Zaklęcie dla czarownika

Deja i Josiah byli dobrymi przyjaciółmi, choć nie widywali się codziennie. Spotykali się na początku września ... na najlepszej farmie dyń w Nebrasce, a może i na całym świecie ... a potem, pod koniec października, rozjeżdżali się do swoich domów. Ten sezon dyniowy był ich ostatnim, gdyż po ukończeniu liceum oboje wybierali się do college',u. Nadszedł wieczór Halloween. Dobiegał końca pobyt na farmie, zaczynała się ostatnia zmiana i nieuchronnie zbliżał się moment pożegnania. Melancholijny Josiah chciał spędzić ten dzień na smutnych wspomnieniach i sprzedaży fasolki odwiedzającym, ale Deja miała inny pomysł. Skoro to ich ostatnia zmiana, ostatnia noc, powinna być niezapomniana i... odrobinę szalona. Josiah, choć z obawą, zdecydował się towarzyszyć swojej przyjaciółce. Mieli zamiar zwiedzić wszystkie zakamarki farmy, nacieszyć się różnymi atrakcjami, spróbować pysznych przekąsek i po prostu świetnie się ze sobą bawić. Ale gdzieś tam, pomiędzy dyniowymi przysmakami, wśród jesiennych mroków, czaiła się miłość... Sezon na miłość nie skończy się tej nocy! Książka dla czytelników powyżej trzeciego roku życia.

"Pracownia dobrych myśli" Magdaleny Witkiewicz to piękna opowieść o miłości, przyjaźni i tym, jak wiele mogą znaczyć ludzie znajdujący się wokół nas. Osią, na której zbudowana została fabuła tej książki, jest pokoleniowa relacja babci, matki i wnuka. Główny bohater, Florian, prowadzi kwiaciarnię, w której toczą się rozmowy bohaterów - mniej lub bardziej przypadkowych. Zlokalizowana jest ona przy Przytulnej 26 - nazwa ulicy doskonale oddaje klimat tego miejsca. Przed laty to tu swoją pracownię krawiecką prowadziła babcia Floriana, Pelagia. "Pracownia dobrych myśli" to pełna ciepła i wzruszeń powieść obyczajowa. Autorka wprowadziła do książki zróżnicowanych bohaterów. Florian uwielbia kwiaty i spełnia swoje marzenia, prowadząc własny lokal. Jego matka, Grażyna, jest ekscentryczną artystką. Ich rodzinę otaczają ludzie, którzy z czasem przestali być przypadkowo spotykanymi sąsiadami, a stali się najlepszymi przyjaciółmi. Z jednej strony to nieco wycofana Ewa, która po śmierci męża układa sobie życie na nowo. Z drugiej - zabawna Wiesława, producentka nalewek, która ma swoje centrum dowodzenia przy oknie. W kwiaciarni bywają też Norbert i Giga - kobieta dopiero co rozpoczęła pracę swoich marzeń. Sukces książki Magdaleny Witkiewicz po raz kolejny udowadnia, że czytelnicy potrzebują tego rodzaju lektur. Chcą się wzruszać, uśmiechać do siebie w tracie czytania i kończyć lekturę w dobrym nastroju.

Propozycja dla czytelniczek, które uwielbiają romantyczne klimaty. Barbara Seeman-Włodarczak w swojej powieści "Miłość po grecku" pokazuje to, co jest istotne i ważne dla każdej kobiety we współczesnym świecie. Zofia to perfekcyjna kobieta, ambitna dziennikarka, która ma dobrą pracę i życzliwego, poczciwego męża. Jednak jest coś, czego do pełni szczęścia jej brakuje, a mianowicie miłości. Wbrew oczekiwaniom nie znalazła jej w małżeństwie, a jej mąż w rzeczywistości okazał się tylko zwykłym płytkim zjadaczem chleba, który wolny czas spędza, grając w gry komputerowe, a dodatkowo jest wielkim piwoszem, czego nasza bohaterka nie znosi. Zofia marzy o miłości idealnej, rodem z romantycznych książek oraz filmowych romansów. Rozumie ją jako oparty na porozumieniu dusz i symbiozie ciał związek, jednak tego nie jest w stanie otrzymać od małżonka. Splot nieoczekiwanych wydarzeń i przypadków rzuca ją wraz z mężem do uroczych Aten, a tam naszej bohaterce od razu wpada w oko przystojny Grek - Sokrates. Upalna atmosfera za dnia i długie pogodne wieczory sprzyjają płomiennemu romansowi i Zofia podświadomie szuka spełnienia u jego boku. Czy jednak będzie warto? Czy w imię zaznania chwili rozkoszy warto ryzykować, zatracając to, kim się jest? Bohaterka jest matką dorastającej córki, zmagającą się z alkoholizmem oraz ze skutkami wypadku, który przekreślił jej karierę amazonki, rujnując prywatne życie. Mieszka w blokowisku na odludziu, nie potrafiąc uzdrowić niedomagających relacji między matką a córką. Mąż Zofii Robert to skrywający bolesną tajemnicę mężczyzna z przeszłością. Skrywając sekret, usiłuje odkupić dawne winy, którymi sam siebie obarczył. Teraz próbuje przywrócić do dawnej świetności podupadającą stadninę. Niegdyś tym, co połączyło małżonków, były właśnie konie. Czy jest szansa, żeby ta dawna wspólna pasja wróciła?

