Na karuzeli spojrzeń

Wstrząsające – bo prawdziwe – świadectwo. Historia, która nie powinna się powtórzyć, ale której nie wolno przemilczeć. Gdy Alina Peretti zaczyna się zmagać z demencją, jej syn Jacques uświadamia sobie, że to ostatni moment, by spisać historię, która porusza go najbardziej: historię własnej rodziny. Próbuje więc wygrać wyścig z czasem, bo uważa, że utrwalenie wspomnień matki jest jego powinnością wobec bliskich i świata. Alina Peretti, obecnie ponaddziewięćdziesięcioletnia, doświadczyła na własnej skórze dwóch szalejących totalitaryzmów XX wieku. Kiedy miała osiem lat, wybuchła druga wojna światowa i cały świat dziewczynki legł w gruzach. Została wywieziona na Sybir, trafiła do obozów przejściowych, by wreszcie znaleźć schronienie w Szwecji. Jej uparta matka postanowiła jednak wrócić z córką do Warszawy, aby odnaleźć pozostałe dzieci. Po powstaniu warszawskim, z którego cudem uszły z życiem, Alina z matką i siostrą trafiły tam, gdzie śmierć zbierała największe żniwo – do obozu w Auschwitz.

Jak rozmawiać o Holokauście po tylu latach od zakończenia II wojny światowej? Czy my w Polsce już się tego nauczyliśmy i czy jesteśmy w stanie robić to bez uprzedzeń oraz wybielania siebie samych? Nowe światło na tę sprawę rzuca książka "Pod presją. Co mówią o Zagładzie ci, którym odbieramy głos" Tomasza Żukowskiego. Książka jest wołaniem o swobodę dyskusji o Holokauście, której ciągle w Polsce brakuje. A także o to, by uczciwie oceniać postawy Polaków wobec Żydów przed wojną i w jej trakcie, nie unikając także najbardziej bolesnych i trudnych kart naszej historii. To swoisty przegląd najważniejszych pozycji polskiej literatury o Zagładzie. Autor pokazuje, w jaki sposób pisali o niej Miłosz, Baczyński czy Szymborska, ale także ciągle mało znani szerszej publiczności żydowscy autorzy świadectw tamtych czasów. Wskazuje na te fragmenty ich dzieł, które mogą pomóc w racjonalnej dyskusji na temat stosunków polsko-żydowskich wtedy i dziś. Mimo upływu tylu lat wciąż warto po nie sięgać, by lepiej rozumieć zarówno przeszłość, jak i teraźniejszość, a także szukać drogi porozumienia na przyszłość. To poruszająca opowieść o Zagładzie przedstawiona słowami tych, którym we współczesnej dyskusji na ten temat odbiera się głos.

Autorka "Dymów nad Birkenau" powraca, tym razem ze wzruszającą historią o tym, jak w realiach odwróconego dekalogu pozostać człowiekiem. Oto "Krzyk wiatru" - opowieść o nadziei i godności, która poruszy Cię do łez! Seweryna Szmaglewska po raz kolejny zaskakuje opisem rzeczywistości obozowej. Tuż za drutem kolczastym, w cierpieniu i trwodze żyją ludzie, którzy w takich warunkach potrafią zachować człowieczeństwo. Bohaterowie "Krzyku wiatru" obcują na co dzień z przemocą, krwią, śmiercią, strachem, gnijącymi odpadami i błotem. Jednak nawet takie okoliczności nie są w stanie zgasić ludzkiego pragnienia miłości, bliskości i zwyczajnej godności. Autorka ilustruje zobowiązującą moc nadziei, która pozwala zachować człowieczeństwo nawet w sytuacjach grozy. Na kartach książki znajdziemy wspomnienia profesora Jacka Wiśniewskiego, syna Seweryny Szmaglewskiej, oraz najważniejsze recenzje na jej temat.

Śmierć zwykle oznacza koniec. Nie tym razem. Dla Agaty przeszłość nie istnieje. Za to przyszłość nie ma przed nią tajemnic. Spogląda na karty i widzi w nich to, co może się wydarzyć. Każdą drogę, każdą ścieżkę. I wie, która z nich oznacza niebezpieczeństwo. Przynajmniej tak uważała do tego feralnego dnia, kiedy zwykły seans przerwała tragedia. Teraz, kiedy wróżka zamyka oczy, widzi tylko krew. Coś, co wcześniej uważała za dar, stało się przekleństwem. Jej życie zamieniło się w desperacką ucieczkę przed nieuchronnym fatum. Osaczona przez śmierć, policję, dziennikarzy i tropiącego ją mordercę Agata próbuje odkryć w swojej przeszłości coś, co przesądziło o jej losie – i dlaczego musi zginąć.

