Oliva Denaro

Przedwojenna Warszawa pełna restauracji, barów, nocnych dansingów. Bawi się elita artystyczna, bawią arystokraci, ziemiaństwo. Szerokim strumieniem leją się burgundy, koniaki, wódka i toczą dyskusje po świt… Wesoły i szaleńczy świat dobrobytu, bez jutra, bez zmartwień. On – hrabia, codzienny uczestnik nocnych eskapad, ona – jego kuzynka, wytworna, piękna i inteligentna to w niej wszyscy się kochają. Ale nocne życie wciąga, psuje się barometr honoru i pragnień, kruszy się majątek, zaczyna się powolne spadanie. Jak to wygląda, tak dzień po dniu, w przedwojennej rzeczywistości? Wspaniałe studium psychologiczne postaci i bogata podróż po warszawskich realiach kreślona przez Tadeusza Dołęgę-Mostowicza – wybornego znawcę duszy ludzkiej i zapewne znawcę wielu warszawskich lokali epoki.

Dzikie czy udomowione? Ile w naszym pupilu dzikiego żbika? Jak postrzegane były koty? Przynoszą pecha czy mają jednak boskie cechy? O czym myśli kot? I czy twój kot cię kocha? – czyli życie wewnętrzne kotów. Majstersztyk natury czyli kocie ciało i zmysły - co widzi i słyszy kot, jak czuje świat wibrysami i dlaczego koty nie lubią wody, choć świetnie pływają? Niezależne, chodzące własnymi drogami, zagadkowe. A przy tym wielkie pieszczochy, przytulasy i łasuchy, przepadające za tuńczykiem i drapaniem za uszkiem. Są przy nas od dziesięciu tysięcy lat, a nigdy w pełni nie podporządkowały się człowiekowi i nie dały się całkowicie rozszyfrować. Dlaczego? Dzięki badaniom genetyków, zoologów, psychologów wiemy coraz więcej o ich pochodzeniu, ewolucji, niezwykłych możliwościach ich gibkiego ciała oraz o psychice, osobowości czy zachowaniu. “Kocie story” przedstawia historie kota od samego początku, czyli od tych pierwszych chwil tysiące lat temu, kiedy niewielkie, dzikie stworzenia podobne do żbików pojawiły się w pobliżu ludzkich gospodarstw. W wielu kulturach i wierzeniach przypisywano kotom nadprzyrodzone moce, a przynajmniej umieszczano ich wizerunki w pobliżu bogów. Nie bez powodu uważano je za towarzyszy wiedźm czy posiadaczy kilku żywotów. Jest w kotach coś demonicznego. Wiemy, że podobnie jak ludzie, mają swoje osobowości, że na różne sposoby próbują się z nami komunikować, ale my nie zawsze prawidłowo odbieramy ich sygnały. Kot, który mruczy, nie zawsze wyraża swoje zadowolenie, a nasze głaskanie czasami nie uspokaja, ale nasila frustrację. Z kotami możemy też wymieniać uśmiechy, ale nie mają one nic wspólnego z uśmiechem ludzkim - książka podpowiada, jak uśmiechać się “po kociemu”. Pokazane są problemy, jakie spotykają te zwierzęta we współczesnym świecie - na przykład życie wielkomiejskich kotów bezdomnych czy los wiejskich mruczków. Koty domowe narobiły też trochę kłopotów w miejscach, w które się dostały, a nad pewną wyspą zapanowały niepodzielnie. Koci los ma bardzo wiele obliczy.

