Po drugiej stronie raju

On, ona i ta trzecia, która jest… zjawą. Pomyślałby ktoś: trójkąt doskonały. Jest też tajemnica, a zaraz za nią klątwa. Paweł od lat poszukuje winnej przekleństwa rzuconego na jego familię. Zamiast niej znajduje Majkę, jej córkę. Romans jak malowany. Ale powoli, teraz niespodzianka: swoje trzy grosze dodaje rudowłose widmo. Czy to średniowieczny harlequin? Wręcz przeciwnie, pełna współczesność. Tytułowy lewy brzeg to marzenie bohaterki – wyrwać się z prawej strony Wisły, z warszawskiej Pragi, pracować w centrum, w szklanym wieżowcu, ziścić swoje zawodowe ambicje. Tymczasem jej plany plącze rycerz na białym koniu (czytaj: za kierownicą czarnego audi) i porywa ją do mazurskich Łowisk. A tam… wszystko się może zdarzyć. „Lewy brzeg” to pierwszy tom cyklu „Łowiska”. Czytajcie i czekajcie na kolejne.

Wstrząsające – bo prawdziwe – świadectwo. Historia, która nie powinna się powtórzyć, ale której nie wolno przemilczeć. Gdy Alina Peretti zaczyna się zmagać z demencją, jej syn Jacques uświadamia sobie, że to ostatni moment, by spisać historię, która porusza go najbardziej: historię własnej rodziny. Próbuje więc wygrać wyścig z czasem, bo uważa, że utrwalenie wspomnień matki jest jego powinnością wobec bliskich i świata. Alina Peretti, obecnie ponaddziewięćdziesięcioletnia, doświadczyła na własnej skórze dwóch szalejących totalitaryzmów XX wieku. Kiedy miała osiem lat, wybuchła druga wojna światowa i cały świat dziewczynki legł w gruzach. Została wywieziona na Sybir, trafiła do obozów przejściowych, by wreszcie znaleźć schronienie w Szwecji. Jej uparta matka postanowiła jednak wrócić z córką do Warszawy, aby odnaleźć pozostałe dzieci. Po powstaniu warszawskim, z którego cudem uszły z życiem, Alina z matką i siostrą trafiły tam, gdzie śmierć zbierała największe żniwo – do obozu w Auschwitz.

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, wielokrotnie nagradzana powieść, która porusza równie mocno, jak Chłopiec w pasiastej piżamie i Złodziejka książek. Hanna Śliwka jest u progu czternastych urodzin, kiedy niemiecka armia przekracza granicę okupowanej przez Sowietów Ukrainy. Za nią wkracza Gestapo, mające jasno określony cel – „uwolnić od Żydów” sztetl, w którym mieszka dziewczyna. Przed nastaniem niemieckiej okupacji Hanna wraz z młodszym rodzeństwem spędzała czas na zgłębianiu sekretów rodzinnej wsi Kwasowa, podziwianiu rysunków przystojnego Leona Stadnicka i pomocy sąsiadom w farbowaniu ozdobnych pisanek. Teraz jednak, razem z Leonem i rodziną, muszą uciekać ze sztetla. Znajdują schronienie w mrocznych jaskiniach pod falującymi łąkami, gdzie podobno zamieszkują złe duchy. Podczas gdy na powierzchni z rąk nazistów giną ludzie, oni walczą pod ziemią z chorobami i głodem. Kiedy ojciec Hanny nagle znika, to właśnie na nią spada zadanie jego odnalezienia i odpowiedzialność za utrzymanie rodziny i przyjaciół przy życiu. Tak naprawdę mam na imię Hanna to subtelna powieść, w której wojna widziana jest oczyma dziecka. Skierowana zarówno dla starszego, jak i młodszego czytelnika, sławi podtrzymywanie rodzinnych więzi, piękno pomocnej dłoni i nieustępliwość ludzkiego ducha nawet w najtrudniejszych czasach.

