999. Nadzwyczajne dziewczyny z pierwszego transportu kobiecego do Auschwitz

"Bomba. Osiedle Sielanka. Tom 3" Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk to kolejny tom opowiadający o barwnych losach podmiejskiej społeczności. Każdy tutaj zmaga się z innymi problemami, a osobliwości, które nadają całości sporo kolorytu, jak zwykle nie brakuje. Spokój chyba nigdy nie zagości na Sielance, choć wszyscy jej mieszkańcy tylko o nim marzą. Grypa szaleje, jak to zwykle wczesną wiosną, a tymczasem Jakubek musi odłożyć sporą kwotę na łapówkę dla burmistrza, a u Stefana zamieszkała dziewczyna, która sprawia, że Ala nie może spać spokojnie. Jednocześnie Arletę nawiedza matka, która dokłada wszelkich starań, aby na miejscu zaprowadzić swoje własne porządki. To jednak nie koniec perypetii, bo z Krasnegostawu przybywa z niezapowiedzianą inspekcją Teodozja Jakubek we własnej osobie, a syn oraz synowa Marii Bąk poznają wyjątkowo niewygodną prawdę. Emilia zdaje się jedyną osobą, która ostatnie dni może zaliczyć do pozytywnych, ponieważ wizyta dawno niewidzianego kolegi na nowo budzi w niej kobietę.

Interesujesz się problematyką nadmiernego nacjonalizmu oraz rasizmu? Jeżeli potrzebujesz argumentów, które pozwolą ci prowadzić merytoryczną dyskusję z osobami o rasistowskich poglądach, koniecznie sięgnij po książkę "Tak samo inni. Dlaczego rasizm jest bez sensu," napisaną przez Adama Rutherforda. Wokół ludzkiej rasy narosło wiele mitów, które często są powtarzane w rozmaitych dyskusjach. Chyba każdemu z nas zdarza się spotkać z osobą, która twierdzi, że np. Azjaci są lepsi w matematyce, osoby czarnoskóre mają naturalne wyczucie rytmu, a Żydzi są świetni w biznesie i doskonale radzą sobie z finansami. Czy jednak tego typu poglądy mają oparcie w nauce? Książka Adama Rutherforda pod tytułem "Tak samo inni. Dlaczego rasizm jest bez sensu" to naukowy opis podobieństw i różnic między ludźmi. W środku książki znajduje się lista faktów, obalających rasistowskie tezy. Dzięki lekturze tej pozycji zdobędziesz wiedzę pozwalającą na merytoryczną dyskusję o rasie ludzkiej, genach i pochodzeniu człowieka. Po przeczytaniu tej książki, bez problemu będziesz w stanie oddzielić fakty, od rasistowskich poglądów. Jeżeli ta książka przypadła ci do gustu, a dodatkowo jesteś zainteresowany tematem genetyki, to koniecznie sięgnij po inne książki Rutherforda, który jest brytyjskim genetykiem oraz autorem zajmującym się popularyzacją swojej dziedziny. Jego książki, które warto przeczytać, to m.in. "Krótka historia wszystkich ludzi, którzy kiedykolwiek żyli" oraz "Księga ludzi."

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie. O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi. Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan. O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania. Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru. Pan sam urządzał owo pomieszczenie. Takich szczurów nie widziałem nigdy. Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda. Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan. Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony. Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca. Płakaliśmy z głodu. Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie. Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? (Wszystko w porządku?). Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant. Alles in Ordnung. (Tak, panie komendancie obozu. Wszystko w porządku). Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał. I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci. Czesław Czubak przeżył tam pięć lat. Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani.

Seria „Czytam z rodzicami” to pogodne i zabawne adaptacje najbardziej lubianych baśni. Dzięki wplecionym w tekst obrazkom mały czytelnik może brać aktywny udział w lekturze, dopowiadając brakujące słowa. Twórcze zadania odnoszące się do przeczytanej opowieści dadzą dużo zabawy i pozwolą doskonalić umiejętności takie jak słuchanie ze zrozumieniem, śledzenie fabuły, a także zdolności manualne. W serii „Czytam z rodzicami” ukazały się takie baśnie jak : • Królewna Śnieżka w jednym tomie z Calineczką • Złotowłosa i trzy misie oraz Wilk i siedem koźlątek • Jaś i Małgosia do spółki z Trzema świnkami • Brzydkie kaczątko razem z Piękną i bestią

Wielbiciel kobiet, narodowy wieszcz, obywatel świata… Gdyby żył dzisiaj, prawdopodobnie byłby bohaterem portali plotkarskich czy tabloidów. Sensację wzbudzałyby jego związki z kobietami. Miał na swoim koncie romanse z mężatkami, a kiedy już założył rodzinę, żył w trójkącie, a zdaniem niektórych wręcz w czworokącie. Medialny rozgłos mogłyby mu też przynieść przynależność do towiańczyków czy kontrowersyjne poglądy, zwłaszcza że do ich głoszenia wykorzystywał katedrę uniwersytecką. Nic zatem dziwnego, że pomimo iż Mickiewicza okrzyknięto narodowym wieszczem, to poeta już wśród współczesnych budził emocje i powodował spory. W co zaopatrzył się młody Adam, wyruszając w podróż do Wilna? Gdzie narodził się pomysł napisania „Pana Tadeusza”? Która z kochanek Mickiewicza została upamiętniona jako Telimena? Iwona Kienzler w swojej najnowszej książce przygląda się postaci Adama Mickiewicza głównie przez pryzmat jego życia prywatnego. Dzięki temu możemy m.in. poznać jego relacje z kobietami począwszy od tajemniczych Józi i Anieli przez legendarną Marylę Wereszczakównę, Konstancję Łubieńską ‒ urodziwą mężatkę, która skutecznie odciągnęła poetę od wstąpienia w szeregi powstańców, a skończywszy na „przeklętej towianicy”, Ksawerze Deybel.