest też potwornym dupkiem. Kira Beetle to jego przeciwieństwo. Większość czasu zajmuje jej nauka, udzielanie korepetycji i tworzenie kolejnych tekstów do gazetki szkolnej. Pewnego dnia dziewczyna zostaje wyznaczona do relacjonowania meczów drużyny Tristana, który obiera ją sobie za cel szyderstw. Kira długo nie daje się stłamsić – aż do jednej imprezy, kiedy wskutek działań Tristana rozpada się jej relacja z przyjacielem. Niedługo potem rozbawiony Hart wsiada pijany za kółko… i rozbija swój samochód na drzewie. Kiedy po pobycie w szpitalu Tristan wraca do domu, jego sytuacja się zmienia. Ma zaległości w nauce, a ojciec wścieka się, że chłopak zniszczył sobie przyszłość. W ciągu kilku chwil Hart z króla wszystkiego stał się królem niczego… A jedyną osobą, która może mu teraz pomóc, jest Kira.

Alicja żyje jak w bajce, jest współczesną wersją księżniczki. Razem z mężem biznesmenem mieszka otoczona luksusem w penthousie na warszawskim Żoliborzu, stać ją na wszystko. Ale nawet najgładsze powierzchnie, jeśli spojrzeć na nie uważnie, kryją pęknięcia. Okazuje się, że mąż nie mówił jej wszystkiego. Pewnego dnia wysyła ją w podróż, która całkowicie odmienia jej życie. Zamiast na luksusowych wakacjach kobieta budzi się w zagraconym mieszkaniu z obcą rodziną u boku, która wmawia jej, że nazywa się inaczej i jest matką trójki małych dzieci. Alicja musi przejść długą drogę, nim pozna mroczny sekret, który stoi za zagadkową roszadą. Ta droga zmieni jej spojrzenie na wszystko. Natalia Bieniek urodziła się i wychowała w Łodzi. Z wykształcenia jest anglistką, obecnie pracuje jako copywriterka. Zadebiutowała w 2002 r. na łamach „,Esensji“, opowiadaniem „,Diabeł Morski“,, które ukazało się również w języku angielskim i hiszpańskim. Autorka powieści obyczajowych „,Uśpione marzenia“,, „,Dom sekretów“, i „,Dom na skraju lasu“,. Mieszka z mężem i córką w Warszawie.

Teresa Grzywocz – stewardesa i autorka książki Etat w chmurach – opowiada o niemal rocznym pobycie na Dalekim Wschodzie. Odwiedziła m.in. Singapur, Wietnam, Kambodżę, Malezję, Sri Lankę, Tajlandię… Starała się wtopić w tłum i poczuć rytm życia azjatyckich ulic. Podziwiała nowoczesność orientalnych metropolii i zgłębiała wielowiekowe tradycje. Próbowała egzotycznych potraw i przysłuchiwała się obco

Magdalena Nieczaj, córka rzeźnika, odnosi prawdziwy sukces na scenie w „Złotej Masce”, pojawiają się propozycje kinowe. Ale ciężka to kariera, a na dodatek przychodzi kryzys przełomu lat 30. XX wieku. Warszawskie lokale pustoszeją, brakuje pieniędzy. Ludzie zamykają się w domach, a artyści biedują. I wtedy odnajduje ją on. Młody, przystojny, bogaty ziemianin ze wspaniałego pałacu. Tylko że to nie scenariusz do bajki, a wspaniała, gorzka powieść znającego życie przedwojennego pisarza, który przenikliwie opisuje psychologiczne meandry mezaliansu, pustotę i powierzchowność arystokracji, pychę i próżność, a z drugiej strony pozostający ciągle ideałem marzeń sposób życia, maniery i szeroki gest. Kontynuacja opowieści o życiu Magdy Nieczajówny (pierwszą część poznaliśmy w Złotej Masce) w przedwojennej rzeczywistości mazowieckiego majątku. Warto przeczytać choćby i po to, by uprzytomnić sobie, że nasze wyobrażenia o ich życiu w tamtych czasach warte są konfrontacji.