Taniec z gangsterem

"W pogoni za Cassandrą" Lisy Kleypas to już szósty tom romantycznej serii o rodzinie Ravenelów. Kiedy pragnienie wyjścia za mąż z miłości konfrontuje się z rzeczywistością i praktycznym podejściem do życia, zaczyna się prawdziwa walka o szczęście. Tom Saverin jest wszechmocnym i bogatym magnatem kolejowym. Zdaje się, że wydawanie rozkazów i dopasowywanie rzeczywistości do własnych pragnień wyssał z mlekiem matki, ale zmienia się to, kiedy postanawia się ożenić. Jego wybranką jest bystra i dumna arystokratka, Cassandra Ravenel, która postanowiła wyjść za mąż tylko z miłości. Choć niewątpliwie Saverin jest interesującym mężczyzną, Cassandra nie wyobraża sobie spędzić życia u boku kogoś, dla kogo najważniejsze jest osiąganie kolejnych celów. Kiedy jednak jej reputacja zostaje nadwątlona, może okazać się, że ślub ze starającym się o jej rękę magnatem jest jedynym sensownym wyjściem. On jest przekonany, że dopiął swego, a ona zamierza udowodnić mu, że ślub to nie wszystko. Czy mężczyźnie uda się zdobyć również jej serce? Z pewnością Cassandra udowodni, że rodzina Ravenelów zasługuje na szacunek.

Jeżeli jesteś miłośnikiem muzycznego talentu Dave'a Grohla i chcesz spojrzeć na karierę artysty z jego osobistej perspektywy, sięgnij po książkę rockmana "The Storyteller. Opowieści o życiu i muzyce". To swoista autobiografia , a zarazem wciągająca lektura dla każdego miłośnika rockowych i grunge'owych brzmień. Dave Grohl wraca do wydarzeń, które ukształtowały go jako artystę. Jego wspomnienia sięgają czasów pierwszej trasy koncertowej grupy Scream czy dramatycznie zakończonej współpracy z kultowym zespołem Nirvana. Autor odsłania kulisy narodzin rockowej grupy Foo Fighters. Opowiada również o występie na uroczystej gali rozdania Oscarów, wspomina Little Richarda oraz muzyków słynnego zespołu AC/DC. Książka "The Storyteller" to również opowieść o prywatnym życiu muzyka: przyjaźniach, miłościach i rodzinie, a zwłaszcza trzech córkach. Wyłania się z niej postać Dave'a Grohla jako człowieka skromnego, którego sława nie była w stanie zepsuć. Atut "The Storytellera" stanowi swobodny styl, pozbawiony nadmiernego nadęcia, a przepełniony dużą porcją autorskiego humoru.

"Zapowiada się piękny dzień" Seweryny Szmaglewskiej to kontynuacja poprzedniej, równie trudnej tematycznie książki "Dymy nad Birkenau". Autorka przedstawia tu sytuację więźniów w obozach koncentracyjnych Oświęcimia i Brzezinki podczas II wojny światowej. Tym razem na warsztat bierze opowieść o najważniejszym prawie człowieka - prawie do godnego życia. W lutym 1945 roku Niemcy wiedzieli już, że III Rzesza przegra wojnę, to było jasne. Trzymając się rozkazów, zaczęli palić dokumentację, burzyć kominy i zacierać po sobie ślady na tyle, na ile pozwalał im czas. W środku niezwykle mroźnej zimy nakazali więźniom, tym którzy jeszcze mieli siłę się poruszać, by wyruszyć w marsz śmierci, gonieni w stronę niemieckiej granicy. Schorowani i wycieńczeniu ludzie padali co kilka kilometrów, wielu nie budziło się po kilkugodzinnym odpoczynku. Więźniowie szli, w długim, choć z czasem skracającym się kordonie, bezwolni, trzymający się jedynie nadziei, że pod koniec marszu czeka wyzwolenie. Wielu po prostu się poddawało, nie dość, że obóz ich wykończył, to teraz wykończy ich marsz ku nieznanej lokalizacji, ten, który zdaje się nie mieć mety. Trzech mężczyzn postanawia się zbuntować. Jak? Nikt nie ma pojęcia, skąd wzięli na to siły. Udaje im się, a po latach chcą przekazać światu, jak ważne jest to, co przeżyli. Powojenna opowieść niesie za sobą chęć ocalenia od zapomnienia wojennych wydarzeń, ale też nadania sensu i zasadności wydarzeń związanych z marszem śmierci. Należy przede wszystkim wytłumaczyć ludziom, dlaczego mimo tego, że więźniowie znajdowali się już poza obozem, nadal ginęli z rąk nazistów, którzy pozostawiali ich w bezimiennych grobach. Walczący w procesach ze swymi oprawcami z początku czują trwogę, później miejsce tego uczucia zajmuje powinność. Publikacja jest zapisem walki, w której zakończenie wojny jest wyłącznie znakiem granicznym dla historyków, nie dla wymierzenia sprawiedliwości.