Książka Violi Ardone "Oliva Denaro" to hołd złożony kobietom walczącym o swoje prawa. Historia dziewczyny, która nie zgadza się na zniewolenie, walczy o prawo wyboru i własną wolność. Jest rok 1960. Mieszkanka małego miasteczka na Sycylii, Oliva Denaro, żałuje, że nie jest chłopcem. Miałaby wtedy zdecydowanie więcej wolności. Dziewczynka uwielbia biegać, łowić ślimaki, jest odważna, przebojowa, dobrze się uczy. Wie, że jej wolność skończy się wraz z pierwszą miesiączką. Będzie musiała unikać chłopców i beztroskich zabaw. Jej celem stanie się dotrwanie do ślubu jako dziewica. Los jednak chce inaczej. Nastoletnia Oliva zostaje zgwałcona. W myśl włoskiego prawa gwałciciel, który poślubi swoją ofiarę, jest niewinny. Olivy nikt nie pyta o zdanie i o zgodę. Dziewczyna się buntuje. Wie, że naraża się całej społeczności miasteczka, że nikt jej nie poprze, że skażą ją na ostracyzm. Mając wsparcie ojca, decyduje się na tę nierówną walkę. Ale przecież jest tylko nastolatką - czy znajdzie siłę, by zawalczyć o siebie? Książka skłania do refleksji, budzi gniew i jednocześnie nadzieję. Na to, że świat znormalnieje.

Nawet potwory potrzebują spokoju. Nawet one potrzebują osoby, która pragnie słuchać – usłyszeć – abyśmy któregoś dnia mogli znaleźć słowa, którą są czymś więcej niż tylko pustymi frazesami. Może wtedy uda nam się powstrzymać ludzi takich jak ja od przyjścia na świat. Mężczyzna osadzony w więzieniu o zaostrzonym rygorze na oddziale dla skazanych na śmierć. Jego jedyną ucieczką od

Zabawna historia miłosna, która wciągnie Cię od pierwszej strony. Czy bezwzględna rywalizacja w ogóle wchodzi w grę, gdy do głosu dochodzą uczucia? "Potyczki w raju" to powieść będąca lekką i przyjemną w odbiorze komedią romantyczną. Henley Evans jest kierowniczką działu marketingu, całkowicie poświęcającą się pracy. Raczej nie przewiduje chwili dla siebie, nie poświęca uwagi także rodzinie i nie rozgląda się za mężczyznami. W przekonaniu, że postępuje słusznie, utwierdza ją perspektywa błyskawicznego awansu. Niestety, tym samym stanowiskiem interesuje się też Graeme Crawford-Collins, kierownik działu social mediów, pracujący zdalnie. Henley nigdy nie spotkała się z nim twarzą w twarz, a jednak od dłuższego czasu prowadzi z nim wojnę poprzez wiadomości elektroniczne. Nie znosi go, jak podejrzewa, z wzajemnością. Traf chce, że Henley i Graeme mają się wybrać na wspólną delegację, co związane jest z najnowszym pomysłem bohaterki. Gdy kobieta poznaje swojego wroga osobiście, odkrywa, że jest zupełnie inny, niż podejrzewała. W dodatku okazuje się całkiem przystojny, czego w ogóle nie zakładała. Czy to możliwe, by pod jego wpływem zmieniła swoje nastawienie do życia i świata? A może niespodziewanie zatęskni za radością, na którą do tej pory nigdy nie miała czasu? Bo po co aż tak angażować się w pracę, jeśli nie ma się żadnego wyższego celu? I co, jeśli Henly nagle zacznie dostrzegać, jak bardzo przez to wszystko jest samotna? Autorką powieści "Potyczki w raju" jest Angie Hockman.

Niebywała, przejmująca, zbeletryzowana relacja z trudnej do wyobrażenia Obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku… Halina Starzyńska – bratowa prezydenta - opowiada o strachu, niedowierzaniu, buncie, wierze, wreszcie rezygnacji i obojętności. Ta kobieca perspektywa jest niczym fotograficzny kolaż codziennego heroizmu. Na tle umierającego z głodu i pragnienia miasta, podczas trzytygodniowej obrony Warszawy wyrasta także ten, którego postać na trwałe wpisała się w historię i pamięć. Stefan Starzyński w opowieści swojej bratowej staje się postacią wielowymiarową. Nie pozbawioną wad i przywar, a jednocześnie honorową i nieulękłą. Halina Starzyńska piórem Agnieszki Lis snuje jego nieobiektywną biografię. I zadaje pytanie, które do dziś pozostaje aktualne: Czy warto być bohaterem?