Koniec gry

Maria Józefa Habsburg – ostatnia koronowana polska królowa nie ma wśród historyków dobrej opinii. Uważana jest za sterniczkę okrętu pod tytułem „wolna Rzeczypospolita”, tak nieudolnie, nierozsądnie i egoistycznie nim kierującą, że w końcu musiał się rozbić o skały i przestać istnieć na 123 lata. Janina Lesiak podjęła się trudnego zadania; wychodząc z założenia, że każdy ma prawo do obrony postanowiła nie tyle tłumaczyć, ile zrozumieć postępowanie Marii Józefy szukając przyczyn, dla których ta ostatnia z ośmiu Habsburżanek na polskim tronie zapisała się wśród nich najgorzej. Książka jest opowieścią o kobiecie, która pragnęła być kimś innym niż była i o tym, że niespełnione marzenia mogą zmienić życie komuś, kto nie potrafi się pogodzić z niemożnością ich realizacji. I o tym, że aby być królową nie wystarczy usiąść na królewskim tronie… Jest także po części opowieścią Autorki o jej własnym życiu, wyborach i drodze twórczej poświęconej portretom psychologicznym polskich królowych, które choć dalekie i niekiedy zapomniane są tak niezwykłe, że trzeba je obudzić i ożywić. Maria Józefa Habsburg – ostatnia w monarszym orszaku zaprasza do swojego świata.

Jak często nie ufasz własnym emocjom? Czy zdarzyło ci się tłumić płacz, by nie okazać słabości? Nie jesteś pierwszy! Każda odczuwana przez nas emocja ma swoją historię – historię ludzi, którzy jej doświadczali, badali ją, którzy o niej opowiadali i śpiewali. Ilaria Gaspari zaprasza wielkich myślicieli, poetów i pisarzy do rozmowy o naturze emocji – od Seneki do Schopenhauera, od Szekspira do Szymborskiej. Filozoficzne refleksje łączy z własnymi doświadczeniami, by pokazać, że tylko kiedy pozwolimy sobie na wszelkie emocje, jesteśmy w pełni ludźmi i mamy szansę otworzyć się na doświadczanie świata.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Szukasz książki, która zapewni Ci dreszczyk emocji i sprawi, że nie będziesz w stanie się od niej oderwać? Jeżeli tak, to koniecznie sięgnij po książkę "Najsłabsze ogniwo" napisaną przez znakomitego pisarza Roberta Małeckiego. Akcja książki rozgrywa się w niewielkiej, spokojnej, niewyróżniającej się niczym szczególnym podtoruńskiej wsi. Jest kapryśne lato 2019 roku. Robert Małecki w swojej książce "Najsłabsze ogniwo" zabiera nas w podróż, która nie raz wywoła ścisk żołądka i dreszcz niepewności. Głównym bohaterem książki jest Piotr Warot, który jest znanym pisarzem powieści obyczajowych. Piotr przeżywa koszmarne wakacje, zdecydowanie najgorsze w swoim życiu. W niewyjaśnionych okolicznościach znikają bliskie mu osoby - jego brat ze swoją dziewczyną. Na początku policjanci bagatelizują sprawę, twierdząc, że Aleks i Alina z pewnością zorganizowali sobie romantyczny wyjazd, odcinając się od świata. Kiedy jednak przez długi czas żadne z nich nie daje znaku życia, Piotr jest pewny, że wydarzyło się coś złego. Co się z nimi stało? I dlaczego nastoletni syn sąsiadów ucieka z domu w tym samym czasie? Poznanie prawdy wymaga zanurzenia się w pajęczynie kłamstw, którymi jest karmiony Piotr. Również przez swoich najbliższych. W solidnym - wydawałoby się - niezniszczalnym łańcuchu tajemnic i kłamstw Piotrowi ciężko znaleźć najsłabsze ogniwo... Jeżeli spodoba Ci się ten thriller, koniecznie sięgnij po inne książki Roberta Małeckiego, takie jak "Koszmary zasną ostatnie", "Najgorsze dopiero nadejdzie" lub też "Zdrada".

Kovac widział w życiu więcej martwych ciał, niż mógłby zliczyć. Mężczyzn, kobiet i dzieci. Zastrzelonych, zadźganych, uduszonych i śmiertelnie pobitych. Widział ciała świeże i takie, które przez wiele upalnych dni leżały w bagażnikach samochodów. Ale nigdy dotąd nie spotkał się z czymś podobnym… Minneapolis obchodzi Nowy Rok. W tę zimną, świąteczną noc z

Co może zbliżyć do siebie ludzi? "Ogród z widokiem" to wyjątkowa książka opowiadająca o przyjaźni, jedności i wspólnym pokonywaniu przeszkód. Czy mieszkańcy Ogrodowej 7 znajdą siły, aby stawić czoła wszystkim przeciwnościom losu? W zamkniętych mieszkaniach przy ulicy Ogrodowej 7 każdy prowadzi swoje własne, przeciętne życie. Sylwia od lat opiekuje się chorą mamą, przez co unika wszelkich okazji do spotkań towarzyskich. Przybyły zza granicy Daniel dopiero wprowadza się do bloku i zaczyna remont swojego lokalu. Jadwiga wraz z Antonim nie mogą przyzwyczaić się do zmiany miejsca i cały czas tęsknią za ukochanym domem z ogródkiem. Pochłonięta pracą Jowita ma dość przebywania na zwolnieniu lekarskim i snucia się po małym mieszkanku. Pomimo różnych historii, doświadczeń i planów mieszkańcy budynku przy Ogrodowej 7 postanawiają wspólnymi siłami założyć ogród na jego dachu. Decyzja ta przekłada się na zawiązanie nowych przyjaźni i rozwój namiętnych romansów. Jednak ktoś stara się zniszczyć szczęście sąsiadów. Czy bohaterowie dowiedzą się, komu przeszkadza ich znajomość? Czy sprawca popełni błąd podczas niszczenia owoców ich wspólnej pracy i będzie można go wykryć? "Ogród z widokiem" to zachwycająca, pełna refleksji powieść o zaangażowaniu ludzi i niezwykłej chęci niesienia pomocy w obliczu największych problemów. Anna Szczęsna w doskonały sposób pokazuje, że samotność może być zastąpiona fantastycznymi relacjami, które dodają siły i motywują do dalszego działania. Autorka zawiera w swej książce równie ważny motyw zawiści prowadzącej do zniszczenia marzeń innych osób. Czy dobro zwycięży w walce z ludzkimi słabościami? Jak potoczy się historia sąsiadów z Ogrodowej 7?

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”