Życie Faith McMann legło w gruzach, kiedy pewnego dnia po powrocie do domu zastaje zamordowanego męża, a dzieci zostały porwane. Wszechogarniający strach i niepokój o los dzieci sprawiają, że życie staje się nie do zniesienia. Do momentu, gdy postanawia zamienić udrękę na złość… A zamiast pozostać ofiarą, szykuje zemstę. Sfrustrowana bezsilnością policji, podejmuje działania, by uratować swoje dzieci. Odkrywa brutalne podziemie handlu ludźmi. Mroczny świat, z którymi przyszło jej się zmierzyć jest bezlitosny, a cel jest prosty: zmienić krucjatę Faith w misję samobójczą. Nie wiedzą jednak, że nie ma nikogo bardziej niebezpiecznego niż matka walcząca o swoje dzieci. Zwłaszcza taka, która zasłużyła na przydomek FURIA.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Kiedy spotykają się po latach, on nie kryje nienawiści, jaką do niej żywi. Layla Peterson przyjeżdża do Vancouver nie tylko po to, aby zdobyć nowe doświadczenie, ale przede wszystkim ze względu na niedokończone sprawy z Xanderem Woodem. Poznali się piętnaście lat temu, kiedy pracowała w kawiarni niedaleko uniwersytetu, na którym studiował mężczyzna. Jednak pewnego dnia kobieta zniknęła, jakby rozpływając się w powietrzu. Xander nigdy nie zapomniał tego, jak go zraniła. Teraz więc, gdy znowu pojawia się w jego życiu, zamierza zrobić wszystko, aby się na niej odegrać. Jako jeden z partnerów w kancelarii prawniczej, w której Layla będzie pracować, ma ku temu idealną okazję. Tymczasem intryga jego przyjaciółki sprawia, że Layla wyjeżdża z Xanderem na górską wycieczkę, podczas której dochodzi do załamania pogody. Uwięzieni w chatce, czekając na ratunek, będą musieli ze sobą współpracować, a złe wspomnienia i tajemnice zdecydowanie im tego nie ułatwią. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie dłużej, niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.

Na talerzu tyrana, między kawiorem a pasztetową, kryją się jego pragnienia, motywacje, obsesje, lęki i kompleksy zakorzenione jeszcze w dzieciństwie. Kryje się jego prawdziwe Ja. Od fanatycznego wegetarianizmu Hitlera, który dyktator tłumaczył wstrętem, jaki wzbudzały w nim rzeźnie, po napawające grozą kolacje na Kremlu, z których można było trafić prosto do Łubianki. Od zakrapianych przyjęć Husajna po imperialne bankiety Bokassy. Od rewolucyjnej chłopskiej diety Mao po obiadowe ekscesy Ceaușescu – ta książka uchyla drzwi kuchni i jadalni największych despotów XX wieku, odsłaniając tajemnice ich krwawych rządów. Czy Bokassa naprawdę był ludożercą? Co się stało z żydowską kucharką Hitlera i jego plutonem testerek potraw? Dlaczego Mao nigdy nie korzystał z toalety, a Ceaușescu ukradkiem zrzucał jedzenie pod stół? Dlaczego żona Stalina popełniła samobójstwo po kolacji, w czasie której odmówiła wzniesienia toastu? Jakie danie Husajn przyrządzał samodzielnie dla swoich ochroniarzy? Pełna soczystych i pikantnych anegdot opowieść pozwoli poczuć groźną, a czasem tragikomiczną atmosferę panującą przy stołach despotów. Potrawy i dekoracje się zmieniają, ale strach nigdy nie wychodzi z menu…