Bruno nie ma łatwego dzieciństwa. Kiedy jego ojciec ginie - głupią i przypadkową śmiercią, chłopak musi szybko wydorośleć. Gangsterzy są nieuchwytni, a policja zbyt szybko umarza śledztwo. Syn ofiary poprzysięga zemstę, pragnie odwetu nie tylko na gangsterach - sprawcach rodzinnej tragedii, lecz także na służbach. Bruno pracuje dla wielu bossów, powoli zapisuje na swoim koncie kolejne głowy, swojej zemście podporządkuje całe życie. Nie ma w nim miejsca na rodzinę, dobrą pracę, a na pewno nie na miłość. Ta pojawia się znienacka, kiedy los stawia na drodze Brunona młodą Rosjankę. Wiera niczego się nie boi, bo też niczego nie ma do stracenia. Chociaż dopiero startuje w dorosłe życie, ona również zdążyła poznać jego gorzki smak. Nie zdaje sobie sprawy, że grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo: dziewczyna stanowi walutę w zatargu między gangsterami zza Buga, a Bruno jest pośrednikiem. Jak skończy się ten deal? Czy miłość pokona zło? Przekonacie się sami, czytając trzecią - ostatnią - część bestsellerowej serii Zapomnij, że istniałem.

Święta rozgrzeją nawet najbardziej skute lodem serca. Gdy w pewien zimny, grudniowy dzień Arkadiusz odbiera telefon od dawnego znajomego, nie kryje zdziwienia. Nie rozmawiali przecież od czterdziestu lat… Zgadza się jednak na spotkanie. Wśród zapachu goździków i pomarańczy, w warszawskiej restauracji Prowansja rozmawiają o winnicy w Alzacji, którą odziedziczył przyjaciel Arkadiusza. Tymczasem trwają przygotowania do wigilii. Jak co roku u Arkadiusza spotykają się najważniejsi dla niego ludzie – rodzina, była żona, dzieci i przyjaciele. Bo przecież te wyjątkowe dni zawsze chcemy dzielić z najbliższymi.

Jesteś fanem książek podróżniczych o rejonach świata, które są bardzo oddalone kulturowo i geograficznie od Polski? A może szukasz nietypowego prezentu dla kogoś, kto w niedługim czasie planuje ślub? "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna", napisana przez Ewelinę Wojdyło oraz Janusza Leona Wiśniewskiego, to dokładnie to, czego szukasz. "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" zdecydowanie nie jest typową książką podróżniczą. Mimo niezaprzeczalnych elementów związanych z ciekawostkami historycznymi i geograficznymi jest to przede wszystkim opowieść o życiu razem - w różnych okolicznościach. Autorami tej publikacji jest para, która pozornie pochodzi z dwóch całkowicie różnych i odmiennych światów. On jest poczytnym pisarzem i umysłem ścisłym, a ona humanistką afirmującą życie. Patrząc dokładnie w tę samą stronę, ona widzi fascynujący krajobraz, a ON rozkłada na czynniki pierwsze skład chemiczny błotnych basenów. Pomimo pozornego bycia skrajnymi przeciwieństwami, łączy ich podążanie wspólną drogą i patrzenie w tym samym kierunku. W książce "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" nietypowa para bohaterów proponuje innym zakochanym jeszcze bardziej nietypową przygodę we dwoje - podróż przedślubną w kraju, który powszechnie uznawany jest za jeden z najbardziej przyjaznych przyjezdnym, czyli w Nowej Zelandii. Bohaterzy opisują maoryskie legendy, fantastyczną przyrodę, niespotykaną w Europie kulturę i egzotyczny tradycyjny maoryski taniec haka. W publikacji "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" odnajdziesz też kwieciste opisy szczytów górskich zatopionych w chmurach czy tatuaży moko.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.