Szokująca autobiografia okrutnie okaleczonej ofiary zazdrości „Mówił, że nie potrafi beze mnie żyć. A potem oszpecił mnie tak, żeby każdy odwracał ode mnie wzrok…” Ta tragedia wstrząsnęła Wielką Brytanią. Pisały o niej wszystkie media: od „The Guardian”, przez „Mirror” „The Sun”, „Standard”, po „Marie Claire”. „Trudno wyobrazić sobie bardziej dzielną kobietę”. „THE GUARDIAN” „

W surowym klimacie Islandii rodzą się trudne uczucia. Niewielkie miasto na Islandii położone z dala od głównej drogi przyciąga życiowych rozbitków i otwiera ramiona fiordu dla zupełnie nowych mieszkańców. Ilona, Maríanna i Bjarni. Ich losy splatają się z życiem tych, którzy przybyli tu dawniej. Układają się w Kroniki islandzkie, wnikliwe studium relacji międzyludzkich. To powieść o matkach, synach i córkach. O tym, jak trudno być daleko, i o tym, że jeszcze trudniej – blisko. I o słowach, które nie mogą oddać istoty rzeczy, i o milczeniu, które przynosi ulgę.

Ćwiczenia, medytacja, filozofia i praktyka życia Joga jest przygodą na długie lata. Jeżeli mądrze ją praktykujemy, ciągle na nowo odkrywamy korzyści, jakie nam przynosi. Zabiera nas w podróż, mającą swój cel i prowadzącą ku niemu drogę. Jednocześnie jest sztuką transformacji, ponieważ bez względu na to, jaką jogiczną drogą podążamy, bez przemiany nie uczynimy na niej postępów. Dążenie do rozwoju i osiągania wyższych celów, a nawet ich przekraczanie jest przywilejem każdej istoty ludzkiej. Joga staje się narzędziem, które pomaga odkryć drzemiący w człowieku nieskończony potencjał, źródło wszelkiej kreatywności, inspiracji i mądrości płynącej wyłącznie z własnego doświadczenia. Dlatego też jogę można nazwać "podróżą w głąb siebie". fragment książki Czy jesteś gotów, gotowa wyruszyć w tę podróż? Jeśli poszukujesz w życiu celu, zastanawiasz się, kim jesteś i dokąd zmierzasz - joga ma dla Ciebie wiele wskazówek. Jeżeli pragniesz się nauczyć mądrze zarządzać emocjami i dostroić do tych pozytywnych - praktykuj jogę. Jeśli chcesz działać skuteczniej, wzmocnić siłę woli i wykształcić w sobie dobre nawyki, a także marzysz o tym, by odmienić każdy ze swoich dni w chwile pełne magii i spokoju - droga do tego celu prowadzi przez jogę. A jeżeli kusi Cię poznanie tego, jak na metafizyczne pytania odpowiadają mędrcy Wschodu - koniecznie zainteresuj się tym treningiem ciała i duszy. Zanurz się w nim i odmień swoje życie na lepsze. Niech stanie się spokojniejsze. Pełniejsze. W uważności na siebie, świat i innych ludzi.

"Far Far Away. Fairy Tales. Tom 3" Anny Szafrańskiej to ujmująca historia Poli - dziewczyny, która po zawodzie miłosnym postanowiła więcej się nie zakochiwać. Czy zdoła wytrwać w tym postanowieniu? A może przeznaczenie postawi na jej drodze pewnego znajomego mężczyznę? Niegdyś Pola była zakochana w chłopaku, który nie tylko skradł jej pocałunek, lecz także zdobył jej serce. Postanowił jednak zapomnieć o dziewczynie, która stwierdziła, że najwidoczniej miłość nie jest jej pisana. Nauczona, że uczucia prędko wygasają, nie ma zamiaru znowu dać się zranić. Po latach Pola zyskuje uznanie jako artystka tworząca wspaniałą biżuterię. Wciąż trzyma się swego postanowienia i unika poważnych relacji, które mogłyby ponownie złamać jej poranione serce. Ale to nie jedyny powód - kobieta nadal nie może zapomnieć o chłopaku, który kiedyś był dla niej tak ważny. Nieoczekiwanym zrządzeniem losu Filip po raz kolejny pojawia się w centrum życia bohaterki, starając się naprawić dawne błędy i wyznać jej swe prawdziwe uczucia. Czy mu się to uda? "Far Far Away" to wzruszająca opowieść o leczeniu złamanego serca i nauce ponownego obdarzania miłością oraz zaufaniem.