"Szpulki losów" to trzecia odsłona niezwykłej serii "Siostry Jutrzenki". Czytając ten tom, po raz kolejny wyruszamy w przeszłość poznać dzieje rodziny Śmiałowskich, a także doświadczyć ich obecnych losów. Ta powieść przyciąga, wzrusza, emocjonuje - z pewnością warto się z nią zapoznać! Dwór w Przytulisku jest wyjątkowym miejscem. Od pokoleń stanowi własność zamieszkującej go szlacheckiej rodziny Śmiałowskich. Wszystko, co wydarzyło się w nim przez lata, tworzy barwną historię, która kontynuowana jest w tym tomie. Przeszłość przeplata się tu z teraźniejszością, tworząc wspaniały obraz życia Śmiałowskich na przestrzeni wieków. Dzięki temu okazuje się, że to, co wcześniej mogło wydawać się nieistotne, obecnie nabiera sensu i przynosi odpowiedzi na wiele pytań. Miłosne perypetie i zmiany nie ominęły dworu w Przytulisku i rodziny Śmiałowskich. Niektórym ten czas pełen zawirowań przyniesie szczęście, innym nie. Różnych perturbacji doświadczy także Michalina. Gdy tylko przyjdzie czas spokoju, to właśnie wtedy do rąk kobiety trafią trzy wyjątkowe rodzinne pamiątki: srebrny wisior, guzik od kurtki Napoleona i tajemniczy zwitek lnianej przędzy. Uważane są one za talizmany, lecz Michalina nie podziela wierzeń w ich magiczną moc i jest do nich nastawiona sceptycznie. Zgodnie z rodzinną tradycją, chowając przy tym własne opinie, Michalina przekazuje dalej dwa pierwsze przedmioty, a ostatni zostawia sobie. Nie przeczuwa, że już wkrótce czeka ją prawdziwe wyzwanie i zostanie poddana najtrudniejszej życiowej próbie. Jedyną szansę na ratunek dla siebie i swojego dziecka dostrzeże w sekrecie lnianych nitek. Przekonaj się, czy Michalinie uda się przezwyciężyć wszelkie dramaty, które ją spotkają. "Szpulki losów" przeniosą Cię prosto do dworu w Przytulisku. A jeśli jest to Twoja pierwsza przygoda z rodziną Śmiałowskich, to sięgnij też po dwa poprzednie tomy serii: "Nić Arachny" i "Słowiański amulet".

Największy mistrz powieści przygodowych świata Cykl Isaac Bell Najbardziej wybuchowa przygoda Isaaca Bella: od pałaców Rockefellera po kaspijskie pola naftowe Rok 1905. Isaac Bell, detektyw Agencji Van Dorn, bada na zlecenie rządu monopolistyczne praktyki koncernu Standard Oil Johna D. Rockefellera. Nagle śledztwo staje się śmiertelnie niebezpieczne: tajemniczy snajper zabija konkurentów Standard Oil. Strzela z nieprawdopodobnych odległości i precyzyjnie trafi a w cel. A następnym celem jest najlepszy świadek Bella... Kim jest zabójca? Dla kogo zabija? Bell rozpoczyna pościg za nieuchwytnym zbrodniarzem: od ogarniętych „naftową gorączką” terenów Kansas i Teksasu, przez Waszyngton i Nowy Jork, po wstrząsane wojną rosyjskie pola roponośne Baku, i z powrotem po Amerykę, gdzie dojdzie do ostatecznej, bezwzględnej konfrontacji. I niewyobrażalnie wybuchowego finału...

Ludzie i duchy to czwarty tom niezwykłego cyklu fantasy autorstwa Oksany Pankiejewej, który spodoba się wszystkim fanom Olgi Gromyko i miłośnikom fantastyki pochodzącej zza naszej wschodniej granicy. Poprzednie tomy to: Przekraczając granice, Pierwszy dzień wiosny i Na przekór przeznaczeniu. Kroniki Dziwnego Królestwa to cykl urzekający humorem, mnogością wątków i

Dowiedz się więcej o dzikiej przyrodzie, która Cię otacza. Dzięki małym zmianom nawet niewielki kawałek ziemi może stać się wyjątkową siecią prawdziwych rezerwatów przyrody. Przekonaj się, jak wyjątkowy jest świat przyrody. Z tą książką powinien zapoznać się każdy, a w szczególności osoby, które interesują się ogrodnictwem! Choć nie zawsze o tym pamiętny, to zarówno parki, jak i ogrody, a nawet szczeliny w chodniku, zamieszkują rozmaite stworzenia. Miejsce te stanowią dom dla żyjątek, takich jak: muchy, rybiki, dżdżownice, chrząszcze, osy, komary, myszy czy ryjówki. Dzięki publikacji autorstwa Dave Goulson możemy lepiej przyjrzeć się niesamowitemu życiu tych zwierząt. Goulson zachęca Czytelników do tego, by zajrzeli w kępy traw i sprawdzili, jakich gości można znaleźć w stawie w ogrodzie. Autor książki zwraca uwagę na to, że losy człowieka są nierozerwalnie splecione z naturą i mieszkańcami świata przyrody, nawet tymi najmniejszymi. Dave Goulson zwraca również uwagę na szkody, które wyrządza komercyjne ogrodnictwo. Mówi o problemie intensywnego hodowania roślin w jednorazowych doniczkach z plastiku, stosowaniu pestycydów czy uprawie roślin w wyciętym z ziemi torfie. Autor książki "Dżungla w ogrodzie. O dzikiej przyrodzie wokół nas" stara się przypomnieć Czytelnikowi o tym, jak ważna jest natura i stara się połączyć człowieka z pięknym światem dzikiej przyrody.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”