Diabelski pakt. Współpraca niemiecko-radziecka i przyczyny wybuchu II wojny światowej

"Terrorysta. Wywiad-rzeka z Józefem Piłsudskim" to książka opowiadająca o postaci Józefa Piłsudskiego, działacza społecznościowego i niepodległościowego. Poznaj bohatera narodowego z zupełnie innej strony! Ile wiemy o Józefie Piłsudskim? Prawdą jest, że tak naprawdę bardzo niewiele. Ukrywał się za stworzonym przez siebie samego wizerunkiem, tak, aby nikt nie poznał jego słabości. Sięgając po książkę "Terrorysta, Wywiad-rzeka z Józefem Piłsudskim" dowiemy się tego, czego nigdy nie spodziewalibyśmy się po tak wybitnej postaci historycznej! Mając zaledwie trzydzieści lat, Piłsudski był dosłownie wrakiem człowieka. Zapuszczony przez niego wąs nie miał być ozdobą, a jedyne sposobem na ukrycie braku zębów. Nie wiemy, kim tak dokładnie był. Niezwyciężonym, odważnym wodzem? A może zagubioną jednostką, która chciała po prostu, aby jego Polska stanęła na nogi? Bez wątpienia był kłębkiem nerwów, agresywnym i zawziętym. Nie akceptował kompromisów, nie chciał rezygnować z własnych celów ani chodzić na ustępstwa. "Terrorysta Wywiad-rzeka z Józefem Piłsudskim" to książka przedstawiająca wielkiego dowódcę z zupełnie innej, dla większości z nas nieznanej, strony. To, co przedstawiały plakaty i jak do dzisiaj opisywany jest przez podręczniki do historii, to tylko jeden sposób patrzenia na jego osobę. Mimo że Józef Piłsudski bez wątpienia zasłużył się w tworzeniu na nowo Polski, równie wiele rzeczy negatywnych można mu zarzucić. Nie był bez skazy, jak również nie można stwierdzić, że miał same wady. Jaki więc był naprawdę? Prawda leży w zupełnie innym miejscu i nie ma nic wspólnego z tym, co wiedzieliśmy do tej pory! Michał Wójcik jest polskim pisarzem, autorem wywiadów.

Słowianie. Pomruk burzy to powieść, która przenosi czytelników w czasy pełne napięcia, intryg i niebezpieczeństw. Akcja rozgrywa się w mrocznych czasach, gdy bogowie zstępują na ziemię, a ich wojenne pieśni wypełniają powietrze, co odczuwają ludzie jako pomruk burzy. Główni bohaterowie, Ciemysł, Geślarz i Miecław, stają przed niezwykle trudnymi wyzwaniami, gdy trafiają do Truso jako niewolnicy. Zawirowania w Truso Ich los zmienia się w momencie, gdy na gród napadają Prusowie. Przyjaciele, zdeterminowani do odzyskania wolności, podejmują odważne działania i z pomocą swoich umiejętności pokonują strażników. W tej chwili, ich przygoda nabiera tempa, a niebezpieczeństwo staje się ich codziennością. Wkrótce po ucieczce z Truso, bohaterowie znajdują się na pokładzie łodzi, która prowadzi ich morzem w kierunku Wolina. Spotkanie z księciem i jarlem W Wolinie napotykają sługi księcia Lestka oraz jarla Haralda, co tylko komplikuje sytuację. Wciągnięci w awanturę, muszą w pośpiechu opuścić kupiecki gród, mając za sobą nieprzyjaciela, który nie zamierza ich oszczędzać. W tym samym czasie, księża Gorka, która także znalazła się w niewoli, pokonana i poniżona, zyskuje niespodziewaną sojuszniczkę w postaci Nasławy. Jej pasierbica knuje intrygę, która może odmienić nie tylko jej los, ale także układ sił w regionie. Zatracenie i walka o przetrwanie Jormir Pomrok, inny z bohaterów, zmaga się z mrocznymi nawykami, które prowadzą go ku zniszczeniu. W obliczu niebezpieczeństwa musi stoczyć pojedynek na śmierć i życie, co wprowadza jeszcze większą dawkę napięcia. W powieści przeplatają się wątki intryg, zazdrości, gniewu oraz zbrodni. Każda postać zmaga się z własnymi demonami, a ich działania pokazują, jak daleko są gotowi się posunąć, aby zdobyć władzę i kontrolę. Cała historia jest bogata w emocje i napięcia, które sprawiają, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Słowianie. Pomruk burzy to nie tylko opowieść o walce o wolność, ale także o ludzkiej naturze, która w obliczu zagrożeń potrafi ujawniać najciemniejsze instynkty. Książka dostarcza głębokich refleksji na temat lojalności, zdrady i ceny, jaką trzeba zapłacić za dążenie do władzy. Zapraszamy do zanurzenia się w tę pasjonującą opowieść, która z pewnością dostarczy wielu emocji i niezapomnianych chwil. To lektura obowiązkowa dla każdego miłośnika literatury, która łączy w sobie elementy historii, przygody oraz dramatu.

Ambitna i zapierająca dech w piersiach książka o niezwykłym krajobrazie podziemi. "Podziemie. Świat pod naszymi stopami" autorstwa Willa Hunta to książka będąca swego rodzaju dziennikiem z podróży i filozoficznymi meandrami. Podziemia pełne są katakumb, jaskiń, zapomnianych miast czy opuszczonych stacji metra. Świat pod naszymi stopami jest o wiele ciekawszy i zawiły, niż mogłoby się wydawać. Kiedy nastoletni Hunt odkrywa, iż pod jego domem mieści się opuszczony tunel, rodzi się w nim fascynacja do tych mrocznych i zapomnianych czeluści. Fascynacja, która przeradza się w obsesje. W pozytywnym znaczeniu, gdyż często to właśnie obsesja jest często motorem napędowym postępu i nauki. Książka ta to swoisty list miłosny autora, którego adresatem jest wszystko, co czai się pod powierzchnią. Hunt podczas swych podróży spotyka innych, podobnych sobie zapaleńców. Spędza kilka dni w paryskich katakumbach, gdzie ze zdumieniem odkrywa, iż te są nie tylko miejscem wiecznego spoczynku, lecz także zakazanych imprez. W Australii trafia na pustkowie, gdzie wraz z pewną rodziną Aborygenów schodzi do mającej ponad 35 tysięcy lat kopalni. Wraz z naukowcami z NASA bierze udział w badaniach kilometr pod łańcuchem górskim Black Hills.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”